บททั้งหมดของ พ่ายรักฮูหยินแสนชัง: บทที่ 21 - บทที่ 30

86

ตอนที่ 10 (50%)

ตอนที่ 10พอวางร่างอวบลงบนเตียงก็ตรวจดูชีพจรเบื้องต้น เพราะเขาออกรบตั้งแต่มีวัยเพียงสิบห้าหนาว ตรวจสอบคนเป็นหรือคนตายคือความสามารถเบื้องต้นของแม่ทัพนายกองทุกคน อู๋หลิงเซียวก็มิได้รับการยกเว้น ตรวจชีพจรเก้าจุดจนครบจึงพบว่านางยังไม่ตาย จึงค่อยเบาใจได้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ทั้งหมดจนกว่านางจะฟื้นสติกลับมานั่นแหละ…โครม!…ตึ้ง!…“!!!” “!!!” “!!!” “เจ้าทำร้ายอันใดนาง?! เสี่ยวหลัว เสี่ยวหลัว เจ้าเป็นอันใดไป” เป็นเว่ยซือหลางที่ยังไม่ทันออกไปพ้นประตูจวนสกุลอู๋ก็พบคนของเจ้ากิเลนดำนิสัยต่ำทรามอู๋หลิงเซียวเร่งไปรับท่านหมอหลวงจากค่ายทหารที่ไกลออกไปราวสิบลี้ จึงคาดเดาไปแล้วว่าคงเกิดเหตุร้ายกับสตรีอันเป็นที่รักของตน เลยมุ่งตรงมาจนถึงเรือนชั้นในแห่งนี้ ไม่สนใจสิ่งใดทันที แล้วก็เป็นจริงดังคาดกับภาพที่กายอวบของเซี่ยผิงหลัวนั้นนอนสิ้นสติอยู่บนเตียงโดยที่คราบเลือดยังไม่ได้ถูกทำความสะอาดแม้แต่น้อย จะให้เขานิ่งนอนใจอยู่อีกหรือ“หลีกไป!” พอกายแกร่งของอู๋หลิงเซียวนั่งทะมึนขวางทางอยู่ เท้าแกร่งก็ถีบจนอีกฝ่ายตกเตียงลงไปโครมใหญ่ จางจื่อเว่ยกับฉู่หรั่นจีถึงกับกุมศีรษะ ท่านหญิงห้าจะตายหรืออยู่รอดก็มิอาจกระจ่างใจ แ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 10 (100%)

กล่าวจบแล้วนางก็ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มียื้อแย่งเอาเจ้าสองแฝดมากอดเอาไว้แนบอกอย่างต้องการกำลังใจมาเติมเต็มความเหนื่อยล้าและท้อแท้ต่อชะตาชีวิตที่พลิกผันจากเด็กสาวในวัยสดใส กำลังสนุกสนานกับชีวิตนักศึกษาคนหนึ่ง กลับต้องกลายมาเป็นสตรีมีครรภ์ที่ถูกทอดทิ้งจากครอบครัว และคนเป็นบิดาของเด็กในครรภ์ให้อยู่เดียวดายกับสาวใช้เพียงสองคนที่ห่างไกลจากจวนใหญ่ร่วมสามลี้ต้องอดทนเจ็บครรภ์หลายชั่วยามตัวคนเดียวไม่พอ วันนี้เขาเกือบจะสังหารนางแล้ว นางรับไม่ไหวอีกต่อไป นางก็เป็นเพียงเด็กสาวอายุสิบเก้าหลงภพผู้หนึ่งเท่านั้น นางยอมมามาก ยินยอมให้กับอู๋หลิงเซียว เพราะเห็นใจที่เขาถูกสตรีรังแกและทำร้ายจึงก้มหน้าคิดว่าทนอีกนิด ทนอีกสักหน่อย ขอเพียงบุตรทั้งสองของนางเติบโตรู้ความอีกหน่อยจึงจากไป แต่วันนี้นางเกือบตายอีกครั้งแล้วมันเกินไปจริงๆ...บุรุษเช่นอู๋หลิงเซียวนั้นเกินจะเยียวยาแล้วจริงๆ...สองบุรุษต่างตื่นตะลึงกับกิริยาตัวสั่นเทากอดร่างน้อยทั้งสองแล้วร้องไห้โฮออกมาสุดเสียง นางร้องออกมาได้ชวนปวดใจ จนพวกเขายังรู้สึกเจ็บปวดไปกับนางด้วย ไม่เหลือกิริยาร้ายกาจเช่นในอดีตอีกเลย“ไม่รัก ข้าก็ไม่ขอวิงวอนให้ท่านอดทนอีกต่อไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-25
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่11 (50%)

