ผัวลับท่านประธาน のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 86

วันนั้นเธอจึงไล่เขาออกจากชีวิตทันทีที่รู้ว่ากำลังมีชีวิตน้อยๆอยู่ในท้อง แต่เธอก็เสียใจไม่ต่างกัน ตั้งแต่วันนั้นเธอเองไม่เคยเลยสักครั้งที่คิดจะมีใคร “มันผ่านไปแล้ววี อย่าไปคิดถึงมันอีกได้ไหม”“ไม่ได้อะ” เพราะมันผ่านไปแล้ว แต่ตัวเธอเองที่เก็บมันเอาไว้ในหัวใจ ไม่เคยระบายออก ไม่เคยได้ปลดล็อกกับความรู้สึกผิดพวกนั้น เธอเลยลืมมันไม่ได้“เจจะไม่เป็นแบบพ่อวีใช่ไหม”“นี่เจนะ เจคือเจ จะไปเหมือนพ่อวีได้ยังไง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มละมุนที่ฟังแล้วแสนจะอบอุ่น สายตาที่ทอดมองเธอบ่งบอกได้ถึงความรักสุดหัวใจเรื่องพ่อเธอและครอบครัวเธอ เขาพอจะรู้อยู่บ้างว่ามันเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไรในชีวิตรวี เลยไม่คิดเคืองโกรธเธอเลย เพราะส่วนหนึ่งก็เข้าใจ คนมีความทรงจำที่เลวร้ายจะให้เปิดใจรับใครเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคงไม่ง่าย เขาเลยไม่โกรธเธอมาจนทุกวันนี้“ขอโทษ..” เสียงหวานเบาหวิวเอ่ยคำที่นานมาแล้วไม่เคยได้เอ่ยกับใคร ยกเว้นลูกสาวตัวน้อย เจสันได้ยินก็ยิ้มให้ เขาจับเธอแหงนหน้ามามองแล้วจูบซับน้ำตาที่สองแก้มขาว“ครับ เจให้อภัย เจไม่เคยจำเรื่องแย่ๆเลย ไม่งั้นเจจะเดินหน้าต่อไปไม่ได้ เพราะเจรักวี เจเลยไ

“โอเคค่ะ ไม่ต้องอาบนะ” รวีพูดพร้อมกับปิดน้ำอุ่นๆจากฝักบัว ตะวันดีใจจนกระโดดโลดเต้น น้ำอุ่นจนจะร้อนอยู่แล้ว แต่ตะวันยังออดอ้อนและหาสารพัดวิธีมาทำให้เจสันใจอ่อนยวบ เพราะเด็กน้อยรู้ดีว่าใครตามใจ เธอจึงเลือกหันไปอ้อนพ่อเสมอ แบบนี้เห็นทีต้องใช้ไม่ตาย“ป่วยเหรอคะลูก งั้นไปหาคุณหมอกันค่ะ ฉีดยานะคะจะได้หาย” รวีสีหน้าจริงจังทำทีจะอุ้มลูกสาว และตะวันจึงเปลี่ยนท่าทีทันใด“หือ... ไม่ต้องค่ะ ตะวันหายแล้ว จับดูจิ เนี่ยๆ ตัวไม่ร้อนแล้ว ไปค่ะ อาบน้ำกัน แต่งตัวไปโรงเรียนได้!” จากที่แกล้งทำตัวอ่อนปวกเปียก แล้วออดอ้อนพ่ออยู่เมื่อครู่ พอเจอแม่ผู้ใจแข็ง เด็กน้อยก็หายป่วยการเมืองไปในบัดดล“อ้าว หายแล้วเหรอคะลูก” เจสันกลัวหัวเราะเขาถาม ตะวันหันมาพยักหน้าบอกพร้อมทั้งเอ่ยเสียงเจื้อยแจ้ว“ไปกันค่ะ ตะวันแข็งแรงมากเลยนะ เห็นไหม นี่ๆดูกล้ามสิ” สองแขนเล็กๆยกขึ้นมาทำท่าเบ่งกล้ามอย่างกับนักกีฬาเพาะกายทีมชาติ ไอ้ท่าทางแก่แดดเกินอายุพวกนี้ไม่รู้ว่าไปจดจำมาจากที่ไหนพอถึงโรงเรียนตะวันก็ไม่ได้มีท่าทีอิดออด เด็กน้อยชอบการไปโรงเรียนมาก ชอบการมีเพื่อน และการได้เข้าสังคม ถึงประตูก็ไม่คิดจะหันมาอาลัยอาวรณ์มองผู้เป็นพ่อกับแม

“นี่ ไอ้บ้า! จะพาฉันไปไหน ปล่อย” เธอดิ้นเร่าสลับทุบตีแผงอกแกร่ง แต่เรี่ยวแรงเท่ามดกลับทำอะไรร่างสูงกำยำของทรงโปรดไม่ได้ เขาพาเธอเดินเข้าห้องน้ำวีไอพี ล็อกประตูแล้วโทรสั่งลูกน้องว่าให้คอยยืนกันคนอย่าให้ใครเขามาในห้องน้ำนี้จนกว่าเขาจะเสร็จธุระ“คุณ จะล็อกประตูทำบ้าไร โอ๊ย!”“เรามีเรื่องต้องคุยกัน”“คุยอะไร เราไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย” คนตัวเล็กเถียงเสียงกร้าว ดวงตากวางคู่นั้นช่างแสนดื้อรั้น ยายนี่มันคุณหนูเอาแต่ใจชัดๆ แล้วแม่กระต่ายที่อยู่กับเขาเมื่อคืนก่อนล่ะหายไปไหน“หึ! ฉันตามหาตัวเธอยากแค่ไหนรู้ไหม ซินหยาน ส่วนที่เธอบอกว่าไม่รู้จักกัน เดี๋ยวฉันจะทวนให้” ว่าจบเรียวปากหยักก็ฉกจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มอย่างเอาแต่ใจ เธอดิ้นเร่าแต่เขาก็กดท้ายทอยเธอตรึงไว้แนบแน่นจนหญิงสาวไม่อาจต้านทานแรงอารมณ์ของเขาได้ บนเวทีสองบ่าวสาวกำลังกล่าวขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมงานก่อนปิดท้ายด้วยการเต้นรำด้วยบทเพลงรักแสนหวาน ต่อจากนั้นเมื่อถึงไฮไลต์ของงานก็คงไม่พ้นอาฟเตอร์ปาร์ตีที่มันหยด ทุกคนต่างสนุกกับงานโดยมีสายตาเหี่ยวย่นคู่หนึ่งคอยมองภาพบรรยากาศแห่งความสุขพวกนั้นอยู่ไกลๆ จากนอกห้องจัดเลี้ยงใหญ