All Chapters of บังเอิญรักคุณมาเฟีย : Chapter 71 - Chapter 80

“แกควรจะแยกแยะความรู้สึกส่วนตัวกับเรื่องงานออกจากกันนะ ฉันเลือกแกเป็นนางแบบเพราะเห็นว่าแกเหมาะสม ช่วยทิ้งอคติในอดีตแล้วทำตัวให้เป็นมืออาชีพหน่อย” ทุกคำที่อีกฝ่ายว่ามาก็ล้วนแล้วแต่เป็นความจริง เธอกำลังใช้อารมณ์ตัดสินทุกอย่างเหนือวุฒิภาวะ แม้ว่าคนแบบทับทิมมันสมควรได้รับแล้วก็ตาม แต่หากเธอปฏิเสธงานนี้ นั่นก็เท่ากับว่ากำลังวิ่งหนีอดีต ไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับมันตรงๆ จริงใจสูดลมหายใจลึก แรงบีบที่ฝ่ามือเบาๆ จากน้องสาวช่วยให้เธอตัดสินใจได้ง่ายขึ้น “ก็ได้ ฉันรับงานของเธอ งั้นก็คุยเรื่องรายละเอียดกันสักทีสิ” จริงใจยอมนั่งลงตามเดิม คราวนี้เธอจะไม่วิ่งหนีมันอีกแล้ว เพราะเธอไม่ใช่เด็กสาวมอปลายคนเก่าที่จะยอมให้ทับทิมปั่นหัวได้อีก เมื่อคุยเรื่องรายละเอียดงานต่างๆ จนเข้าใจดีแล้ว ก็เป็นเรื่องค่าตัวของจริงใจและการเซ็นสัญญาให้เรียบร้อย “คนกันเอง ลดให้อีกนิดได้ปะ” ทับทิมเลิกคิ้วถาม สองพี่น้องถึงกับถอนหายใจออกมาพร้อมกัน เธอจึงเอ่ยต่อ “นี่เป็นธุรกิจแรกของฉัน มันก็มีค่าใช้จ่ายอื่นๆ เยอะแยะไปหมด แกลดให้ฉันอีกนิดไม่ได้เหรอ ถือว่าเป็นราคาเพื่อนก็ได้” ราคาเพื่อน? จริงใจอยากจะตะโกนใส่หน้าทับทิมดัง

จนจริงใจเริ่มไว้ใจเขา มีอยู่ครั้งหนึ่งเแทนคุณเตะบอลชนะ เธอก็ได้มาอยู่ในปาร์ตี้กินเลี้ยงกับเพื่อนๆ เขาด้วย ทุกอย่างเหมือนจะไปได้ดี แต่จริงใจสนุกไม่เต็มที่เพราะงานนั้นมีทับทิมมาด้วยเพราะเพื่อนของทับทิมเป็นแฟนกับเพื่อนแทนคุณ คืนวันนั้น แทนคุณไม่ได้ไปส่งเธอที่บ้าน เขาให้เธอขึ้นไปนอนค้างบนห้องกับน้องสาวของเขา แต่ตกดึกเธอหิวน้ำก็เลยลงมาด้านล่าง “อื้อ~ พี่แทนอ่า อย่ามือซนสิคะ” “อืม เราตัวหอมมาก พี่อยากเยxเราทำไงดี” “คิก~ พี่เมาแล้วใช่ไหมคะเนี่ย ถ้ายัยจริงใจมาได้ยินเข้าคงร้องไห้ขี้มูกโป่ง ยัยนั่นเป็นแฟนพี่ไม่ใช่เหรอ” “พี่ไม่เคยบอกใครนะว่ายัยหน้าจืดนั่นเป็นแฟนพี่” “พี่แทนแรงมากกก~ แล้วทำไมพี่ชอบไปไหนมาไหนกับยัยนั่นล่ะคะ คนคิดว่าพี่คบกับยัยนั่นหมดแล้ว” “อืม พี่แค่อยากหลอกเอาเฉยๆ ไม่เคยเอากับเด็กเนิร์ดมาก่อน น่าลองดี” “ร้ายมากพี่แทน” คนทั้งสองที่คุยกันทำเอาจริงใจยืนตัวแข็งค้างเหมือนโดนตะคริวกินทั้งตัว มือยกขึ้นปิดปาก น้ำตาไหลเป็นสาย อีกครั้งที่ทำให้เธอตาสว่างไม่รู้รอบที่เท่าไร ได้แต่คิดว่าทำไมเธอถึงเจอแต่คนที่เข้ามาหลอกลวงกันตลอด “แล้วพี่ก็คงจะหลอกเอาหนูเหมือนที่พี่จะทำกับยัยนั

