Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

ฮ่องเต้หนุ่มหันกลับไปทอดพระเนตรต้นเสียงดังกล่าวทันใด ด้วยทรงจดจำได้ว่าเป็นเสียงของผู้ใด เมื่อเว่ยหลินหลางแอบวิ่งลงมาจากป้อมเพื่อมาดูการเรียกชุมนุมชาวเมืองทิงหยวนทั้งเมืองอย่างใกล้ชิดและได้ยินทุกอย่างที่ฮ่องเต้หนุ่มมีรับสั่งเมื่อครู่ที่ผ่านมา “เจ้าออกมาทำไมกลับเข้าไปเดี๋ยวนี้! ข้าบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าเดินเพ่นพ่านไปทั่ว กฎของสงครามสำหรับผู้พ่ายแพ้เกิดขึ้นมาอย่างช้านานแล้ว หลี่ต๋าเอานางออกไป!”ฮ่องเต้ลี่หยวนตวาดเด็กสาวสุรเสียงดังก้อง และถ้อยคำของเว่ยหลินหลางที่กล่าวออกมานั้น ทำให้ชาวเมืองทิงหยวนมากมายเริ่มมีเสียงต่อต้านอื้ออึงขึ้นมาโดยพลัน ต่างวิพากวิจารณ์กันอย่างถ้วนหน้า  ท่ามกลางสายพระเนตรของฮ่องเต้หนุ่มทรงทอดพระเนตรร่างของเด็กสาวกำลังถูกหลี่ต๋านำนางกลับเข้าไปดั่งเดิมพร้อมสุรเสียงตวาดก้องขึ้นมาทันที “ฮ่องเต้ทิงหยวนจงเลือกมา! เจ้าเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือเลือกที่จะตายเพื่อช่วยชาวเมืองของเจ้านับเรือนแสนให้มีชีวิตอยู่รอดต่อไป!”สุรเสียงกร้าวดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ “ข้าเลือกมีชีวิตรอ

ท้องพระโรง บรรดาขุนนางน้อยใหญ่ของแคว้นเทียนอวี๋ต่างมารวมตัวกันอยู่ในท้องพระโรงกันอย่างถ้วนหน้า เพื่อปรึกษาหารือข้อราชการของบ้านเมือง โดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าลี่หยวนฮ่องเต้จะเสด็จกลับแคว้น ทั้งที่เคยมีพระบัญชาเอาไว้ว่าหลังจากบุกยึดทิงหยวนได้เป็นผลสำเร็จจะนำกองทัพลงยึดแคว้นทางใต้เพื่อให้มาอยู่ภายใต้การปกครองของเทียนอวี๋ทั้งหมด ในขณะที่บนราชบัลลังก์อันเป็นที่ประทับของฮ่องเต้ลี่หยวน แต่กลับมีบุรุษอื่นนั่งอยู่บนบัลลังก์เข้ามาแทนที่ตั้งแต่เมื่อไรก็มิอาจล่วงรู้ได้ นั้นเป็นเพราะขุนนางแคว้นเทียนอวี๋ได้ร่วมกันวางแผนสังหาร ขุนพลเมิ่งตูซึ่งจงรักภักดีและรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับพระองค์มาโดยตลอดซึ่งลี่หยวนแต่งตั้งให้เฝ้าคอยดูแลแคว้นเทียนอวี๋ รายงานสถานการณ์ต่างๆ และส่งข่าวสารเกี่ยวกับราชสำนักเทียนอวี๋ให้พระองค์ล่วงรู้ ตลอดจนถึงส่งรายงานและข้อราชการต่างๆ ให้กับลี่หยวนฮ่องเต้ หากแต่ในช่วงขวบปีที่ผ่านมาข่าวสารจากทางราชสำนักเทียนอวี๋กลับส่งมาไม่สม่ำเสมอ จวบจนกระทั่งไม่มีการส่งข่าวรายงานสถานการณ์ต่างๆ ในแคว้นและราชกิจต่างๆอย่างสิ้นเชิง เมื่อขุนพลเมิ่งตู้

