All Chapters of Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์: Chapter 31 - Chapter 40

“อาการไม่ค่อยดีนัก ท่านผอ. กำลังดูแลอยู่ที่ห้องพยาบาล” แฟรงค์ตอบ “เราจะไปเยี่ยมเธอกันไหม” เรออนพูดต่อเบาๆ โดยที่ยังไม่คลายอ้อมกอด“อะ...อือ” ฟีโลน่าตอบเสียงแผ่ว พยายามขยับตัวหนีแต่ก็ไม่เป็นผล ในใจของเธอตอนนี้นอกจากจะเขินกับเหตุการณ์ตรงหน้าแล้ว ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณและเป็นห่วงเพื่อนที่ยอมสละชีวิตเพื่อช่วยเธอด้วย“แต่ก่อนจะไป...” เรออนพูดพลางใช้จมูกโด่งของเขาคลอเคลียที่แก้มของเธอ “...ไปอาบน้ำก่อนดีไหม จะได้สดชื่นขึ้น”“อืม...นั่นสิ อาบพร้อมกันเลยน่าจะดีนะ” เสียงงัวเงียของแฟรงค์ดังขึ้นจากด้านหลัง เขาตื่นขึ้นมาแล้วและกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น “เมื่อคืนพวกเราเป็นคนทำเธอเปื้อน ก็ต้องเป็นคนทำความสะอาดให้ จริงไหม”“บะ...บ้า! ไม่ต้องเลยนะ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!” ฟีโลน่าร้องเสียงหลง ใบหน้าแดงก่ำไปจนถึงใบหู เธอเริ่มดิ้นรนขัดขืนอยู่ในอ้อมแขนของพวกเขาทั้งสอง“ฮ่าๆๆๆ” แฟรงค์หัวเราะอย่างชอบใจเมื่อเห็นท่าทีเหมือนลูกแมวพยศของเธอในที่สุดเรออนก็ยอมคลายอ้อมกอดออกอย่างนึกเอ็นดู เปิดโอกาสให้ฟีโลน่ารีบถลาลงจากเตียง คว้าผ้าห่มมาพันกายอย่างลวกๆ แล้ววิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปทันที ทิ้งไว้เพียงเสียงหัวเร

แต่แล้วอ้อมกอดที่อบอุ่นนั้นก็พลันเย็นเยียบลง เมื่อสายตาของนางเหลือบไปเห็นบุรุษปีศาจสองตนที่ยืนอยู่เคียงข้างลูกสาวของเธอราวกับกำลังปกป้องสิ่งสำคัญ ดวงตาของนางหรี่ลงอย่างไม่พอใจเมื่อสัมผัสได้ถึง "พันธะ" ที่น่ารังเกียจบนตัวลูกสาวของเธอ“นี่รึ...วิธีดูแลลูกสาวข้าของท่าน ปล่อยให้ปีศาจชั้นต่ำสองตนนี่มาตีตราจองลูกข้าเนี่ยนะ!” เทพีฟลอร่าหันไปตวาดใส่ออทัสด้วยความเกรี้ยวกราด“เออ...พวกเขา...” ฟีโลน่าพยายามจะแก้ต่าง“เงียบซะลูก!” ฟลอร่าขัดขึ้นทันที “เจ้าไม่รู้หรอกว่าพวกมันต้องการอะไรจากเจ้า มันไม่ใช่ความรัก! แต่คือพลังของเจ้าต่างหากที่พวกมันต้องการ”คำพูดของนางเปรียบเสมือนคมมีดที่กรีดลงบนหัวใจของเรออนและแฟรงค์ บรรยากาศระหว่างเทพและปีศาจเริ่มตึงเครียดขึ้นมาทันที“คำพูดของท่านรุนแรงเกินไปแล้ว ท่านเทพี” เรออนเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน แม้จะเผชิญหน้ากับเทพีผู้ทรงอำนาจ แต่แววตาของเขากลับไม่แสดงความหวั่นเกรง “ด้วยความเคารพ...สิ่งที่เราทำไปคือการปกป้องนาง”“ใช่! ถ้าไม่ได้พวกเรา ป่านนี้ยัยตัวเล็กคง...” แฟรงค์พูดเสริมอย่างร้อนรน แต่ก็ถูกสายตาเย็นเยียบของเทพีฟลอร่าตวัดมองจนต้องเงียบเสียง“ความรู้สึกของปีศา

