Semua Bab ของเล่นชิ้นสุดท้าย ของนายวายร้าย: Bab 71 - Bab 79

ฟาง...กลิ่นอาหารที่โชยเข้ามาในห้องนอนเพราะใครบางคนเปิดประตูห้องทิ้งเอาไว้ทำให้ฉันรู้สึกหิวขึ้นมา จะว่าไปนี่ก็สายมากแล้วนะสงสัยเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เป็นเวลาดึกดื่นเลยทำให้ฉันตื่นสายแบบนี้" รบทำไรอะหอมจัง "ฉันเดินเข้าไปยืนข้างๆคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับมื้อเช้าของเราอยู่" ทำข้าวต้มให้ฟางไง เหมือนฟางจะมีไข้นะเมื่อเช้ารบแตะตัวดูแล้วตัวรุมๆน่ะ "คนข้างๆหันมาตอบพลางส่งยิ้มมาให้ก่อนจะกดมูกลงบบแก้มทั้งสองข้างของฉันเบาๆ" นี่ไงตอนนี้ก็ยังรุมๆอยู่ "คนข้างๆที่ผละจมูกออกจากแก้มฉันพูดขึ้นพลางขยิบตาให้ เขาเจ้าเล่ห์มากขึ้นทุกวันจนฉันอดสงสัยไม่ได้แล้วล่ะว่านักรบที่อยู่กับฉันตอนนี้เป็นตัวจริงหรือตัวปลอมกันแน่" ชิ คนฉวยโอกาส "ฉันว่า" ฉวยโอกาสกับเมียคนเดียวไง "" มั่วแล้วใครเมียใคร "ฉันว่ายิ้มๆก่อนจะเดินออกมานั่งที่ห้องอาหารโดยมีคนข้างหลังถือชามข้าวต้มเดินตามมาด้วย" ก็ฟางไงเมียรบ หรือว่าที่ทำไปเมื่อคืนยังจำไม่ได้อีก รบรื้อฟื้นความจำให้ฟางใหม่ได้นะรบขยัน "" ไม่ต้องเลยนะ รีบๆกินแล้วก็รีบไปทำงานได้แล้ว อย่าลืมนะว่ามีอะไรค้างคาต้องรีบไปจัดการให้เสร็จอะ "ฉันจ้องหน้าคนที่ชะงักช้อนข้าวต้มเอาไว้ก่อนจ

ฟาง..." รบไปทำงานได้แล้ว ไม่ต้องเข้ามาเลยนะ "ฉันบอกคนที่เดินตามฉันเข้ามาในห้องพลางส่งสายตาดุๆไปให้" รบทำแล้ว สั่งงานไว้หมดแล้ว "" สั่งไว้แล้วก็ต้องไปทำอย่างอื่น ตั้งแต่รบที่นี่กลับมารบยังไม่ได้ไปดูคาสิโนเลยนะ ทำงานแค่ที่นี่ที่เดียวเอง "ฉันว่าก่อนนั่งลงบนโซฟาโดยมีคนหน้างอเดินตามมานั่งข้างๆด้วย" เดี๋ยวจิ้มเสร็จแล้วรบไปทำก็ได้ "" รบ!! "" นะนะ รบจิ้มแป๊บเดียวเดี๋ยวกลับไปทำงานต่อ "คนข้างๆทำท่าทางอ้อนๆพลางช้อนฉันขึ้นไปนั่งบนตักเขา ทำไมเขาเป็นคนแบบนี้เนี่ย" ไม่ต้องมาจิ้มมาจ้ำเลย ไปทำงานได้แล้ว "ฉันหันไปบีบจมูกเขาแรงๆก่อนจะดุอีกรอบ เขาเอาแต่ตามติดฉันแจจนไม่เป็นอันทำงานทำการตั้งแต่ที่รู้ว่าฉันไม่ได้แพ้ท้องแล้ว รู้งี้ฉันน่าจะแกล้งแพ้ท้องต่อให้หนักๆไปเลยดีกว่าเขาจะไดไม่งอแงแบบนี้" ไม่เอา รบจะจิ้มนะนะ "" รบ!! "" หื่อ รบอยากจิ้ม นะนะ รบจิ้มแป๊บเดียวจริงๆ "เฮ้อ!!" แป๊บเดียวนะ "ฉันว่าพลางส่งสายตาคาดโทษไปให้ เขาจำได้ใช่ไหมว่าฉันกำลังท้องอยู่ พอรู้ว่าจิ้มได้ก็จะจิ้มอย่างเดียวเลย" Yes!! ไปกันเถอะไปจิ้มกัน "พูดจบคนที่ทำหน้าตาดี๊ด๊าก็ช้อนตัวฉันขึ้นพาเดินเข้าไปให้ห้องนอน สรุปคือฉันต้องโ

