Todos los capítulos de แฟนจ้างก็มีหัวใจ: Capítulo 21 - Capítulo 30

พอเจอพัฟฟินที่นี่ทั้งที่ร้อยวันพันปีไม่เคยเจอ ก็รู้สึกเซ็งจนอยากจะย้ายร้าน แต่เห็นแก่ที่ยะหยาอยากกินฉันเลยไม่อยากทำตัวเรื่องมาก เลือกที่จะทำตัวตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็มีแอบๆ ชำเลืองมองไปทางโต๊ะพัฟฟินบ้าง ทางนั้นเองก็ลอบกระซิบกระซาบแล้วส่งสายตามาทางฉันเหมือนกันยัยพัฟฟินอยู่ในชุดลำลองแบรนด์เนมทั้งตัว ขนาดผมก็ยังเป็นทรงสวย ดูก็รู้ว่าเข้าร้านทำผมมา ส่วนคนที่นั่งโต๊ะเดียวกับยัยนั่นผมตรงธรรมดาปล่อยสยายทัดหูแบบทั่วๆ ไปแต่กลับดูดีไม่กระเซอะกระเซิง สวมชุดนักศึกษา ปักเข็มกลัดแบบเดียวกับฉันและยะหยา น่าจะเรียนที่นี่พวกเราเพิ่งสั่งอาหารเสร็จ ยัยพัฟฟินกับเพื่อนก็เช็กบิลออกจากร้าน“คนรู้จักเหรอ เห็นมอง” ยะหยามองตามสายตาฉันไปยังสองคนที่เพิ่งออกประตูร้านไปฉันส่ายหน้า“ไม่เชิง จำเรื่องแฮคได้มั้ย” “แฮค ทำไมเหรอ” “ผู้หญิงที่ไม่ได้ใส่ชุดนักศึกษานั่นแหละคือคนที่แฮคอยากปฏิเสธ” ตั้งแต่เรื่องที่มีอะไรกับแฮค จนถึงเรื่องที่เขาจ้างวานให้ฉันเป็นแฟนเฉพาะหน้า ล้วนถูกระบายให้ยะหยาฟังแบบหมดเปลือก เพราะงั้นจึงไม่จำเป็นต้องเก็บงำตัวตนของพัฟฟินเอาไว้คนเดียวให้อึดอัดใจ“คนนี้เหรอพัฟฟิน?” “อืม” “ก็สวยด

“เอาล่ะค่ะ เวลาที่ทุกคนรอคอยมาถึงแล้ว ขอเชิญนักแข่งที่จะลงแข่งจับฉลากหมายเลขรถที่เต็นท์อำนวยการภายในสามสิบนาทีด้วยค่ะ เราจะได้อัปเดตข้อมูลเพื่อให้ผู้ชมร่วมทายผลการแข่งกันก่อน คุณผู้ชมอย่าลืมโหลดแอปฯ สปีดเวย์เพื่อร่วมสนุกกันนะคะ ใครยังไม่โหลดรีบโหลดเลยค่ะ เราจะปิดให้ทายก่อนแข่งประมาณห้าทีนะคะ บลาๆ” เสียงพิธีกรดังก้อง ได้ยินกันทั่วทั้งบริเวณ“ไปดิวะ มัวยืนบื้ออยู่ทำไม” เสียงตวาดทำให้คนที่อยู่รอบๆ แตกตื่น“อ้าว ผมเหรอพี่คริส” กุนชี้ตัวเอง หันไปสบตากับคนน้อง เหมือนยังไม่แน่ใจว่าได้ยินถูกหรือเปล่าแต่คนน้องที่มีเส้นผมกับนัยน์ตาสีครามกลับถือโอกาสสำทับซ้ำไปอีก“งงอะไร ไปสิ ก็มึงเป็นคนแข่ง” “เอ้า... แล้วพี่คริส?” กุนมองไปทางสุดหล่อของฉัน ไม่รู้อ่ะ ฉันชอบเค้า~ เห็นแล้วทำให้นึกถึงพี่ชายในอุดมคติที่ดูเข้มแข็งปกป้องเราได้ ถึงการแสดงออกเมื่อกี้จะดูหัวร้อนไร้เหตุผลไปหน่อยก็เถอะ “หรือมึงอยากให้กูไปจริงๆ” “ไม่ๆ ผมไปดีกว่า” กุนยิ้มกว้างแบบยอมแล้ว ก่อนจะกวาดตามองไปรอบๆ “ต้องพาสาวไปด้วยใช่มั้ยพี่” “เออ เลือกเอาสักคน เฮ้ยเดี๋ยว! หาคนที่สวยที่สุด อย่าให้แพ้ไอ้พวกเรดซัน” พอคริสท้วงออกมาแบบนั้น กุนที่

