All Chapters of UNBREAK MY HEART: Chapter 101 - Chapter 106

Kinabukasan.Sa isang luxury hotel sa Bonifacio Global City, si Teddy na kilala ngayon bilang Lucas del Rosario ay pumasok sa grand ballroom para sa isang closed-door business luncheon. Ito ay isa sa mga mandatoryeng appearances para maayos ang malaking problema sa supplier. Suot niya ang dark navy suit na perpektong yumakap sa kanyang matangkad na katawan, ang salamin na may kapal na frame ay nakatago sa kanyang mga mata, at ang maikling balbas ay bahagi ng kanyang bagong anyo. Sa loob ng ballroom, daan-daang negosyante ang nag-uusap, may tawanan, clinking ng wine glasses, at mabibigat na business talk. Ngunit para kay Teddy, ang hangin ay mabigat at puno ng panganib.“Mr. del Rosario, dito po ang table ninyo,” sabi ng event staff nang may ngiti habang inaakay siya.Umupo si Teddy at agad na nag-scan sa paligid. Lahat ay normal sa unang tingin — mga ngiti, mga kamayan, at mga plano para sa susunod na quarter. Ngunit muli niyang naramdaman ang kilabot sa likod ng kanyang leeg. Parang

Kinabukasan, ang araw sa Maynila ay sumisikat na parang walang pakialam sa bagyong umuugong sa dibdib ni Teddy. Mula pa ng mag-umaga, ang schedule niya ay puno na ng sunud-sunod na meetings. Walang oras para magpahinga. Walang oras para mag-isip ng iba. Si Teddy o si Lucas del Rosario sa mata ng mundo ay nagmamadali na parang bawat segundo ay isang hakbang palapit sa panganib.Sa unang meeting sa isang high-end conference room sa BGC, ang boses niya ay matalim at walang pag-aalinlangan. “Itong partnership natin, ititigil na natin,” sabi niya habang tinuturo ang mga clauses sa kontrata. “May mga inconsistencies na hindi ko matanggap. Putulin natin agad at maghanap tayo ng mas maaasahan.”Ang mga executive sa harap niya ay nagkatinginan, ngunit walang nagsalita. Alam nilang kapag ganito si “Mr. del Rosario,” walang diskusyon. Nilagdaan niya ang termination papers nang mabilis, ang kamay ay matatag kahit ang isip ay puno ng alalahanin. Sa bawat lagda, ramdam niya ang kaunting ginhawa is

Kinabukasan, ang araw sa Costa Brava ay sumisilip na sa malalaking bintana ng villa. Ang malambot na sinag ng umaga ay tumatama sa hubad na katawan ni Sophia na nakayakap pa rin kay Teddy. Ang mga braso niya ay mahigpit na nakapalibot sa baywang nito, ang mukha ay nakabaon sa malapad na dibdib ng lalaking minamahal. Ang kumot ay bahagyang nakabaluktot sa kanilang mga binti, halos walang takip sa kanilang mga hubad na katawan na pawisan pa rin mula sa mainit na gabi.Si Teddy ay hindi pa rin makatulog nang mahimbing. Kahit pagod na pagod ang katawan niya mula sa mahabang paglipad at walang tulog na gabi sa Maynila, ang pananabik niya kay Sophia ay hindi pa rin nawawala. Sa halip, lalong lumalim. Limang araw lang silang nagkahiwalay, pero parang limang taon ang nararamdaman niya. Ang bawat sandali na wala si Sophia sa tabi niya ay parang tortyur.Hinaplos niya nang dahan-dahan ang likod ni Sophia, pababa sa kurbang baywang, at sa malambot na puwit nito. Ang balat nito ay mainit at makin