All Chapters of หวนคืนครานี้ ข้าขอทวงคืน: Chapter 21 - Chapter 30

92 Chapters

บทที่ 11/1

บทที่ 11หลังจากวันที่เยว่ไป๋ฮวาซื้อบ่าวรับใช้เอาไว้ นี่ก็ผ่านไปแล้วห้าวัน นางก็ยังไม่ได้ออกไปพบสามคนนั้น เพราะฟางซินหรูให้คนจับตาดูนางเอาไว้ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายระแคะระคายอันใด จึงได้ให้คนตามจับตาดูนางเช่นนี้ “คุณหนูแล้วเราจะออกไปพบสามคนนั้นได้อย่างไรเจ้าคะ” ลี่จินอดกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่ได้ เพราะเงินที่คุณหนูให้ไปวันนั้นไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ หากพวกเขาชิ่งหนีไป คุณหนูของนางจะไม่เสียเงินเปล่าหรือ “พรุ่งนี้เราจะออกไปด้านนอก แล้วค่อยหาทางสลัดคนที่จับตาดูพวกเรา” มีทางนี้ทางเดียว หากนางยังไม่ทำอันใดเกรงว่าจะล่าช้าไป “เจ้าค่ะ” ตอนนี้นางไม่ค่อยกลัวอันใดแล้ว ไม่ว่าคุณหนูจะให้นางทำอันใดนางก็พร้อมที่จะทำ “ไปเถิด ข้าจะพักผ่อนเสียหน่อย” วันเวลาดี ๆ เช่นนี้คงจะใกล้หมดไปแล้ว นางจะถือโอกาสนี้พักผ่อนเสียหน่อย นางมีลางสังหรณ์ว่าจากนี้ชีวิตของนางจะวุ่นวาย “เจ้าค่ะ” ลี่จินจัดการดับไฟให้เจ้านาย และออกไปเฝ้าอยู่ข้าง ๆรุ่งเช้าเยว่ไป๋ฮวาก็ออกจากจวนไปแต่เช้า นางออกไปเดินเลือกนั่นดูนี่ ไม่ได้เจาะจงอันใดเป็นพิเศษ “คุณหนูคนของฮูหยินใหญ่ยังตามอยู่เลยเจ้าค่ะ” “อยากตามก็ตามไป ข้าอยากรู้นักว่าจะตามได้กี่วัน” ห
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 11/2

“ค่าตอบแทนคืออันใดหรือเพคะ” เยว่ไป๋ฮวาถามเพื่อความมั่นใจ นางต้องมั่นใจว่าจะไม่เสียเปรียบเขา นางไม่เชื่อว่าคนเช่นเขาจะยอมยื่นมือมาช่วยง่าย ๆ เช่นนี้“คุณหนูใหญ่เยว่ มองเปิ่นหวางในแง่ร้ายเกินไปหรือไม่ เปิ่นหวางก็แค่รู้สึกถูกชะตากับคุณหนูใหญ่เยว่เท่านั้น จึงอยากจะให้ความช่วยเหลือ” เขาไม่ได้ต้องการอันใดจากนางจริง ๆ แค่สนใจในตัวของนางเท่านั้น และยิ่งได้สนทนากับนาง ความสนใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น สตรีที่ไหวพริบเช่นนางหาได้ไม่ง่าย“สรุปแล้วท่านอ๋องต้องการอันใดเพคะ จึงได้ยื่นมือมาช่วยเช่นนี้” คนในราชวงศ์เจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าอันใด นางไม่มีทางไว้ใจเขาง่าย ๆ “เปิ่นหวางไม่ได้ต้องการอันใด เพียงสนใจในสิ่งที่คุณหนูใหญ่เยว่ทำเท่านั้น และหวังว่าเรื่องนั้นจะทำให้เปิ่นหวางคลายเบื่อได้บ้าง” เขาสนใจในเรื่องที่นางกำลังทำ เขาไม่เชื่อว่านางจะให้คนตามสืบเรื่องคู่หมั้นของตนเองเพียงเพื่อต้องอยากรู้จักนิสัยใจคอ ไหนจะพาน้องสาวออกมาพบคู่หมั้นของตนเองอีก เขาอยากรู้นักว่าในหัวน้อย ๆ ของนางกำลังคิดทำอันใดอยู่ เยว่ไป๋ฮวาไม่ค่อยอยากจะเชื่อในสิ่งที่เขากล่าวมา แต่ไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรเหมือนกัน หากไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากเขา ก็ไม
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 12/1

