Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

ชีวา Talkฉันสวมชุดเดรสสีอ่อน เดินลงบันไดหรูหราไปยังห้องอาหารใหญ่ บนโต๊ะยาวมีอาหารเช้าถูกจัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อย ไข่ดาว แฮม ขนมปังอบใหม่ และชากลิ่นหอมกรุ่น“คุณหนูเชิญทานเลยค่ะ” แม่บ้านวัยกลางคนยิ้มต้อนรับฉันพยักหน้าขอบคุณ ก่อนจะนั่งลงจิบชาอุ่น ๆ ลิ้นสัมผัสรสละมุน จนฉันหลุดหัวเราะเบา ๆ ออกมาอย่างเผลอตัว “คิก

“เอ่อ…คือ…” เสียงแผ่วสั่นพร่าหลุดจากริมฝีปาก เธอแทบไม่รู้จะตอบอย่างไรกับคำพูดและการกระทำที่ไม่ควรถูกทำ แต่กลับทำให้หัวใจเธอเต้นถี่แรงราวกับควบคุมไม่ได้ ริมฝีปากหยักยังคงโค้งยิ้ม ราวกับพอใจเต็มที่กับความสับสนที่ฉายชัดบนใบหน้าของเธอ ก่อนที่เปลือกตาคมจะค่อย ๆ ปิดลงช้า ๆ ราวกับเขาตั้งใจปล่อยตัวเองให้ตกเข้าสู่ห้วงนิทราบนตักเธอจริง ๆชีวานั่งตัวเกร็ง แต่กลับไม่สามารถละสายตาออกจากใบหน้าของลีโอได้เลย มือเธอยังคงถูกกักให้อยู่บนอกกว้าง รู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจเขาอย่างชัดเจน เธอกะพริบตาปริบ ๆ สับสนยิ่งกว่าเดิม นี่เขาคิดจะหลับจริง ๆ เหรอ? หรือเป็นเพียงเกมยั่วเย้าที่เธอไม่เคยตามทัน..ตกเย็น...@ห้องอาหารโต๊ะอาหารยาวหรูหรา รายล้อมด้วยเครื่องถ้วยกระเบื้องราคาแพงที่ถูกจัดวางอย่างประณีต แต่สำหรับชีวาทุกอย่างกลับไม่ต่างจากคุกที่กักขังเธอไว้เธอนั่งเกร็งตัวตรงเก้าอี้ ปรายตาเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ลีโอ ร่างสูงสง่างามเอนตัวเล็กน้อยพิงเก้าอี้ ทว่าดวงตาคมกลับไม่เคยละไปจากใบหน้าเธอแม้แต่วินาทีเดียว แววตานั้นกดดันจนทำให้เธอแทบกลืนอาหารไม่ลง ช้อนในมือตักซุปขึ้นมาได้เพียงนิด ครุ่นคิดควา

ลีโอไม่สนใจสิงที่ชีวาพูด กับผลักร่างบางให้นอนหงายราบไปกับโซฟา โดยที่เขาตามมานั่งคร่อมทับ กดข้อมือเล็กไว้เหนือศีรษะด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว“จริงเหรอ ที่ว่าทำไม่ได้!” เสียงทุ้มพร่าแฝงแรงกดดัน ดวงตาคมกริบที่เคยเจ้าเล่ห์กลับแปรเปลี่ยนเป็นดุร้าย “แต่ฉันว่า..เหมือนเราเคยทำด้วยกันอยู่นะ”“..!...”“เธอก็ดูชอบมันดี..คิดถึงเสียงครางหวานๆของเธอจัง..”“คะ..คุณลีโอ..คุณ..หมายความว่ายังไง..”ชีวามองใบหน้าหล่อเหลาอย่างอึ้ง สิ่งที่เขากำลังพูดมันเหมือนกับว่าเธอและเขาเคยมีอะไรกันมาก่อน“..เสียดายที่เธอจำมันไม่ได้นะ..”ชีวารู้สึกตัวร้อนวูบวาบ เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นแววตามืดสนิทที่มันแฝงไปด้วยน่ากลัวราวกับต้องการฆ่าเธอ “กลัวเหรอ…แต่ร่างกายเธอกลับตอบสนองฉันดี..ราวกับคุ้นเคยกัน” มือหนึ่งยังจับข้อมือเล็กเธอไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างเลื่อนไปตามกรอบหน้าสวยและค่อยเลื่อนต่ำลงมาที่เนินหน้าอกอิ่ม“คุณพูดอะไร..อื้อ..ยะ..อย่าจับนะ!”เสียงชีวาไม่มีความหมาย มือหนากระตุกปมเชือกเสื้อคลุมและเปิดมันออก จนเผยให้หน้าอกขนาดใหญ่เด้งสู้สายตาคม“ยะ..อย่ามอง!”“ขาว..บริสุทธิ์และดูบอบบาง” นิ้วแกร่งลากแตะลงบนเนื้อนุ่มสลับไปมาทั้งสอ

“ซี๊ด..คราวนี้...เธอจะเป็นคนขยับเอง..ทำสิทำให้ผัวพอใจ

ห้องนั่งเล่นกลางคฤหาสน์เงียบกริบ ยามค่ำคืน ออสตินยืนพิงผนัง สูบบุหรี่พลางมองเพื่อนสนิทที่นั่งเอนหลังอยู่บนโซฟา“ลีโอ…” เสียงทุ้มต่ำแผ่วพร่า ก่อนแฝงแรงกดดันในวินาทีต่อมา “มึงนอนกับชีวาแล้วใช่ไหม”ลีโอหัวเราะหึในลำคอ พลางเอนหลังอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะปรายตามองด้วยดวงตาคมกร้าวมีแววเจ้าเล่ห์ร้าย มือหมุนแก้ววิสกี้ช้า ๆ ราวกับไม่ใส่ใจ“มึงก็รู้คำตอบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ..”“ใช่กูรู้”“แต่ที่มึงยังไม่รู้ คือกูเอากับเธอโดยที่ไม่ต้องใช้ยา และสุดท้ายเธอก็ยอมกูหมดทุกท่า..” “......” ออสตินกำมือแน่นรู้สึกเจ็บจี๊ด อารมณ์โกรธโหมแรงจนพูดไม่ออกรีบสูดอัดบุหรี่เข้าปอด หวังระบายความรู้สึก“..การที่กูเอากับเธอ..แล้วมันจะมีปัญหาอะไร?”เสียงทุ้มเยาะเย้ย เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาสบประสานกับออสตินอย่างท้าทาย “หรือว่ามึงคิดว่า…กูไม่มีสิทธิ์ได้เธอ?”“......”ออสตินนิ่งชะงักขบกรามแน่น ดวงตาเปล่งประกายราวกับพายุปล่อยควันบุหรี่ลอยเต็มห้อง บรรยากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก“หึ..นี่มึงกำลังลืมอะไรอยู่หรือเปล่า” น้ำเสียงทุ้มต่ำกดลึกลงทุกถ้อยคำ ลีโอเลิกคิ้วสูง รอยยิ้มมุมปากโผล่ขึ้นมา “อย่าลืมว่าตลอดมา..เรามีอะไ