บททั้งหมดของ UNBREAK MY HEART: บทที่ 81 - บทที่ 90

Matapos ang mabigat na pag-uusap at ang mga luha na tumulo sa opisina, ang hangin sa Wright Mansion ay biglang nag-init nang labis. Ang galit na sumiklab kanina ay unti-unting napalitan ng nakakapasong pagnanasa na matagal nang nakulong sa dibdib nila. Ang galit ay hindi nawala ito ay naging gasolina na nagpasiklab sa apoy ng pagnanasa na halos sumunog sa buong silid.Si Jane ay tumingin kay Wright nang matagal. Ang mga mata niya ay punô pa rin ng galit, ngunit ang init sa pagitan ng mga hita niya ay hindi na niya maitago. Ang dibdib niya ay mabilis na tumataas-baba, ang mga utong ay matigas na sa ilalim ng manipis na tela ng damit. Ang basang init sa pagitan ng mga binti niya ay unti-unting tumulo, basa na ang lace panty niya.“Patunayan mo,” bulong niya nang mapanghamon, ang boses ay mababa at punô ng init na halos sumabog. “Patunayan mo sa akin ngayon na ako lang ang gusto mo. Patunayan mo sa akin na hindi mo na iniisip ang kabit mo. Patunayan mo sa akin na ang puke ko pa rin ang g

Ang maliit na villa sa Costa Brava, Spain, ay naging tahanan ng isang pamilya na unti-unting natutong mabuhay nang tahimik at punô ng pagmamahal. Si Elena delos Reyes (dating si Sophia Florence) at si Theodore delos Reyes (dating si Teddy Smith) ay unti-unting natutong maging magulang sa maliit na si Maria Cecilia — ang anak ni Sophia kay Wright na hindi anak ni Theodore sa dugo, ngunit tinuring niya itong sariling anak mula pa noong unang araw na nakita niya ito.Ang araw sa Costa Brava ay laging nagsisimula nang mahina at mainit. Si Elena ay nagising sa mahinang ungol ni Maria Cecilia. Ang maliit na sanggol, na ngayon ay apat na buwan na, ay may malalaking mata na kulay tsokolate at isang ngiti na parang sumisilip sa mundo. Si Elena ay dahan-dahang bumangon, hinila ang robe, at kinuha si Cecilia mula sa crib na nasa tabi ng kanilang kama.“Good morning, my little love,” bulong niya sa anak, ang boses ay malambing at punô ng pagmamahal. “Nagutom ka na ba? Mommy is here.”Si Theodore

Hinila niya si Elena patungo sa malaking bathroom. Binuksan niya ang shower, ang mainit na tubig ay tumulo sa katawan nila. Si Theodore ay pinindot si Elena sa pader ng shower, ang mainit na tubig ay tumutulo sa mukha at katawan nila.“Gusto ko rito,” bulong niya, ang boses ay mababa at punô ng gutom. “Gusto ko kitang bayuhin habang basa tayo ng tubig.”Hinila niya ang isang hita ni Elena pataas, ipinasok ang ari nang malalim sa isang malakas na thrust. Ang mainit na tubig ay tumutulo sa pagitan nila habang binayuhin niya si Elena nang mabilis at malakas.“Fuck… Theodore… ang sarap… ang init ng tubig… ang init mo…” ungol ni Elena, ang mga kuko ay nakabaon sa likod niya. Ang tubig ay tumutulo sa mukha niya habang ang bawat thrust ay mas malalim.Si Theodore ay hinila ang buhok niya, hinalikan siya nang mapusok habang patuloy ang bayo. “Ang sikip mo pa rin… ang init ng puke mo… gusto ko ‘to… gusto ko kitang bayuhin dito sa shower hanggang sa sumigaw ka.”“Bayuhin mo ako… Theodore… mas m

Ang araw sa Makati ay sumisikat sa pamamagitan ng malalaking bintana ng convention hall. Ang liwanag ay matindi, parang nagpapakilala sa lahat ng detalye sa paligid, ngunit si Jane ay hindi nakakapansin. Ang kanyang mga mata ay nakatuon sa bawat tao sa room, bawat galaw ay sinusuri hindi para sa negosyo, kundi para sa bawat posibleng balita tungkol kay Sophia at Teddy. Ngunit sa kabila ng kanyang hitsura na kontrolado, may kakaibang pakiramdam sa katawan niya. Ang kanyang ulo ay parang umiikot, at ang tiyan ay nagduduwal. Ang isang simpleng sip sip ng hangin ay parang pumipiga sa kanyang dibdib, bawat tunog ay nagiging mas matindi, bawat galaw ay parang panunukso sa kanya. “Jane… okay ka lang ba?” tanong ng assistant niya, si Juan, habang naglalakad sa tabi niya. Halos nakatingin sa sahig si Jane, pinipilit ang sarili na manatiling composed. “Oo, Juan,” sagot ni Jane, nangingiti ngunit ang mukha ay bahagyang maputla. “Siguro… gutom lang ako. O… siguro sobra lang ang trabaho.” Ngunit a

Ang hangin sa baybayin ng Barcelona ay malamig ngunit banayad, may halong bango ng dagat at ng mga bulaklak sa paligid ng bahay nina Theodore at Elena Delos Reyes ang bagong katauhan nina Teddy at Sophia. Ang araw ay sumisilip sa pagitan ng mga bubong, at ang kanilang tahanan ay puno ng liwanag at katahimikan, isang malayo sa ingay ng lumang buhay at sa mga nakaraang labanan.Si Sophia, ngayon ay Elena Delos Reyes, ay nakaupo sa maliit na patio ng kanilang villa, pinagmamasdan si Maria Cecilia na tatlong buwang gulang lamang, naglalaro sa maliit na tapiserya sa sahig. Ang maliit na kamay ng bata ay marahang kumikilos, ang mga mata niya’y punong-puno ng kuryusidad sa bawat galaw ng mundo. Sa bawat ngiti ni Maria Cecilia, si Sophia ay napapangiti rin, at sa bawat halakhak ng bata, ang puso ni Sophia ay napupuno ng init at saya.“Maria, wag mong hilahin ang bulaklak, ha,” mahina ngunit malambing ang boses ni Sophia habang maingat na inaayos ang buhok ng bata. “Gusto kong maging maingat k