MasukMuli akong naiwan ng mag-isa, nang magsimula na silang maglakad papasok. After a few minutes of calming my throbbing heart, sumunod na ako sa kanila. At sa bawat hakbang, nanginginig ang aking mga tuhod at kalamnan.
"You must be the Alpha of the Moonlight Pack?". Tanong ng isang matanda nang lumapit ito kay Aldrake.
"Yes. I'm Aldrake Greywolf, the Alpha of the Moonlight Pack".
"Alright. Please follow me".
Bago sumunod sa matanda, lumingon pa si Aldrake kay Amber at hinawakan ito sa kamay.
"Hintayin mo ako dito, okay?. Huwag kang lalayo. Mabilis lamang ito, and after the appearance sasamahan kitang maglibot at ipapakilala rin kita sa lahat". Nakangiting turan niya, bago ako nilingon.
"Let's go". He didn't wait for me, agad na siyang naglakad upang sundan ang matanda kaya wala akong nagawa kundi ang sundan siya habang nakayuko.
Nakarating na kami sa unahan, kung saan naroon ang Alpha ng Silvermoon Pack. Kung hindi ako nagkakamali, isa siya sa mga kaibigan ni Aldrake.
Nang makalapit doon, agad nilang binati ang isa't isa, at doon na nagsimula ang anunsyo ng pagkakaisa ng Moonlight Pack at ng Silvermoon Pack.
After noon, nagsimula narin ang party, at tulad nga ng plano ni Aldrake sinamahan niya si Amber at ipinakilala sa mga kaibigan niya at kakilala.
Habang ako, muli akong naiwan sa gitna ng napakaraming taong narito. Halos kakaunti lamang ang kilala ko, at iyon ay ang mga kaibigan ni Aldrake at ilang mga kamag-anak na narito.
At dahil wala naman akong nagawa, at ayaw kong mag mukhang tanga na nakatayo lamang doon habang tinatanaw ang aking asawa at kapatid na masayang nakikipag-usap, humanap na lamang ako ng mauupuan.
Isakto naman dahil bakante ang stool sa mini counter -bar, kaya doon na lamang ako naupo. Masyadong maraming tao ngayon. At sa palagay ko, lahat ng mga members sa iba't ibang pack house ay narito, ganoon narin ang kanilang mga Alpha at Luna.
Habang busy sa pagtingin-tingin sa paligid. My attention snapped toward a man approaching the counter. Everything about him screamed dominance—broad shoulders, sharp posture, a cold aura that demanded respect.
He was tall and fair-skinned, his dark hair slightly tousled, his presence intimidating yet undeniably captivating.
And unmistakably… Alpha.
"Are you done checking me out?".
Nagulat ako, at agad na nabalik sa ulirat ng marinig ang kanyang malalim at malamig na tinig. Pakiramdam ko ay gumapang ang lamig sa katawan ko, kaya naman nagsitayuan ang mga balahibo ko sa katawan.
"S-sorry. Hindi ko sinasadyang tingnan ka". Agad kong hingi ng paumanhin sa kanya.
Nag-iwas na lamang ako ng tingin sa lalaki, at hinanap naman ng aking mga mata ay kung nasaan sila Amber at Aldrake.
Halos isang minuto kong iginala ang aking tingin sa buong lugar, hanggang sa makita ko silang nakaupo sa isang malawak na lamesa kung saan naroon ang mga kaibigan ni Aldrake at ang mga mates nito.
Muling binalot ng sakit ang puso ko sa aking nakita. Masaya at nagtatawanan silang lahat habang nag-uusap.
Ang sakit lang isipin na ako yung asawa, mate at Luna niya, ngunit ako itong hindi niya ipinapakilala sa mga kaibigan niya.
Bakit ba hanggang ngayon ay hindi parin ako nasasanay sa ganitong sitwasyon. Lagi na lamang ako yung pangalawa, ako lagi yung anino sa aming dalawa. At ako lagi yung naiiwan sa likuran, habang si Amber ay kinukuha na ang dapat na sa akin.
Noong una, attention at pagmamahal lamang ng mga magulang ko ang kinukuha niya, ngunit ngayon pati ang asawa ko na.
Amber is my adopted sister, since she was ten. Para sa lahat, isang nakakaawang bata si Amber kaya naman inampon ito ng mga magulang ko at minahal ng sobra, to the point na nawawala na ako sa frame.
Nang lumaki kami, lahat na ng tao sa pack house ay nakuha na niya ang loob, to the point na napapaikot niya ang mga ito sa kanyang kasinungalingan at ako ang laging lumalabas na masama sa tuwing nag-aaway kaming dalawa.
