Semua Bab เจ้าสาวมาเฟีย มากกว่าหนึ่งคน 3P NC25++: Bab 51 - Bab 60

“อืม..ถ้ากูบอกว่าอยากเพิ่มเป็น สามคนล่ะ จะมีใครห้ามได้ไหม ฮ่าๆ”ผั๊วะ!เสียงหัวเราะของคู่อริยังไม่ทันจางหาย..หมัดหนักของลีโอฟาดเข้ากรามอย่างจัง ร่างสูงนั้นเซถอยหลังชนผนังห้องน้ำเสียงดังโครมกะโหลกแทบแตกพลั่ก!ต่อด้วยหมัดเย็นชาแต่แม่นยำของออสติน เส้นเลือดที่ขมับปูดขึ้นชัดในวินาทีที่กำหมัดกระแทก ร่างคู่อริทรุดลงไปกับพื้น เลือดไหลซึมออกจากมุมปากชีวาชะงัก ใจเต้นโครมครามราวกับกลองศึก ร่างเล็กถูกออสตินผลักให้ถอยไปข้างหลัง ก่อนที่เขาจะก้าวไปยืนข้างลีโอ ภาพสองร่างสูงขนาบซ้ายขวาเหมือนเงาของยมทูต“ใครบอกมึงว่าที่นี่มีที่ว่างให้มากกว่าสอง!?” เสียงออสตินต่ำพร่าแต่เต็มไปด้วยอำนาจลีโอก้มตัวลง ใช้ปลายรองเท้าหนังเขี่ยคางคู่อริให้เงยหน้ามอง “ถ้าชีวิตยังอยากเหลือ..เลิกเอ่ยชื่อเธอด้วยปากสกปรกของมึงซะ!”เคเล็บกัดฟันแน่น แต่ยังไม่ทันได้สวน เสียงรองเท้าหนังหนักๆ ก็ดังขึ้นถี่ๆ จนต้องหันไปมองลูกน้องในชุดสูทดำหลายคนของตระกูลออสตินและลีโอกรูกันเข้ามา ร่างกำยำพุ่งเข้าไปคว้าตัวเคเล็บที่ยังนอนหอบอยู่กับพื้น“ลากมันไป!” เสียงออสตินสั่งสั้นๆ หนักแน่น“ปล่อยกูนะ!”เคเล็บถูกฉุดกระชากออกไปจากห้องน้ำ เลือดหยดเป็นทางย

@มหาลัยฯในห้องเรียนใหญ่ที่บรรยากาศเงียบสงบ เสียงจดปากกาและพลิกหน้ากระดาษคือสิ่งเดียวที่ดังอยู่ จนกระทั่งประตูถูกผลักเปิดออกแรง ๆ ทุกสายตาหันไปพร้อมกันทันที ซินดี้ในชุดนักศึกษาก้าวเข้ามาอย่างเชิดหน้าชีวาที่กำลังนั่งข้างเพื่อนสนิทสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็พยายามนั่งนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าซินดี้กลับเดินตรงดิ่งมาหาเธอ ราวกับตั้งใจ“ชีวา…” เสียงใสที่แฝงแววเสียดแทงดังขึ้นกลางห้อง ก่อนเจ้าของร่างเพรียวจะยกคางสูง พูดเสียงดังให้ทุกคนได้ยินชัดถ้อยชัดคำ “ตอนแรกฉันก็สงสัยนะ ว่าทำไมเธอถึงได้กลับมาเรียนที่นี่อีก ทั้งที่ก็หายไปตั้งนาน… ที่แท้ก็เพราะไปแต่งงานกับคนรวยนี่เอง!”เสียงซุบซิบดังระงมขึ้นทันที ราวกับห้องเรียนกลายเป็นตลาดนัด“แต่งงานกับคนรวยเหรอ?”“ใครกันนะ คนแบบชีวาเนี่ยนะ…”“ก็ผู้ชายหล่อๆ ที่ชอบมารับชีวาไง”“แล้วคนไหนล่ะ”น้ำตาลเพื่อนสนิทที่นั่งข้าง ๆ รีบเอื้อมมือมากุมมือชีวาแน่นราวกับให้กำลังใจ แต่ก็ไม่อาจกลบเสียงกระซิบกระซาบรอบตัวที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ ได้ชีวากัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นไม่ให้สีหน้าหวั่นไหวปรากฏออกมา เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับซินดี้ที่ยืนอยู่ตรงหน้า เห็นรอยยิ้มเยาะหยันที่ตั้ง

