All Chapters of บังเอิญรักคุณมาเฟีย : Chapter 101 - Chapter 110

“พี่คัส พอแล้วค่ะ พอแล้ว!” จันทร์เจ้าเข้ามาช่วยอีกแรง พร้อมใจกันดึงรั้งร่างมาร์คัสไม่ให้เขาต่อยตีแทนคุณไปมากกว่านี้ “พอนะคะพี่ พอก่อน” จริงใจดึงแขนหนักอึ้งให้ลุกขึ้น มาร์คัสเห็นแก่แฟนสาวถึงได้ยอมผละตัวออกมา เขาใช้เท้าเขี่ยร่างแทนคุณซึ่งโดนอัดไปหลายทีจนเมาหมัดเกือบได้นอนหลับยาวๆ “แกเป็นบ้าอะไรมาต่อยคนอื่นแบบนี้ ป่าเถื่อนที่สุดเลย! คอยดูนะ ฉันจะแจ้งตำรวจจับแก” ทับทิมรีบเข้ามาประคองร่างแฟนหนุ่มให้ลุกขึ้น น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตวาดใส่มาร์คัสอย่างไม่มีความเกรงกลัว “แจ้งดิ แจ้งเลย ฉันจะได้แจ้งกลับด้วยว่ามันทำอะไรแฟนฉันบ้าง” มาร์คัสปรี่เข้าไปหมายจะต่อยอีกสักหมัดสองหมัด แต่จริงใจและจันทร์เจ้าก็ยื้อตัวเขาไว้สุดฤทธิ์เหมือนกัน “มึงเลิกยุ่งกับแฟนกูสักที อย่าคิดว่ากูไม่รู้เรื่องเหี้ยๆ ที่มึงทำกับแฟนกูนะ” “มึงมีหลักฐานเหรอว่ากูทำอะไรแฟนมึงจริงๆ พูดมั่วแบบนี้กูเอาเรื่องมึงได้นะ” แทนคุณกุมหน้าข้างที่โดนต่อยจนปวดร้าวไปทั้งโหนกแก้ม เลือดยังไหลซิบๆ ตรงมุมปากที่แตกเพราะกำปั้นมาร์คัส “มึงถามหาหลักฐาน?” “ใช่! มึงไม่มีล่ะสิ แบบนี้เขาเรียกปรักปรำ มึงจะชดใช้ให้กูยังไง” มาร์คัสถึงกับแค่นหัวเราะออก

“ค่ะ หนูเพิ่งอาบน้ำเสร็จ พี่อาบยังคะ” “ยังไม่ได้อาบเลย จริงใจอยากอาบให้พี่ไหมล่ะ” “แบบนี้ก็ได้เหรอ หนูโดนหลอกให้ไปดูวิวห้องพี่อีกแล้วล่ะสิ”แรงโอบกอดเธอเพิ่มมากขึ้น จริงใจหันแลซ้ายขวา กลัวมีใครเข้ามาเห็นจังหวะรัดรึงดึงกอดของเราสองคนเต็มที “แต่เธอก็เต็มใจให้พี่หลอกไม่ใช่เหรอ หืม?” มุมปากร้ายยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “แล้วคิดหรือไงว่าพี่แค่ชวนไปดูวิวจริงๆ พี่มีอย่างอื่นให้เธอดูด้วยนะ” ยิ้มที่ไม่น่าไว้ใจแผ่กระจายเป็นหย่อมๆ บนหน้าคนตัวสูง “อะไรเหรอคะ” “อยากรู้ก็ต้องขึ้นไปที่ห้องพี่ครับ เดี๋ยวให้ดูทั้งคืนเลย” อ่า..หน้าตาหล่อเหลือร้ายสมกับเป็นเขาจริงๆ เวลาผ่านไปเกือบสามชั่วโมง จริงใจได้ดูวิวสมใจอยาก แต่วิวที่ว่าไม่ใช่ท้องฟ้าสวยสดที่มีดวงจันทร์ทอประกายงดงามกว่าคืนไหนๆ อย่างที่มาร์คัสบอกไว้ในแชต แต่เป็นวิวของภาพต่างๆ ในมุมห้องของเขา หลังจากเธอโดนจับเปลี่ยนท่าทางมาแล้วกว่าสิบรอบ “ฮือออ..พี่ขา~ หนูไม่ไหวแล้ว อึก..จะเสร็จอีกแล้ว” เหงื่อไหลอาบตัวเหมือนเพิ่งอาบน้ำ อุณหภูมิในกายพุ่งปรี๊ดแข่งกับความเสียวซ่านที่ได้รับจากคนตัวสูง “อ่า..เอามันมากแฟนพี่” แรงกระแทกกระทั้นรุนแรงจนเสียงโซฟาดังเอี๊ยดอ๊

