บททั้งหมดของ ท้ารักนายหัวมาเฟีย : บทที่ 11 - บทที่ 20

ที่แม่เคยบอกว่าถ้านายหัวเห็นเธอ เขาจะต้องตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็นแน่นอน ตอนนี้ม่านไหมรู้ซึ้งแล้วมันไม่จริงเลย ในทางตรงกันข้ามน่าจะเป็นเกลียดตั้งแต่แรกเห็นถึงจะถูก เมื่อคืนเขาทำเธอไว้แสบมาก แสบที่หมายถึงแสบจริงๆ แสบไปทั้งกระเพาะเลย โดนบังคับให้กินอาหารที่ตัวเองทำให้หมดขนาดนั้น ในขณะที่เธอเผ็ดจนปากเบิร์น ลิ้นห้อย แต่เขากลับยิ้มหน้าระรื่นกวนอารมณ์ กินต่อได้แบบสบายๆ มันน่าเจ็บใจที่สุด เช้านี้เธอตื่นตั้งแต่ฟ้ามืด ไม่ยอมให้เขาได้ด่าเรื่องนอนกินบ้านกินเมืองอีก ทว่าเธอคิดว่าตัวเองตื่นเช้ามากแล้วแต่พอออกจากห้องกลับเจอทะเลกำลังออกกำลังกายจนเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว “ฟิตจังเลยนะหมอนี่” พูดเบาๆ กับตัวเอง ตากลมสวยจ้องมองร่างสูงใหญ่นอนหงายบนเบาะเครื่องออกกำลังกาย มือจับดัมเบลล์ยกขึ้นยกลงโชว์ให้เห็นกล้ามเนื้อแขนที่ดูแข็งแรงเป็นบ้า มันสามารถรัดคอเธอตายได้เลยนะนั่น ทว่าสายตาไม่รักดีต้องหลุดโฟกัสจากแขนล่ำสันเมื่อมีอะไรบางอย่างเด่นแย่งซีนกันซะเหลือเกิน เธออยากจะหยิกตัวเองที่เผลอกลืนน้ำลายเมื่อมองต่ำถึงช่วงกลางกายเขา เป้ากางเกงซึ่งเห็นเป็นรูปร่างของเจ้าสิ่งที่ซ่อนอยู่ด้านในมันดันนูนออกมาเพราะเขานอนท่

“ว้าว! ถ้าอยากให้คนอื่นรู้ว่าเขาเป็นของเธอทำไมไม่ติดป้ายจองไปเลยล่ะ หรือไม่ก็ทำให้เขาชอบเธอกลับสิ แบบนั้นมันน่าจะดีกว่ามาประกาศปาวๆ เอาเองแบบนี้นะ” ถ้าคิดว่าคนอย่างม่านไหมจะยอมให้ใครมาชี้หน้าว่าเอาง่ายๆ ยายนี่คิดผิดแล้วล่ะ“แกอยากลองดีกับฉันใช่ไหม รู้หรือเปล่าว่าแกกำลังเล่นอยู่กับใคร!” นารีเลือดขึ้นหน้า คิดว่าการข่มอีกฝ่ายกลับจะทำให้กลัวหัวหด แต่เปล่าเลย ม่านไหมกำลังอวดดีไม่มีท่าทีเกรงกลัวใดๆ ซึ่งไอ้คนแบบนี้ คนที่ไม่ยอมสยบให้เธอ นารีเกลียดที่สุด“บทพูดละค๊รละคร นี่มันสมัยไหนแล้วยะ ถ้าอินบทนางร้ายมากเชิญไปเล่นที่อื่น ฉันไม่มีเวลาว่างมาทะเลาะกับเธอหรอก” รู้อยู่ว่าแรดย่อมเห็นนิสัยแรดด้วยกันเอง นารีถึงได้พูดเหมือนดูออกว่าเธอมีเจตนาเข้าหาทะเลแบบไหน ซึ่งพออีกฝ่ายออกตัวแรงก็ชักมีแรงใจในการทำคะแนนมากขึ้น ไม่มีอะไรมากระตุ้นเธอได้ดีเท่ากับรู้ว่าตอนนี้มีคู่แข่งแล้วล่ะ…“ไม่มีเวลาว่างเหรอ? งั้นฉันช่วยทำให้แกว่างยาวๆ เลยดีไหม”คนฟังยังไม่ทันตั้งตัวจะได้สวนกลับ แรงผลักรุนแรงส่งผลให้ร่างเล็กกระแทกเข้ากับตัวรถจักรยานยนต์จนล้มพร้อมๆ กัน “โอ๊ย!!” ม่านไหมโดนนารีผลักอก ล้มหงายทับรถอีกที ข้าวของขน