หลายวันต่อมา..@บริษัทห้องประชุมกระจกใสของตึกสำนักงานใหญ่ดูหรูหราทันสมัย แสงแดดยามสายสาดลอดผนังกระจกเข้ามาจนพื้นเงาวับ บนโต๊ะไม้สักยาวมีเพียงออสตินกับลีโอนั่งอยู่สองฝั่งตรงกลาง บรรยากาศเคร่งขรึมแต่เต็มไปด้วยรังสีอำนาจที่ทำให้ใครก็ตามที่ก้าวเข้ามาต้องใจสั่นประตูเปิดออก “คุณพ่อมาแล้วค่ะ” เสียงใสของซินดี้ดังนำหน้า เธอสวมชุดเดรสเข้ารูปหรูหราสีแดงสด ก้าวเข้ามาพร้อมคุณพ่อที่เป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล ใบหน้าของเธอเปื้อนยิ้มกว้างและเต็มไปด้วยความมั่นใจทันทีที่นั่งลง ออสตินเหลือบสายตาคมเข้มมองเพียงครั้งเดียว ก่อนเอ่ยช้า ๆ แต่ชัดถ้อยชัดคำ “เธอ..ซินดี้คือเพื่อนของชีวาใช่ไหม?”หัวใจซินดี้แทบเต้นหลุดจากอก แววตาสุกสกาวขึ้นทันใด เขาจำชื่อฉันได้ด้วยเหรอ…? ริมฝีปากอิ่มยกยิ้มอย่างไม่อาจซ่อนความปลื้ม “ใช่ค่ะ! ซินดี้เองค่ะ เพื่อนสนิทของชีวา”ลีโอเพียงเหลือบมองนิ่ง ๆ ไม่พูดอะไร แต่แววตาคมดุยังตรึงอยู่ที่ท่าทางโอเวอร์เกินพอดีของเธอวิทวัสพ่อของซินดี้เริ่มเกริ่นเข้าสู่การสนทนาธุรกิจ พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “ผมมีข้อเสนอการลงทุนที่อาจเป็นประโยชน์ต่อพวกคุณ… แต่แน่นอนครับ ธุรกิจทุกอย่างต้องมีสิ่งตอบแทน” เขาหัน

   “ไม่ว่าใครก็เอาชีวากลับไปไม่ได้!” “แต่ถ้าอยากตายก็ลองดู!”  ชีวาสะดุ้ง หันขวับไปทันที เห็นร่างสูงสง่าในชุดสูทเข้มของ ออสติน กับร่างกำยำแฝงอำนาจของ ลีโอ เดินเข้ามาพร้อมกัน สายตาคมกริบทั้งสองคู่ตวัดมาที่เธอ ก่อนจะเหลือบมองไปยังดารินทร์ ‘ไม่ใช่แค่หลง

 หลายวันต่อมา.. @บริษัท ประตูบานใหญ่ของบริษัทเปิดออก ลีโอเดินเข้ามาพร้อมชีวา และ ลูกน้องชุดดำหลายคนเดินพรวนตามหลัง ร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าอย่างมั่นคง มือหนึ่งโอบรอบเอวเธอแน่น เหมือนประกาศให้ทุกคนรู้ว่า นี่คือของเขา สายตาทุกคู่จับจ้องคู่ชายหญิงตรงหน้า เสียงกร