เจ้าของเส้นผมหยักศกจ้ำอ้าวเข้ามาใกล้ สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย “เกิดอะไรขึ้นพี่ จะทำกันตรงนี้เลยเหรอ”ทำ... ทำอะไรของเขา สายตาประหลาดที่ส่อไปทางเสื่อมทราม ทำใจฉันกระตุกหวิวทันที นี่คงไม่ได้คิดว่าคริสจะปล้ำฉันใช่มั้ย? ไอ้หมอนี่สมองมีปัญหา ถ่างตาดูหน่อยสิ บรรยากาศมันไม่ได้ส่อไปทางร้อนแรงแบบนั้นเลยพอเกิดเรื่องนี้ขึ้น ความประทับใจที่ฉันมีต่อพี่น้องสองคนนี้ก็ลดฮวบฮาบลงไปทันที“มีอะไร” คริสละสายตาจากฉันไปจ้องคนน้อง“ไอ้กุนบอกว่าแฮคมันฉุดเรซควีนของเราไป แล้วไหนมาอยู่ที่นี่กับพี่ล่ะ” เขาหรี่ตาลงคริสยิ้มหยัน “กูบังเอิญเจออยู่กับไอ้แฮคพอดี ก็เลยพาตัวกลับมา”เจ้าของนัยน์ตาสีครามเส้นผมหยักศกเพ่งมองฉันอย่างถี่ถ้วน“อืม ก็น่าฉุดจริงๆ ไม่แปลกถ้าไอ้แฮคเห็นแล้วจะอยากได้”“ไอ้แฮคบอกว่าเป็นเมียมัน” คริสเอ่ยเสียงยะเยือก ไม่สนคำพูดเล่นๆ ก่อนหน้านี้“เมีย เป็นไปไม่ได้” คนฟังยิ้มเย้ย วาดสายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกรอบ “แต่ถ้าเป็นเมียจริง พี่คิดว่ามันจะปล่อยให้มาทำงานกับทีมเราเหรอ”“กูถึงได้ถามอยู่นี่ไง ว่ามีจุดประสงค์อะไร ถึงแฝงตัวเข้ามา” คริสดึงสายตาเยือกเย็นกลับมาที่ฉัน ลำคอฉันรู้สึกตีบตันไปหมด อ้าป

