Todos los capítulos de ตำหนักรัก ฮ่องเต้อำมหิต: Capítulo 51 - Capítulo 60

ในเวลานี้ฮ่องเต้ลี่หยวนทรงมีความสุขยิ่งนัก หากสามารถหยุดเวลาลงได้ไม่อยากให้เคลื่อนผ่านเลยไป ขอใช้เวลาอยู่กับคนที่พระองค์พึงพอพระทัยไปเช่นนี้โดยตลอด พระเนตรเฝ้าจับจ้องใบหน้าที่เห็นเพียงครึ่งเดียวอีกครึ่งถูกปกปิดด้วยหน้ากากเพื่อไม่ให้ผู้อื่นเห็นรอยแผลเป็นของนาง “เสร็จแล้วเจ้าค่ะท่านแม่ทัพ”เสียงของเว่ยหลินหลางปลุกเร้าความรู้สึกให้หวนคืน พระเนตรจับจ้องอยู่ตรงหน้ากระจกเงาและหยุดนิ่งไปชั่วขณะ นานมากแล้วที่พระองค์ไม่เคยเกล้าพระเกศาดีๆ แบบนี้นับตั้งแต่พระมารดาจากไป และนางก็ช่างเกล้าได้ตรงพระทัยยิ่งนักเหมือนที่อันฟูเหรินพระมารดาทรงเคยทำไว้ทุกอย่าง ก่อนจะหันกลับไปทอดพระเนตรเว่ยหลินหลางกำลังเอาศอกของนางเท้าแขนไว้บนโต๊ะ นั่งเท้าคางมองพระองค์พลางอมยิ้มไปมาอยู่ในขณะนั้น “ท่านแม่ทัพหล่อเหลามากเลยเจ้าค่ะ ดูท่าสตรีทั่วแคว้นเทียนอวี๋รวมไปถึงต่างแคว้นมากมายเห็นท่านเช่นนี้ มีแต่อยากจะแต่งงานออกเรือนไปกับท่านแน่นอนเลยรู้ไหมเจ้าค่ะ”นางบอกคนตัวโตกลับไป “สตรีอื่นข้าไม่สนใจมีเพียงสตรีเดียวเท่านั้นที่ข้าต้องการ!”รับสั่งสุรเสียงจริงจัง และคำตอบดังกล่าวสร้างคว

สิบเดือนผ่านไป         แคว้นเทียนอวี๋ในช่วงเวลานี้เต็มไปด้วยความสงบสุขไปทั่วทุกหย่อมหญ้า นับตั้งแต่ฮ่องเต้ลี่หยวนเสด็จกลับจากการออกล่าดินแดนและเริ่มวางแผนปกครองแคว้นอย่างจริงจัง ชาวเมืองเทียนอวี๋ร่วมไปถึงชาวเมืองจากแคว้นอื่นๆ ที่ถูกต้อนมาในฐานะผู้พ่ายแพ้สงครามรวมแล้วมีมากมายนับหลานแสนคนเลยทีเดียว         ลี่หยวนฮ่องเต้ทรงมีพระบัญชาให้ยกเว้นการจัดเก็บภาษีของประชาชนเป็นเวลาห้าปี มีเพียงชนชั้นขุนนางและคหบดีมีหน้าที่ต้องเสียภาษีให้กับราชสำนักเท่านั้น  แต่ถึงกระนั้นการจ่ายภาษีก็จ่ายเพียงหนึ่งส่วนเท่านั้นเพื่อเกิดความให้ยุติธรรมและให้แจกจ่ายที่ดินทำกินให้กับทุกครัวเรือน เพิ่มเบี้ยหวัดให้แก่ทหารในกองทัพเพื่อมีเงินส่งให้กับทางบ้านเกิดรวมไปถึงแจกจ่ายข้าวและอาหารให้แก่ชาวเมืองเป็นประจำทุกเดือนเพื่อไม่ให้เกิดความอดอยาก         ฮ่องเต้ลี่หยวนใช้บทลงโทษที่รุนแรงยิ่งนักสำหรับผู้กระทำความผิด หากผู้ใดฉวยโอกาสขึ้นราคาข้าวและของแห้งซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นในการแลกเปลี่ยนสินค

วันรุ่งขึ้น ห้องทรงงาน         “หลี่ต๋า!”สุรเสียงรับสั่งหาคนสนิทดังเอ็ดอึงไปทั่วห้องทรงงานเลยทีเดียว         เพียงครู่เสียงฝีเท้าของคนกำลังเดินตรงมาที่ห้องทรงงาน พร้อมร่างสันทัดของหลี่ต๋าก้าวเข้ามาในพระตำหนัก พร้อมหีบใบย่อมที่ถือติดมือมาด้วย         “เจ้าไปไหนมาข้าเรียกหาตั้งนาน”รับสั่งถาม         หลี่ต๋าที่กำลังยืนหายใจจนตัวหอบโยนยกชายแขนเสื้อของตัวเองขึ้นซับเหงื่อบนใบหน้าจนจางหายไปพร้อมกราบทูล         “กระหม่อมบังเอิญไปพบหีบใส่ของใช้ส่วนตัวของท่านหมอน้อยติดไปกับหีบฉลองพระองค์ของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ จำได้ว่าเป็นของท่านหมอจึงตั้งใจจะนำไปให้นางพ่ะย่ะค่ะ”หลี่ต๋ากราบทูลกลับไป         คำกราบทูลของหลี่ต๋าทำให้ฮ่องเต้ลี่หยวนย้อนคิดถึงวันแรกที่พานพบคนรักขึ้นมาได้         “จริงสิข้าลืมไปเสียสนิท

