All Chapters of Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์: Chapter 61 - Chapter 69

“อื้อ...”เสียงครางหวานของนางเป็นดั่งรางวัลที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขา เรออนเริ่มใช้ปลายลิ้นของเขาบรรเลงบทเพลงรักที่ใจกลางความอ่อนหวานของนางอย่างนุ่มนวลและช่ำชอง ทุกสัมผัสที่พวกเขามอบให้เต็มไปด้วยความหฤหรรษ์ ที่ทำให้ฟีโลน่าสุขสมจนเริ่มครางไม่เป็นภาษา“เรออน...อ๊ะ...แฟรงค์...”นางครางเรียกชื่อพวกเขาสลับกันไปมาอย่างสับสน ร่างกายถูกปรนเปรอจนแทบจะทนไม่ไหว จนในที่สุด ร่างของนางก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรงและปลดปล่อยน้ำหวานแห่งความปรารถนาออกมาเป็นครั้งแรกของค่ำคืนนี้เรออนไม่หยุดการกระทำของเขา แต่กลับค่อยๆ ใช้ปลายลิ้นไล้เลียทำความสะอาดทุกหยาดหยดแห่งความสุขสมของนางราวกับกำลังลิ้มรสอาหารจานเอก เป็นการกระทำที่ทำให้ร่างบางสั่นสะท้านด้วยระลอกคลื่นแห่งความซ่านสยิว“ไปต่อกันที่เตียงดีกว่านะ” แฟรงค์กระซิบเสียงพร่า เขาช้อนร่างที่อ่อนระทวยของนางขึ้นอุ้มและพาไปยังเตียงนอนที่กว้างขวางกว่า เขาค่อยๆ วางนางลงอย่างอ่อนโยนก่อนจะขึ้นมาทาบทับและมอบจูบที่ลึกซึ้งให้“ตาข้าบ้างนะ” เขากระซิบพลางยิ้มเจ้าเล่ห์เขาจัดท่านางให้นอนหงายอย่างสบายๆ ก่อนจะเริ่มใช้ปลายนิ้วร้อนๆ ของเขาสัมผัสที่ปากทางรักของนางอย่างแผ่วเบา เขาสอดนิ

“แต่ฉันเลือกไม่ได้” นางสารภาพออกมา“ฉันรักพวกคุณทั้งสองคน...ฉันเลือกใครคนใดคนหนึ่งไม่ได้จริงๆ”“งั้นก็ไม่ต้องเลือกสิ” แฟรงค์พูดขึ้นมาอย่างง่ายๆ“หมายความว่ายังไง” ฟีโลน่าถามอย่างไม่เข้าใจ“ก็หมายความตามนั้นแหละ” เขายิ้ม “ถ้าเธอเลือกไม่ได้...ก็ไม่ต้องเลือก”เรออนพยักหน้าเห็นด้วย “ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าเธอจะเลือกใคร...แต่อยู่ที่ว่าตระกูลของพวกเราจะยอมรับการแต่งงานแบบนี้ได้หรือไม่ต่างหาก”ในวันจบการศึกษาหลังจากที่ร่างบางได้ให้คำตอบกับออทัสแล้วว่านางจะอยู่ที่นี่ต่อไป ก็ถึงเวลาที่พวกเขาทั้งหมดต้องไปเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่ของทั้งสองตระกูลสักที บรรยากาศภายในห้องรับรองใหญ่ตอนนี้เต็มไปด้วยความตึงเครียดและแรงกดดัน จากหัวหน้าตระกูลแซงค์วล๊าดและไลเคนโทรที่ได้รีบเดินทางมายังมหาวิทยาลัยเซนต์เดม่อนอีกครั้งเพื่อรับฟังคำตอบของฟีโลน่า“เอาล่ะ แม่หนู...เจ้าได้ตัดสินใจแล้วหรือยัง” เคาท์ปีแอร์เอ่ยถามขึ้นเป็นคนแรกฟีโลน่าสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะตอบออกไปอย่างแน่วแน่ “ค่ะ...หนูตัดสินใจแล้ว” นางมองหน้าผู้อาวุโสทั้งสองสลับกับเรออนและแฟรงค์ที่ยืนอยู่เคียงข้างนาง“หนูรักพวกเขาทั้งสองคนเท่ากัน เพราะอย่างงั้น หนูเลยจะ