ช่วงมหา’ ลัยปิดเทอม สองแฝดชวนจริงใจกลับบ้านต่างจังหวัดไปหายาย ตั้งใจจะพักอยู่นานๆ จนกว่ามหา’ ลัยเปิดเทอม แต่จริงใจอาจจะอยู่ได้ไม่นานเท่าน้องๆ เพราะยังมีคาเฟ่ให้กลับไปดูแล มาร์คัสตามมาด้วย เขาตั้งใจจะใช้วันหยุดอยู่กับครอบครัวเธออย่างเต็มที่ เขาตัวติดกับเธอมาก ปากบอกแทบไม่อยากห่างกันเลย กลัวมีใครเข้ามาจีบ ‘ใครจะเข้ามาจีบหนูล่ะ พี่น่ะคิดมาก’ ‘พี่ไม่ได้คิดมากนะ เธอสวยขนาดนี้ผู้ชายคนไหนเห็นก็จ้องตาเป็นมันทั้งนั้นแหละ ไม่รู้ล่ะ..พี่ไม่ยอมห่างเธอเด็ดขาด ถ้าไม่เจอหน้ากันนานๆ แล้วเธอรักพี่น้อยลง พี่รับไม่ได้’ จริงใจยังยืนยันคำเดิมเสมอ เธอไม่เคยเล่นของเสกมนต์ดำอะไรใส่มาร์คัสทั้งนั้น แต่เขากลับหลงเธอหัวปักหัวปำ แล้วเรื่องหึงหวงก็ไม่เคยจะลดน้อยลงเลยแต่เธอก็ชอบนะ เวลาเขาหัวร้อนออกอาการหึงหวงเธอมันจั๊กจี้หัวใจดีออก เย็นวันนี้บ้านจริงใจตั้งวงกินหมูกระทะกัน พวกผู้หญิงเข้าครัวเตรียมของ จริงใจและจันทร์เจ้ารับหน้าที่หั่นผัก ล้างผัก ส่วนน้ารุ้งและแฟนช่วยกันหั่นเนื้อ หมักหมู หมักไก่ เสียงตำกระเทียมพริกไทยดังโป๊กๆ ไปสามบ้านแปดบ้าน มาร์คัสและตะวันช่วยก่อไฟด้วยเตาถ่าน ส่วนมากก็เป็นตะวันที่ชำนิชำนาญเรื่

