Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

 ชีวายืนอยู่ริมลานมหาวิทยาลัย มองผู้คนเดินขวักไขว่รอบตัว เธอเพิ่งกลับจากคณะวิชาของตัวเอง แต่สายตากลับไปหยุดที่รถสีดำที่จอดอยู่หน้าตึกประตูรถเปิดออก ดารินทร์ พี่สาวต่างแม่ของชีวาก้าวลงมาในชุดธรรมดา สีหน้าที่เคยเกรี้ยวกราดกลับแฝงความตึงเครียดชีวายืนนิ่ง ดวงตาจับจ้องไปที่ดารินทร์ที่ยืนโบกมือเรียกอยู่ริมลานมหาวิทยาลัย ใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เธออยากเดินไป…แต่ขากลับเหมือนติดอยู่กับพื้น ไม่รู้ควรทำยังไงดี“ชีวา…เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?” เสียงเรียกแผ่วๆ ของ น้ำตาล เพื่อนสนิทดังขึ้นข้า

 ลีโอยกยิ้มเย็น สายตาคมกริบตวัดไปทางดารินทร์และลูกน้องของเคเล็บ ก่อนจะพูดเสียงทุ้มก้องกังวาน “คิดดูให้ดีสิ…ที่มึงตามเคเล็บมา กูถามจริง ๆ ว่าพวกมึงจะได้อะไร? ถ้าอยู่ข้างมัน ต่อให้มึงรอดคืนนี้ไปได้ มึงก็จะถูกมันโยนทิ้งอยู่ดี”ดารินทร์สะดุ้ง หันขวับไปมองเคเล็บด้วยแววตาสั่นระริกอย่างไม่มั่นใจ ขณะที่ลูกน้องสองสามคนแลกเปลี่ยนสายตากันอย่างลังเลลีโอขยับปืนขึ้นทีละน้อย แต่เสียงของเขากลับเรียบนิ่งราวกับผู้ล่า “ถ้าอยากรอด…จัดการกับบอสของแกสิ แล้วกูจะปล่อยพวกมึงไป”

 ชีวายังคงเนื้อตัวสั่น รสจูบสวาทของออสตินเมื่อครู่ยังทำให้ร่างกานสั่นสะท้าน สายตาหวานฉ่ำมองทั้งสองคน มือเล็กกอดอกตัวเองไว้ แต่ปล่อยความต้องการออกมาเป็นเสียงพร่า ๆ“อ๊า…พี่…ชีวาต้องการ…พวกพี่ทั้งสองคนค่ะ…”คำพูดของเธอดังชัดทั้งห้อง ทำให้ออสตินและลีโอแทบกลั้นใจไม่อยู่ออสตินค่อย ๆ ผละออกจากร่างบาง ชี้ให้เห็นสายตาเต็มไปด้วยความต้องการ เขาผละมือออกจากชีวา ก่อนรีบถอดเสื้อผ้าตัวเองออก เผยให้เห็นมัดกล้ามและตัวตนที่แข็งจัดสะท้อนดวงตากลมลีโอยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ไม่รอช้ารีบถอดเสื้อผ้าตัวเองออก และเอื้อมมือดึงชุดนอนบาง ๆ ของชีวาออกอย่างรวดเร็ว ร่างบางเผยผิวขาวสะท้อนแสง ความอ่อนหวานและความเปล่งประกายของจุดเนินเนื้อสาวชัดเจน

 ย้อนกลับไปวัยเด็ก...สายลมเย็นพัดมาเบา ๆ กลิ่นน้ำทะเลสาบปนกลิ่นดินชื้น ออสตินและลีโอเดินช้า ๆ ลงไปยังฝั่งทะเลสาบหลังบ้าน ใบหน้าอายุน้อยเต็มไปด้วยความเศร้า พวกเขาก้มหน้ากันเงียบ ๆ เพราะความเจ็บปวดจากเรื่องที่เกิดกับแม่ชีวาเด็กหญิงวัยเพียง เจ็ดขวบ ยืนอยู่หลังพุ่มไม้ เห็นสองพี่ชายเดินลงไปในน้ำตื้นแล้วน่าเศร้าจนเกินจะทนไว้พลันเด็กหญิงรีบวิ่งไปขวางทาง พลางตะโกนเสียงใส “อย่าลงไปนะคะ

 “ข้างหน้าออสตินแล้ว…งั้นพี่จะเอาข้างหลังเธอ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ก่อนกดแก่นกายแข็งขึงเสียบเข้าสู่ช่องทางด้านหลังของเธอในแรงเดียว“อ๊ายยย! ไม่..อ๊ะะะ!”