คิ้วหนาขมวดมุ่น เจษฎาครุ่นคิดครู่หนึ่ง พลันในตาคมคู่นั้นก็เปล่งประกายขึ้นมาอย่างดีใจ เป็นแบบนี้แล้วจะให้เขาคิดอย่างไรได้ เธอคงเลือกเขามาแค่เพียงคนเดียวสิท่า แปลว่าเธอคงถูกใจเขาอยู่พอตัวเหมือนกัน ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาเบดตัวใหญ่ ยกขาพาดโต๊ะกระจกทรงเตี้ยแล้วกระดิกเท้าอย่างสบายใจ ไม่กี่นาทีถัดไปก็มีพนักงานต้อนรับและดูแลลูกค้าเดินผ่านประตูเข้ามา“เจ!” เจนจิราเปล่งเสียงเรียก ในตอนที่เข้ามาตรวจเช็กความเรียบร้อยก่อนที่ลูกค้าวีไอพีจะมาถึงอย่างเช่นทุกวัน เมื่อเห็นภายในห้องนั้นมีแค่เจษฎาอยู่คนเดียวก็แปลกใจ “เจมาที่นี่อีกทำไม” เสียงของเจนจิราแสดงออกถึงความไม่พอใจจนเจษฎาสัมผัสได้ เขารู้ดีว่ารุ่นพี่คนนี้คิดไม่ซื่อกับเขามาตลอด แต่เขาก็ไม่เคยสนใจ ไม่เคยให้ความหวัง หรืออะไรด้วยเลยแม้แต่น้อย“มารับงาน” เจษฎาตอบกลับเสียงราบเรียบ จิตใจเขาจดจ่อแค่กับลูกค้าสาวที่กำลังจะเข้ามาเพียงเท่านั้น คนอื่นเขาไม่ใส่ใจ เจษฎาถือวิสาสะเปิดไวน์ที่วางไว้แล้วจิบรอหญิงสาวด้วยท่าทางสบายอกสบายใจ“เจ! “ เจนจิราเสียงดังใส่อย่างไม่พอใจอีกครั้งเมื่อโดนเจษฎามีท่าทีเมินใส่เธออย่างเปิดเผย เธอไม่สนใจแล้วว่าใครจะมองอย่างไร ตอนนี
最終更新日 : 2026-01-29 続きを読む