All Chapters of ท่านประธานสุดกวนกับยัยนักเขียนสุดแสบ: Chapter 21 - Chapter 30

83 Chapters

บท20

บท 20“นี่ค่ะ สองชุด” ฉันรีบถ่ายเอกสารไปให้อย่างไวที่สุด เพราะระหว่างที่ยืนอยู่หน้าเครื่องถ่ายเอกสาร ก็มักจะมีสายตาคู่นึงจ้องมาตลอด เกร็งจนไม่กล้าทำอะไรเลย รีบ ๆ ทำให้เสร็จแล้วเขาจะได้กลับเข้าห้องไปสักที“วันนี้มีนัดอะไรอีกไหม” เขารับเอกสารไปและก็ถาม ฉันกลับ“อืม....วันนี้ไม่มีนัดอะไรแล้วนะคะ” ฉันเช็กตารางนัดทั้งหมดแล้ว วันนี้ไม่มีนัดอะไรทั้งนั้น“ถ้างั้นก็เลิกงานได้เลย”“จริงเหรอคะ? งั้นฉันลงไปชั้นแปดนะคะ” ว่างแล้วก็ไปออกแบบชิ้นงานต่อดีกว่า“ตามสบาย อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ อย่าทำให้ของในห้องพังก็พอ”“ขอบคุณค่ะ ถ้างั้นก็เชิญท่านประธานไปที่ชอบ ๆ เถอะนะคะ มันเกะกะ” ยืนเกะกะขวางทางอยู่นั่นแหละ จะไปไหนก็ไม่ไป ฉันก็รีบที่จะไปทำงานต่อ มันจะได้เสร็จ ๆ ไปสักที“ปากเก่งจังเลยนะครับ ขอให้ออกมาดีแล้วกัน ผมจะคอยดู เฮอะ!” เขาพูดเสร็จก็สะบัดก้นเดินหนีไปเลย“อะไรของเขากันนะ ตอนมาก็ไม่ส่งเสียง ตอนไปก็ไปเลย ลืมกล่องเสียงไว้ที่บ้านรึไง” ฉันไม่ได้สนใจเขาต่อและรีบเก็บของตัวเองเพื่อลงไปที่ชั้นแปดต้องเอาแบบไปให้พี่ที่แผนกตัดเย็บช่วยตัดชุดให้ แล้วเดี๋ยวฉันค่อยเอามาตกแต่งอีกทีฉันต้องลงไปที่ชั้นเก
Read more

บท21

บท 21“ค่ะ ก็ประมาณนั้น” เรื่องที่ฉันเคยคบกับพี่มาร์ค มีแค่ยัยลินเท่านั้นที่รู้ ตอนนี้มันก็เลยทำหน้าเลิ่กลั่กไม่หยุด ไหนจะพี่มาร์ค ไหนจะเซอร์เวย์ เรียกได้ว่ามันกุมความลับทุกอย่างของฉันไว้“ก็ว่าอยู่ ว่าทำไมมันถึงตอบรับจะมาทันที แอบชอบน้องกูอะดิมึง” พี่ลันเอ่ยแซวขึ้นมา แต่ไม่ได้ทำให้ฉันเขินได้สักนิด ในใจตอนนี้มีแต่ความกังวล กลัวความลับแตกจะแย่“เออ กูชอบน้องมึง” อยู่ ๆ พี่มาร์คก็โพล่งขึ้นมาในขณะที่ห้องอยู่ในความเงียบ ทุกคนในที่นี้ก็เลยได้ยินชัดทุกถ้อยคำ“หึ ยัยนี่มีอะไรให้ชอบกัน” เซอร์เวย์พูดขึ้นมาขัดจังหวะ แล้วเดินเข้าไปนั่งที่โซฟาอีกตัว“ปากดีนักนะมึง น้องกูดีจะตาย คนอย่างมึงไม่มีวันเจอคนแบบน้องกูหรอก ไอ้มาร์คมึงคิดถูกแล้ว กูเลือกคนไม่ผิดจริง ๆ ” พี่ลันเดินมาทางพี่มาร์คแล้วคุยอะไรกันก็ไม่รู้“แต่หนูไม่ได้ชอบเขาและไม่มีทางด้วย”“ลองไปเดทกันดูก่อนก็ได้ อย่าพึ่งรีบปฏิเสธสิวี่” พี่ลันพยายามจะมาโน้มน้าวให้ฉันตอบตกลงให้ได้“ไม่เอา วี่ไม่เอา พี่อย่าบังคับวี่เลยนะ” ฉันพยายามอ้อนพี่ลันให้เลิกทำแบบนี้กับฉัน ฉันไม่อยากไปเดทกับเขา“อย่าดื้อสิวี่ อย่าบอกนะว่ายังไม่เลิกชอบมันอะ”“มะ....ไ
Read more

