บททั้งหมดของ The Embrace Of The Lycan King (Tagalog Version): บทที่ 1 - บทที่ 9

Muli akong naiwan ng mag-isa, nang magsimula na silang maglakad papasok. After a few minutes of calming my throbbing heart, sumunod na ako sa kanila. At sa bawat hakbang, nanginginig ang aking mga tuhod at kalamnan. "You must be the Alpha of the Moonlight Pack?". Tanong ng isang matanda nang lumapit ito kay Aldrake."Yes. I'm Aldrake Greywolf, the Alpha of the Moonlight Pack". "Alright. Please follow me".Bago sumunod sa matanda, lumingon pa si Aldrake kay Amber at hinawakan ito sa kamay."Hintayin mo ako dito, okay?. Huwag kang lalayo. Mabilis lamang ito, and after the appearance sasamahan kitang maglibot at ipapakilala rin kita sa lahat". Nakangiting turan niya, bago ako nilingon."Let's go". He didn't wait for me, agad na siyang naglakad upang sundan ang matanda kaya wala akong nagawa kundi ang sundan siya habang nakayuko. Nakarating na kami sa unahan, kung saan naroon ang Alpha ng Silvermoon Pack. Kung hindi ako nagkakamali, isa siya sa mga kaibigan ni Aldrake. Nang makalapit

Masyadong malawak ang gubat na ito, kaya hindi na ako magtataka kung madaling araw na ako makakauwi sa pack house. At habang naglalakad sa madilim na gubat na tanging kaunting sinag lamang ng buwan ang nagbibigay ng kaunting liwanag, hindi ko mapigilan ang hindi mapaiyak habang inaalala ang mga nangyari kanina lamang. Sirang-sira na ang image ko sa maraming tao, dahil sa kagagawan ng kapatid ko. Hindi ko na alam kung ano pang mukha ang maihaharap ko dahil sa mga nangyayari. Lahat sila, ang tingin sa akin ay masama dahil nagagawa silang paikutin ni Amber. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Bukod doon, mas lalong nagalit sa akin si Aldrake. I'm trying my best na huwag ng patulan pa si Amber dahil gusto ko ngang pagandahin yung image ko para lamang mapansin at bigyan ako ng attention ni Aldrake, ngunit tila talagang sinisira iyon ni Amber para lalong lumayo ang loob sa akin ng asawa ko. Ang sakit lang isipin, na kahit kaunting paliwanag ko ay hindi ako pinapakinggan ni Aldrake, na para

I got goosebumps after she said those words to me. My hands tremble dahil sa takot at kaba. Hindi ko na nagawa pang makapagsalita, dahil sa kanyang itinuran.'No. This can't be!. Lilly would never die!!'. My mind keeps on repeating those lines, hanggang sa maramdaman ko ang isang kamay na humawak sa braso ko. "Are you alright?". Nilingon ko si Aldus. Seryuso siyang nakatingin sa akin, ngunit nagtataka ang kanyang mga mata. Bago sumagot sa kanyang katanungan, nilingon ko ang matanda. Ngunit laking gulat ko na lamang na wala na siya sa kanyang pwesto kanina, at nakasarado narin ang pintuan ng kanyang kubo. "Y-Yes. Ayos lamang ako". Turan ko na lamang na siyang ikinatango niya. Ilang beses akong nagbuntong hininga, bago sumunod sa kanya patungo sa kanyang kotse. Hindi parin mawala-wala sa aking isipan ang sinabi ng matanda kanina. Tama siya, malapit na ang ikatlong kabilugan ng buwan ngunit hanggang ngayon ay wala parin akong marka mula sa aking kapareha. Nag-aalala ako para kay Li

Hindi ako nag-angat ng tingin sa mga narito ngayon sa aking silid. Nanatiling nakapako ang tingin ko kay Amber na halos mawalan na ng ulirat dahil sa aking ginawa. A satisfied smile appeared on my lips, until someone rushed over and pushed me really hard na naging dahilan para tumilapon ako at tumama ang aking katawan sa side table. Napadaing ako sa sakit dahil pakiramdam ko ay nabalian ako ng buto, at nabasag ang bungo ko. Ngunit kahit na nasaktan na, nakangiti parin ako at nagawa ko pang tumawa bago umangat ang aking tingin kay Aldrake na ngayon ay nag-aalalang kinuha ang wala ng malay na katawan ni Amber. "Amber! Amber idilat mo ang iyong mga mata!!". Utos nito sa natutulog ng babae na ngayon ay namumula ang buong braso dahil sa dugong nagmumula sa kanyang sugat. Napapunas ako ng bibig, at napatingin sa dugong ngayon ay nasa kamay ko na. Kay sarap lasahan ng dugo na nagmumula sa taong matagal mo ng gustong saktan at kitilin ang buhay. I feel so satisfied at parang gusto ko pan