All Chapters of ท่านประธานสุดกวนกับยัยนักเขียนสุดแสบ: Chapter 1 - Chapter 10

68 Chapters

บท1

บท 1‘พ่อคะ วันนี้สนุกมาก ๆ เลย ไปอีกหลาย ๆ ครั้งเลยได้ไหมคะ’ เสียงเด็กหญิงเจื้อยแจ้ว ร้องขออยากมาเที่ยวอีกครั้ง‘ได้สิ พ่อจะพามาเที่ยวอีกแน่นอน’ คนเป็นพ่อหันมายิ้มให้กับลูกสาวขณะที่กำลังขับรถอยู่‘ขับรถก็มองข้างหน้าสิคะ หันมาเล่นกับลูกอยู่ได้’ เสียงคนเป็นแม่ที่นั่งอยู่ด้านหน้า ดุพ่อที่ขับรถไม่มองทาง เพราะกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ‘เข้าใจแล้วครับ!!’ พ่อตะโกนดังลั่นรถ และตั้งใจขับรถไม่ว่อกแว่ก แต่การกระทำของเขากลับเรียกเสียงหัวเราะของเด็กสาวที่กำลังมองอยู่‘ฮ่า ๆ ๆ ๆ พ่อกลัวแม่จนขึ้นสมองแล้วอะ’ เด็กสาวเอาแต่ล้อเลียนพ่อเธออยู่อย่างนั้นในขณะที่กำลังจอดรอไฟแดง‘ไฟเขียวแล้วค่ะคุณ’ แม่ได้เตือนพ่อที่กำลังหันมาคุยเล่นกับลูกสาว ตอนนี้เวลาก็ดึกมากแล้ว เลยไม่ค่อยมีรถขับไปมาสักเท่าไหร่กว่าพ่อจะขับออกไป ไฟก็เขียวได้ประมาณห้าวินาทีแล้ว‘โดนบ่นอีกแล้ว ฮ่า ๆ ๆ’ พูดเสร็จคนเป็นพ่อก็ขับรถออกไปทันที บนรถเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข ทั้งสามคนพึ่งจะไปเที่ยวกันมาและกำลังจะตรงกลับบ้าน แต่ทว่า......โครม!!!!!ในขณะที่กำลังขับผ่านสี่แยกไฟแดง ก็ได้มีรถหกล้อขับฝ่าไฟแดงและพุ่งชนเข้ามาที่ด้านข้างคนขับอ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บท2

บท 2 “แล้วฉันจะทำยังไงดีละเนี่ยย” นิยายรักโรแมนติกถ้าไม่มีฉากเลิฟซีนมันก็ไม่ฟินน่ะสิ แฟนก็ไม่มี วัน ๆ ก็เอาแต่อยู่ในห้อง นานทีถึงจะออกไปซื้อของมาตุนไว้ เพราะไม่อยากออกไปหลายรอบ“หรือฉันต้องหาแฟนให้ได้ก่อน แล้วค่อยทำความเข้าใจให้ลึกซึ้ง โอ๊ย! แค่คิดก็ฟินแล้วอะ” กริ๊ง!! กริ๊ง!! กริ๊ง!!“ใครมันมาขัดจังหวะความสุขฉันวะเนี่ย” หลังจากที่โดนขัดความสุขไปแล้ว ฉันเลยจำใจต้องลุกขึ้นมาเปิดประตู เพื่อที่จะดูว่าเป็นใครที่มาเคาะประตูเวลานี้“ยัยนักเขียนถังแตก มาเปิดประตูช้าจังเลยนะยะ ถอยไปเลย” ทันทีที่เปิดประตู เสียงบ่น เสียงด่าก็แล่นเข้าหูพุ่งตรงไปที่โซนประสาท"มาถึงก็ปากแซ่บเลยนะ ยัยไม่ทำการทำงาน" ฉันสวนกลับทันควัน“ประทานโทษนะคะ พอดีว่าเกิดมารวย ก็เลยนั่งกินนอนกินได้” น่าหมั่นไส้จริงๆ“แล้วลูกคุณหนูอย่างเธอจะมาหาฉันที่ห้องทำไมคะ ไสหัวไปเลยไป” ฉันเดินกลับไปนั่งที่เตียง แล้วทำเป็นไม่สนใจ“ก็จะมาดูไง ว่าสภาพการเป็นอยู่มันเป็นยังไง จากที่มองดูแล้วก็.......รังเก็บขยะชัด ๆ เลย” เอื้อออ เจ็บจี๊ดดดด“ฮึก เจ็บไปถึงสรวงใน เจ็บจนหยั่งลึกไปถึงแกนสมอง พูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง แกทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บท3