She became the favored one, at ako?. Nag-sisilbi na lamang akong anino sa kanyang likuran. And when the arranged marriage between me and Aldrake the man I loved since then happened, pinilit niya ang mga magulang namin na sa Moonlight Pack narin siya tumira dahil ang kanyang katuwiran ay hindi niya kayang mahiwalay sa akin.
Yes.
Another story made by her, and everyone thought that she's affectionate towards me and loves me so much. That's why people, always told me that I should be thankful because Amber came into our life, and became our light.
Nabulag sila sa kabaitang ipinapakita sa kanila ni Amber, ngunit hindi nila alam na sa likod ng mala-anghel nitong anyo ay nagtatago ang tunay na demonyo.
"Are you alright?".
Nagising ang diwa ko ng marinig muli ang tinig ng lalaki. Agad akong napalingon dito, at doon lamang napagtanto na naroon parin pala siya hawak ang baso ng alak.
"Y-yes. I'm fine". I stammered looking at his face.
His face is perfect. Everything about this man is perfection. I wonder kung sino siya, at saang pack siya nagmula, o anong pack ang kanyang pinamumunuan. Sa kanyang itsura, tindig at presensya masasabi ko na isa siyang leader.
"You're spacing out, while looking at that direction". He said bago tingnan ang direction kung saan naroon sila Aldrake. “And your fists are clenched. Looks like you’re furious at someone.”
Turan pa nito bago ibalik sa akin ang kanyang mga mata.
Napalunok ako ng laway, dahil sa kakaibang pakiramdam na nararamdaman ko ngayon. He's so intimidating and he's suffocating me like hell.
"No, it j-just may iniisip lamang ako. Patawad". Muling paghingi ko ng tawad na parang kasalanan ko pa na binibigyan niya ako ng attention, na sana ay nakukuha ko sa asawa ko.
His eyes softened in a way that caught me off guard. “Your eyes look… sad.”
My breath hitched.
“You don’t deserve pain,” he added quietly. “You deserve far better than whatever is hurting you now.”
Sa naging turan nito, natahimik ako bigla. Masyadong matulis ang mga salitang binitawan niya, kaya naman tumagos ito sa puso ko. Sa kanyang sinabi, tila ba ay naiintidihan niya ang nararamdaman ko ngayon.
Nakatitig lamang ako sa kanya at pinag-aaralan ang kanyang itsura. Ang kanyang pananalita ay tila ba alam niya ang nararanasan ko ngayon.
"Excuse me, Your Highness. The Alpha from Neverland Pack wants to talk to you".
Nawala ang attention ko sa hindi kilalang leader, ng biglang magsalita ang bagong dating na lalaki.
"Let's go". Turan naman nitong katabi kong lalaki na tumayo na sa stool na kanyang kinauupuan. Ngunit bago man ito umalis, muli pa itong nagsalita at nilingon ako. "See you next time, milady".
***
After the encounter with that mysterious man, nagtungo ako sa comfort room. At habang tinatahak ko ang daan, nakasalubong ko si Amber habang may kasama na dalawang babae.
Napatigil ako sa paglalakad at ganoon rin silang tatlo. Nakatingin sa akin si Amber, bago tingnan ang kanyang mga kasama.
"Mauna na kayo, guys. Kakausapin ko lang siya". Turan niya na ikinataas ng kilay ng isa sa mga kasama niya bago ako nito tingnan.
"You know her?". One of them asked.
"Yeah. She's my stepsister".
"Oh. Okay. See you nalang sa table natin, okay?".
Matapos nilang magpaalam kay Amber at umalis na, ako naman ay nagpatuloy narin sa paglalakad ng sumunod sa akin si Amber.
Hindi ko alam ang kailangan niya sa akin, kaya naman hindi ko na lamang siya pinagtuunan ng pansin.
Pumasok na ko sa isang cubicle para gawin ang gagawin ko, at ng matapos lumabas narin ako. Nagulat pa ako ng makitang nakasandal si Amber sa sink. Naghinaw ako ng kamay at hindi pinansin ang kanyang presensya.
"Aren't you going to talk to me?". Biglang tanong nito na siyang ikinalingon ko sa kanya.
"Para saan?". Tanong ko sa kanya pabalik habang nagpupunas na ng kamay. I was about to leave ngunit hinarangan niya ako.
"About me and your husband?. Hindi mo ako aawayin dahil mas pinapahalagahan ako ni Aldrake?. Manhid ka na ba ngayon, aking kapatid?". Tanong nito sa nakakainsultong boses.
Gusto ko siyang patulan ngayon dahil nangangati na itong kamay ko na saktan siya. Ngunit kailangan kong pigilan ang sarili ko, dahil alam ko ang susunod na mangyayari kapag sinaktan ko siya.
"Huwag ngayon, Amber. Hangga't kaya kong tumahimik gagawin ko so stop provoking me". Mariin kong turan sa kanya bago siya nilampasan.
