Alle Kapitel von ของเล่นชิ้นสุดท้าย ของนายวายร้าย: Kapitel 31 – Kapitel 40

นักรบ...ก่อนหน้านี้ผมยืนมองคนสองคนส่งยิ้มให้กันไปมาและคุยกันสนุกสนานขณะที่ช่วยกันทำกับข้าว ทั้งคู่เหมือนคู่รักข้าวใหม่ปลามัน รอยยิ้มของฟางแบบที่ผมไม่เคยได้เห็น แววตาที่มีความสุขของฟางแบบที่ผมเองไม่เคยได้มอง กับข้าวฝีมือเธอที่ผมไม่เคยได้ชิมเป็นคนแรก และคำพูดเชิงหยอกล้อการเอาใจใส่จากเธอแบบที่ผมเองไม่เคยได้รับ วันนี้ไอ้เซ็นเป็นคนที่ได้ทุกอย่างไป" โห ฟางทำกับข้าวหน้ากินจังเลยอะ เซียนอิจฉาเฮียเซ็นโคตรๆอะ ใช่ป่ะเฮียรบ "ไอ้เซียนที่นั่งข้างๆผมพูดขึ้นตอนนี้ฟางกับไอ้เซ็นกำลังถือกับข้าวออกมาวางไว้ตรงหน้าโดยมีผมกับไอ้เซียนนั่งรออยู่" มีแกงเผ็ดด้วยนะเซียน ฟางจำได้ว่าเซียนบ่นอยากกิน "ฟางพูดพลางส่งยิ้มมาให้ไอ้เซียน ซึ่งมันถึงกับตาลุกวาวและทำท่าระริกระรี้ ก็แหงสิแกงเขียวหวานของไอ้เซ็นส่วนแกงเผ็ดก็ของมัน" ฟางนี่รู้ใจเซียนจริงๆเลย ว่าแต่แกงเขียวหวานนี่เฮียเซ็นเคยบ่นอยากกินนี่ใช่ป่ะเฮีย "ไอ้เซียนถามไอ้เว้นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพวกเราสองคน" ใช่ครับ นี่ผมไม่เคยบอกคุณฟางเลยนะครับว่าอยากกิน แค่เปิดดูเองคุณฟางมาเห็นเลยทำให้กินวันนี้ "ไอ้เซ็นพูดอย่างภูมิใจ" งั้นเรากินข้าวกันดีกว่านะ เซียนหิวแล้วอ่า

ฟาง...การที่มีคุณนักรบแวะมาที่บ้านทุกวัน มาทานมื้อเย็นด้วยเป็นภาพชินตาสำหรับฉัน แต่ก็เป็นเวลาสองสามวันมาแล้วที่ฉันสังเกตุว่าคุณนักรบไม่ได้แวะมาหาคุณเซ็น ช่างเถอะสงสัยคงจะงานยุ่งกันเพราะช่วงนี้ฉันเห็นคุณเซ็นกลับดึกทุกวัน บางวันก็ไม่ได้กลับมานอนที่บ้าน แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเพราะเราสองคนแยกกันนอนและไม่ได้อยู่ในสถานะสามีภรรยา แต่เราสองคนเป็นเหมือนเพื่อนกันเท่านั้น" คุณฟางครับ พรุ่งนี้ผมต้องบินไปดูงานที่ไทยนะครับ น่าจะสักอาทิตย์นึงถึงจะกลับ "คุณเซ็นที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ฝั่งตรงข้ามฉันเอ่ยขึ้น ฉันเห็นแววตาเคร่งเครียดของคุณเซ็นบ่อยครั้งในหลายๆวันที่ผ่านมารวมถึงวันนี้ด้วย" ค่ะ "" แล้วพอผมกลับมาที่นี่แล้วอาจจะยังไม่ได้กลับมาค้างที่บ้านเลยนะครับเพราะต้องดูแลงานที่ผับกับคาสิโนแทนคุนนักรบไปสักพัก ช่วงนี้ผมทำงานคนเดียวอาจจะยุ่งจนไม่มีเวลาดูแลคุณฟางนะครับ "ฉันได้แต่ยิ้มบางๆให้คุณเซ็นแทนคำตอบ แต่ทำไมคุณเซ็นถึงต้องทำงานคนเดียวล่ะคุณนักรบไปไหน" แล้วเจ้านายคุณเซ็นล่ะคะ ทำไมเหมือนคุณเซ็นทำงานคนเดียวเลย "ว่าจะไม่ถามล่ะแต่ก็อดสงสัยไม่ได้เลยจริงๆ" ช่วงนี้คุณนักรบไม่ค่อยสบายครับ เข้าโรงพย

