Talk Phraramผมถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะมองดูโทรศัพท์ที่มีเสียงเรียกเข้าไม่หยุด จะโทรมาทำไมนักหนา ก็รู้อยู่แล้วว่าผมไม่อยากจะคุยติ๊ง !จากเสียงโทรศัพท์ดับไปก็เป็นเสียงของข้อความแจ้งเตือน ผมหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมามองดู ก่อนจะกดเข้าไปอ่าน‘เจอกันที่บ้าน’แล้วใครจะไปให้โง่ จ้างให้ผมก็ไม่ไปหรอก บ้านที่มีแต่อดีตอันเลวร้าย ใครอยากจะไปก็เชิญ แต่ไม่ใช่ผมแล้วหนึ่งคนจากนั้นผมก็กดวางโทรศัพท์ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาเพื่อนที่อยู่ไม่ไกล วันนี้มีเรียนช่วงบ่ายก็จริง แต่ยังคงต้องมาทำงาน ชีวิตเด็กปีสี่ ค่อนข้างยุ่งนิดหน่อยสำหรับผม“ว่าไง พึ่งตื่นเหรอ” เอเดนเอ่ยถามผม แต่ทว่าวันนี้ไม่มีอารมณ์จะคุยกับใคร มีหลายเรื่องที่ทำให้ผมต้องคิดหนัก“แล้วเอวา”“ถามเยอะไอ้สัส ว่าง ๆ ก็หาอะไรยัดปากไป” คนยิ่งหงุดหงิดยังมากวนบาทาอยู่ได้ ไอ้ห่านี่“เอ้า ไอ้นี่ ไปกินรังแตนมาหรือไงมึง” สงครามกับเอเดนหันมองผมที่นั่งหน้าเครียด ไม่ใช่เพราะเรื่องของเอวาหรือว่าดารินหรอก แต่เป็นเรื่องของครอบครัวเสียมากกว่า“มึง” ทว่าในตอนที่เอเดนกำลังจะเอ่ยก็มีเสียงโทรศัพท์ของมันดังขึ้น มันเลยกดไปรับแต่ก็แอบเหลือบมองผมอยู่“ครับ” เชื่อไหมว่าผมรู้ว่าใครท
Read more
LOGIN