บท 3 "เธอมีแฟนนี่ เล่าความรู้สึกให้ฉันฟังหน่อยสิ มันเป็นยังไงอะ" ฉันนั่งรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อที่จะได้เก็บข้อมูล แล้วเอามาเขียนนิยายให้มันฟิน ๆ"อืม.....มันก็....จะว่ายังไงอะ มันจะตื่นเต้นมาก ๆ เหมือนมีผีเสื้อมาบินวนอยู่ในท้องอะ อธิบายไม่ถูกหรอก" อลันทำท่านึกคิดถึงอารมณ์ตอนที่กำลังพลอดรักกัน แต่มันก็อธิบายเป็นคำพูดยากอะ"โถ่ ช่วยเพื่อนคนนี้สักครั้งเถอะนะ ถ้าเธอช่วยฉัน เธอจะขออะไรฉันก็ได้หนึ่งอย่าง""เรื่องแบบนี้เธอต้องเจอกับตัวเองสิ จะให้บอกได้ไงเล่า""ช่วยฉันเถอะ อะไรก็ได้นะๆๆๆ" ฉันเข้าไปกอดขาอลันแล้วพยายามทำตัวน่ารักๆ ไว้ เผื่ออลันจะเห็นใจเธอทำท่าคิดสักพัก เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผู้หญิงซกมกอย่างเพื่อนเธอจะหาแฟนได้ยังไง นี่ถ้าไม่ติดว่าหลวมตัวเข้ามาละก็ ฉันก็ไม่คบยัยนี่เหมือนกันนั่นแหละ"ก็ได้ ๆ เลิกเกาะแข้งเกาะขาฉันสักที ปล่อยได้แล้ว" อลันสะบัดขาเพื่อให้ฉันหลุดออกไป"จะช่วยฉันจริง ๆ เหรอ ฉันรักเธอที่สุดเลยอลันนนน" ฉันเปลี่ยนจากการเกาะขา เป็นกอดแทน"โอ๊ย!! ถ้ายังไม่หยุด ฉันจะไม่ช่วยแล้วนะ" เสียงตวาดดังขึ้น ในน้ำเสียงนั้น เริ่มเต็มไปด้วยความไม่พอใจ"หยุดแล้วจ้า" ฉ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บท4

บท 4 พวกเราเผลอหลับกันไปนานมาก ๆ พอตื่นขึ้นมาก็ปรากฏว่าฟ้ามืดแล้ว"ไปเตรียมตัวได้แล้ว จะได้ไปกัน สองทุ่มแล้ว" ลินเร่งฉันเพราะมันสองทุ่มแล้ว เดี๋ยวพี่เธอจะไปซะก่อน"ไปชุดนี้แหละ""ไปผับชุดนี้เนี่ยนะ โห เธอนี่สุดยอดจริง ๆ" ลินทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ ว่าฉันจะกล้าใส่ชุดนี้ไปผับ มีใครที่ไหนใส่ชุดอย่างกับป้าไปเที่ยว แถมยังเป็นผับชื่อดังอีก ทนเห็นไม่ได้จริง ๆ"ก็ใส่สบายดีออก จะใส่รัด ๆ ให้มันไม่สบายตัวทำไมละ" ฉันไม่จำเป็นต้องเตรียมตัวอะไรมากหรอก เพราะเสื้อผ้าก็มีแต่โทนเดิม ซ้ำ ๆ ไม่ใช่สายแฟชั่น ก็เลยไม่ค่อยทันเทรนสมัยนี้สักเท่าไหร่"ไม่....ไม่ได้ ฉันทนเห็นไม่ได้ ไปที่บ้านฉันก่อนเลย ตามมาเร็ว ๆ เลย" สายแฟชั่นอย่างเธอทนเห็นความอดสูนี้ไม่ไหว คงต้องจับแปลงโฉมกันสักหน่อยแล้ว"โถ่ ไปชุดนี้ก่อนก็ได้ คราวหน้าค่อยเปลี่ยนใหม่ไง" ฉันเกิดอาการอิดออดไม่อยากไป เพราะมันจะเสียเวลา ฉันอยากหาแฟนได้เร็ว ๆ อะ"ตาม! มา! เร็ว!" ฉันจำใจต้องเดินตามอลันไปที่รถทันทีที่ลงมาถึงรถ พวกเราก็ขับออกไปทันที อลินตรงกลับไปที่บ้านก่อน เพราะต้องการที่จะแปลงโฉมฉัน และได้โทรไปบอกพี่อลันไว้แล้ว ว่าให้รอก่อน เดี๋ยวไปหาและปรึ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บท5