บทที่ 12รถม้าเล่นมาจอดที่หน้าจวนหลังเล็กหลังหนึ่งที่อยู่แทบชานเมือง สองหนุ่มสาวเดินเคียงคู่กันเข้าไปด้านในจวน “คารวะคุณหนู คุณชายขอรับ” ทั้งสามที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ เมื่อเห็นคนเดินเข้ามาในจวนก็รีบออกมาต้อนรับทันที “พวกเจ้าไปรอข้าที่โถงรับรอง ข้ามีเรื่องจะคุยด้วย” เยว่ไป๋ฮวาหันไปบอกคนของตนเองด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะหันมาเอ่ยกับส่วนเกินที่ดื้อรั้นจะติดตามนางมาด้วย “ส่วนท่านอ๋องไปรอหม่อมฉันที่ศาลานะเพคะ” “ได้” จ้าวซุนหยานตอบรับอย่างง่ายดาย เพราะไม่ว่าวันนี้นางจะเอ่ยอันใดกับสามคนนั้น เขาก็ต้องรู้อยู่ดี ไม่จำเป็นต้องไปฟังเยว่ไป๋ฮวายกยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปที่โถงรับรอง เพื่อสนทนากับคนที่ซื้อมาใหม่ “พวกเรามาพูดกันตรง ๆ ที่ข้าซื้อพวกเจ้ามาก็เพราะมีเรื่องให้พวกเจ้าทำ” เยว่ไป๋ฮวาเข้าประเด็นทันที นางไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ เพราะนี่ก็ล่าช้ามามากพอแล้ว “ข้าอยากให้พวกเจ้าตามสืบเรื่องคนคนหนึ่งให้ข้า เรื่องพวกนี้พวกเจ้าทำได้หรือไม่” นางไม่รู้ว่าสามคนนี้มีฝีมือมากเพียงใด แต่ก็หวังว่าเรื่องง่าย ๆ เช่นตามสืบเรื่องของผู้ใดสักคน พวกเขาจะสามารถทำได้ “พวกเราทำได้ขอรับ” ทั้งสามตอ
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 12/2

“เพคะ ในจวนสกุลเยว่หาคนไว้ใจไม่ค่อยได้ หม่อมฉันจึงยากหาคนที่ไว้ใจได้เป็นของตนเองก็เท่านั้น” เยว่ไป๋ฮวาไม่ได้คิดปิดบัง เพราะดูแล้วเขาก็คงตามสืบเรื่องของนางไม่น้อย “ชีวิตลำบากยิ่งนัก มาอยู่ที่จวนของเปิ่นหวางดีหรือไม่” จ้าวซุนหยานพูดอย่างหยอกเย้า แต่ถ้านางตอบตกลงเขาก็ไม่รังเกียจที่จะส่งเกี้ยวไปรับนางเข้าจวน “หม่อมฉันขอบพระทัยในความเมตตา แต่หม่อมฉันขอปฏิเสธเพคะ หม่อมฉันไม่อยากเป็นหนึ่งในสตรีของพระองค์” นางรู้มาว่าในจวนอ๋องของเขาเต็มไปด้วยสตรีมากหน้าหลายตา นางไม่ปรารถนาเป็นหนึ่งในสตรีของใคร หากต้องแต่งให้บุรุษสูงศักดิ์ แล้วต้องไปแก่งแย่งความโปรดปรานจากบุรุษเพียงหนึ่งเดียว มิสู้แต่งกับชาวบ้านธรรมดาที่รักมั่นเพียงนางไม่ดีกว่าหรือ “หึหึ คุณหนูใหญ่เยว่พูดได้ดี พูดได้ดี” คำพูดของสตรีตรงหน้าทำเอาจ้าวซุนหยานถึงกับไปต่อไม่เป็น“เราไปกันเถิดเพคะ หม่อมฉันต้องกลับจวนแล้ว” พูดจบเยว่ไป๋ฮวาก็เดินไปขึ้นรถม้าอย่างไม่รีรอ นางไม่อยากจะสนทนากับเขาอีกแล้ว จ้าวซุนหยานเดินตามหญิงสาวไปพร้อมกับหัวเราะออกมาเบา ๆ ขนาดเขาเสนอตนเองเช่นนี้นางยังไม่สนใจ หากเป็นสตรีคนอื่นคนวิ่งแจ้นตามเขากลับจวนอ๋องไปแล้ว “วันนี้ขอบ
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 13/1

