All Chapters of หวนคืนครานี้ ข้าขอทวงคืน: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 16ตั้งแต่จัดการเรื่องเปิดสำนักคุ้มกันภัยเสร็จ เยว่ไป๋ฮวาก็เริ่มที่จะออกไปเที่ยวเล่นนอกจวนมากขึ้น พร้อมกับนัดหมายคู่หมั้นของตนเองอยู่บ่อย ๆ โดยให้เหตุผลว่าต้องการทำความรู้จักกับอีกฝ่ายให้มากขึ้น อย่างไรก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกัน รู้จักกันไว้ก็ไม่ได้เสียหายอันใด“คุณชายใหญ่เซี่ยคงไม่ลำบากใจใช่หรือไม่เจ้าคะ ที่ข้านัดออกมาพบกันบ่อย ๆ เช่นนี้” เยว่ไป๋ฮวาเอ่ยเสียงหวาน ท่าทีของนางต่างจากครั้งแรก ๆ ที่มาพบเขา เพราะที่ผ่านมานางเอ่ยกับเซี่ยเหยียนไห่แทบจะนับคำได้“ได้เลย เช่นนี้ก็ดี เหล่าผู้อาวุโสจะได้วางใจ” เซี่ยเหยียนไห่มองใบหน้าหวานละมุมด้วยสายตาที่หลงใหล วันนี้นางดูแตกต่างจากครั้งแรกที่พบกันเป็นอย่างมาก นางดูงดงามขึ้น ดูมีเสน่ห์มากกว่าแต่ก่อนมาก ทำให้เขาแทบไม่สามารถละสายตาไปจากนางได้“เช่นนั้นก็ดีเจ้าค่ะ” เยว่ไป๋ฮวายิ้ม นี่เป็นครั้งแรกที่นางออกมาพบเขาโดยที่ไม่ได้พาน้องสาวติดตามมาด้วย เพราะนางอยากใช้เวลาอยู่กับเขาตามลำพัง “คุณชายใหญ่เซี่ยลองชิมนี่ดูเจ้าค่ะ ข้าว่าอร่อยยิ่งนัก”เยว่ไป๋ฮวาคีบขนมให้เขาอย่างเอาใจ ท่าทีอ่อนหวานของนางทำให้เซี่ยเหยียนไห่ละสายตาไปไม่ได้“ขอบคุณคุณหนูใหญ่เยว่” เซี่ยเ

บทที่ 17หลายเดือนผ่านไปกิจการสำนักคุ้มกันภัยเป็นอย่างราบรื่น มิหนำซ้ำแนวโน้มยังดีขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้ในเมืองหลวงผู้ใดไม่รู้จักสำนักคุ้มกันภัยไป๋เช่อ ภายใต้การดูแลของจางหลิงเย่ทำให้สำนักคุ้มกันภัยยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ภายในไม่กี่เดือน“เจ้าทำได้ดีมาก” เยว่ไป๋ฮวาเอ่ยชมจากใจจริง นางไม่คิดว่าเขาจะทำให้สำนักคุ้มกันภัยไป๋เช่อเจริญก้าวหน้าได้ถึงเพียงนี้“ทั้งหมดเป็นเพราะการแนะนำของคุณหนูขอรับ” จางหลิงเย่ไม่รับความดีความชอบนี้ เพราะที่ผ่านมาเขาล้วนได้รับการแนะนำจากสตรีตรงหน้าทั้งสิ้น หากไม่มีนางเขาก็ไม่รู้ว่าจะสามารถทำได้เช่นนี้หรือไม่“ทุกอย่างเป็นเพราะเจ้าเองต่างหาก ข้าเพียงแค่ให้คำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น” นางเชื่อว่าหากเขาไม่มีความสามารถ แม้นางจะแนะนำไปมากเพียงใดเขาก็ไม่สามารถทำออกมาได้ดีเช่นนี้ “เจ้าเป็นคนมีความสามารถ เจ้าต้องเชื่อในตนเอง”“ขอบคุณคุณหนูที่ชื่นชมขอรับ” จางหลิงเย่ยิ้มกว้างที่ได้รับคำชมเยว่ไป๋ฮวาเห็นท่าทีดีใจของจางหลิงเย่ก็หัวเราะออกมาน้อย ๆ ท่าทางของเขาน่าเอ็นดูยิ่งนักจ้าวซุนหยานที่นั่งอยู่ห้องข้าง ๆ ก็ได้แต่กำมือแน่นเพื่อระงับความโมโหของตนเองเอาไว้ ยามที่เขาเห็นนางพูด