บท 5 "เป็นอะไรไหมครับ?" ในตอนที่กำลังจะล้มเพราะเหน็บมันกินจนขาฉันไม่รู้สึกอะไรแล้ว ก็มีผู้ชายรูปหล่อคนหนึ่งมาคว้าฉันเอาไว้ ใส่สูทผูกไทป์มาดนักธุรกิจ ดูเป็นผู้ใหญ่ ท่าทางอบอุ่นราวกับไมโครเวฟ นี่มันสเปคฉันเลยนี่นา โอ๊ยย เจอแล้วสินะ พ่อของลูกฉัน"คุณครับ เป็นอะไรไหมครับ" เธอเคลิ้มอะไรของเธอว่ะเนี่ย มันหนักนะโว้ยย ชายหนุ่มคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้พูดออกมา"คะ.....อ่อ ไม่เป็นไรแล้วค่ะ พอดีเมื่อกี๊เหน็บกินขาน่ะค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาช่วยไว้" เธอลุกออกไปจากอ้อมแขนของผม พอมองเต็ม ๆ ก็ดูสวยดี แต่ไม่เห็นนมเลย สงสัยจะเล็กพอมองเขาเต็ม ๆ ตัวแล้ว ก็ยิ่งใช่สเปคไปอีก โอ๊ยย ฉันตกหลุมรักเขาไปแล้ว นี่สินะที่แรกว่ารักแรกพบ"งั้นผมไปก่อนนะครับ เดินกลับดีๆ นะครับ" เขากำลังจะเดินไปแล้วเดินเข้าไปขอเบอร์เขาไว้สิ เดินไป (Devil) ไม่ได้เจอกันครั้งแรกจะไปทำแบบนั้นได้ยังไง มันไม่งาม (Angel)สมัยนี้แล้วท่าไม่รุกก่อน ระวังจะโดนคาบไปแดกนะจ๊ะ (Devil) แต่ทำแบบนี้มันก็ไม่ดีอยู่ดีอะ (Angel) สองความคิดในหัวตีกันให้ยุ่งเหยิงไปหมดโอ๊ยยย ไม่สนแล้ว"เอ่อ....เดี๋ยวก่อนค่ะ" พะ....พูดออกไปแล้ว"มีอะไรเหรอครับ?" เธอจะเร
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บท6

บท 6 "นี่ฉันอกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยเหรอเนี่ยยย แง ๆ ๆ" ฉันเข้าไปกอดลิน แล้วงอแงเหมือนเด็ก"เขาแย่ขนาดนั้นเลยเหรอพี่ลัน" ลินยกมือขึ้นมาปลอบฉัน พร้อมกับถามพี่ลันให้แน่ใจอีกครั้ง"หยุดร้องไห้ได้แล้ววี่ มันไม่ดีจริง ๆ พี่จะโกหกเราทำไม หื้มม" พี่อลันลุกออกมาจากโต๊ะแล้วเข้ามาโอ๋ฉัน แต่มันไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลยสักนิด"ฮึกก หนูขอถามอะไรหน่อยสิ" ฉันหยุดร้องไห้แล้วเตรียมท่าจะถามพี่อลัน"ว่ามาสิ""เขาชื่ออะไรเหรอ?" ฉันถามออกไปด้วยใบหน้าที่คาดหวังกับคำตอบมาก ๆ"เฮ้อ พี่เหนื่อยใจริง ๆ เลย" พี่อลันพูดพร้อมกับทำหน้าเหนื่อยหน่าย เพราะรู้ว่าเธอไม่ฟังที่เขาเตือนแน่นอน"ชื่ออะไรเหยอออ บอกมาเถอะนะ สัญญาว่าจะระวังตัวให้ดี" ฉันทำท่าเหมือนลูกเสือสำรองกำลังปฏิญาณตน ด้วยการชู สองนิ้ว"พี่เตือนแล้วนะวี่ มันชื่อ 'เซอร์เวย์' " เขาจำใจต้องบอกออกไป ทั้งที่ในใจไม่อยากให้เธอรู้จักแม้แต่ชื่อของมันพี่อลันกับอลิน พร้อมกันส่ายหัวไปมา เพราะว่าพอจะรู้ความคิดของหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงนี้ เพราะเขาสองคนรู้ดีว่าเธอเป็นคนยังไง ถ้ายังไม่ได้พิสูจน์กับตัวเองหรือทำมันจนสำเร็จ ก็จะไม่มีทางหยุดแน่นอน“รู้ชื่อเขาแล้ว
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

