Ang araw sa Barcelona ay patuloy na sumisikat, at si Theodore ay nasa home office niya sa villa, abala sa laptop. Ngunit kahit gaano ka-busy ang schedule niya sa negosyo, bawat desisyon ay para sa pamilya. Ang mga tawag sa negosyo ay kadalasang nauuwi sa mga email at video conferences, ngunit sa bawat sandali, pinapanatili niyang connected ang puso niya kay Sophia at Maria Cecilia.Lumapit si Sophia, dala ang maliit na basket ng laruan. “Ted, tingnan mo… may bagong puzzle si Maria Cecilia. Siguro gusto niya subukan natin.”Ngumiti si Theodore at bumaba sa sofa. “Puzzle? O siya, tingnan natin.”Maria Cecilia, sabay tawa, ay inilapit ang maliit na kamay niya sa mga piraso ng puzzle. “Papa, tulungan mo ako!”“Syempre, anak,” sabi ni Theodore, sabay hawak ng dahan-dahan ang kamay ng bata at tinuro ang mga piraso. “Ito ang magiging bahay ni Maria… tama ba?”“Oo! Mama, tingnan mo!” sigaw ni Maria Cecilia, sabay turo kay Sophia.Si Sophia ay ngumiti, tumingin sa anak, at hinaplos ang kanyang
続きを読む