มิลาร์ดเป็นคนแรกที่เริ่มทำลายความเงียบนั้น เขาหันไปทางออทัสและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพเช่นเคย“จะให้อยู่ด้วยกันเนี่ยนะ” แฟรงค์พูดแทรกขึ้นมาอย่างหัวเสีย “แต่ห้องนอนมันมีแค่สามห้อง แล้วพวกเรามีสี่คน จะให้นอนอัดกันรึไง!”คำพูดของแฟรงค์ทำให้ทุกคนตระหนักถึงปัญหาที่อยู่ตรงหน้าทันที“แต่ไม่ต้องห่วง...ปัญหานี้แก้ไม่ยาก” แฟรงค์พูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอื้อมมือไปหมายจะคว้าแขนของฟีโลน่า “ยัยตัวเล็ก มานอนกับฉัน...”หมับ!ยังไม่ทันที่มือของแฟรงค์จะได้แตะต้องตัวฟีโลน่า เรออนก็เข้ามาคว้าข้อมือของเพื่อนสนิทไว้แน่น บรรยากาศรอบกายเย็นเยียบลงถนัดตา“อย่าได้คิดเชียว” เรออนสั่งเสียงเย็น“ทำไมวะ? นายก็รู้ว่าเธอต้องมีคนคอยดูแลอย่างใกล้ชิด” แฟรงค์หันมาเถียงอย่างไม่พอใจ“ถ้าอย่างนั้น ยัยดอกไม้ก็ควรมานอนกับฉันมากกว่า” เรออนตอบกลับ สายตาของทั้งสองประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร“ทั้งสองคนดูจะลืมไปนะ...” เสียงของมิลาร์ดดังขึ้นขัดจังหวะ “ว่าท่านเทพีฟลอร่ามอบหมายให้ข้ามาดูแลเลดี้ฟีโลน่าอย่างใกล้ชิด” มิลาร์ดเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่ทุกถ้อยคำกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ“การที่ให้ข้าพักอยู่ห้องเดียวกับนางย่อมเป็นวิธีที่ดีที

เรออนและแฟรงค์หันมามองหน้ากัน พร้อมพยักหน้าให้กันอย่างจำยอม ก่อนหันมาหาฟีโลน่า“ไปกับพวกเรานะ” เรออนเอ่ยเสียงเรียบ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นอยู่ข้างๆ ข้าไว้”ฟีโลน่าได้แต่พยักหน้ารับอย่างงุนงงและเดินตามทั้งสองไป โดยมีมิลาร์ดที่เงียบมาตลอดทั้งวันเดินตามมาด้วยณ ห้องรับรองใหญ่ที่หรูหราที่สุดของมหาวิทยาลัย บรรยากาศเต็มไปด้วยแรงกดดันที่น่าเกรงขามจนหายใจไม่ทั่วท้อง บุรุษสองคนที่นั่งรออยู่บนโซฟาที่ประดับด้วยทองคำนั้นแผ่รังสีแห่งอำนาจออกมาอย่างชัดเจน คนหนึ่งคือชายสูงวัยในชุดสูทสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต ใบหน้าของเขาหล่อเหลาและเย็นชาราวกับรูปสลัก มีดวงตาสีเงินเช่นเดียวกับเรออน...เคาท์ปีแอร์ แซงค์วล๊าด ผู้นำตระกูลแวมไพร์ที่เก่าแก่ที่สุดส่วนอีกคนคือหญิงวัยกลางคนที่ดูสง่างามและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน แม้จะอยู่ในชุดเดรสเรียบๆ แต่รัศมีของผู้นำกลับแผ่ออกมาอย่างชัดเจน เธอคือ ท่านหญิงเอลาร่า ไลเคนโทร มารดาของแฟรงค์และเป็นผู้นำของฝูงหมาป่าในปัจจุบัน และที่นั่งอยู่หัวโต๊ะด้วยท่าทีสงบนิ่งก็คือออทัส“เรออน...แฟรงค์...” เสียงของเคาท์ปีแอร์ดังขึ้น ทำลายความเงียบ “อธิบายเรื่องไร้สาระนี่มาสิ ว่าทำไมพวกเจ้

“เรารู้ว่าเธอคงจะสับสนมาก แต่เรื่องพันธะที่เกิดขึ้น มันไม่ใช่ความผิดพลาดสำหรับฉัน มันคือสิ่งที่หัวใจของฉันเลือกแล้วว่ามันต้องเป็นเธอ”“ฉันก็เหมือนกัน” แฟรงค์พูดเสริม ดวงตาสีทองของเขามองเธออย่างแน่วแน่ “ฉันอาจจะดูขี้เล่นไปเรื่อย แต่กับเธอมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น และฉันก็จริงกับเธอตลอด ฟีโลน่า ฉันรักเธอ และไอ้พันธะบ้าๆ ฉันก็ตั้งใจที่จะทำมันกับเธอ”การสารภาพความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมาของทั้งสองคนทำให้ฟีโลน่าใจเต้นแรง“ข้อตกลงของพวกผู้อาวุโส เรื่องการแต่งงานเรื่องการพิชิตใจเธอ พวกเราจะทำตามนั้น” เรออนยังคงกล่าวต่อ “แต่สุดท้ายแล้ว คนที่ตัดสินใจก็คือเธอ พวกเราสองคนจะยอมรับ ไม่ว่าเธอจะเลือกใคร หรือไม่เลือกใครเลยก็ตาม”คำพูดของพวกเขาทำให้เธอรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง แต่แล้วแฟรงค์ก็พูดประโยคที่ทำให้เธอต้องหน้าแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง“ใช่ เพราะงั้นถ้าเธออยากจะ 'ลอง' กับเทพนั่นดูก่อน ก็เต็มที่เลยนะ” เขายิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์“ฟะ...แฟรงค์! พูดอะไรน่ะ!”“พวกเราไม่ว่าหรอก” เขาหัวเราะเบาๆ “เพราะพวกเรามั่นใจว่า 'ลีลา' ของปีศาจอย่างเราน่ะ มันเด็ดไม่แพ้เทพหน้าไหนแน่นอน จริงไหมไอ้เร?”เรออนไม่ได้ตอบ แต่รอยยิ