อาการเจ็บปวดขาจากการโดนแกล้งเมื่อวานหายแล้ว ไม่รู้ยาของทะเลวิเศษหรืออย่างไร เพียงชั่วข้ามคืนม่านไหมกลับมาเดินได้คล่อง หากแต่ยังมีรอยฟกช้ำดำเขียวอยู่บ้าง วันนี้เธอตั้งใจขึ้นมาเก็บกวาดทำความสะอาดห้องของทะเล มันเป็นห้องที่ผิดคาดไปจากความคิดของเธอ ผนังห้องสีขาวสะอาดตา วิวนอกระเบียงห้องนอนเหมาะแก่การนั่งจิบกาแฟตอนเช้าๆ ชมวิวหน้าชายหาดที่อยู่ห่างออกไปแค่นิดเดียว โคมไฟระย้อยระย้างดงามจากการตกแต่งด้วยเปลือกหอย ข้าวของจัดวางเป็นระเบียบ แถมยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนผ่อนคลาย ม่านไหมนึกอยากงีบหลับสักรอบก่อนเริ่มงานจริงๆห้องของเขาไม่มีอะไรให้เก็บกวาดมากนัก ม่านไหมทำความสะอาดเสร็จ เธอเกิดไปสะดุดตากับตู้โชว์ที่มีรูปถ่ายมากมาย มีทะเลในวัยเด็กส่งยิ้มแฉ่งอวดฟันขาวไปจนถึงทะเลวัยโตเป็นผู้ใหญ่มาดเข้ม ดุดันเหมือนทุกวันนี้ “โห! แก๊งเพื่อนเขามีแต่คนหล่อๆ” ม่านไหมจ้องมองที่รูปๆ หนึ่งอยู่นานสองนาน พินิจพิจารณาดูทีละคน เพื่อนของทะเลหน้าตาดีทั้งนั้นเลย อย่างกับแก๊งพระเอกในนิยายแหนะม่านไหมใช้เวลาหน้าตู้โชว์ดูรูปภาพต่างๆ ราวกับมันคือนิทรรศการอันน่าสนใจ มันทำให้เธอเห็นอดีตบางอย่างของเขาผ่านรูปภาพเหล่านี้“หื้

หลังมื้อเย็นม่านไหมเข้าห้องอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน ทว่าหัวถึงหมอน พยายามข่มตาหลับอย่างไรก็นอนไม่หลับสักที หญิงสาวจึงออกจากห้องตั้งใจไปสูดอากาศลมทะเลยามค่ำร่างบางถือหนังสือติดมือออกมาด้วย เป็นหนังสือวรรณกรรมที่เธอแอบจิ๊กจากในห้องนั่งเล่นของทะเลมาอ่าน สระว่ายน้ำเปิดไฟไว้ตลอด ม่านไหมจึงตั้งใจจะไปนอนอ่านหนังสือผ่อนคลายที่นั่น ทว่ายังไม่ทันจะเดินไปถึง อาการเสียวสันหลังวูบเหมือนมีอะไรเดินผ่านทำคนตัวเล็กหันกลับไปมองด้วยความรวดเร็ว“ฟู่ว~ คิดมากจริงเรา” เธอลูบหน้าอกเบาๆ ก่อนหันกลับมา และวินาทีนั้นม่านไหมก็แทบช็อกกับสิ่งที่เห็น“กรี๊ดดดดด!”“โอ้ย! หนวกหู” ทะเลยกมืออุดสองหู เสียงกรี๊ดแหลมๆ ของม่านไหมสามารถทำแก้วหูเขาแตกได้ “จะกรี๊ดอะไรนักหนา ตกใจง่ายจริงนะเธอ”“จะไม่ให้ฉันตกใจได้ไง คุณทาแป้งซะขาวโบ๊ะเหมือนผี ฉันไม่ช็อกตายก็ดีเท่าไรแล้ว” ม่านไหมลูบหน้าอกตัวเอง ไม่ไหวๆ เธอคงได้หัวใจวายตายสักวัน “ดึกๆ ดื่นๆ ไม่ยอมหลับยอมนอน ออกมาทำอะไรของเธอ”“ก็คนมันนอนไม่หลับเลยจะออกมานั่งสูดอากาศรับลมแล้วก็อ่านหนังสือเนี่ย เห็นไหม” เห็น! สันหนังสือจะทิ่มตาเขาอยู่แล้ว ม่านไหมชูหนังสือให้ดูราวกับตั

“ให้เท่าไร” “ไม่ค่อยจะหน้าเงินเลยนะ”“ก็แหม…ฉันยอมช่วยคุณก็ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนกันหน่อยสิ คุณไม่มีทางช่วยปกป้องฉันจากยายนารีได้ทุกครั้งหรอก คิดเสียว่าจ่ายค่าทำแผล ค่าทำขวัญล่วงหน้าให้ฉันแล้วกัน” ครั้งนี้ทะเลเป็นฝ่ายกลอกตามองบนเองบ้าง ถ้าเขาไม่เอาเงินมาล่อ ม่านไหมคงไม่มีทางช่วย“งั้นดีล เริ่มจากพรุ่งนี้เลย”“พรุ่งนี้?”“ข้าวกลางวันไง เธอต้องไปส่งปิ่นโตให้ฉันแทนนารี” “แต่นารีไม่ได้จะโผล่ไปที่นั่นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ฉันก็คิดว่าคุณแค่พูดเพื่อให้เธอเลิกส่งข้าวกลางวันให้เฉยๆ” เขาจะให้เธอทำหน้าที่นั้นแทนยายนารีจริงๆ เหรอเนี่ย “อยากให้มันเนียนก็ต้องเริ่มแบบนี้แหละ ถ้ามีคนเห็นเธอมาส่งปิ่นโตให้ฉัน เดี๋ยวก็คงเอาไปพูดกันปากต่อปาก จะได้รู้ไปถึงหูนารีด้วยไง” ถึงไม่ได้เห็นด้วยตาแต่ก็ฟังจากปากคนอื่นเอาสินะ เขาร้ายเหมือนกันนะเนี่ย“คุณไม่กลัวตกเป็นขี้ปากชาวบ้านเหรอ”“กลัวทำไม ในโลกนี้ไม่มีใครไม่โดนนินทาหรอก” ก็จริงอีกนั่นแหละ แต่เธอนี่สิต้องทำตัวให้ชินเพราะต่อไปข่าวลือเรื่องของเธอกับเขาคงแพร่สะพัดไปทั่ว ในโรงรถของทะเลมีรถอยู่หลายคัน มีตั้งแต่รถจักรยานยนต์ราคาครึ่งแสนไปจนถึงรถหรูหลักหลา