ตอนที่ 11หลังจากภายในห้องกลับมาสงบอีกครั้ง เซี่ยผิงหลัวนั้นพยายามกลืนก้อนสะอื้นลงท้อง รวบรวมสติพุ่งลมหายใจไปที่เจ้าสองแฝด เรียกหาน้ำอุ่นกับผ้าสะอาดมาเช็ดเต้านมเช่นที่เคยปฏิบัติมานับจากหลังคลอดเพียงหนึ่งวัน นั่นก็เพราะกลัวว่าเต้านมของตนจะไม่สะอาดพอให้บุตรเอาเข้าปาก“เตรียมผ้าสะอาดกับน้ำอุ่นมาให้ข้า” “ได้เจ้าค่ะท่านหญิง” เป็นจางจื่อเว่ยที่รับคำสั่งนี้ เพราะฉู่หรั่นจีนั้นรับหน้าที่แบ่งเอาอู๋เฟยหมิงไปอุ้ม ขณะที่เซี่ยผิงหลัวเตรียมเต้านมให้พร้อมทั้งที่นางยังมีอาการสะอื้นอยู่มิจาง ราวครึ่งชั่วยามเจ้าสองฝาแฝดก็หลับสนิทไปทั้งคู่ นางกดจุมพิตใบหน้าจิ้มลิ้มของบุตรทั้งสองด้วยดวงใจรักใคร่เกินบรรยาย"ท่านหญิงจะไปชำระร่างกายก่อนหรือไม่ หรือจะให้หรั่นจีเช็ดตัวเช็ดคราบเลือดให้ดีเจ้าคะ?"ฉู่หรั่นจีมองสภาพยับเยินของท่านหญิงที่นางเคารพรักประดุจพี่สาวร่วมอุทรก็ให้ปวดใจเกินบรรยาย แต่จนปัญญาจะช่วยเหลือ เพราะนางเป็นเพียงนางกำนัลถูกปลดจากตำหนักชินหวางเท่านั้น"ไปเตรียมน้ำเถิด ข้าอยากแช่น้ำอุ่นสักครู่"นางกำลังจะไม่ไหว ทางเดียวที่จะทำได้คงมีเพียงอาศัยถังอาบน้ำ และน้ำอุ่นเป็นที่ระบายความอัดอั้นตันใจนี้ ซึ่งพอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่11 (100%)

นางก้มลงไปจุมพิตหน้าผากของสองแฝดก่อนที่น้ำตาแห่งความอัดอั้นจะหลั่งริน ตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าเขาไม่ยอมหย่านางก็จะหอบลูกทั้งสองหนีไป ลำบากกายยังดีกว่าลำบากใจเช่นทุกวันนี้อีกสี่วันอู๋หลิงเซียวจะไปตงอี้ กำหนดกลับไม่แน่นอน ดังนั้นนางจะใช้โอกาสนั้นหลบหนี แล้วนางก็เริ่มวางแผนขึ้นมาในหัว ก่อนอื่นนางต้องคิดก่อนว่าตนเองจะไปอยู่ที่ใด การเดินทางโดยมีเพียงสตรีสามนางกับเด็กอ่อนวัยยังไม่ครบสองเดือนดีคงไม่ง่าย และมากมีอันตรายเป็นแน่“คงต้องพึ่งพาหนานจิ้งอ๋องจริงๆ สินะ” ความจริงในใจคืออยากตัดขาดทุกคน แต่นางไร้ที่พึ่งพิง ตลอดสิบสองเดือนนางอยู่เพียงในจวนแห่งนี้ยังไม่เคยออกไปเผชิญโลกภายนอกจวนสกุลอู๋สักครั้ง ประสบการณ์ไม่มี แถมนางยังเป็นดวงจิตหลงภพมา หากไม่พึ่งพาอาศัยหนานจิ้งอ๋อง ทางก็มองเห็นแต่อันตราย“เอาเถอะจะเกิดอันใดตามมาก็ช่างมัน ขอเพียงออกไปจากขุมนรกแห่งนี้ได้ ข้าก็ยินดีน้อมรับทุกปัญหาและความลำบากโดยมิคิดมาก” จากที่จะนอนพักเซี่ยผิงหลัวก็ลุกขึ้นจากเตียงตรงไปหยิบสมุดบันทึกสินเดิมมาตรวจนับอีกครั้ง และจะดูว่าพอจะมีสิ่งใดนำไปขายเปลี่ยนมาเป็นแผ่นทองและตั๋วเงินเพื่อจะได้สะดวกต่อการพกติดตัวในยามเดินทาง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-25
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่12 (50%)