บท22

บท 22“เอาแขนออกไปได้แล้วค่ะ พี่มาร์คเขาไปแล้ว” พี่มาร์คเขาก็เดินออกไปตั้งไกลแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ปล่อยมือจากฉันอีก ตัวเขาก็ไม่ใช่เล็ก ๆ ไม่คิดว่าฉันจะหนักรึไง“เธอสองคนเคยคบกัน?” มีเรื่องสนุก ๆ ให้เล่นอีกแล้วสินะ เท่าที่ฟังมาเหมือนสองคนนี้จะเคยคบกันมาก่อน แต่ไอ้ลันไม่รู้ นี่สินะที่เป็นความลับของเธอ“คุณไม่จำเป็นต้องรู้ค่ะ ปล่อยได้แล้ว มันหนักนะ” ฉันพยายามจะยกแขนเขาให้ออกจากไหล่ของฉันซะ แต่มือนี่อย่างติดกาวเอาไว้อย่างนั้นแหละ“คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ เหรอ หื้มม” เซอร์เวย์ดันฉันให้กลับเข้ามาในห้องน้ำ เอื้อมมือไปล็อกประตูและเข้ามาประชิดตัวฉันทันที“จะทำอะไรน่ะ ล็อกประตูทำไม” ห้องน้ำที่นี่ก็กว้างนะ แต่ไม่มีที่ให้ฉันได้หลบหลีกเลย“เธอเป็นคนเริ่มก่อนไม่ใช่เหรอ จะทิ้งผมแบบนี้ไม่ได้นะ” ยิ่งพูดหน้าก็ยิ่งก้มต่ำลงมาเรื่อย ๆ“เริ่มบ้าเริ่มบออะไร” ทำไมชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ แค่เรื่องเมื่อกี๊ฉันก็อายจะแย่อยู่แล้ว“ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อะไรกับเธอหรอก แต่เธอกลับเป็นคนมาป้อนฉันเอง” ริมฝีปากขบเม้มลงมาที่ซอกคอขาวเบา ๆ เป็นเชิงหยอกล้อ เขาแค่อยากแกล้งเธอเล่น ๆ คิดซะว่าเป็นการแก้แค้น แล้วกัน“น
Read more

บท23 1/2

บท 23 “ตื่นเต้นจังเลยยย” วันนี้ฉันตั้งใจมาบริษัทเช้าเป็นพิเศษ เพราะต้องการที่จะมาเตรียมตัวสำหรับการโชว์ผลงานออกแบบของฉันครั้งแรกในชีวิต ฉันเอาชุดว่ายน้ำมาใส่ในหุ่นลองชุดที่ทำท่าทางสวยที่สุด? เอามาใส่ในหุ่นสำหรับโชว์นั่นแหละ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเข้างาน คนก็เลยยังไม่เยอะเท่าไหร่ ฉันก็เลยลงมาที่ห้องประชุมชั้นเก้าและทำการจัดห้องให้เรียบร้อย “เอาผ้าคลุมไว้ดีกว่า เดี๋ยวมีคนมาแอบดู” ฉันเอาผ้ามาคลุมหุ่นโชว์ของฉันไว้แล้วเอาเชือกมามัดอย่างแน่นหนา กันคนมาทำมิดีมิร้ายกับชุดของฉัน เมื่อเสร็จจากตรงนี้แล้ว ฉันก็กลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง เพื่อมาจัดการสำหรับนัดต่าง ๆ ของวันนี้ ตอนเดินเข้ามาฉันก็เงี่ยหูฟังก่อนเลย มีเสียงแปลก ๆ รึเปล่า ตอนนี้ฉันหลอนไปหมดแล้ว ไม่กล้าเข้าไปทำความสะอาดในห้องของเขาอีกแล้วละ กลัวจะเจอหนังสดอีก เดี๋ยวนี้เห็นบ่อยเป็นบ้า แล้วไหนจะเรื่องเงินหนึ่งล้านที่โอนมาเพื่อจ้องจะจับฉันอีก สองทีที่เหลือก็ไม่รู้ว่าเขาจะจับตอนไหนและตรงไหน...... แต่เงินนั่นฉันยังไม่กล้าใช้มันหรอก ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะเหลือเงินอยู่แค่สามพันก็เถอะ ทำไมถึงเหลือแค่สามพันน่ะเหรอ........
Read more