Nakalabas na ako ng comfort room ng bigla niya akong hilahin sa braso upang harapin siya.
"Why?. Are you going hurt me, huh?. You know you can't, Livia or else Aldrake will be mad at you". Tumatawa niyang turan.
"That's why, I'm not doing anything to you Amber. Stop this, and go back to your table".
"Heh!. Mabait kana ngayon?. Bakit? Para hindi magalit saiyo si Aldrake, at isipin na bibigyan ka na nito ng pansin kung magpapakabait ka na, ganoon ba?".
"Wala akong iniisip na ganyan, Amber. Gusto ko lang manahimik dahil mahalaga ang gabi na ito para kay Aldrake, so stop this and go back to your table ".
Muli kong sinubukang tumalikod sa kanya ngunit hinawakan niya ng mahigpit ang mga braso ko.
"Listen her, my dear stepsister. Gusto ko si Aldrake, at handa kong gawin ang lahat para mapunta siya sa akin. At hindi naman iyon mahirap, dahil kusa siyang lumalapit sa akin. May pag-asa ako na makuha siya mula sa iyo. Actually hindi ko na pala kailangang gawin iyon dahil si Aldrake mismo ang nagbibigay ng kanyang sarili sa akin". Mariin niya turan.
"Tama na, Amber. Stop this, Aldrake is my husband--".
"But he doesn't love you, Livia". Turan nito bago ngumisi sa akin.
Agad na natikom ang aking bibig dahil sa kanyang sinabi.
"Natahimik ka?. Bakit, hindi ba totoo ang sinabi ko?. Hindi ka naman talaga mahal ni Aldrake--".
"Tama na!". Agad na putol ko sa kanyang sinasabi.
"No!. Kailangan mong marinig ito, Livia. Hindi ka mahal ni Aldrake! At kahit na kailan ay hindi ka niya mamahalin!. Para sa kanya isang arranged marriage lamang ang namamagitan sa inyo dalawang, no string attached!!".
"Sinabing tama na!!". Malakas kong sigaw sa kanya bago siya itulak na naging dahilan ng pagbagsak niya sa sahig.
Nagulat ako sa aking nagawa. I was about to help her to stand up, ngunit laking gulat ko na lamang ng marinig ang malakas na sigaw mula sa taong kinatatakutan ko.
"What have you done, Livia!!!".
Lumipas ang magdamag at tanging pag-iyak lamang sa aking silid ang aking ginawa. Pagod na akong umiyak, ngunit tila ay walang planong tumigil sa pagtulo ang mga luha ko. Kaya kinaumagahan, sobrang namumula at namamaga rin ang aking mga mata. At ngayon, kasalukuyan lamang akong nakatingin mula sa malayo sa labas ng bintana na mayroon ang silid na ito. Nais ko mang lumabas upang makalanghap ng sariwang hangin ay hindi ko magawa, dahil walang balkonahe ang silid kung saan ako pinapatulog ni Aldrake magmula ng tumira ako dito sa pack house. At tulad din ng kanyang utos sa kanyang mga pack members, walang pagkain ang dumating sa silid ko o kahit man lamang tubig. Ilang oras narin magmula ng maupo ako rito sa harap ng bintana. Iniisip ko ang mga nangyari kagabi, ang mga salitang binitawan ko sa kanilang harap. Kahit ang aking sarili ay hindi makapaniwala na sinabi ko ang lahat ng iyon kay Aldrake. Tila binigyan ako ng Moon Goddess ng lakas at tapang para hingin sa kanya na ireject na l
I got goosebumps after she said those words to me. My hands tremble dahil sa takot at kaba. Hindi ko na nagawa pang makapagsalita, dahil sa kanyang itinuran.'No. This can't be!. Lilly would never die!!'. My mind keeps on repeating those lines, hanggang sa maramdaman ko ang isang kamay na humawak sa braso ko. "Are you alright?". Nilingon ko si Aldus. Seryuso siyang nakatingin sa akin, ngunit nagtataka ang kanyang mga mata. Bago sumagot sa kanyang katanungan, nilingon ko ang matanda. Ngunit laking gulat ko na lamang na wala na siya sa kanyang pwesto kanina, at nakasarado narin ang pintuan ng kanyang kubo. "Y-Yes. Ayos lamang ako". Turan ko na lamang na siyang ikinatango niya. Ilang beses akong nagbuntong hininga, bago sumunod sa kanya patungo sa kanyang kotse. Hindi parin mawala-wala sa aking isipan ang sinabi ng matanda kanina. Tama siya, malapit na ang ikatlong kabilugan ng buwan ngunit hanggang ngayon ay wala parin akong marka mula sa aking kapareha. Nag-aalala ako para kay Li
