“อึก! มึงจะทำเหี้ยไร ไหนบอกจะไว้ชีวิตกูไง” มันคงไม่ลงทุนเย็บแผลให้เขาเพื่อจะเอามีดมาจ้วงแทงในนาทีสุดท้ายหรอกนะ ระ..หรือว่ามันทำไปเพื่อความสนุกและต้องการทรมานให้เขาเจ็บปวดอย่างถึงที่สุดวะ โนอาห์กลืนน้ำลายผ่านลำคอแห้งผาก ใบหน้าไร้สีเลือดมองมาร์คัสด้วยสายตาหวาดกลัวสุดฤทธิ์ อีกฝ่ายค่อยๆ แนบปลายมีดบนลูกกระเดือกนูน ก่อนจะไล้ความแหลมคมของมันมาตามลำคอช้าๆ ผ่านหน้าท้องที่หดเกร็งและไรขนอ่อนเหนือความเป็นชาย เป้าหมายของเขาคือตรงนี้.. “เกิดมาทั้งทีมึงต้องใช้งานให้คุ้มเลยสินะ” ความแข็งแรงใหญ่โตที่เคยภาคภูมิใจหนักหนา วินาทีนี้อาจโดนมาร์คัสทำลายจนเหลือแต่ตอเลยก็ได้ โนอาห์แทบไม่กล้ากระดุกกระดิกตัวแต่ไม่อาจห้ามอาการสั่นระริกที่เกิดขึ้นได้เลย ลมหายใจนั้นขาดเป็นห้วงๆ ดวงตาเหลือกลานจ้องมองปลายมีดที่เขี่ยท่อนลำของเขาอย่างน่าหวาดเสียว “แต่มึงใช้มันในทางที่ผิด แค่ถูกใจใครก็ไม่ได้หมายความว่ามึงต้องได้ทุกคน คนที่มีเจ้าของ ลูกสาวที่มีพ่อมีแม่ มึงเคยคิดได้บ้างไหม” “ฮึก..กูขอโทษ กูสัญญานะต่อไปนี้กูจะไม่ทำอีกแล้ว” ในที่สุดเขื่อนทำนบน้ำตาของโนอาห์ก็พังทะลายลงสักที มาร์คัสยิ้มกริ่ม เป็นรอยยิ้มที่ทำคนมองอยา
Last Updated : 2026-01-31 Read more