นักรบ...ผมนั่งๆนอนๆในห้องทำงานของไอ้เซ็นด้วยจิตใจที่ไม่สงบนัก ผมไม่รู้ว่าตัดสินใจถูกหรือเปล่าที่มาพักที่นี่ แต่ในเมื่อไอ้เซ็นมันเป็นคนเสนอผมก็คงไม่ต้องคิดอะไรแล้วแหละมั้ง แต่มันไม่ห่วงฟางบ้างหรอที่อยู่ๆก็ให้ผมมาพักกับฟางสองต่อสอง มันก็รู้ว่าผมกับฟางเคยเป็นอะไรกันมาก่อน แล้วมันก็ยังรู้อีกว่าผมรู้สึกยังไงกับฟาง" คุณนักรบคะ ฟางทำข้าวต้มไว้ในครัวไปตักทานได้เลยนะคะ เดี๋ยวฟางจะไปดูแปลงผักสักหน่อย "เสียงนุ่มๆของฟางที่ชะโงกหน้าเข้ามาในห้องร้องบอกก่อนที่เธอจะหายไปผู้หญิงร่างบางผิวขาวที่กำลังถอนหญ้าต้นเล็กๆออกจากแปลงผัก ใบหน้าของเธอขาวเนียนน่ามองทั้งๆที่ไร้การแต่งเติม ถึงเธอจะไม่ได้เป็นผู้หญิงที่สวยอะไรมากมาย แต่ถ้าได้มองนานๆก็พอที่จะทำให้ใครหลายๆคนตกหลุมรักเธอได้ และผมก็เป็นหนึ่งในนั้น" มองมาตั้งนาน พอได้มาเสือกรักษาไว้ไม่ได้นะมึง "ผมพรึมพรำกับตัวเองเบาๆพลางเค่นหัวเราะออกมา " ถ้าทำหายเรียกควายได้เลยครับ " ประโยคของไอ้เซ็นยิ่งดังตอกย้ำผมซ้ำๆ" ให้ฉันช่วยมั้ย "ผมตัดสินใจเดินเข้าไปหาฟางในแปลงผักเพราะเบื่อๆไม่มีอะไรจะทำ ที่สำคัญก็แค่อยากจะคุยกับเธอนั่นแหละแต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง ผมอึดอัดนะ

ฟาง...วันนี้ทั้งวันฉันเอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องสาเหตุหลักก็คือกำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับอาการที่คุณนักรบเป็นอยู่ และข้อมูลทุกอย่างที่ฉันได้ก็คือคุณนักรบมีอาการใกล้เคียงกับคนที่กำลังตั้งครรภ์หรือพูดง่ายๆก็คือเป็นอาการแพ้ท้องนั่นเอง" แต่คุณนักรบเป็นผู้ชายนะจะแพ้ท้องได้ยังไงกัน "ฉันพรึมพรำกับตัวเองก่อนจะเลื่อนไปอ่านกระทู้ต่างๆที่บอกเล่าและแชร์ประสบการณ์แพ้ท้องของบรรดาแม่ๆกัน ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ยังมีอีกหลายกระทู้ที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการแพ้ท้องแทนภรรยา หรือผู้ชายที่เขาแพ้ท้องแทนเมียนั่นเอง โดยอาการที่ว่านี้จะเป็นเหมือนอาการแพ้ท้องทุกอย่างเลย ไม่ว่าจะเป็นวินเวียนศรีษะ อาเจียน ซูบผอมหรืออาการอยากอาหารแปลกๆที่ไม่เคยทานรวมทั้งอาการอยากทานของเปรี้ยวตลอดเวลาในทางจิตวิทยาทางการแพทย์เรียกกลุ่มอาการเหล่านี้ว่า โคเวด ซินโดรม มีสาเหตุมาจาก ผู้ชายที่กำลังจะมีลูกหรือผู้ชายที่ภรรยากำลังตั้งครรภ์อยู่เกิดความวิตกกังวล ตื่นเต้นแทนภรรยา หรือปลื้มปิติยินดีกับการได้เป็นพ่อคน รวมทั้งรู้สึกห่วงใยภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์อยู่จึงทำให้ฮอร์โมนเพศหญิงในตัวผู้ชายเหล่านั้นเกิดการแปรปรวนและเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ส่งผลให้ม

นักรบ..." ว่าแต่คุณผู้หญิงท้องได้สามอาทิตย์แล้วหรือครับ งั้นก็แสดงว่าคุณผู้หญิงท้องตั้งแต่ตอนพักอยู่ที่ผับสินะครับ มิน่าล่ะคุณเซ็นถึงให้ย้ายออกมาอยู่ข้างนอก ห่วงลูกห่วงเมียนี่เอง "คนขับรถที่มากับผมพูดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น ผมลืมบอกไปว่าไอ้นี่มันพูดได้หลายภาษาเพราะมันทำงานกับไอ้เซียนแต่ผมยืมตัวมันมาช่วยงานในระหว่างที่ไอ้เซ็นไม่อยู่ ขี้เสือกเหมือนลูกพี่มันจริงๆเลยแต่ที่มันพูดก็ทำให้ผมฉุดคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ถ้าฟางท้องได้สามอาทิตย์ งั้นก็แสดงว่าฟางท้องก่อนที่จะย้ายออกมาอยู่กับไอ้เซ็น ซึ่งนั่นก็หมายความว่า..." จอดรถ "ผมบอกลูกน้องไอ้เซียนเสียงเรียบ" จอดทำไมครับ ข้างหน้าเป็นป้ายรถเมล์ อ๋อคุณนักรบกับคุณผู้หญิงจะนั่งรถกลับเองหรอครับ "มันหันมาถามก่อนจะตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทาง" เปล่า "" แล้วคุณนักรบให้ผมจอดทำไมครับ "" มึงอะลงไป แล้วก็โบกแท็กซี่กลับเอง "" .......... "มันไม่ได้พูดอะไรต่อแต่ทำหน้างงๆแล้วก็เดินลงจากรถไป" คุณนักรบทำอะไรคะ จะพาฟางไปไหน "ผมจูงมือฟางลงจากรถก่อนจะให้เธอไปนั่งฝั่งคนขับแล้วรัดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ ก่อนที่ผมจะประจำที่คนขับ ผมก็มั่นใจมากว่าเด็กในท้องเป็นลูกผม เ