ตอนที่ 12ผ่านไปจนถึงยามค่ำคืนมาเยือน เมื่อสังเกตจนแน่ใจเกาเฟยจึงกลับไปรายงานผู้เป็นนายทันทีโดยไร้คำถามไถ่ตามนิสัยจริงจังกับทุกคำสั่งที่ได้รับมอบหมาย ต่างจากจิ้งถีที่ฝีมือดี แต่ฝีปากกลับดีกว่า เรียกได้ว่าทั้งค่ายบูรพาหากจิ้งถีรับทราบคนทั่วค่ายไม่เว้นแม้แต่ม้าในค่ายทุกตัวก็รู้แจ้ง อู๋หลิงเซียวจึงเรียกใช้งานที่เป็นความลับ หรืองานที่เขาไม่ต้องการอธิบายมอบให้เกาเฟยรับไปมากกว่าส่วนเจ้าคนปากสว่างจิ้งถีนั้นเก็บเอาไว้ใกล้ตัวแทน“ท่านโหวจะไปที่ใดขอรับ” พออู๋หลิงเซียวขยับเท้าก้าวออกจากห้องหนังสือ จิ้งถีผู้กตัญญูห่วงใยผู้เป็น ‘นายท่าน’ เกินหน้าที่ก็เข้ามาขวางเอาไว้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนคิ้วเข้มกระตุก หากแต่เรียวปากแกร่งกลับปิดสนิท มีเพียงหางตาเท่านั้นที่ตวัดมองเจ้า ‘ปากสว่าง’ ที่สุดในค่ายเฮยฉีเท่านั้น“เฝ้าห้องหนังสือเอาไว้” พอเห็นจิ้งถีขยับติดตาม อู๋หลิงเซียวเขาก็หันไปออกคำสั่งอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง จน ‘คนกตัญญู’ ทำสีหน้าเหงาหงอยดังสุนัขตัวน้อยถูกผู้เป็นนายทอดทิ้ง แต่แทนที่อู๋หลิงเซียวจะเห็นใจกลับหมั่นไส้จึงถีบอีกฝ่ายไปเต็มเท้าหนึ่งครั้ง ก่อนจะตรงไปในทิศทางที่เขาตั้งใจจะไปตั้งแต่ช่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่12 (100%)

จากที่เขาและเซี่ยหมิงหลันต้องแต่งงานครองคู่ตามกำหนดเดิมก็ผิดไป กลายเป็นเซี่ยหมิงหลันที่ต้องเร่งแต่งงานออกไปกับหนานจิ้งอ๋องเพื่อรักษาชื่อเสียง และอีกสามเดือนต่อมาก็ถึงเวลาที่เขากับเซี่ยผิงหลัวต้องแต่งงานกัน เพราะฝ่ายสตรีเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาจากเหตุการณ์ในราตรีนั้น ท่านหญิงห้าผู้เอาแต่ใจและดื้อดึงไม่ฟังผู้ใดก็ดูจะเปลี่ยนไปนางดูสงบเสงี่ยมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่มาวุ่นวายอันใดกับเขา ต่อให้ส่งนางไปอยู่เรือนท้ายจวนโดยไร้บ่าวไพร่เช่นในอดีตที่นางยังอยู่ภายในตำหนักชินอ๋องก็ไม่เคยปริปากเรียกร้องอันใด นางใส่ใจเพียงดูแลตนเองที่กำลังตั้งครรภ์ ขนาดเขาอยากทดสอบนางด้วยการรับสตรีบำเรอเข้าจวน และส่งสตรีเหล่านั้นไม่ยั่วโทสะนางบ่อยครั้ง หวังจะให้นางแสดงกิริยากราดเกรี้ยวออกมาให้เขาหาข้ออ้างลงโทษนาง แต่เซี่ยผิงหลัวกลับอยู่อย่างเงียบเชียบ ไม่เคยโต้ตอบอันใดสตรีเหล่านั้นเลยจนนางใกล้คลอดเขาจึงสั่งห้ามพวกนางเหล่านั้นให้เลิกไป ‘หาเรื่อง’ เยี่ยเฉิงโหวฮูหยินเด็ดขาด‘เพราะลูกเช่นนั้นหรือเจ้าจึงเปลี่ยนไป?’ อู๋หลิงเซียวถามตนเองอยู่บ่อยครั้งนักในช่วงหกเดือนหลังนี้ แต่คำตอบกลับไม่แน่ใจเลย แต่ที่แน่ใจคือนางไม่เหมือนเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-25
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่13 (50%)