“อ๊า! พี่ใส่ของพี่เข้ามาเลยได้ไหม~” เป็นคำขอยั่วเย้าที่สุดที่มาร์คัสเคยได้ยินมา ยิ่งมันมาจากปากของจริงใจ มันก็ยิ่งมีผลกับเขามาก มาร์คัสเลียริมฝีปาก มองร่องอมพูฉ่ำน้ำสลับดวงหน้าหวานปนเซ็กซี่ ท่อนเนื้อของเขากระตุกหงึกราวกับยากจะตอบสนองความต้องการของคนน้องเต็มที “อ้อนพี่อีกสิครับ เดี๋ยวจัดให้หนักๆ เลย” “อื้อ~ พี่คัส” เขาขี้แกล้งมาก ทั้งที่แข็งขนาดนั้นแต่ยังลีลาไม่ยอมกินเธอเสียที จริงใจหอบหายใจจนหน้าอกกระเพื่อม แอ่นสะโพกร่อนใส่นิ้วแกร่งราวกับผู้หญิงร่านรัก “พี่ขา~ พี่เอาหนูได้ไหม ฮึก..หนูอยากเสร็จ” “น่ารักจัง อยากเสร็จมากเลยเหรอครับ” ปากถามเสียงอ่อนโยน แต่ข้อมือด้านล่างขยับกระแทกนิ้วใส่ร่องแน่นไม่ยั้ง จริงใจพยักหน้าทั้งที่น้ำคลอเบ้าด้วยความเสียวซ่าน “ฮึก~ นะคะพี่” “เรียกพี่ที่รัก” “ฮื่อ..” เสียวก็เสียวแต่หัวใจกระตุกเต้นเร็วมาก เขาอยากให้เธอเรียกเขาแบบนั้นในช่วงเวลานี้เหรอ เขาขี้แกล้งมาก “น้องจริงใจเรียกพี่ว่าที่รักสิครับ” เขาขยับนิ้วในช่องทางอุ่นนุ่มของเธอช้าลงเมื่อรู้ว่าเธอใกล้ไปถึงจุดฝั่งฝัน เหมือนคนกำลังจะปีนขึ้นไปสูดอากาศหายใจบนที่ที่สูง แต่ก็โดนกระชากตัวดึงลงกลับม

เทศกาลต้อนรับปีใหม่มาเยือน เป็นช่วงเวลาที่หลายคนรอคอย เสียงเพลงคริสมาสต์ดังอยู่ทุกที่ หลายร้านรวงพากันประดับตกแต่งสีเขียวของต้นสนหรือไม่ก็สีแดงของถุงเท้า พาให้หัวใจคนมองชุ่มฉ่ำ ยิ้มระรื่นหน้าตาชื่นบานกันถ้วนหน้า ครอบครัวมาร์คัสและจริงใจรวมตัวกันในวันคริสมาสต์ อาหารมื้อนั้นอร่อยมาก ไก่งวบอบตัวโตๆ ยิ่งอร่อยขึ้นไปอีกเมื่อมาร์คัสเป็นคนหั่นและป้อนให้ถึงปาก ภาพความหวานของคนทั้งคู่โดนมาร์ตินจับตามองและทำตามอย่างไม่น้อยหน้า ‘เฮียหยุด! หนูกินเองได้ เคี้ยวไม่ทันแล้วเนี่ย’ ‘ก็เฮียอยากป้อน’ ‘ป้อนตัวเองเลย!’ โดนซาร่าห์เบรกจนหัวทิ่มเพราะเจ้าตัวเล่นอยากเอาชนะพี่ชายเรื่องการเป็นสามีที่ดี มาร์คัสยิ้มเยาะข้ามโต๊ะไปหนึ่งทีทำเอาไอ้คนหน้าเหมือนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความหมั่นไส้ น้องเซญ่าหลานสาวตัวน้อยของลุงคัสยังเป็นทารกแบเบาะวัยไม่กี่เดือน มาร์ตินเห่อลูกมาก ยกงานมาทำที่บ้านแทบจะไม่เข้าบริษัทหากไม่มีความจำเป็นจริงๆ ซึ่งไม่ใช่แค่มาร์ตินที่เห่อน้องเซญ่า จะคุณปู่ คุณย่า มาร์คัสหรือว่าจริงใจก็เอ็นดูหลานสาวตัวน้อยมาก แทบจะแย่งกันอุ้มจนซาร่าห์มีคนช่วยเลี้ยงหลานหลายคน ‘อยากมีสักคนไหมล่ะเฮีย จะได้ม