“นี่จ้ะ ของน้องจริงใจ” ฟางข้าวยื่นแก้วไวน์สีแดงก่ำดังเลือดให้คนอายุอ่อนกว่า จริงใจรับไว้เพราะไม่อยากเสียมารยาท แต่เธอกลับไม่ได้ดื่มด่ำมันเช่นคนอื่นๆ ฟางข้าวที่สังเกตเห็นท่าทีประหม่าและดูอึดอัดของอีกฝ่ายลอบยิ้มกริ่ม “น้องจริงใจไม่ดื่มเหรอ” “เอ่อ..” จะให้เธอตอบไปตามความเป็นจริงคงได้โดนหมั่นไส้เป็นระนาวแน่ แค่นี้สายตาเพื่อนๆ ของฟางข้าวก็จ้องมองราวกับจับผิดกันจะตายอยู่แล้ว จริงใจจิบแค่พอเป็นพิธี รสชาติฝาดเฝื่อนติดหวานเล็กน้อยค่อยๆ ซึมซาบทั่วลิ้น เธอไม่มีกะจิตกะใจจะแตะอาหารอย่างอื่น หรือแม้แต่ขนมของร้านเธอเองที่พนักงานกำลังเดินเสิร์ฟ จริงใจยังไม่แตะต้อง เธอเอาแต่รอคอยเวลาเมื่อไรเจ้าของงานวันเกิดจะปรากฏตัวสักที จะได้เป่าเค้กให้มันจบๆ เพราะเธอไม่อยากอยู่ในงานนานไปกว่านี้แล้ว แต่คำภาวนาซ้ำแล้วซ้ำเล่าของจริงใจไม่ค่อยเห็นผลเท่าไรนัก กว่าหนึ่งชั่วโมงโนอาห์ถึงปรากฏตัว เขามาในลุคออลแบล็ค ดำตั้งแต่หัวจรดเท้า แว่นตาแบรนด์เนมคงจะมีหลายยี่ห้อใช้ไม่ซ้ำกัน ถูกเจ้าของเหน็บไว้เก๋ๆ บนคอเสื้อเชิ้ต เขาเสยผมซึ่งไม่ได้ตั้งใจจัดให้เป็นทรงไว้ด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลายิ่งดึงดูดสายตาสาวๆ ได้เป็นอย่างดี ไ

รถสปอร์ตหรูแล่นทะยานบนท้องถนนด้วยความเร็วเกินกว่ากฎหมายกำหนด ความใจร้อนส่งผ่านเป็นการกระทำมากกว่าสีหน้าหรือคำพูด ร่างอรชรนุ่มนิ่มหลับใหลไปตั้งนานแล้ว กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเธอฟุ้งไปทั่วรถ ราวกับจะท้าทายอำนาจมืดของมาร์คัสที่มีอยู่เพียงน้อยนิด ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง รถสปอร์ตสีดำขับเข้ามาภายในบริเวณบ้านสุดหรูของชายหนุ่ม มาร์คัสอุ้มคันตัวเล็กลงมาจากรถ ใบหน้าเรียบนิ่งดูน่ากลัวว่าตอนทำหน้าดุ สองขาก้าวยาวๆ ขึ้นไปตามบันไดที่ทอดสู่ชั้นบน คราวนี้เขาไม่พาจริงใจไปที่ห้องรับรองแขกอีกแล้ว แต่เลือกใช้ห้องนอนของตัวเอง เมื่อเปิดประตูเข้าไป มาร์คัสก็วางร่างนุ่มนิ่มบนเตียงอย่างเบามือ จัดการหาผ้าชุบน้ำอุ่นเช็ดตัวให้เธอ เสื้อแจ็คเก็ตผู้ชายที่จริงใจสวมอยู่แทบจะทำให้หัวของเขาลุกเป็นไฟ มาร์คัสถอดออกจากตัวคนน้องก่อนจะเขวี้ยงทิ้งลงพื้นพลางคิดว่าพรุ่งนี้เขาจะเอาไปเผาทิ้งให้สิ้นซาก แม้ในใจจะรุ่มร้อนกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นมากแค่ไหนแต่เขาก็ต้องข่มอารมณ์ไม่พอใจนั้นไว้เพราะจริงใจยังไร้สติ นอนหลับปุ๋ยไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง แต่ถ้าตื่นขึ้นเมื่อไร มีเรื่องต้องคุยกันยาวเลยล่ะ… “อื้อ~” เวลาผ่านไปไม่นาน เธอเริ่มร

“อะ..อา พี่คัส” ร่างเล็กบิดกายด้วยอาการสั่นระริก นัยน์ตาหวานเยิ้มสบมองใบหน้าหล่อเหลาที่จดจ่ออยู่กับช่องทางรักด้านล่าง แรงกระแทกกระทั้นเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ รัวเร็วจนตัวเธอสั่นคลอนไปกับจังหวะที่สะโพกสอบกระหน่ำความใหญ่โตเข้ามา “ซี้ด..เสียวมาก เอามันมากแฟนพี่” คนตัวสูงเสยผมที่ปรกหน้าผากไปด้านหลัง หยาดเหงื่อผุดพราวไหลเลื่อนผ่านลำคอแกร่งลงต่ำมาจนถึงร่องซิกแพกเรียงแน่นเหมือนขนมปัง มาร์คัสปลดตะขอบราคนน้องโยนทิ้งล่างเตียง เขากอบกุมความใหญ่โตนุ่มนิ่มล้นทะลักฝ่ามือให้แนบชิดเข้าหากัน ก่อนจะโน้มใบหน้าโฉบฝังไปกับสองเต้าแสนเย้ายวน แลบลิ้นเลียปาดจุกสวยจนมันแข็งชูชัน ทำเธอปวดหนึบไปทั้งเต้า “อืม..ข้างล่างก็หวาน ข้างบนก็หวาน แฟนพี่หวานไปทั้งตัวเลย” จริงใจครางหวิว ปากเขาก็หวานไม่แพ้กัน แถมยังชำนิชำนาญเรื่องพวกนี้เป็นที่สุด ฝ่ามือร้อนบีบขยำสลับกับขบเม้มดูดเลียทรวงอกอวบสองข้างสลับกันไปมา หยาดน้ำลายเปียกชุ่ม ร่างบอบบางเผลอแอ่นอกให้เขาได้ปรนเปรอตัวเองอย่างเต็มที่ เสียงลามกทั้งบนและล่างดังสลับไม่ยอมกัน ดวงหน้าหวานเหยเก แววตารื้นน้ำอุ่นเพราะความเสียวที่แล่นพล่านไปทั่วกาย “อ่า..พี่ขา จะ..จุก” เ