เว่ยหลินหลางยกมือขึ้นจับรอยแผลเป็นบนใบหน้านางที่ยังคงปรากฏอยู่บริเวณแก้มซึ่งเป็นแผลขนาดใหญ่มากเลยทีเดียว “ข้าใช้ดอกมู่ตานมาบดผสมกับผงไข่มุกสีเงินของข้าแล้วนำมาพอกบริเวณแผลเจ้าค่ะ ผลปรากฏว่ารอยแผลจางลงไปมากพอสมควรเหลือตรงบริเวณที่เป็นรอยแผลลึกและกว้างเท่านั้น “นั่นนะสิจางลงเห็นได้ชัดเลย ที่ยาวตั้งแต่ขมับจนถึงปลายคางตอนนี้เหลือช่วงแก้มเท่านั้น แต่ถ้าไม่หายก็อย่าไปใส่ใจเลยนะหลินเอ๋อเพราะไม่ว่าอย่างไรก็ตามข้าก็รักเจ้าไม่แปรเปลี่ยน”รับสั่งพร้อมยกพระหัตถ์ลูบไล้แผลเป็นของคนรักบนแก้มข้างขวาของนางไปมาเบาๆ เพื่อปลอบประโลม “เจ้าค่ะข้าไม่คิดเรื่องนี้หรอก ข้าจะหายหรือไม่นั้นก็ไม่ได้ส่งผลอะไรเพราะถึงอย่างไรแล้วพี่หยางก็ยังรักข้าไม่แปรเปลี่ยนใช่ไหมเจ้าคะ”นางใช้คำพูดของคนรักตอบกลับไปเช่นกัน ท่ามกลางเสียงพระสรวลดังออกมาจากลำคอของลี่หยวน “เจ้านี่นะเหลือเกินเสียจริง”รับสั่งพร้อมประทับจุมพิตลงบนหน้าผากกว้างของคนงามพร้อมส่งยิ้มแย้มเยือนก่อนจะลุกจากตั่งที่ประทับเสด็จออกไปจากระเบียงดังกล่าว ครั้นอยู่เพียงลำพังคนงามก้มลงมองมุกวิเศษทั้งสองเม็ดที่อยู่ในหีบของมันเองนำออกมาจากหีบใบใหญ่ วางลงตรงหน้าพลางเอีย

ทางด้านเว่ยหลินหลาง  พรึบ!!!! เปลวเพลิงสีส้มแสดปรากฏขึ้นภายในห้องนอนของเว่ยหลิงเหลียน ร่างไร้วิญญาณนอนสงบนิ่งอยู่เพียงลำพังอย่างโดดเดี่ยว เจ้าหอแห่งดวงดาวได้ถูกเทียนอธิษฐานนำนางหวนกลับคืนมาในช่วงเวลาที่นางกำลังเดินทางออกจากหอดวงดาว  ช่วงเวลาดังกล่าวเข้ามาซ้อนทับกันอย่างรวดเร็วปรากฏเหลือเพียง เจ้าหอแห่งดวงดาวเพียงร่างเดียวที่เดินทางกลับมาจากช่วงเวลาในอดีตเมื่อสามปีก่อนจนพบรักกับลี่หยวนฮ่องเต้แห่งแคว้นเทียนอวี๋ทันทีที่เปลวเทียนดับวูบลงร่างของเว่ยหลินหลางที่เพิ่งกลับมาจากแคว้นเทียนอวี๋ในอดีตเมื่อสามปีก่อนปรากฏขึ้นมาทันใด ดวงตาสงบนิ่งหากแต่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาคลอเบ้าที่จำต้องจากคนรักหวนคืนสู่ช่วงเหตุการณ์ที่สามารถกลับมาแก้ไขได้  และช่วงเวลานี้เหมาะสมที่สุดเพราะมีเวลาเตรียมตัวถึงสามเดือนกว่าจะถึงพิธีอภิเษกสมรสครั้งที่สอง ทุกชีวิตในจวนราชครูจะปลอดภัยหากนางสามารถแก้ไขและเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ได้เป็นผลสำเร็จร่างเล็กอรชรเซไปมาเล็กน้อยก่อนจะสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอดเพื่อเดินหน้าเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์เลวร้ายที่เคยเกิดขึ้นให้แปรเปลี่ยนไปใ