หลายเดือนผ่านไปหลังจากพิธีวิวาห์ของทั้งสามคนได้ถูกกล่าวขานว่ายิ่งใหญ่และอลังการที่สุดในรอบสหัสวรรษ ชีวิตของพวกเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในคฤหาสน์หลังงามริมทะเลสาบที่ออทัสได้มอบให้เป็นของขวัญในวันแต่งงานเช้าวันหนึ่ง ฟีโลน่าตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แปลกไปจากทุกวัน ร่างกายที่เคยเบาสบายกลับรู้สึกหนักอึ้งอย่างประหลาด และที่สำคัญคือความรู้สึกปวดหน่วงๆ ที่บริเวณท้องน้อยซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ“อื้อ...” นางครางออกมาเบาๆ พลางขมวดคิ้ว“เป็นอะไรไป ยัยตัวเล็ก” เสียงทุ้มๆ ของแฟรงค์ที่นอนกอดนางอยู่จากด้านหลังดังขึ้นอย่างงัวเงีย เขาใช้จมูกโด่งคลอเคลียที่ซอกคอของนางอย่างออดอ้อน“ไม่รู้สิ...รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเลย”ร่างบางพยายามจะขยับตัวลุกขึ้น แต่แล้วความเจ็บปวดแปลบปลาบก็แล่นริ้วขึ้นมาที่ท้องน้อยจนนางต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด และเมื่อนางก้มลงมองที่ผ้าปูที่นอนสีขาว ก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจคราบสีแดงสดหย่อมเล็กๆ ปรากฏอยู่บนนั้น…“!!!”นางสะดุ้งตัวแรงทันทีที่เห็นคราบเลือดนั้นจนแฟรงค์ที่กำลังเคลิ้มๆ อยู่ถึงกับสะดุ้งตื่นเต็มตา ขณะที่เรออนที่นอนอยู่อีกฝั่งก็ลืมตาขึ้นมามองอย่างสงสั

หลังจากผ่านพ้นเรื่องวุ่นๆ ไปได้ บรรยากาศในคฤหาสน์ริมทะเลสาบก็กลับมาอบอวลไปด้วยความรักและความเข้าใจอีกครั้ง และเมื่อฟีโลน่าได้หายจากอาการปวดท้องและอารมณ์ที่แปรปรวน รวมถึงไม่มีเลือดระดูนางจนกลับมาเป็นปกติแล้วนั้นปฏิบัติการ “ปั๊มทายาท” ก็ได้เริ่มต้นขึ้นค่ำคืนแรกหลังจากที่ร่างบางเพิ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังจะเข้านอน ก็ต้องพบกับภาพของสองสามีที่นั่งรออยู่บนเตียงด้วยสายตาที่ลุกโชนราวกับสัตว์ป่าที่อดอยากมานานหลายวัน จนฟีโลน่ารู้สึกประหม่ากับสายตาที่จดจ้องมา“เอ่อ...มีอะไรรึเปล่าคะ” ร่างบางถามเสียงสั่น พลางกระชับเสื้อคลุมนอนให้แน่นขึ้น“วันนี้ประจำเดือนหมดแล้วใช่ไหม ยัยตัวเล็ก” แฟรงค์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน เขายิ้มเจ้าเล่ห์พลางตบที่นอนข้างๆ เป็นเชิงเชื้อเชิญ“ไหนๆ คุณหมอก็ได้บอกว่าร่างกายของเธอพร้อมสำหรับการมีเจ้าตัวน้อยแล้ว”“คืนนี้...” เรออนกล่าวเสริม น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความต้องการ “พวกเราจะปรนนิบัติเธอจนกว่าจะมีทายาทตัวน้อยๆ มาวิ่งเล่นในบ้านหลังนี้เลยดีไหม”ร่างบางที่ได้ยินความปรารถนาของสามีทั้งสองก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปจูบที่ริมฝีปากของเรออนและแฟรงค์สลับกั

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับความฝัน วันที่เรออนและแฟรงค์รอคอยอย่างใจจดใจจ่อก็ได้มาถึง ณ บริเวณหน้าห้องคลอดที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษในคฤหาสน์ของพวกเขา สองว่าที่คุณพ่อก็ยังคงเดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน“นานเกินไปแล้วนะ นานเกินไปแล้ว” แฟรงค์พูดพึมพำกับตัวเองเป็นรอบที่ร้อย “ทำไมถึงนานขนาดนี้! มีอะไรเกิดขึ้นข้างในรึเปล่า!”“ใจเย็นก่อนสิ” เรออนพยายามปลอบ แต่ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดไม่ต่างกัน “หมอบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติสำหรับครรภ์แฝด”“แต่หมอเป็นปีศาจ...แล้วฟีโลน่าเป็นเทพครึ่งมนุษย์! จะเอาอะไรมาเป็นปกติเล่า!”อุแว้ อุแว้!ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเริ่มเถียงกันอีกครั้ง ก็ได้ยินเสียงร้องของทารกพร้อมกับประตูห้องคลอดก็ถูกเปิดออก หมอปีศาจเดินออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส“ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับ!” หมอประกาศก้อง “คุณนาย...คลอดแล้วขอรับ! ได้ลูกแฝด ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง!”สิ้นคำประกาศนั้น เรออนและแฟรงค์ก็ถึงกับยืนนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่ความดีใจทั้งหมดจะพุ่งพล่านเข้าสู่หัวใจ พวกเขาโผเข้ากอดหมอด้วยความดีใจอย่างลืมตัว“พวกฉันเข้าไปดูนางได้หรือยัง!” แฟรงค์ถามอย่างร้อนรน“ใจเย็นๆ ก่อนขอรับ” หมอกล