“เจไม่ได้โลกสวยหรอกที่ไม่เกลียดวี ตอนนั้นบอกตรง ๆ ว่าก็มีโกรธแหละที่ทำไมวีไม่รัก แต่ก็โกรธตัวเองมากกว่าที่กระจอก เกลียดที่ตัวเองมันเป็นแค่หมาวัด ไม่มีอะไรเทียบวีได้เลย อย่างที่วีบอกนั่นแหละ อย่างเจตอนนั้นมันจะมีปัญญาไปดูแลใครเขาได้” เจสันยังพูดต่อ ทว่าเป็นรวีเองที่ทนฟังไม่ไหว“พอแล้วเจ คนอื่นดูถูกก็อีกเรื่อง แต่นายจะมาดูถูกตัวเองทำไม หัดภูมิใจในตัวเองบ้าง” เธอติเขา เพราะเชื่อว่าคนเรามีดีในตัวเองก็นทั้งนั้น ใครจะดูถูกก็ช่างหัวมัน แต่อย่างน้อยเราต้องห้ามดูถูกตัวเอง“นอนเถอะ คืนนี้นายนอนกับลูกแล้วกัน เดี๋ยวฉันไปนอนห้องข้าง ๆ” ว่าจบรวีก็ลุกเดินออกไปครั้งนั้นที่ได้รู้ว่าเขาเจ็บมากจากการกระทำของเธอ จนถึงขั้นไปกระโดดสะพานฆ่าตัวตาย เธอเองก็เจ็บใจมากเหมือนกัน วันนั้นรวีร้องไห้หนักเป็นลมล้มพับ ณฤดีต้องหามไปส่งที่โรงพยาบาล พอตื่นมารู้ว่าเขารอดปลอดภัยจึงสบายใจขึ้นมาหน่อยจากนั้นที่ชีวิตของเขาดีขึ้นราวกับได้ชีวิตใหม่เธอก็ดีใจ และเธอก็ทำได้เพียงเฝ้ามองความสำเร็จของเขาอยู่ไกลๆ เท่านั้นเองรวีพยายามบังคับตัวเองให้หลับลง แต่เพราะในหัวมันมีเรื่องสับสนตีรวนกันไปหมดจนเที่ยงคืนกว่าเข้าไปแล้วเธอก็ไม่อาจหลั
더 보기