After getting back to my human form, agad kong naramdaman ang panghihina ng aking katawan dahil sa mga sugat na natamo ni Lilly sa pakikipaglaban. I even coughed blood while lying on the dirty ground. I have no strength left para alamin pa kung sino ang ang tumulong sa amin ni Lilly, all I know is ligtas na kaming dalawa at makakauwi ng buo sa pack house. I was waiting for a half minute para magkaroon ng kaunting lakas at ibangon ang aking sarili mula sa pagkakahiga sa lupa. Sumandal ako sa katawan ng malaking puno, and tried to mind linking my wolf, Lilly but she didn't answer so I got worried. "Lilly, are you alright". A faint growl only the sound I heard from my mind. She's wounded. She's not in good condition, and now? Nadagdagan pa ito ng mga panibagong sugat. Hindi ko mapigilan ang hindi maiyak dahil sa kalagayan ni Lilly. Nag-aalala ako sa nag-iisang kaibigan na nakakaintindi sa nararamdaman ko. "Lilly". Nakahinga naman ako ng maluwag ng marinig ang nanghihina niyang bos
Masyadong malawak ang gubat na ito, kaya hindi na ako magtataka kung madaling araw na ako makakauwi sa pack house. At habang naglalakad sa madilim na gubat na tanging kaunting sinag lamang ng buwan ang nagbibigay ng kaunting liwanag, hindi ko mapigilan ang hindi mapaiyak habang inaalala ang mga nangyari kanina lamang. Sirang-sira na ang image ko sa maraming tao, dahil sa kagagawan ng kapatid ko. Hindi ko na alam kung ano pang mukha ang maihaharap ko dahil sa mga nangyayari. Lahat sila, ang tingin sa akin ay masama dahil nagagawa silang paikutin ni Amber. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Bukod doon, mas lalong nagalit sa akin si Aldrake. I'm trying my best na huwag ng patulan pa si Amber dahil gusto ko ngang pagandahin yung image ko para lamang mapansin at bigyan ako ng attention ni Aldrake, ngunit tila talagang sinisira iyon ni Amber para lalong lumayo ang loob sa akin ng asawa ko. Ang sakit lang isipin, na kahit kaunting paliwanag ko ay hindi ako pinapakinggan ni Aldrake, na para
Labis na takot at kaba ang nararamdaman ko ngayon. Mabilis ang mga hakbang na naglakad papalapit sa pwesto namin si Aldrake, with his murderous eyes. "A-Aldrake...help me". Bumaba ang tingin ko kay Amber ng marinig ang kanyang iyak habang nakahawak sa kanyang paa. Walang sinayang na oras si Aldrake at agad na lumuhod sa harap ng kapatid ko."Are you alright?. Masakit ba?". Nag-aalala nitong tanong. Labis na pag-aalala rin ang umukit sa kanyang mata habang nakatingin kay Amber na malakas na umiiyak. Mabilis na tinulungan ni Aldrake si Amber sa pagtayo, bago ito ibigay sa kanyang kaibigan na kasama niyang dumating. Napaurong ako ng galit na lumingon sa akin si Aldrake. Mariin na napatikom ang aking bibig ng sa isang iglap lamang ay lumapat ang kanyang palad sa aking kaliwang pisngi. Napatagilid ang aking ulo dahil sa malakas na sampal na ibinigay niya sa akin. Nakarinig pa ako ng mga singhapan sa paligid. At doon ko lang din napansin sa pag-angat ko ng ulo, marami na pala ang taong
Muli akong naiwan ng mag-isa, nang magsimula na silang maglakad papasok. After a few minutes of calming my throbbing heart, sumunod na ako sa kanila. At sa bawat hakbang, nanginginig ang aking mga tuhod at kalamnan. "You must be the Alpha of the Moonlight Pack?". Tanong ng isang matanda nang lumapit ito kay Aldrake."Yes. I'm Aldrake Greywolf, the Alpha of the Moonlight Pack". "Alright. Please follow me".Bago sumunod sa matanda, lumingon pa si Aldrake kay Amber at hinawakan ito sa kamay."Hintayin mo ako dito, okay?. Huwag kang lalayo. Mabilis lamang ito, and after the appearance sasamahan kitang maglibot at ipapakilala rin kita sa lahat". Nakangiting turan niya, bago ako nilingon."Let's go". He didn't wait for me, agad na siyang naglakad upang sundan ang matanda kaya wala akong nagawa kundi ang sundan siya habang nakayuko. Nakarating na kami sa unahan, kung saan naroon ang Alpha ng Silvermoon Pack. Kung hindi ako nagkakamali, isa siya sa mga kaibigan ni Aldrake. Nang makalapit