บท23 2/2

“รู้อะไรคะ!?” รู้เรื่องอะไรอะ เขากำลังพูดถึงเรื่องอะไรน่ะ พอไม่ได้เอาใครก็พูดไม่รู้เรื่องเลยเหรอ"ไปชงกาแฟมาแก้วนึงแล้วเอาเข้าไปให้ผมที่ห้องด้วย” เมื่อเขาสั่งเสร็จเรียบร้อย ก็เดินเข้าไปที่ห้องทันทีแถมยังมาทิ้งปริศนาไว้ให้ฉันแก้อีกว่าแต่มันคือเรื่องอะไรอะ..........ฉันเลิกสนใจเรื่องที่มีเขารู้เองแค่คนเดียวและเดินไปชงกาแฟให้เขาแทน ตั้งแต่ทำงานมานี่ฉันชงกาแฟได้อร่อยสุด ๆ เลยล่ะ เขาก็ดูเหมือนจะชอบด้วยนะ แต่ไม่เคยพูดชมฉันเลยสักครั้งเป็นพวกประเภทชอบซึนปากหนักน่ะก๊อก ก๊อก ก๊อก“กาแฟมาแล้วค่ะ” ฉันเดินถือแก้วกาแฟไปวางไว้ที่มุมโต๊ะทำงาน ส่วนท่านประธานก็ถอดเสื้อสูทออกแล้วเอาไปแขวนไว้ให้เป็นที่เป็นทาง“ตารางวันนี้มีอะไรบ้าง”“วันนี้มีประชุมเรื่องคอลเลคชั่นใหม่ตอนสิบโมงครึ่งค่ะและมีนัดงานเลี้ยงที่บริษัทเอ็มเอ็นเอ็นส่งบัตรเชิญมา งานเริ่มหนึ่งทุ่มตรงค่ะ”“อืม”ฉันเดินออกมาจากห้องและกลับมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อ ตรวจเช็กเอกสารที่จะเสนอเซ็นให้เรียบร้อยระหว่างที่นั่งทำงานไปก็ตื่นเต้นไปด้วย ชุดฉันจะเข้าตาเขาไหมนะ แต่ฉันว่ามันสวยมาก ๆ เลยนะ ฮือออออ10:20น.ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ใกล้ถึงเวลาประชุมแล้วค่ะท่านปร
Read more

บท24

บท 24“จะให้ขึ้นมาข้างบนทำไมคะ ท่านประธาน ชุดของมิ้นดีกว่าเห็น ๆ ” ทันทีที่เดินมาถึงห้อง แม่สาวดาวยั่วก็ออกฤทธิ์ทันที เข้าไปนั่งกอดจูบลูบคลำกันไม่อายฉันที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้เลย“ให้ฉันทำยังไงดีคะท่านประธาน ให้โทรรายงานคุณนายดีไหม นี่ยังเป็นเวลางานอยู่นะคะ” ฉันเอามืออีกข้างล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์ เพื่อเป็นการบอกว่าฉันทำจริง ๆ แน่ ถ้ายังไม่หยุด“ไปใส่ชุดนี้มา ผมจะได้ตัดสินถูก ว่าควรจะเลือกของใคร อยู่กับหุ่นแล้วมัน.....มองไม่ออก” จริง ๆ ก็คือผมเลือกได้ตั้งแต่แรกแล้ว เพราะแค่คอนเซ็ปชุดที่บอกไป ก็พอจะรู้ได้แล้วว่าของใครที่โดนเลือก แต่ผมแค่อยากจะแกล้งเธอเฉย ๆ“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวมิ้นจะรีบไปเปลี่ยนเลยค่ะ” เธอคงอยากจะเปลี่ยนชุดจนตัวสั่น เพราะอยากจะอ่อยประธานของบริษัทน่ะสิ ไม่มีการคัดค้านสักคำ เต็มใจทำตลอดดดดดทันทีที่เธอพูดเสร็จ ก็เดินออกจากห้องเพื่อไปที่ห้องน้ำและเปลี่ยนชุดส่วนฉันน่ะเหรอ รอเถียงกับท่านประธานอยู่ไงละ“สั่งบ้าบออะไรของนายเนี่ย!! จะให้ฉันไปใส่ชุดนี้เนี่ยนะ ฉัน ไม่ ใส่!!” ฉันเริ่มที่จะหมดความอดทนกับเขาแล้วนะ นาทีนี้ไม่สนเจ้านายลูกน้องมันแล้ว“เธอต้องใส่” เขาก็ยังคงนั่งเฉย
Read more