“ไม่น่าเชื่อค่ะ คุณผู้ชมคะเรามีเซอร์ไพรส์เป็นไฮไลท์ปิดงานมาฝากค่ะ ใครที่กำลังเตรียมตัวกลับ หยุดก่อนสักนิดนึงค่ะแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าแอปฯ สปีดเวย์ จะเห็นว่าเรามีการแข่งนัดพิเศษระหว่างทีมเรดซันกับอีเกิลสปีดที่นักแข่งรีเควสกันเข้ามาสดๆ ร้อนๆ เลยค่ะ สามารถรับชมสดได้ที่ข้างสนามหรือจะนั่งชมสบายๆ ผ่านแอปก็ได้ ฟรีไม่เก็บตังค์ แต่ถ้าใครอยากร่วมสนุก ทางเราก็มีให้ร่วมทายผล... บลาๆ” เสียงพิธีกรสาวดังก้องไปทั่วงาน กลายเป็นเรื่องฮือฮาขึ้นมาทันทีที่ทีมใหญ่อย่างเรดซันกับอีเกิลสปีดจะลงสนามกันนอกรอบฉันไม่เข้าใจความสนุกของการแข่งรถหรอก แต่ก็ไม่คิดว่าสเกลมันจะใหญ่แบบนี้ ตอนแรกนึกว่าจะแข่งกันเงียบๆ แค่สองคน แต่นี่ดันรู้กันทั่ว แถมกลายเป็นไฮไลท์ปิดงานไปซะงั้น แถมทางผู้จัดยังหัวใส ใช้การแข่งนัดนี้มาวางเดิมพันอีกต่างหาก และตอนนี้รถทั้งสองคันก็มารออยู่ที่จุดสตาร์ทแล้ว การแข่งที่น่าสนใจสำหรับคนอื่นแต่น่าหวั่นใจสำหรับฉันกำลังจะเริ่มขึ้น“เป็นอะไร กลัวผัวแพ้แล้วไม่มาไถ่ตัวหรือไง” คริสหันมามองเหน็บเมื่อเห็นฉันยืนทำหน้าเครียด มองรถแข่งสองคันที่กำลังวอร์มเครื่องยนต์ เสียงดังกระหึ่มราวกับสัตว์ร้ายสองตัวค

คอนโดแฮคเขาพาฉันมาที่นี่โดยไม่ถามความเห็นฉันสักคำ ที่จริงฉันก็โง่ด้วยแหละ ที่ขึ้นรถมากับเขาง่ายๆแต่จังหวะนั้น ใครมันจะกล้ามีปากเสียงวะ ไม่รู้สิ ทุกอย่างมันบีบรัดไปหมด จะขัดใจก็ไม่กล้า เงินเดิมพันหนึ่งแสนมันกดทับอก จิตใต้สำนึกส่วนหนึ่งดันแบกรับความรู้สึกผิดเอาไว้มาถึงแฮคก็โยนเสื้อคลุมลงบนโซฟาเบดตัวเดิมเพิ่มเติมคือปรับเบาะพิงขึ้น แล้วเดินตัวปลิวหายไปไหนก็ไม่รู้ “เอ่อ...” ฉันเปล่งเสียงกับตัวเอง วางกระเป๋าสะพายลงบนโซฟา มองซ้ายมองขวาทำอะไรไม่ถูก ตัดสินใจเดินหาร่างสูงเพื่อจะคุยให้เข้าใจแฮคอยู่ในครัว กำลังกระดกขวดน้ำเปล่าอยู่ “....” หางตาคมเหลือบมองฉันขณะเงยหน้า ฉันเดินเข้ามายืนพิงกับเคาน์เตอร์ข้างๆ รอแฮคดื่มน้ำเสร็จค่อยเอ่ยปาก “มีอะไรจะคุยก็พูดมาเถอะ พรุ่งนี้ฉันมีเรียนเช้า เย็นมีงา...” นัยน์ตาแฮคไหววูบเหมือนไม่พอใจที่โดนเร่ง เขาหันมาแล้วกดแขนคร่อมฉันเอาไว้กับเคาน์เตอร์กะทันหันเสียงฉันขาดหายไปกับอารมณ์ตกใจท่อนล่างแนบติดกันแม้จะมีเสื้อผ้าปกป้องเอาไว้แต่ก็ห้ามความรู้สึกร้อนวูบที่เกิดขึ้นมาไม่ได้ตึกตัก... ตึกตัก...หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที“แฮค...” ฉันมองใบหน้าเรียวคมที่อยู่ใกล้แค่ระ