All Chapters of แฟนจ้างก็มีหัวใจ: Chapter 1 - Chapter 10

ปาร์ตี้ถูกจัดขึ้นในบาร์ของโรงแรม เป็นบาร์สไตล์โมเดิร์นลัคชูรี่ ตกแต่งอย่างเรียบหรูทันสมัย บรรยากาศไฮคลาสสมกับเป็นงานปาร์ตี้แบบส่วนตัว เฮียคนนั้นควงพวกผู้หญิงสี่คนไปที่โซฟายาว มีผู้ชายทรงดีที่ต่อให้เห็นรายละเอียดบนหน้าไม่ชัดเจนเพราะแสงไฟค่อนข้างสลัวก็ยังรู้สึกได้ถึงรูปร่างหน้าตาอันหล่อเหลาที่ยากจะปฏิเสธ คำว่าหล่อยันเงาไม่เกินจริงเลย “มาๆ เดี๋ยวเฮียแนะนำให้รู้จักกับน้องชายเฮีย นี่ริกกี้ ฮาน เรซ และก็...”ฉันที่เดินผ่านมาทางนี้ได้ยินเสียงคุณเฮียตะโกนพูดกับสาวสวยสี่คนที่หนีบอยู่ในวงแขนทั้งสองข้าง หลังจากนั้นก็ไม่ได้ยินอะไรอีก แต่เห็นพวกผู้หญิงแยกตัวออกไปนั่งเอาอกเอาใจสองในสี่คนนั้น ส่วนอีกสองคนยังเกาะหนึบอยู่กับเฮีย แต่ไม่นานก็มีผู้หญิงอีกสองคนเข้าไปเติม นั่งขนาบข้างผู้ชายอีกสองคนที่เหลือ “ว่าไงคนสวย” ฉันกำลังมองหาเป้าหมายตามหน้าที่เอนเตอร์เทน ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาทัก มองจากบรรยากาศรอบตัวและการแต่งกายที่ไม่หรูหรา แค่เสื้อยืดลายสกรีนตัวอักษร ‘RED☀️SUN’ กับกางเกงยีนขาดเข่าข้างหนึ่ง ก็รู้ว่าเขาเป็นแค่หนึ่งในตัวประกอบของงาน แต่ฉันไม่รังเกียจสั

บรรยากาศด้านนอกเงียบเชียบผิดกับด้านในลิบลับจนนึกว่าอยู่คนละที่ อากาศเย็นเยียบแม้จะถูกโอบเอวเดินอย่างชิดใกล้ก็ไม่ช่วยคลายความอยากเข้าห้องน้ำได้เลย ยิ่งเย็นท้องน้อยก็ยิ่งปวดหนักขึ้น“ห้องน้ำอยู่ไกลจัง” ฉันประท้วงเสียงอู้อี้หลังเดินมาได้สักพักแล้วแต่ยังไม่ถึงสักที รู้สึกคอแห้งด้วย อยากดื่มน้ำจัง “อยู่ข้างหน้านี่เอง” พอได้ยินแบบนั้นอาการกระสับกระส่ายก็สงบลง แต่ว่านี่มันทางเดินห้องพักโรงแรมไม่ใช่เหรอ ถ้าเป็นห้องน้ำสำหรับแขกทั่วไปไม่น่าจะอยู่ลึกขนาดนี้นี่ ปกติแล้วควรจะอยู่ติดกับบาร์ด้วยซ้ำ เหมือนจะมีอะไรแปลกๆ นะ “แฮค?” ชั่วขณะที่ฉุกคิดขึ้นมาได้ แขนเรียวยาวก็ยื่นออกไปสแกนคีย์การ์ดกับประตู โอบเอวฉันเดินเข้าห้อง “นี่...?”พรึบ! ไฟอัตโนมัติทำงาน ทั่วทั้งห้องสว่างวาบ ห้องสวีทสไตล์ลัคชูรี่เรียบหรูสะท้อนเข้ามาในสายตารวมถึงกลิ่นหอมปรับอากาศอ่อนๆ ที่อบอวลอยู่ในห้องช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายสบายใจ บรรยากาศน่าพักมาก ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติฉันคงตื่นเต้นมากกว่านี้“ห้องน้ำ” ฉันแทบจะกลั้นไม่ไหว ผลักแฮคออก สืบเท้าเร็วๆ เดินหาห้องน้ำ ถึงจะเป็นห้องสวีทที่ค่อนข้างกว้าง

“เดี๋ยวสิ!”เท้าฉันเหมือนติดจรวด จู่ๆ ก็พุ่งพรวดเข้าไปคว้าแขนแฮคเอาไว้ ขนาดยะหยาเพื่อนที่มาด้วยกันยังทำหน้าเหวอ ถึงจะรู้สึกอายแต่จิตใต้สำนึกไม่ยอมให้ปล่อยเขาไป“คุยกันก่อน”หัวใจฉันเต้นตึกตัก ทั้งที่ตอนอยู่ในงานปาร์ตี้ยังไม่รู้สึกกดดันเวลาคุยเลยสักนิด แต่พอเจอกันข้างนอกกลับประหม่าไม่มีความมั่นใจในตัวเอง หรือเพราะมีอะไรกันแล้วก็เลยอึดอัด เกี่ยวมั้ย?“เธอเป็นใคร” ดวงตาคมสะกดจิตสะกดใจทุกครั้งที่เผลอจดจ้องหรี่ลงเล็กน้อย …ราวกับว่าไม่เคยเจอกันมาก่อน“หา? เอ่อ...”ฉันชะงัก ตอนแรกนึกว่ามุกตลก แต่แววตาแฮคไม่ได้โกหก เขาจำฉันไม่ได้จริงๆบ้าน่า… ถึงฉันจะมั่นใจว่าคืนนั้นคนที่ฉันกอดคือแฮค แต่โดนอีกฝ่ายลืมใส่ซึ่งๆ หน้าแบบนี้มันช่าง…“แฮค?”เห็นเขาแสดงออกว่าไม่รู้จักกันแบบนี้ ฉันก็แอบหวังว่าอาจจะทักคนผิด อาจจะเป็นแค่คนหน้าเหมือน ทว่าความคาดหวังก็พังครืนลงในพริบตา“รู้จักฉันเหรอ เธอชื่ออะไร” เขาทำหน้าหลงตัวเองขึ้นมาทันที“…!!!”หมอนี่คือแฮคจริงๆ ใบหน้าฉันชาวาบ“เธอ…”เขายิ้มมุมปาก ดวงตาคมฉายแววแพรวพราว ขยับเข้าใกล้มากขึ้นเหมือนต้องการจะมองหน้าฉันใกล้ๆสายตาที่สาดมายังใบหน้าฉันคือสายตาของคนที่กำลังประ