บท7

บท 7 "เงินวางอยู่บนโต๊ะ อยากได้เท่าไหร่ก็หยิบไป แต่งตัวแล้วก็ออกไปซะ"หญิงสาวทำตามอย่างว่าง่าย ไม่นานเธอก็แต่งตัวและออกไปทันที เพราะก่อนที่เธอจะได้มาร่วมรักกับเขา เขาได้พูดอย่างชัดเจนแล้ว ว่าเป็นแค่ความสัมพันธ์เล่น ๆ เท่านั้น เจอกันข้างนอกก็แค่ทำเป็นไม่รู้จักกันแค่นั้น ถ้าทำไม่ได้และฝ่าฝืน ก็เตรียมตัวไม่มีที่ยืนในสังคมได้เลยเซอร์เวย์ หลังจากที่เสร็จจากภารกิจอันเหน็ดเหนื่อย ก็ลุกขึ้นและเตรียมตัวไปจัดการชำระร่างกาย เพื่อที่จะได้กลับมานอนพัก เพราะพรุ่งนี้ยังมีงานที่ต้องทำตู๊ด......ตู๊ด.....ตู๊ด....."ว่าไงครับ พ่อหนุ่มเอาไม่เลือกหน้า คนนี้พอใจไหมวะ" เสียงเจื้อยแจ้วดังออกมาจากโทรศัพท์ เซอร์เวย์เป็นคนโทรไปเอง เพราะมีเรื่องที่ต้องคุยนิดหน่อย"หาให้ดีกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอวะ หลวมฉิบหาย กว่าจะทำให้กูเสร็จได้" เขาโทรมาเพื่อบ่น เพราะเพื่อนเขาคนนี้ส่งของที่ไม่พึงพอใจมาให้เขา เลยต้องโทรมาด่าสักหน่อย"เอาน่า คนหน้ารับรองดีแน่นอน" คนปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ ว่าจะต้องหาให้ดีแน่นอน"ช่วงนี้หยุดก่อนวะ มีงานต้องไปทำที่ต่างประเทศ สองอาทิตย์นู้นกว่ากูจะกลับ""งั้นเหรอวะ ถ้าอยากได้ตอนไหน
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

บท8

บท 8ระหว่างที่ฉันนั่งรอมาประมาณสามชั่วโมงกว่า ๆ ฉันก็ได้เข้าสอบสัมภาษณ์สักที หลังจากที่ส่งใบสมัคร เขาก็ตรวจทันทีเลยว่าผ่านหรือไม่ผ่าน จากที่มีคนมาสมัครประมาณร้อยกว่าคน ตอนนี้เหลือไม่ถึงห้าสิบแล้วละ รอสอบสัมภาษณ์แล้วจะประกาศผลในตอนเย็นผ่านหน้าเว็บไซต์บริษัท พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลย หรือใครมีเหตุที่เริ่มงานพรุ่งนี้ไม่ได้ ให้เข้ามาแจ้งก่อนฉันเดินเข้าไปในห้อง ก็เห็นว่ามีผู้หญิงอายุราว ๆ 30ปี นั่งกันอยู่สองคน ฉันเลยเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ด้านหน้าที่พวกเขาน่าจะจัดเตรียมไว้"สวัสดีค่ะ" ฉันกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้อย่างนอบน้อม พวกเขาสองคนก็พยักหน้ารับ"ทำไมถึงอยากจะเข้าทำงานที่บริษัทนี้คะ?" หนึ่งในสองคน เปิดคำถามฉันต้องตอบว่าอะไรดีนะ ถ้าบอกว่ามาหาผู้ชายมันจะเป็นการดูไม่ดีสักเท่าไหร่ แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็นประธานบริษัทเขาอีก"อยากลองอะไรใหม่ ๆ น่ะค่ะ" ตอบไปแบบนี้คงได้มั้ง ไม่เคยสอบสัมภาษณ์งานซะด้วยสิ ปกติเขาตอบกันยังไงอะ"ในเรซูเม่ที่ส่งมาให้ ไม่มีประวัติการทำงานเลยนี่คะ จบมาหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ" อีกคนนึงที่นั่งดูเรซูเม่ฉันเป็นคนถาม"ค่ะ พอดีว่าทำอาชีพอื่นที่ไม่ได้อยู่ในสารบบน่ะค่ะ" อ
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