บท25

บท 25หลังจากที่ฉันหนีลงไปทานข้าวข้างนอก ตอนกลับมาที่บริษัทก็ทำตัวเป็นปกติ เพราะตอนที่ออกไป ฉันแวะซื้อสเปรย์พริกไทยมาด้วย ลองเข้าใกล้ฉันดูสิ จะฉีดให้ไปนอนพักสายตาที่บ้านเลยฉันก็เดินเข้ามาทำงานที่โต๊ะของตัวเองปกติ ถึงชุดจะไม่โดนเลือกก็ไม่เป็นไร เพราะฉันก็ทำเต็มที่แล้ว แต่ไอ้ประธานจอมกวนนั่น จ้องแต่จะกวนฉันอย่างเดียวเลย แค่คิดก็น่าหงุดหงิดแล้วอะ เดี๋ยวนี้ทำไมฉันโดนเขาถึงเนื้อถึงตัวบ่อยขนาดนี้นะ“กลับมาได้แล้วเหรอยัยตัวแสบ”“ที่โดนไปเมื่อกี๊ยังไม่เข็ดใช่ไหมคะ?” ปากดีได้แบบนี้แปลว่าหายเจ็บแล้วสินะ ทำเพิ่มอีกข้างดีไหม“ผมจำได้ขึ้นใจเลยล่ะ ระวังตัวเองไว้เถอะ ทำยังไงก็จะได้ยังนั้น” ในตอนที่กำลังพูดอยู่ เขาก็เขยิบตัวถอยห่างไปเรื่อย ๆ ราวกับว่าระแวงฉันจะไปกระทืบเท้าเขาซ้ำอีก“เอาที่สบายใจเถอะค่ะ........จะออกไปไหนคะ?” ชอบพูดอะไรเพ้อเจ้อไปเรื่อย ขี้เกียจจะฟังแล้ว เอาเวลาไปทำงานดีกว่า เงินเดือนก็ใกล้จะออกแล้วด้วย“นัดเยกับน้องกัสน่ะครับ จะไปด้วยไหม”“น้องกัส? แหมมีเยอะมาก ๆ เลยสินะคะ” โอ้โห เหลือจะเชื่อ มีไม่หยุดไม่หย่อน“ก็คนมันหล่อ รวย เธอจะมาอยู่ในสต๊อกของผมอีกคนไหมล่ะ พอจะเบียด ๆ ที
Read more

บท26 1/2

บท 26 “อ่าาาา สบายจัง......” ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ๆ อย่างสบายใจ ไม่ได้กลับเร็วแบบนี้มากี่วันแล้วนะ สบายจริง ๆ วันนี้นอนเร็วดีกว่า หลังจากที่ท่านประธานบอกว่า ถึงเวลาเลิกงานเมื่อไหร่ก็กลับบ้านได้เลย ฉันก็เป็นลูกน้องที่ดีไง กลับตรงเวลาเป๊ะ ๆ .......................................................................................................... หนึ่งเดือนผ่านไป “ตื่นเต้น ๆ เงินเข้ายังน้าาาา” ความรู้สึกที่เงินเดือนเข้านี่มันรู้สึกดี มีความสุขตลอด ถึงแม้ว่านี่จะเป็นการรับเงินเดือนเดือนที่สอง ฉันก็ยังตื่นเต้นอยู่ดี ถึงแม้ว่าเดือนที่แล้วจะมาไวไปไวก็เถอะ แต่ก็ยังดีที่ยังเหลือไว้ให้ฉันได้กินได้อยู่บ้าง หลังจากที่ฉันโอนไปแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้มากวนฉันตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ก็ถือว่าชีวิตฉันดูสงบสุขขึ้นเยอะ แต่ก็นั่นแหละ มันก็ยังมีตัวกวนอยู่คนนึงอยู่ดี คนนี้ไล่ไม่ได้ด้วยไง ฉันก็ได้แต่ทนและก็ทน เดี๋ยวนี้ก็รู้สึกว่าเขาเริ่มจะกวนหนักขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ยอดเงิน 52,000บาท ฝากเข้าที่บัญชีน.ส.ภัสสร ธาวัลย์ หมายเลข022XXXXXXX “เข้าแล้ว ๆ วันนี้กินอะไรดีนะ” วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ซึ่งฉั
Read more