บทที่ 13“ว่ามา นางให้พวกเจ้าทำอันใด” จ้าวซุนหยานเรียกตัวสามคนที่ถูกส่งไปอยู่ข้างกายของเยว่ไป๋ฮวามาสอบถาม เขาต้องการรู้ว่านางคิดจะทำอันใดกันแน่ “คุณหนูให้พวกเรา...” ทั้งสามเล่าเรื่องที่ได้รับมอบหมายอย่างละเอียด อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เพราะกลัวว่าหากขาดตกเรื่องใดไป แล้วผู้ที่เดือดร้อนจะเป็นตนเอง“นางทำเช่นนั้นไปเพื่ออันใดกัน” มาจนถึงตอนนี้เขาก็ไม่เข้าใจความคิดของนาง ว่าแท้จริงแล้วนางต้องการที่จะทำอันใดกันแน่ เขาไม่เข้าใจความต้องการของนางเลยจริง ๆ “พวกเจ้ากลับไปเถิด แล้วเรื่องที่คุณหนูใหญ่เยว่ให้ตามสืบพวกเจ้าไปตามสืบมาอย่างละเอียด แล้วกลับมารายงานข้า” เขาต้องรู้ให้ได้ว่านางจะสืบเรื่องของเซี่ยเหยียนไห่ไปทำไม แล้วไหนจะเรื่องน้องสาวของนางอีก เขาไม่เข้าใจเลยจริง ๆ “พ่ะย่ะค่ะ” ทั้งสามตอบรับอย่างแข็งขัน พวกเขาก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเจ้านายจะส่งไปอยู่ข้างกายสตรีนางหนึ่ง ดูแล้วสตรีผู้นี้จะไม่ธรรมดา ดูเหมือนจะสำคัญอยู่ไม่น้อย “ฉางหลงคนที่ส่งไปจับตาดูคุณหนูใหญ่เยว่ยังอยู่หรือไม่” เขาจำได้ว่าเคยส่งคนไปตามสืบเรื่องของนาง ไม่รู้ว่าตอนนี้ถอนกำลังคนกลับมาหรือยัง “ยังอยู่พ่ะย่ะค่ะ” ไม่มีคำสั่งของท่านอ๋
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 13/2

“น้องสาวเจ้าก็ให้อยู่กับข้าที่นี่ สวนเจ้าข้าจะให้ออกไปอยู่ด้านนอก เจ้ายอมหรือไม่” คุณชายน้อยผู้นี้ดูเหมือนจะมีความเฉลียวฉลาด หากให้มาอยู่ที่นี่ในฐานะบ่าวรับใช้ก็น่าเสียดายไม่น้อย แต่หากให้เรียกอาจารย์มาสอนในจวนก็ดูจะแปลกไปหน่อย “ได้ขอรับ ไม่ว่าคุณหนูต้องการอย่างไร ข้าก็พร้อมที่จะทำตาม” เขาเชื่อว่าหากน้องสาวของเขาอยู่ที่นี่ จะต้องปลอดภัยแน่นอน “ดี” เยว่ไป๋ฮวาพยักหน้าอย่างพอใจ นางไม่ชอบความวุ่นวาย เขาเชื่อฟังเช่นนี้ก็ดี “เจ้าจะไปอยู่กับคนของข้าในฐานะบุตรชายของพี่สาว เรื่องนี้อย่าได้แพร่งพรายออกไป ข้าไม่ต้องการให้ผู้ใดรู้ เจ้าสามารถมาหาน้องสาวได้ทุกเมื่อ” ตอนนี้นางพอจะมองเห็นหนทางให้สามคนนั้นส่งข่าวให้นางอย่างแนบเนียนได้แล้ว หากส่งจดหมายผ่านจางหลิงเย่ก็จะไม่มีผู้ใดสงสัย “น้องสาวของเจ้าอยู่ที่นี่เพราะเจ้ากลัวว่าจะดูแลนางได้ไม่ดี เพราะที่นั่นมีแต่บุรุษ และนางจะอยู่ที่นี่ในฐานะน้องสาวของข้า ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์มารังแกนาง” “ขอบคุณขอรับ” เพียงเท่านี้ก็ถือว่าเมตตาต่อพวกเขาสองพี่น้องมากแล้ว “ดี เช่นนั้นข้าจะพาเจ้าไปหาคนที่เจ้าต้องไปอยู่ด้วย ไปเตรียมตัวเถิด แล้วไปพูดกับน้องเจ้าให้เข้าใจ
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 14/1