บท9

บท 9 “เลขาฝึกหัด?”“ใช่จ่ะ เลขาฝึกหัด พอดีงานเลขาที่นี่เปลี่ยนคนค่อนข้างบ่อย สองสามเดือนเปลี่ยนทีน่ะ เลยต้องฝึกไว้ก่อน” เธอรู้ดีว่างานเลขาที่นี่ไม่ค่อยได้ทำงานบริษัท แต่ทำงานอย่างอื่นซะมากกว่า เลยต้องรับสมัครบ่อย ๆ แถมเธอยังโดนนายหญิงใหญ่ของที่นี่สั่งมาอีก ว่าให้หาคนที่คิดจะมาทำงานจริง ๆ หน่อย ไม่ใช่ว่าเบื่อแล้วก็เขี่ยทิ้ง แต่ท่านประธานก็ไม่เคยฟังเลยสักครั้ง ผลกรรมเลยมาตกที่เธอแทน“ฝึกเป็นเลขาของใครเหรอคะ” ฉันถามออกไป เพราะคงไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิดหรอกเนอะ อะไรมันจะง่ายดายขนาดนั้น พระเจ้าจะช่วยฉันจริง ๆ เหรอฉันพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเอง ที่อาจจะออกเกินหน้าเกินตาไป เพราะในใจฉันตอนนี้มันตื่นเต้นมาก ๆ“ท่านประธานจ่ะ” ที่เธอเลือกคนนี้ ก็เป็นเพราะว่า ในตัวของเธอไม่ตรงสเปคท่านประธานเลยสักนิด น่าจะอยู่ได้นาน เธอก็จะได้ไม่ต้องโดนนายหญิงใหญ่บ่นอีก“อ๋อค่ะ” ขอบคุณนะคะพระเจ้า อร้ายยยยย“งั้นงานแรก ก็ทำความเข้าใจเอกสารพวกนี้ละกันจ่ะ”“ทะ.....ทั้งหมดนี้เลยเหรอคะ?” ที่ฉันต้องถามออกไปแบบนี้เพราะว่ากองเอกสารที่ได้จัดวางอยู่บนโต๊ะ ย้ำว่า กองเอกสาร คือโต๊ะอยู่ระดับเอวฉัน แต่ไอ้กองเอกสารนี่เ
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

บท10

บท 10 พี่มาร์คและพี่ลิตาได้แต่ทำหน้าเจื่อน ๆ และได้แยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง พี่ลิตาก็ก้มหน้าลงทานก๋วยเตี๋ยวโดยที่ไม่ได้ถามอะไรฉันทั้งนั้น ทั้งที่ฉันพึ่งจะทำกิริยาแบบนั้นออกไปฉันรู้ว่าเป็นกิริยาที่ไม่น่ารัก แต่จะให้ฉันแสร้งทำเป็นยิ้มต่อหน้าคนที่เคยทำฉันเจ็บไว้ไม่ได้หรอก ฉันเล่นละครไม่เก่งช่วงเวลาที่ได้คบกับพี่มาร์ค มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขจริง ๆ ถึงตอนนั้นเขาจะเสแสร้งทำก็เถอะ แต่มันก็ทำให้ฉันคลั่งเขาได้ แต่พอรู้ความจริงทั้งหมด ฉันก็ยิ่งเจ็บไปอีก คนที่แสนดีกับฉันแบบนั้น กล้าทำกับฉันได้ยังไง มาทำลายความรู้สึกดี ๆ ที่ฉันมีให้เขาได้ยังไง ตอนนี้ฉันก็ยังไม่หายโกรธเขาเลย มันฝังเรื่องราวนั้นลงไปในสมองฉันแล้วหลังจากที่ทานอาหารเสร็จ โดยที่พี่มาร์คก็ไม่ได้คิดเงินแม้แต่บาทเดียว ฉันกับพี่ลิตาก็พากันเดินกลับบริษัทฉันก็กลับไปอ่านเอกสารต่อ จนถึงเวลาเลิกงาน ฉันก็ขอเอาเอกสารไปอ่านต่อที่บ้าน พี่ลิตาเชื่อใจฉันก็เลยให้เอากลับไปได้เมื่อกลับมาถึงห้อง ฉันก็ยังนั่งอ่านเอกสารอยู่อย่างนั้น ตั้งใจทำงานขนาดนี้ต้องได้โล่พนักงานดีเด่นแล้วไหมล่ะก๊อก ก๊อก ก๊อก“วี่!!! ฉันซื้อขนมมาฝาก” เสียงเคา
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status