ตำหนักเยว่เชียง         ชุดฮั่นฝูที่ถูกตัดเย็บจากดินแดนก่อนกาลถูกนำมาสวมใส่เพื่อไปเดินเที่ยวงานเทศกาลไหว้พระจันทร์ ซึ่งแคว้นเทียนอวี๋จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในปีนี้เป็นการเฉลิมฉลองที่กองทัพใหญ่ได้กลับแคว้นและมีชัยชนะเหนือแคว้นอื่นๆ มาโดยตลอดหลังจากทำศึกสงครามมานานหลายปีคิดต่อกัน จนขยายอาณาเขตปกคลุมไปทั่ว ทิงหยวน ต้าซ่ง ต้าอวี๋ รวมไปถึงแคว้นรอบนอกอีกมากมาย สินสงครามมูลค่ามหาศาลไหลล้นทะลักท้องพระคลังหลวง จนต้องมีการก่อสร้างและขยายท้องพระคลังหลวงอันมหาศาลมากยิ่งไปกว่าเดิม         โดยเฉพาะสินสงครามล่าสุดที่ยึดมาจากแคว้นทิงหยวน มากมายเหลือคณานับ ด้วยเป็นแคว้นที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่งยวด มีเหมืองหยก ทองคำและอัญมณีมีค่าอื่นๆ รวมไปถึงผ้าแพรพรรณมากมายจากหลายแคว้น ถูกนำมาที่ตำหนักเย่วเชียงอันเป็นตำหนักที่ประทับส่วนพระองค์ของฮ่องเต้ลี่หยวน ที่ไม่อยู่รวมกับตำหนักใหญ่ซึ่งใช้สำหรับเป็นที่ประทับของฮ่องเต้เทียนอวี๋ในอดีตซึ่งทุกพระองค์จะต้องประทับอยู่ที่ตำหนักนั้น         แต่ฮ่องเต้ลี่หยวนกลับทร

สิบเดือนผ่านไป         แคว้นเทียนอวี๋ในช่วงเวลานี้เต็มไปด้วยความสงบสุขไปทั่วทุกหย่อมหญ้า นับตั้งแต่ฮ่องเต้ลี่หยวนเสด็จกลับจากการออกล่าดินแดนและเริ่มวางแผนปกครองแคว้นอย่างจริงจัง ชาวเมืองเทียนอวี๋ร่วมไปถึงชาวเมืองจากแคว้นอื่นๆ ที่ถูกต้อนมาในฐานะผู้พ่ายแพ้สงครามรวมแล้วมีมากมายนับหลานแสนคนเลยทีเดียว         ลี่หยวนฮ่องเต้ทรงมีพระบัญชาให้ยกเว้นการจัดเก็บภาษีของประชาชนเป็นเวลาห้าปี มีเพียงชนชั้นขุนนางและคหบดีมีหน้าที่ต้องเสียภาษีให้กับราชสำนักเท่านั้น  แต่ถึงกระนั้นการจ่ายภาษีก็จ่ายเพียงหนึ่งส่วนเท่านั้นเพื่อเกิดความให้ยุติธรรมและให้แจกจ่ายที่ดินทำกินให้กับทุกครัวเรือน เพิ่มเบี้ยหวัดให้แก่ทหารในกองทัพเพื่อมีเงินส่งให้กับทางบ้านเกิดรวมไปถึงแจกจ่ายข้าวและอาหารให้แก่ชาวเมืองเป็นประจำทุกเดือนเพื่อไม่ให้เกิดความอดอยาก         ฮ่องเต้ลี่หยวนใช้บทลงโทษที่รุนแรงยิ่งนักสำหรับผู้กระทำความผิด หากผู้ใดฉวยโอกาสขึ้นราคาข้าวและของแห้งซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นในการแลกเปลี่ยนสินค

วันรุ่งขึ้น ห้องทรงงาน         “หลี่ต๋า!”สุรเสียงรับสั่งหาคนสนิทดังเอ็ดอึงไปทั่วห้องทรงงานเลยทีเดียว         เพียงครู่เสียงฝีเท้าของคนกำลังเดินตรงมาที่ห้องทรงงาน พร้อมร่างสันทัดของหลี่ต๋าก้าวเข้ามาในพระตำหนัก พร้อมหีบใบย่อมที่ถือติดมือมาด้วย         “เจ้าไปไหนมาข้าเรียกหาตั้งนาน”รับสั่งถาม         หลี่ต๋าที่กำลังยืนหายใจจนตัวหอบโยนยกชายแขนเสื้อของตัวเองขึ้นซับเหงื่อบนใบหน้าจนจางหายไปพร้อมกราบทูล         “กระหม่อมบังเอิญไปพบหีบใส่ของใช้ส่วนตัวของท่านหมอน้อยติดไปกับหีบฉลองพระองค์ของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ จำได้ว่าเป็นของท่านหมอจึงตั้งใจจะนำไปให้นางพ่ะย่ะค่ะ”หลี่ต๋ากราบทูลกลับไป         คำกราบทูลของหลี่ต๋าทำให้ฮ่องเต้ลี่หยวนย้อนคิดถึงวันแรกที่พานพบคนรักขึ้นมาได้         “จริงสิข้าลืมไปเสียสนิท