ฟาง...วันนี้ทั้งวันฉันเอาแต่นั่งนอนๆในห้องไม่ได้ออกไปไหน เพราะนักรบลงไปทำงานข้างล่าง เมื่อวานหลังจากที่ฉันตามนักรบไปข้างนอกก็เห็นว่าเขาไปดูรถกับเซียนจริงๆ ฉันคิดว่านักรบกับเซียนต้องมีอะไรบางอย่างปิดบังฉันอยู่แน่ๆส่วนเมื่อวานก็แค่จัดฉากให้ฉันตายใจแล้วเลื่อนนัดกันเป็นวันอื่นครืด ครืด ครืดสายเรียกเข้า >>> อาเซอาเซคือลูกน้องของคุณเซ็นคนที่เขาพาฉันไปหาคุณพริสวันนั้นแหละ เมื่อวานหลังจากกลับมาจากบ้านเซียนฉันก็ให้อาเซไปหาข้อมูลบางอย่างมาให้ฉัน อาเซเป็นคนเดียวที่คุยกับฉันรู้เรื่องเพราะพูดภาษาไทยได้ชัดที่สุดและใช้ภาษาไทยได้อย่างถูกต้องที่สุด ทั้งยังเป็นคนเดียวที่คุณเซ็นสั่งให้ดูแลฉันกับนักรบแทนคุณเซ็นในช่วงที่คุณเซ็นต้องไปดูแลงานที่ไทยแทนนักรบ" ว่าไงคะอาเซ ได้ข่าวอะไรบ้างมั้ย "[ ผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงคนเดียวกันที่พยายามแอบเข้ามาในผับเราเมื่อหลายเดือนก่อนครับนายหญิง ]" หมายความว่ายังไงคะฟางไม่เข้าใจ "[ อ่าใช่สิ เรื่องนี้นายสั่งให้ทุกคนห้ามบอกเรื่องนี้กับนายหญิง ]" .......... "[ เมื่อหลายเดือนก่อนเธอพยายามแอบเข้ามาในผับครับ หลังจากวันนั้นนายก็เลยสั่งให้ทุกคนปิดเรื่องนี้เป็นความลับแล้ว

นักรบ...เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่ผมกับฟางเราแต่งงานกันแต่งทั้งๆที่ฟางยังท้องป่องแบบนั้นนั่นแหละไม่เหมือนใครดี ก่อนหน้านี้ผมพาฟางไปอัลตร้าซาวด์มาแล้ว เจ้าตัวเล็กในท้องนั้นแข็งแรงดีและที่สำคัญคือมาสองครับผมเหมือนผมกับพบรักเลยที่มาพร้อมกัน จะว่าไปพ่อผม อาองศาแล้วก็อาฟาเรนท์เป็นฝาแฝดกันนะ แฝดสามเลย ส่วนผมกับพบรักก็เป็นฝาแฝดกันอีกที แล้วนี่ผมก็ดันได้ลูกแฝด ว่าแต่คนอื่นในตระกูลนี่ไม่มีใครได้ลูกแฝดเลยหรือไงนอกจากบ้านผมเนี่ย" รบว่างยัง "เสียงคุณแม่ลูกสองเดินออกมาจากห้องนอนถามผม ตอนนี้ฟางกลายเป็นยัยเพิ้งไปแล้ว หัวฟูยิ่งกว่าสายไหมหน้ามันยังกะกะทะโรตีแถมยังมีพุงหน่อยๆ แต่ไม่ว่าฟางจะเป็นยังไงผมก็ยังรักเธอเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือหวงเธอมากขึ้นทุกวัน จะว่าไปฟางเป็นยัยเพิ้งแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะจะได้ไม่ต้องมีใครมาจีบเธอ หึหึ" ว่างแล้วเดี๋ยวรบขอเซฟงานก่อนแป๊บนึงนะ "" งั้นฟางไปเตรียมน้ำอุ่นรอนะ ถ้ารบเสร็จแล้วก็อุ้มเด็กๆตามเข้ามาเลยนะ "" โอเค "ผมกับฟางเราเลี้ยงลูกเองครับ แต่ส่วนมากจะเป็นฟางมากกว่าที่เลี้ยงเจ้าแฝดเพราะผมต้องทำงาน พ่อกับแม่มาช่วยผมกับฟางเลี้ยงเจ้าแฝดในช่วงแรกๆเท่านั้นแล้วท่านก็ปล่อยให้

นักรบ..." พ่อขา พ่อขาทำอาไรอยู่คะ "เสียงใสๆของลูกสาวตัวน้อยดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กๆที่กำลังเดินดุ๊กดิ๊กๆเข้ามาหาผมในห้องทำงานของคาสิโน" ว่าไงคะสาวน้อย วันนี้เราไม่เสริมสวยให้พ่อขาหรอคะทำไมเดินมาตัวเปล่า "ผมเอ่ยถามเจ้าของดวงตาใสแป๋วที่เงยหน้ามองผมอยู่ ก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กมานั่งตรงหน้าบนโต๊ะทำงานปกติคนตัวเล้กจะถือกระเป๋าเครื่องสำอางค์สีชมพูใบจิ๋วติดมือมาด้วยแต่วันนี้กลับเดินมามือเปล่า หรือว่าจะลืมไว้ในรถนะวันนี้เจ้าถิ่นตามผมมาที่คาสิโนด้วย จะไม่ให้มาก็ร้องไห้งอแงแล้วผมก็แพ้น้ำตาของลูกสาวซะด้วยสิเลยยอมให้ตามมา ส่วนเจ้าทัพลูกชายของผมก็ติดแม่ครับรายนั้นไม่ค่อยตามผมหรอก รายนั้นชอบวิ่งเล่นในผับมากกว่า" ตอนที่พ่อขาขับรถเข้ามา ข้างถนนมีคนถูกทำร้ายด้วยค่า "เจ้าของเสียงใสเอ่ยบอก อ่อเรื่องสามีภรรยาทะเลาะกันน่ะครับ สองคนนั้นตีกันอยู่ข้างถนนใครก็ไม่รู้ผมไม่รู้จักหรอก" อ่อหรอคะพ่อขาไม่เห็นเลยเพราะมัวแต่ขับรถอยู่ "ผมรีบบอกเพราะไม่อยากพาลูกคุยเรื่องอะไรแบบนี้ มันไม่ค่อยดีสำหรับเด็กๆเท่าไหร่" วันนี้เจ้าถิ่นอยากเรียนชกมวยกับคุงลุงอาเซค่า "หืม?" ไม่เสริมสวยหรอคะวันนี้ ไหนสาวน้อยเคยบอกพ่อขาว่าไ