Lahat ng Kabanata ng ท่านประธานสุดกวนกับยัยนักเขียนสุดแสบ: Kabanata 31 - Kabanata 40

บท 31เราใช้เวลาในการถ่ายแบบไปประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ถ่ายเสร็จก็ประมาณเที่ยงพอดีหลังจากที่ฉันเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้ว ก็เตรียมตัวที่จะไปทานข้าวเที่ยงและกลับมาถ่ายช่วงเย็นต่อ ทางกองนัดตอนประมาณห้าโมง แต่เราก็ต้องมาก่อนเวลา เพื่อที่จะได้มาเตรียมตัว เพราะอาจจะมีพร็อพมาเพิ่ม อย่างเช่นพวกผ้าคลุมอะไรประมาณนี้“ชักช้าจริง ๆ หิวข้าวจะตายอยู่แล้ว” ทันทีที่ฉันก้าวเท้าออกมาจากห้องแต่งตัว เสียงบ่นก็แล่นเข้ามาในโซนประสาทสร้างความรำคาญใจให้ฉันเป็นอย่างมาก“หิวข้าวก็ไปหากินเองสิคะ มาบอกฉันก็ไม่ได้ทำให้อิ่มได้หรอกนะคะ” ฉันยังรู้สึกโกรธเขาไม่หายเลย กล้าใช้คนทั้งกองมากดดันฉันได้ยังไง คราวก่อนกว่าจะหนีมาได้เหนื่อยแทบตาย แต่สุดท้ายฉันก็ไม่รอดอยู่ดีสินะ“เป็นลูกน้องก็ต้องทำตามคำสั่งของเจ้านายสิครับ ไปสั่งข้าวมาให้ผมเดี๋ยวนี้ เอากะเพราหมูกรอบ ไข่แดงไม่สุก” เรื่องที่น่านับถือก็มีแค่เรื่องงานนั่นแหละ เรื่องส่วนตัวไม่ได้เรื่อง!!“ค่า ๆ ท่านประธาน รับทราบค่า จะไปเดี๋ยวนี้เลย” ฉันเดินออกไปนั่งพักผ่อนที่เก้าอี้ริมสระน้ำอย่างสบายใจราวกับว่ามาพักผ่อนเซอร์เวย์ก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมเธอถึงมานั่งสบายใจอยู่ตรงนี้

บท 33หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปวันที่ 25 กันยายน 2566“บ่ายนี้มีนัดประชุมที่ไหนอีกไหม” ท่านประธานถามฉันทันทีที่ก้าวขาออกจากห้องที่ประชุมกันเรื่องเปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่ ทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือแค่จัดหาวันเปิดตัวเท่านั้นเอง“จริง ๆ มันก็ไม่มีแล้วนะคะ ฉันเลื่อนไปหมดแล้ว” ที่จริงวันนี้มีนัดคุยงานกับบริษัทนึง แต่ฉันโทรไปเลื่อนนัดเขาเรียบร้อยแล้ว เพราะว่าบ่ายนี้ไม่ว่าง“เลื่อนทำไม?”“เพราะว่าบ่ายนี้คุณต้องไปกับฉันค่ะ นี่ก็ใกล้จะบ่ายแล้ว เราไปกันเลยดีกว่าค่ะ” ฉันเดินนำเขากลับไปที่ชั้นของท่านประธาน โดยที่ไม่รอให้เขาถามอะไรให้มากความ ยังไงก็ต้องไปกับฉัน ปฏิเสธไม่ได้นะคะอะไรของเธอ จะไปไหนก็ไม่บอก งานก็มีให้ทำเยอะแยะ จะแอบหนีเที่ยวรึเปล่าก็ไม่รู้ ทำตัวมีลับลมคมในไปได้ ....................................................................................................................................ฉันขึ้นมาเตรียมตัวและเก็บของให้เรียบร้อย พร้อมที่จะออกเดินทาง“ยังจะนั่งทำงานอีกเหรอคะ บอกให้เตรียมตัวไม่ใช่เหรอ” ฉันเห็นว่ามันจะสิบนาทีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ออกมาสักที ก็ว่าจะเข้าไปตาม แต่กลับเห็นเขา

บท 35หลังจากที่เช็กอินเสร็จแล้ว พนักงานก็นำทางพวกเราไปที่ห้องพักหลังหนึ่งที่อยู่ท้ายสุด“ทางเรามีอาหารขายนะคะ สามารถสั่งได้เลย ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติม ใช้โทรศัพท์ในบ้านได้เลยนะคะ ขอให้พักผ่อนอย่างมีความสุขนะคะ” เมื่อพนักงานมาส่งและอธิบายเกี่ยวกับการใช้งานต่าง ๆ เสร็จแล้วก็เดินจากไป ทิ้งให้ฉันต้องอยู่กับเขาตามลำพัง“ไปวนหาที่อื่นเอาก็ได้นี่คะ ไม่เห็นต้องอยู่ห้องเดียว กันเลย” ฉันบ่นไป แล้วก็เก็บของไปด้วยห้องพักของที่นี่แยกเป็นบ้านมีอยู่ประมาณสิบหลัง แต่ละหลังก็ห่างกันพอสมควร เพื่อความเป็นส่วนตัว ซึ่งพวกเราก็อยู่หลังที่สิบสองนั่นแหละ ขนาดก็ไม่ได้ใหญ่มาก แต่อยู่กันสองคนได้ไม่อึดอัด มีเตียงเดี่ยวสองเตียงตามที่บอก แยกกันไปคนละมุม มีอ่างอาบน้ำ มีระเบียงสำหรับชมวิวป่าไม้ทั่วไป โดยรวมก็ถือว่าดี เหมาะสำหรับคนที่จะมาพักผ่อนกับธรรมชาติและต้องการความเป็นส่วนตัว“ก็เห็นบอกว่าอยากจะนอนไม่ใช่รึไง ก็รีบ ๆ ไปนอนซะสิ” เขาพูดพร้อมกับเตรียมตัวเหมือนจะออกไปข้างนอก“แล้วท่านประธานจะออกไปไหนคะ?” ก็อยากจะนอน จริง ๆ นั่นแหละ ขับรถมาทั้งวันแล้ว เหนื่อย!!“ไปซื้อของ เธอพักผ่อนไปเถอะ” พูดจบเขาก็เดินอ

