All Chapters of หวนคืนครานี้ ข้าขอทวงคืน: Chapter 41 - Chapter 50

ซูหนิงเซียนได้แต่มองภาพคนรักของตนเองและคู่หมั้นด้วยสายตาที่เจ็บปวด เขาเคยบอกกับนางว่าไม่ได้สนใจคู่หมั้นของตนเองเลยสักนิด เพราะอีกฝ่ายทั้งจืดชืดและน่าเบื่อ แล้วนี่มันหมายความว่าอันใด มิใช่ว่าเขากำลังสนใจในตัวคู่หมั้นของตนเองหรอกหรือทั้งยังพาไปแนะนำกับสหายอย่างออกหน้าออกตาเช่นนี้ จะให้นางคิดเช่นไร ปากก็บอกว่ารักนางนักรักนางหนา แต่กลับมาปฏิบัติตัวเช่นนี้กับสตรีอื่น เพียงมองตาเดียวก็รู้ว่าเขาภูมิใจเพียงใดที่มีเยว่ไป๋ฮวาเป็นคู่หมั้นแล้วเขาเอานางไปเก็บไว้ที่ใด เขาไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของนางเลยใช่หรือไม่“รินสุรามาให้ข้า” จ้าวซุนหยานเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้น จ้องไปที่เซี่ยเหยียนไห่ตาเขม็ง แค่พาไปแนะนำให้สหายรู้จักก็แล้วไปเถิดแต่นี่เจ้าลูกเต่ามันยังกล้าจับมือของนาง ช่างไม่กลัวตายยิ่งนัก“ท่านอ๋องดื่มเยอะเกินไปแล้วนะเพคะ” จี๋เหยาเตือนสติ ที่ผ่านมานางไม่เคยเห็นท่านอ๋องดื่มสุราเยอะเช่นนี้มาก่อน“รินมา” จ้าวซุนหยานไม่ฟัง ทั้งยังออกคำสั่งเสียเข้ม จะให้เขาอยู่เฉยได้อย่างไร ตอนนี้ในอกของเขาร้อนจนแทบจะระเบิดออกมาให้ได้ คนที

ทางเยว่ไป๋ฮวาก็นั่งปั้นหน้ายิ้มยามที่เหล่าผู้อาวุโสหารือเรื่องแต่งงานของตนเอง เพราะอย่างไรนางก็ไม่มีสิทธิ์ออกเสียงเรื่องนี้อยู่แล้ว“ไม่คิดว่าไห่เอ๋อร์ของพวกเราจะใจร้อนเช่นนี้ อดรนทนไม่ไหวจึงให้พวกเรามาเจรจาเรื่องงานแต่งในวันนี้” จิวฝูหรงเอ่ยอย่างอารมณ์ดี นางก็ไม่คิดว่าบุตรชายจะมาเร่งรัดงานแต่งเช่นนี้ เพราะเมื่อก่อนดูเหมือนว่าบุตรชายของนางก็ไม่ได้สนใจคู่หมั้นของตนเองเท่าใด“ฮ่า ๆ หากคู่หมั้นของข้างดงามเช่นนี้ข้าก็อยากเร่งงานแต่งให้เร็วขึ้นมาเช่นกัน” เซี่ยซงฉีหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เดิมทีเขากะว่าจะให้บุตรชายสอบขุนนางให้ได้ก่อน จึงค่อยจัดงานแต่งงาน แต่เมื่อบุตรชายของเขาใจร้อนอย่างแต่งงาน เขาก็ไม่คิดที่จะขัดขวางทุกคนต่างหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ต่างจากหญิงสาวที่ตกเป็นหัวข้อสนทนาที่เอาแต่นั่งก้มหน้าอย่างเขินอาย ทว่าความจริงไม่เป็นเช่นที่ทุกคนเห็น เพราะความจริงนางอยากจะเดินออกไปจากตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอดเยว่อิงฮวาเห็นท่าทางที่สนิทสนมของพี่สาวและชายในดวงใจก็รู้สึกไม่พอใจมาก นางไม่มีทางยอมให้ทั้งสองแต่งงาน คนที่จะได้แต่งงานกับเขาต้องเป็นนา