ตอนที่ 13“ท่านหญิงเมื่อครู่เกิดอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ?”พอเข้ามาภายในห้องฉู่หรั่นจีก็ไม่รีรอที่จะสอบถามคนที่ยังนั่งนิ่งหน้าตาดูแตกตื่นอยู่สามในหกส่วน เพราะอยากทราบว่าท่านโหวที่แสนจะชิงชังฮูหยินของตนยิ่งกว่าสิ่งใด กลับมาเยือนในยามค่ำคืนเช่นนี้ไม่พอ เมื่อเขาเดินออกไปยังดูไม่ดีเอามากๆ พวกนางจึงห่วงใยท่านหญิงห้าอย่างยิ่ง“ข้า…ก็ไม่มีอันใด ข้าแค่เผลอเท้าถีบท่านโหวออกไป เพราะข้าตกใจเท่านั้น” เซี่ยผิงหลัวไม่รู้จะอธิบายเช่นไรเลยบอกไปตรงๆ ว่าตนเองทำสิ่งใดไปบ้าง คล้ายยังรวบรวมสติกลับเข้าร่างไม่ครบ“หา!” ฉู่หรั่นจีดวงตาโตเท่าไข่เป็ดทันทียามได้ฟังสิ่งที่ท่านหญิงห้ากล่าวว่า ‘แค่’ เผลอถีบเยี่ยเฉิงโหวผู้เป็นสามีอันเป็นที่รัก ‘เท่านั้น’ ท่านหญิงห้าไปดื่มดีหมีเลือดพยัคฆ์มาหรือไรจึงได้ ‘เผลอ’ ทำเรื่องเลวร้ายที่สุดออกไปเช่นนี้“ถะ…ถีบ…ท่านหญิงน่ะหรือเจ้าคะถีบท่านโหว?!”จางจื่อเว่ยที่เพิ่งค้นหาลิ้นและเสียงของตนเจอจึงถามออกไปปากด้วยปากอันสั่นเทาไปหมด ภายในใจของเด็กสาวนั้นก็ตะโกน แต่ประโยคว่า ‘แย่แล้วๆ’ ไม่หยุด เพราะปกติเยี่ยเฉิงโหวก็แสดงออกมาอย่างชัดเจนอยู่แล้วว่าชิงชังฮูหยินของตนเองมากเพียงใด แต่คราวนี้มาถ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่13 (100%)

แล้วภาพที่อู๋หลิงเซียวไปเห็นก็ทำเอาเขานิ่งอึ้งพูดอันใดไม่ออกสักเพียงครึ่งคำ ภาพที่ร่างอวบหยิบจับเครื่องปรุงและจับตะหลิว ควงมีดหั่นเนื้อและผัก ทำเอาดวงตาคมดุคู่นั้นเบิกโพลงไม่อยากเชื่อ แต่ภาพดังกล่าวก็เห็นชัดเจน ยิ่งมองก็ยิ่งหน้านิ่วคิ้วขมวด คนเรามันจะเปลี่ยนแปลงไปได้ในเวลาเพียงแค่หนึ่งหนาวผ่านนี้มีอยู่จริงหรือ?ขบคิดในขณะที่สองเท้าก้าวจากห้องครัวใหญ่หน้าตรงไปยังเรือนใหญ่ปีกตะวันออก เพราะคิดถึงเจ้าสองแฝดยิ่ง อีกเพียงสองวันเขาจะต้องจากไปไกลถึงตงอี้ที่ห่างไกลจากมหานครสี่เฉิงเป็นพันลี้ จึงอยากใช้เวลากับลูกน้อยให้มากที่สุดเพราะว่ากำหนดกลับนั้นไม่แน่นอน หากการศึกไม่จบสิ้นคงยากจะกลับเมืองหลวง“ส่งอาหมิงมาให้ข้า”พอพบหน้าบุตรชายที่ฉู่หรั่นจีอุ้มอยู่ เขาจึงเรียกเอาไว้แล้วรับเอามาอุ้มด้วยตนเอง ผ่านมาจนเกือบสองเดือน เขาอุ้มสองแฝดแทบจะทุกวัน จึงไม่เก้กังอุ้มไม่ถูกวิธีอีกแล้ว แต่อุ้มได้มั่นคงมาก"เจ้าไปอุ้มคุณหนูรองตามข้าออกมาเดินเล่นที่ด้านนอก"อากาศยามเช้าของมหานครสี่เฉิงในวันนี้สดชื่น เขาจึงอยากให้ลูกน้อยทั้งสองได้ออกมารับอากาศภายนอกเรือนกับรับแสงอาทิตย์ในช่วงปลายยามเหม่าที่หยาดน้ำค้างเริ่มจางห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-25
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่14 (50%)