บทที่ 14เยว่ไป๋ฮวาที่เอาแต่เก็บตัวอยู่ในเรือนก็ออกจากเรือนในรอบหลายเดือน วันนี้นางมีเรื่องสำคัญที่ต้องสนทนากับสามคนนั้นโดยตรง ไม่สามารถให้จางหลิงเย่ไปบอกได้ นางจึงจำเป็นต้องไปที่นั่นด้วยตนเอง “ไปพาเสี่ยวฟางมา บอกว่าข้าจะพานางออกไปหาพี่ชาย” นางตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่รับสองพี่น้องมาอยู่ด้วย เพราะทำให้การติดต่อระหว่างนางและสามคนนั้นง่ายขึ้นมาก ไม่ต้องทำอันใดหลบ ๆ ซ่อน ๆ ให้มีพิรุธ“พี่ไป๋ฮวาเราจะไปหาพี่หลิงเย่หรือเจ้าคะ” จางหลิงฟางวิ่งมาหาผู้ที่เปรียบเสมือนพี่สาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดีใจที่จะได้ไปพบพี่ชาย เพราะนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่พี่ชายมิได้มาพบนาง“ใช่ พวกเราไปกันเถิด หากช้าเสี่ยวฟางของเราจะได้อยู่กับพี่ชายแค่ครู่เดียว” เยว่ไป๋ฮวายิ้มอย่างเอ็นดู การมีเด็กน้อยมาอยู่ด้วยทำให้ชีวิตของนางมีสีสันขึ้นมาก คลายเบื่อยามที่อยู่แต่ในเรือนได้ไม่น้อย เมื่อเป็นเช่นนี้ก็อดที่จะหวนคิดไปถึงบุตรที่ยังไม่เกิดผู้นั้นของนาง ไม่รู้ว่าหน้าตาจะเป็นเช่นไร จะน่ารักน่าเอ็นดูเช่นนี้หรือไม่ แต่เมื่อคิดดูอีกที นางคิดว่าเป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว บุตรของนางจะได้ไม่ต้องมีบิดาที่เลวร้าย และเห็นแก่ตัวเช่นนั้น ไม่นานเยว
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 14/2

“ข้าอยากได้สตรีที่ไว้ใจได้ และฝีมีดีเสียหน่อย พวกเจ้าพอจะหาให้ได้หรือไม่” หากจะลอบวางยา นางจะต้องใช้คนที่มีฝีมือ เพราะนางและลี่จินไม่สามารถทำด้วยตนเองได้ “ได้ขอรับ” จินคุนบอก เรื่องง่าย ๆ เช่นนี้เขาทำให้ไม่ได้ได้อย่างไร ที่จวนอ๋องมีสตรีมากฝีมืออยู่ไม่น้อย เขาเชื่อว่าท่านอ๋องต้องยอมแบ่งคนมาให้คุณหนูใหญ่เยว่แน่นอน“ดี เมื่อได้คนแล้วก็ให้หลิงเย่พาไป บอกว่าส่งตัวไปเป็นสาวใช้ของเสี่ยวฟาง” เยว่ไป๋ฮวาบอกแผนการของตนเองเสร็จสรรพ ยิ่งนานวันนางก็ยิ่งเห็นข้อดีของการมีของสองพี่น้องตระกูลจาง “ได้ขอรับ” “พวกเจ้าไปเถิด ข้าจะไปหาจางหลิงเย่เสียหน่อย” พูดจบก็เดินออกไป ปล่อยให้ทั้งสามมองหน้ากันไปมา ดูเหมือนว่านายหญิงของพวกเขาจะให้ความสนใจสองพี่น้องตระกูลจางยิ่งนัก “คารวะคุณหนูใหญ่” เมื่อเห็นว่าผู้มีพระคุณเดินเข้ามา จางหลิงเย่ก็รีบทำความเคารพทันที “อย่ามากพิธีเลย พวกเราคนกันเองทั้งนั้น” เยว่ไป๋ฮวายิ้มน้อย ๆ ตั้งแต่ที่พบกันครั้งแรกเมื่อหนึ่งปีก่อน เขาดูดีขึ้นมากทีเดียว ร่างกายก็ดูกำยำขึ้นมากกว่าแต่ก่อน “ขอรับ” “ว่าแต่จากนี้เจ้าคิดจะเอาเช่นไรกับชีวิต คงไม่คิดที่จะติดตามข้าเช่นนี้ไปตลอดกระมัง” นางไม่อ
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 15/1