“พี่เหยียนไห่ ลองชิมนี่ดูเจ้าค่ะ อร่อยยิ่งนัก” เยว่ไป๋ฮวาเบี่ยงประเด็น ก่อนจะคีบอาหารที่คิดว่าอร่อยที่สุดไปให้เขา เมื่อเห็นว่าเขาคีบอาหารเข้าปากจึงได้เอ่ยถามอย่างมีความหวัง “เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ อร่อยหรือไม่เจ้าคะ”“อร่อยมาก” เซี่ยเหยียนไห่เอ่ยพร้อมกับมองไปที่เยว่ไป๋ฮวาอย่างหลงใหล อีกไม่นานเขาก็จะได้นางมาครอบครอง เขาได้แต่หวังว่างานแต่งครั้งนี้จะถูกจัดขึ้นอย่างรวดเร็วที่สุด เพราะเขาแทบจะอดทนรอให้ถึงวันนั้นไม่ไหวแล้ว“หากพี่เหยียนไห่ชอบ ข้าจะให้พ่อครัวสอน แล้วข้าจะไปทำให้ท่านกินนะเจ้าคะ” เยว่ไป๋ฮวาเอ่ยพร้อมกับรินสุราให้เขาอีกครั้ง“เจ้าช่างใส่ใจพี่ยิ่งนัก” เมื่อเห็นว่าเยว่ไป๋ฮวาใส่ใจตนเองเพียงใด เซี่ยเหยียนไห่ก็ยิ่งถูกใจนางมากขึ้นไปอีกเยว่อิงฮวามองภาพบาดตาบาดใจด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับยกสุราขึ้นดื่มจอกแล้วจอกเล่า คนที่สมควรได้นั่งอยู่ข้าง ๆ เขาตรงนั้นควรที่จะเป็นนาง มิใช่สตรีต่ำช้าผู้นั้น ที่ตรงนั้นมันควรเป็นของนาง นางไม่มีทางยอม นางไม่ยอมให้ทุกอย่างต้องเป็นเช่นนี้ นางจะต้องคุยก

“นะ นี่มันเรื่องอันใดกัน” จิวฝูหรงแทบจะล้มทั้งยืน นางไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้ นี่มันเรื่องบ้าอันใดกัน เหตุใดบุตรชายของนางจึงได้ทำเช่นนี้ นางรู้ว่าแท้จริงแล้วเขามีนิสัยเช่นไร เขาก็มักมากในกามไม่ต่างจากบิดา แต่ก็ไม่คิดว่าจะกล้ามาทำเรื่องเช่นนี้ในเรือนของผู้อื่น“คุณหนู!” ลี่จินรับตัวของเจ้านายที่กำลังจะทรุดลงพื้นเอาไว้ และร้องออกมาอย่างตกใจ“ไป๋ฮวาอย่าได้ตระหนกไป อาจจะมิใช่เช่นที่พวกเราคิดก็ได้” จิวฝูหรงยื่นมือไปจับมือของเยว่ไป๋ฮวาด้วยมือที่สั่นเทาไม่ต่างกัน หากในห้องนั่นเป็นเพียงสาวใช้ก็แล้วไปเถิด หากมิใช่ เรื่องทุกอย่างคงไม่จบง่าย ๆเยว่ไป๋ฮวาไม่ได้ตอบอันใด ทำเพียงยืนตัวสั่นอยู่ในอ้อมกอดของสาวใช้ ใบหน้างดงามอาบไปด้วยหยาดน้ำตา“คุณหนูทำใจดี ๆ เอาไว้นะเจ้าคะ” เมื่อเห็นท่าทางเสียใจของเจ้านาย ลี่จินจึงได้ร่วมการแสดงด้วย นางไม่รู้หรอกว่าแผนการของเจ้านายเป็นอย่างไร แต่มาถึงตอนนี้นางก็พอจะเดาได้หน่อย ๆ แล้ว“ใช่ มันต้องมิใช่เช่นที่พวกเราคิด”ขณะที่กำลังด้านนอกกำปลอบใจกัน เ

ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว อย่างไรนางก็ต้องแต่งเข้าจวนสกุลเซี่ยให้ได้“เอาล่ะ ๆ อย่างไรเรื่องนี้ก็ต้องหาทางออกร่วมกัน” เยว่โจวเหยาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เรื่องนี้จัดการยากจริง ๆ เขาก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะจัดการกับเรื่องนี้เช่นไร“เอาเช่านี้ดีหรือไม่ ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็แต่งไป๋ฮวาและอิงฮวาเข้าจวนสกุลเซี่ยไปพร้อมกันเลย ทุกคนเห็นว่าเป็นเช่นไร” ฟางซินหรูเสนอ แต่ก็ต้องชะงักไปเพราะจิวฝูหรงปฏิเสธขึ้นมาอย่างไม่ไว้หน้า“ไม่ได้ พี่น้องจะใช้สามีร่วมกันได้อย่างไร” หากแต่งสองพี่น้องเข้าจวนพร้อมกัน ผู้อื่นจะมองบุตรชายของนางเช่นไร นางไม่มีทางให้ชื่อเสียงของบุตรชายมาเสื่อมเสียเพราะเรื่องพรรค์นี้เด็ดขาด“เรื่องนี้ต้องถามไป๋ฮวา เพราะอย่างไรเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับนางโดยตรง” เยว่โจวเหยามองไปที่บุตรสาวครู่หนึ่ง อย่างไรนางก็เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากที่สุด เขาจะให้นางเป็นคนตัดสินใจด้วยตนเอง แต่เขาก็หวังว่านางจะเลือกทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน“ข้าไม่แต่งเจ้าค่ะ ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ข