บทที่ 18“คุณหนูฮูหยินใหญ่ให้คนมาแจ้งว่าอีกหนึ่งเดือนจะมีงานเลี้ยงในวัง ให้คุณหนูเตรียมตัวให้พร้อมเจ้าค่ะ ส่วนเรื่องเสื้อผ้าเครื่องประดับ เดี๋ยวฮูหยินจะให้คนจัดการเรื่องนี้ให้” ลี่จินรายงานเรื่องที่ได้รับแจ้งจากเรือนใหญ่ ตอนนี้คุณหนูของนางอายุมากพอที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยงในวังได้แล้ว“ให้ฮูหยินใหญ่จัดการตามเหมาะสมเถิด” เยว่ไป๋ฮวาบอกปัดอย่างไม่ใส่ใจ ฟางซินหรูอยากทำอย่างไรก็ทำเถิด นางไม่สนใจหรอก“เช่นนี้จะดีหรือเจ้าคะ บ่าวว่าฮูหยินใหญ่ต้องหาทางกลั่นแกล้งคุณหนูแน่ ๆ เลยเจ้าค่ะ” ลี่จินบอกอย่างไม่วางใจ ฮูหยินใหญ่ผู้นั้นไม่มีทางหวังดีต่อคุณหนูของนางจริง ๆ หรอก“นางจัดการให้ ก็ใช่ว่าข้าจะต้องใส่” เยว่ไป๋ฮวายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ปล่อยให้พวกนั้นทำตามใจตนเองไปเถิด นางก็อยากเห็นเหมือนกันว่า เมื่อวันนั้นมาถึงอีกฝ่ายจะมีสีหน้าเช่นไรลี่จินเมื่อได้ยินคำตอบของเจ้านายก็ได้แต่ยิ้มร่า นางคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าคุณหนูของนางไม่มีทางอยู่เฉย ๆ ให้ผู้ใดกลั่นแกล้งแน่นอน“เจ้าก็เตรียมตัวเอาไว้ให้ดี พวกเราจะออกไปซื้อขอเพื่อเตรียมตัวเข้าร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้” เยว่ไป๋ฮวาบอก สำนักคุ้มกันภัยกำลังไปได้ดี ตอนนี้นางมีเงินจับ

บทที่ 19 “สรุปแล้วท่านอ๋องเรียกหม่อมฉันออกมาพบด้วยเหตุอันใดหรือเพคะ” นางไม่คิดว่าเขาจะเรียกนางออกมาเพียงเพราะต้องการร่วมดื่มชาตามที่บอกนางเมื่อครู่“เมื่อวานเปิ่นหวางได้ข่าวว่าคนจากสำนักคุ้มกันภัยไป๋เซ่อตามหาผ้าและเครื่องประดับที่ดีที่สุด เปิ่นหวางจึงคิดเอาเองว่าคนที่สั่งคงเป็นคุณหนูใหญ่เยว่ ใช่หรือไม่” เมื่อเห็นว่าหยอกล้อกับเยว่ไป๋ฮวามาพอสมควรแล้ว จ้าวซุนหยานจึงได้เข้าเรื่องที่เรียกตัวนางมาพบในวันนี้“ท่านอ๋องได้ข่าว หรือว่าให้คนตามสืบหรือเพคะ” เยว่ไป๋ฮวาได้แต่ยิ้มแย้มอย่างเสแสร้ง เขาจะไปได้ข่าวได้อย่างไร ต้องให้คนตามสืบเรื่องของนางอยู่แน่ ๆ“ฮ่า ๆ เปิ่นหวางได้ข่าวมาจริง ๆ ก็คนจากสำนักคุ้มกันภัยไป๋เซ่อตระเวนไปร้านค้าทุกหนแห่ง แม้ไม่อยากรู้ก็ต้องรู้” จ้าวซุนหยานได้แต่หัวเราะท่าทีประชดประชันของหญิงสาวตรงหน้า เขาสั่งการให้จิวเหอทำเรื่องนี้อย่างเอิกเกริก นางจะได้ยอมรับการช่วยเหลือจากเขา“ท่านว่าอย่างไรนะ” เยว่ไป๋ฮวาโพล่งออกมาอย่างตกใจ นางไหว้วานให้จิ

บทที่ 20 วันเวลาผ่านไปเกือบยี่สิบวัน ชุดที่คนทั้งจวนรุ่ยอ๋องร่วมมือร่วมใจกันรังสรรค์ออกมาก็เสร็จเป็นที่เรียบร้อย จ้าวซุนหยานจึงได้ส่งจดหมายไปให้เยว่ไป๋ฮวามาลองชุดที่จวนของเขาเยว่ไป๋ฮวาที่ได้รับจดหมายก็ตรงไปที่สำนักคุ้มกันภัย ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปที่จวนรุ่ยอ๋องทันที โดยที่จ้าวซุนหยานให้คนมารอรับนางที่สำนักคุ้มกันภัยอยู่ก่อนแล้วครั้งนี้นางได้พาจางหลิงฟางออกมาด้วย เพื่อไม่ให้ผู้อื่นสงสัยไปมากกว่านี้ หากจะว่ากันตามจริง นางยอมให้ถูกสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับสำนักคุ้มกันภัยไป๋เซ่อดีกว่าถูกสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับจวนรุ่ยอ๋อง“เชิญคุณหนูใหญ่เยว่ตามมาทางนี้ขอรับ” หลี่กงกงออกมาต้อนรับเยว่ไป๋ฮวาด้วยตนเอง พร้อมกับเดินนำไปพบเจ้านายของตนเองที่เรือนรับรอง“คารวะรุ่ยอ๋องเพคะ” เยว่ไป๋ฮวายอบกายทำความเคารพเจ้าของจวนที่นั่งรออยู่ในเรือนรับรอง“ตามสบายเถิด ชุดที่เสร็จแล้วอยู่ในห้อง คุณหนูใหญ่เยว่ไปดูเถิดว่าถูกใจหรือไม่” จ้าวซุนหยานบอกพร้อมผายมือเชิญให้หญิงสาวเข้าไปลองชุดด้านใน