บทที่ 15ระหว่างรอจิวคุน จิวเผิง และจิวเหอ เยว่ไป๋ฮวาก็หาทางออกของเรื่องนี้ พลันสายตาก็เหลือบมองไปเห็นคนที่ซื้อมาใหม่กำลังฝึกต่อสู้อยู่ นางก็พอจะคิดอันใดดี ๆ ออกแล้ว “นายหญิงเรียกพวกเรามามีอันใดหรือขอรับ” จิวเหอถามด้วยท่าทางที่ร่าเริง ต่างจากอีกสองคนที่มีใบหน้าเรียบนิ่ง “คนพวกนี้เจ้าฝึกเองหรือ” นางสงสัยตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว คนพวกนี้มีฝีไม่น้อย ไม่รู้ว่าตอยซื้อมามีฝีมืออยู่แล้วหรือว่ามาฝึกทีหลัง “คนพวกนี้ข้าน้อยฝึกเองขอรับ” ตอนที่คุณหนูใหญ่เยว่บอกว่าต้องการหาคนเพิ่ม เขาจึงได้ไปซื้อคนมาฝึกให้นาง เพื่อให้เป็นคนของอีกฝ่ายจริง ๆ เพราะหากวันใดวันหนึ่งท่านอ๋องเรียกตัวพวกเขากลับ นางจะได้มีคนของตนเองไว้ใช้งาน “ไม่คิดว่าพวกเจ้าสามคนจะมีฝีมือเช่นนี้” ตอนซื้อทั้งสามมา นางก็ไม่ได้หวังว่าพวกเขาจะเก่งกาจจนสามารถฝึกคนได้เช่นนี้“ขอบคุณนายหญิงที่เอ่ยชม” ทั้งสามเอ่ยออกมาพร้อมกันอย่างไร้พิรุธ“หากข้าให้พวกเจ้าไปซื้อคนมาฝึกอีกได้หรือไม่” นางพอจะมองหาทางออกที่ดีสำหรับทุกคนได้แล้ว ในเมื่อมีความสามารถจะเก็บงำไว้ มิสู้เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ดีกว่า “ได้ขอรับ” จิวคุนตอบ แค่ฝึกคนไม่กี่คน เรื่องเพียงเท่านี้
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more

บทที่ 15/2

“ไปเชิญเข้ามาเถิด” เยว่ไป๋ฮวาบอกคนที่เข้ามารายงาน ก่อนจะหันไปเอ่ยกับทั้งสี่ที่คุยกันเมื่อครู่ “ส่วนพวกเจ้าก็ออกไปหารือกันต่อด้านนอก หลังจากเสร็จธุระทางนี้แล้วข้าจะตามไปหารือด้วย” เรื่องเปิดสำนักคุ้มกันภัยยังต้องวางแผนกันอีกนาน ตอนนี้ในมือของพวกนางมีคนที่ใช้งานได้ไม่ถึงยี่สิบคนด้วยซ้ำ “ขอรับ” ทั้งสี่ตอบรับพร้อมกัน แล้วพากันออกไปหารือต่อด้านนอก ทว่าก็เดินสวนกับคนที่เข้ามาขอพบเจ้าของจวน ทั้งสี่ทำความเคารพคนที่เข้ามาใหม่ ก่อนจะเดินออกไป จ้าวซุนหยานมองกลุ่มคนที่เดินออกไปด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นหน้าของคนที่มีนามว่าจางหลิงเย่ ที่ผ่านมาเขาได้รับรายงานจากเหล่าลูกน้องว่าที่ผ่านจางหลิงเย่คนนี้ เป็นเพียงคนเดียวที่สามารถเข้าออกจวนสกุลเยว่ได้ ทุกเรื่องที่รายงานนางต้องผ่านมือของบุรุษผู้นี้เสมอ เขาได้ให้คนไปตามสืบมาอย่างละเอียดแล้ว ไม่พบสิ่งผิดปกติอันใด จึงยอมให้อีกฝ่ายได้อยู่ข้างกายของนาง“คารวะรุ่ยอ๋องเพคะ” เยว่ไป๋ฮวายอบกายทำความเคารพคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่“คุณหนูใหญ่เยว่ตามสบายเถิด พวกเราคนกันเองทั้งนั้น” จ้าวซุนหยานว่าอย่างเป็นกันเอง พร้อมกับเดินไปนั่งลงราวกับที่นี่เป็น
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status