บท 37 Nc“ยังชอบอยู่สินะ........อื้ม....” เซอร์เวย์ก้มหน้าลงมาประทับจูบที่ริมฝีปากของฉัน แลกลิ้นกันไปมา จนกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งไปทั่วโพรงปากบรรยากาศรอบข้างที่ส่งเสริม บวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ทำให้อารมณ์พลุ่งพล่านกว่าปกติ ตอนนี้ต่างคนก็ต่างคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่ ได้แต่ปล่อยให้อารมณ์และใจพาไปเสือผู้หญิงอย่างเขากำลังทำให้เธอหัวหมุน ช่องท้องปั่นป่วนวูบวาบ เซอร์เวย์ดูดดึงริมฝีอย่างเอาแต่ใจ ก่อนที่จะเอียงหน้าเล็กน้อย เพื่อให้ลิ้นได้สอดแทรกเข้าไปดูดดื่มในโพรงปากของหญิงสาว ซึ่งกีวี่ก็เผยอปากให้เขาเข้ามาอย่างง่ายดายเซอร์เวย์ยกร่างของเธอขึ้นและอุ้มในท่าลิงอุ้มแตงทั้ง ๆ ที่ปากก็ยังคงวุ่นวายอยู่แบบนั้น พาเธอเดินเข้าไปในห้องและวางลงที่เตียง ก่อนที่จะผละจูบออก“รอบนี้ฉันจะไม่โดนเทใช่ไหมคะ?” ฉันถามเขาเป็นเชิงหยอกล้อ เพราะตอนนี้ต่างคนก็ต่างที่จะต้องการกันและกัน“จะชดเชยคราวที่แล้วให้ด้วยเลยเป็นไง หึ”“อื้อ......” การบรรเลงจูบได้เริ่มขึ้นอีกครั้งพร้อมกับมือที่ลูบไล้ไปทั่วร่างกายและไปหยุดอยู่ที่สองเต้าอวบอิ่ม ที่กำลังตั้งยอดชูชันสองมือค่อย ๆ ดึงชุดเดรสลงข้างล่างโดยที่ฉันก็ให้ความร่วมมือ

บท 39หลังจากที่พวกเราเสร็จกิจกรรมทุกสิ่งทุกอย่างแล้วก็พากันไปเช็คเอาท์เพื่อที่จะได้กลับกันสักที ระหว่างทางที่กลับเราก็แวะทานข้าวกันแป๊บนึงและขับรถกลับยาว ๆ โดยที่ไม่แวะพักที่ไหนอีก เพราะกลัวว่าจะกลับไปไม่ทันประชุมตอนบ่ายสามโมงด้วยความที่ฉันเหนื่อยและเพลียมาก ก็เลยให้เขาเป็นคนไปขับรถแทน ถ้าให้ฉันขับมีหวังได้ตายหมู่แน่ ๆ ฉันเผลอนอนหลับไปตลอดทาง นาทีนี้ต่อให้ใครมาปลุกฉันก็ไม่มีทางตื่นแน่นอน..........................................................................................................“กีวี่ตื่นได้แล้ว ถึงบริษัทแล้ว” ผมขับรถมาถึงบริษัทตอนสองโมงครึ่งพอดี ถือว่ามาทันเวลาอยู่ แต่มาเสียเวลาตอนที่ปลุกเธอนี่แหละ เล่นซะหลับไม่ตื่นเลย พอจะปลุกเธอก็ปัดมือผมออกอย่างรำคาญอีก เป็นคนที่อยากจะรีบมาทำงานเองแท้ ๆ แต่กลับมาหลับซะงั้น“ช่วยไม่ได้ ไม่ตื่นก็เรื่องของเธอเถอะ” ผมอุ้มเธอให้ขึ้นมานอนบนโซฟาที่ห้องทำงานของผมและไปประชุมคนเดียว ปล่อยให้เธอนอนต่อไปอย่างนั้นแหละ คงจะเหนื่อยจริง ๆเวลา 16.30น.“ถ้างั้นวันเปิดตัวอย่างเป็นทางการก็วันพฤหัสหน้าเลยนะครับ ระหว่างนี้เปิดพรีออเดอร์และลงรูปโ