บท26 2/2

ฉันเดินออกมาจากร้านและกะว่าจะเดินย่อยสักแป๊บนึงแล้วค่อยกลับห้อง เพราะตอนนี้ท้องฉันตึงมาก อย่างกับคนท้องแน่ะกริ๊ง!!! กริ๊ง!!! กริ๊ง!!!จะสี่ทุ่มอยู่แล้ว ใครมันยังจะโทรมาอีกเนี่ย คนก็ยิ่งอิ่ม ๆ อยู่ เดี๋ยวก็วีนใส่ซะเลยนี่‘เจ้านายที่สติไม่ค่อยดี บ้า ๆ บอ ๆ ’“ยังจะโทรมากวนฉันอีกเหรอเนี่ย น่าปวดหัวจริง ๆ ........ว่าไงคะท่านประธาน มีอะไรให้ช่วยเหรอคะ?” แต่ยังไงเขาก็ยังเป็นเจ้านายของฉันอยู่ ฉันก็ต้องจำใจรับสายไปอย่างเลือกไม่ได้“มารับผมที่ผับป๊อปปี้บาร์หน่อย เมา.......ขับรถกลับ ไม่ได้.....” โอ้โห เสียงนี่ดังหนวกหูชะมัด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอยู่ที่ผับ“ไม่ได้ค่ะท่านประธาน นี่ไม่ใช่เวลางาน ฉันไม่ไป” ถ้าเป็นผับอื่นก็ยังจะไปให้หรอก แต่ผับนี้ไม่ได้ ถ้าฉันโดนพี่ลันจับได้ขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ ฉันไม่ไปหาเรื่องใส่ตัวหรอก“เธอต้องมาาาา!!!” โอ๊ย พอฉันบอกว่าจะไม่ไปก็ทำเป็นโวยวายเสียงดังใส่“ฉันไม่ไป ฉันจะนอนแล้วแค่นี้นะคะ” ในตอนที่ฉันกำลังจะกดวางสาย แต่หูกลับได้ยินอะไรแว่ว ๆ จนต้องยกโทรศัพท์ขึ้นมาฟังอีกรอบ“ถ้าเธอไม่มา ผมจะเดินขึ้นไปบอกไอ้ลันเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดของเธอกับไอ้หน้าจืดนั่น มันเป็นความลับใ
Read more

บท27 1/2

บท 27 “โอ๊ย!! ยืนดี ๆ สิคะ คีย์การ์ดอยู่ไหนคะ?” ฉันแบกเขาเข้ามาในลิฟต์ได้อย่างทุลักทุเล ถ้าให้เดินเองก็คงไม่ถึงห้องหรอก คงล้มพับอยู่แถวนี้แหละ แต่ด้วยความที่ฉันเป็นคนจิตใจดี มีเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ ฉันจะช่วยก็แล้วกัน........... “อยู่ตรงนี้.........” มือก็ว่าง แต่ไม่หยิบให้? ฉันเดาว่าน่าจะอยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขา เพราะเขาชี้ไปที่บริเวณนั้นนั่นแหละ “ยืนดี ๆ สิคะ อย่าขยับ......” ฉันค่อย ๆ เอื้อมมือไปที่กระเป๋ากางเกงด้านขวามือของเขา แล้วล้วงเข้าไปให้ชิดริมอีกฝั่งนึงที่สุด หมับ “อยากจับก็ไม่บอก จะมาแอบล้วงทามมาย” อยู่ดี ๆ ก็เอามือมาจับฉันให้ค้างอยู่อย่างนั้น ตอนแรกก็ดูเหมือนจะให้ความร่วมมือดีอยู่หรอก แต่ทำไมถึงมาทำกับฉันแบบนี้ละ สงสัยสมองจะดีเลย์........... “ไม่ได้อยากจับ! ก็บอกว่าให้อยู่เฉย ๆ ไง จับไว้แบบนี้มันจะหยิบยังไงเล่า......นี่แน่ะ” ฉันใช้มืออีกข้างตีไปที่เขา เพื่อให้เขาปล่อยมือออกจากฉัน “โอ๊ย!!! เจ็บ เฮอะ!!” พอเมาแล้วก็เหมือนเด็กจริง ๆ แฮะ หลังจากที่โดนฉันตีไป เขาก็ยืนอยู่นิ่ง ๆ ให้ฉันหยิบคีย์การ์ดออกมาแต่โดยดี น่ารักจัง........ ฉันใช้คีย์การ์ดสแกนเพื่อที่จ
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status