ตอนที่ 14ผ่านไปครู่หนึ่งอยู่ดีๆ อู๋หลิงเซียวกลับเอ่ยนามของท่านหญิงสี่ผู้ลาลับไปถึงสิบสามหนาวออกมา ทั้งฉู่หรั่นจีและเซี่ยผิงหลัวจึงมองหน้าบุรุษบนโต๊ะอาหารด้วยความแปลกใจ และสงสัยไม่ต่างกันเลยว่าเยี่ยเฉิงโหวบัดนี้กำลังคิดวางแผนใดกับพวกตนเองกันแน่“ท่านโหวหมายความว่าเช่นไรกันแน่เจ้าคะ?” เป็นเซี่ยผิงหลัวที่เอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก เพราะนี่มันบนโต๊ะกินข้าว เอานามคนที่ตายไปถึงสิบสามหนาวมาพูด คนเช่นอู๋หลิงเซียวคงมิได้คิดถึงคนตายจนอดใจไม่ไหวเป็นแน่ หากแต่ต้องการเล่นงานนางนั้นมีส่วนเป็นไปได้มากที่สุดนับจากนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นจำฝังใจรักแรงเกลียดแรงของอีกฝ่าย“เหตุใดต้องมีความหมาย ข้าเพียงกินอาหารฝีมือของเจ้าแล้วคิดถึงท่านหญิงสี่ 'เซี่ยเผิงลี่' ก็เท่านั้น เพราะในอดีตเจ้าทั้งสองเหมือนกันมาก จนทุกคนยกเว้นชินหวางเฟยล้วนยากจะแยกออก มีเพียงเรื่องทำอาหารเพียงเท่านั้นที่ทุกคนอาศัยสังเกตเป็นสิ่งจำแนกพวกเจ้าทั้งสองได้” อู๋หลิงเซียวตอบด้วยน้ำเสียงปกติ สีหน้าไม่เปลี่ยน ข้อมือยังคีบอาหารเข้าปากได้อย่างธรรมชาติ ไร้กิริยาใดให้สงสัย เซี่ยผิงหลัวพยายามดึงความทรงจำของร่างนี้ออกมาจนหมด แต่น่าแปลกที่ร่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-11
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่14 (100%)

เพราะหากเป็นเช่นนั้นนางจะถูกตัวตนเดิมของเซี่ยผิงหลัวกลืนกิน จนสุดท้ายก็ไม่อาจกลับไปเป็นเพียงอรุณได้อีกแล้วหรือไม่เล่า? ‘ไม่ได้การแล้ว ข้าต้องหนีไปให้สำเร็จ ที่สำคัญข้าจะไปอยู่ใกล้ท่านหญิงสามกับหนานจิ้งอ๋องมิได้เด็ดขาด หาไม่อาจจะถูกร่างนี้กลืนกินความเป็นเพียงอรุณไปจนหมดเป็นแน่!’ “กินข้าวเถอะ ข้าไม่ได้ตั้งใจทำให้เจ้าคิดถึงวันคืนร้ายนั้นจริงๆ อีกแต่อย่างใด ข้าเพียงคิดว่าหลังจากเจ้าตั้งท้องก็เปลี่ยนไปมาก ที่ชัดเจนจนข้าแปลกใจก็คือคนเช่นเจ้าเข้าห้องครัว ทั้งที่ในอดีตให้ถูกตีจนก้นช้ำเช่นไรก็ไม่ยอมเข้าไป ถูกชินหวางเฟยลงโทษด้วยการจับขังภายในห้องเก็บฟืนเจ้ายังยอมทน แต่ไม่ยอมเจ้าไปฝึกฝนวิธีทำอาหาร มีเพียงเผิงลี่ผู้เดียวที่ชอบเข้าไปฝึกทำอาหาร พอวันนี้ข้าไปเห็นกับตาจึงอดจะคิดถึงนางเสียมิได้ก็เท่านั้นเอง” ท้ายที่สุดอู๋หลิงเซียวก็กล่าวถึงสิ่งที่เขาตั้งใจแต่แรกเริ่ม วันนี้เขาเพียงตั้งใจจะพูดดีๆ กับนางบ้างเท่านั้น ถึงจะอย่างไรบัดนี้นางก็คือภรรยาเขาจริงๆ แล้วยังมีเจ้าสองแฝดอีกด้วย เขาต้องจากไกลไปชายแดน วันคืนใดจะได้กลับมาเขาล้วนมิแจ้งใจ บางครั้งในยามจากเมืองหลวงไปยังมีลมหายใจและร่างกายสมบูรณ์ ทว่าใน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-25
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
9
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status