อิงดาวนั่งอยู่ข้างเตียงของผู้เป็นแม่ มือเล็กจับมือของท่านมากอบกุมด้วยความคิดถึงและเป็นห่วงหญิงสาวรับรู้ได้ว่าท่านมีคำพูดมากมายอยากเอ่ยกับเธอ แต่ทว่าขยับริมฝีปากได้ยากลำบาก มีเพียงแววตากังวลที่ทอดมองมายังใบหน้าของลูกสาวที่ดูซีดเซียวไร้ความสดใส“แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ พี่คิณดูแลหนูดีมาก หนูอยู่ที่นั่นไม่ได้รับความลำบากอะไรเลยค่ะ แม่อยู่ที่นี่ก็ต้องสู้ ๆ นะคะ ตั้งใจทำกายภาพบำบัด พี่หมอที่เป็นคนผ่าตัดให้แม่ได้ปรึกษากับดาวแล้วว่า ถ้าร่างกายของแม่ดีขึ้นก็จะย้ายไปรักษาที่ญี่ปุ่น ดาวเชื่อว่าแม่จะต้องหาย แม่เข้มแข็งไว้นะคะ เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม”มือเล็กบีบมือของผู้เป็นแม่ เธอช่วยอะไรท่านไม่ได้เลยนอกจากให้กำลังใจ และดูแลเรื่องค่ารักษาพยาบาล ลูกสาวอย่างเธอคงทำได้ดีที่สุดเพียงเท่านี้อิงดาวอยู่ที่วอร์ดศัลยกรรมประสาทประมาณหนึ่งชั่วโมง เนื่องจากผู้เป็นแม่ได้รับยาผ่านทางหลอดเลือด ทำให้มีอาการง่วงและผล็อยหลับไป เธอจึงลงไปเรียกแท็กซีที่หน้าโรงพยาบาล บอกคนขับให้ไปส่งที่คฤหาสน์ของสามีพอเธอเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ แม่บ้านที่ชื่อปิ่นก็จ้ำอ้าวเข้ามาหาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี“คุณคิณกลับมาตั้งแต่ส
Read more