ยะหยา : เกิดอะไรขึ้น แกอยู่ไหนเสียงเตือนข้อความดังขึ้นระหว่างทาง พอเปิดดูก็เห็นว่ายะหยาทักมาแต่ฉันไม่ได้ตอบ ปัดหน้าจอปิดแล้วเก็บเครื่องเข้ากระเป๋า มองแผงไหล่กว้างของคนตรงหน้า อดรนทนไม่ไหวแล้วจริงๆ“นี่ ตกลงว่าเรื่องอะไร ฉันเดินตามนายมาสักพักแล้วนะ จะบอกได้หรือยัง”“....” จู่ๆ แฮคก็หยุดเดินแล้วหันกลับมา“...!!!” ฉันชะงักกึก เบรกเท้าแทบไม่ทัน เผลอสะดุดไปครึ่งจังหวะด้วยแต่ทรงตัวได้ไวก็เลยดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“แม่ฉันอยู่ร้านข้างหน้านี่เอง”“แม่? แม่นาย”งงแล้วนะ แม่แฮคมาเกี่ยวอะไรด้วยเนี่ย... รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล“เธอต้องแกล้งเป็นเมียฉัน”“ห๊า?”“ไม่สิ ก็เป็นไปแล้วนี่ แค่บอกแม่ว่าเราคบกันก็พอ”“หา!” ฉันเบิกตาค้าง ตอนแรกยังไม่แน่ใจว่าฟังผิดหรือเปล่า แต่ตอนนี้รู้สึกหน้าคันยิบๆ เหมือนโดนสาดด้วยน้ำเค็ม คำว่า “เมีย” จากปากแฮคมันระคายจิตใจคนฟังอย่างฉันมาก ถึงเราจะมีอะไรกัน แต่ฉันก็ไม่ได้อยากเป็นเมียใครตอนนี้ ต่อให้จะเป็นแฮคก็เถอะ“ซีเรียสอะไร ฉันไม่ได้จะเอาเธอมาเป็นเมียจริงๆ สักหน่อย แค่เล่นละครน่ะ อย่าคิดลึก”สายตาที่บอกว่าห้ามเข้าใจผิดหรือคิดล้ำเส้นกับเขาเด็ดขาด เล่นเอาจุกเสียดเหมื

“สรุปว่าพาฉันมาเป็นไม้กันหมา?” ฉันเอ่ยขึ้นทันทีที่อยู่กันตามลำพัง ทีแรกแม่แฮคจะให้แฮคไปส่งพัฟฟินด้วย แต่ว่าแฮคปฏิเสธเพราะต้องไปทำธุระกับฉันต่อ ธุระอะไรฉันเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ช่างเป็นคนที่โกหกได้หน้าตายจริงๆ แล้วก็เป็นเหตุให้ฉันโดนแม่ของเขาเขม่นเพิ่มอีกเท่าตัว เฮ้อ!~ แม้จะไม่มีผลอะไรต่อชีวิตฉันก็เถอะ แต่ก็ไม่อยากถูกเกลียดโว้ย“ฉลาดนี่” “ชม?” ฉันจ้องหน้าแฮคอย่างพร้อมจะเอาเรื่องถ้าเขายังพูดจาไม่เข้าหู หมอนั่นหัวเราะฮ่าๆ เห็นเป็นเรื่องตลกพูดออกมาเหมือนไม่ใส่ใจ“ฉันก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้แกล้งเล่นเป็นเมียน่ะ” “แต่... พัฟฟินก็ดูน่ารักดีออก ไม่ชอบเหรอ” “เรื่องของฉันเธอไม่ต้องสนใจหรอก” เหวอสิ!โดนตอกกลับมาแบบนั้นน่ะ“เออๆ แล้วเล่นเป็นเมียให้แล้วฉันได้อะไร?” ทวงมันซึ่งๆ หน้าเนี่ยแหละ ใครจะยอมโดนเกลียดฟรี เหอะ!“เคี่ยวจริงๆ เอาเบอร์มา เดี๋ยวโอนค่าตัวให้” “พูดจริงเหรอ?” “เร็ว” “พร้อมเพย์” อย่างไว ...หลังจากนั้นก็รอแฮคเข้าแอปฯธนาคารแล้วบอกเบอร์ไปติ๊ง~⇢ เงินเข้า +3,000 บาทสามพันเองเหรอ แต่ก็... ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย “น้อยไปเหรอ” แฮคท้วง นี่ฉันออกสีหน้าชัดขนาดนั้นเลยเหรอ“หื่อ ไม