ANMELDENLENA’s POV Unti-unti akong nagmulat dahil sa malamig na hangin na tumatama sa balat ko. Mabigat ang ulo ko at pakiramdam ko’y pagod na pagod ang buong katawan ko. Napakurap ako nang ilang beses habang pilit inaayos ang paningin ko. Puting kisame ang bumungad sa mga mata ko, maliwanag na ilaw at amoy ng antiseptic. Napagtantong nasa hospital ako. Bahagya akong napaangat ng tingin, at doon ko nakita sina Cullen at Caelus sa loob ng silid. Pareho silang tahimik ngunit ramdam na ramdam ko ang tensyon sa pagitan nilang dalawa. Kaagad akong napakunot-noo. “Anong nangyari…?” mahina kong tanong habang pilit bumabangon. Mabilis na lumapit si Cullen at inalalayan ako. “You fainted,” mahinahon niyang sagot. “Na-stress ka siguro at nahilo.” Bahagya akong napapikit. Unti-unting bumalik sa isip ko ang nangyari sa garden party. Naalala ko si Julie at ang pagtulak niya sa akin. At si Caelus. Mabagal akong napatingin sa kanya. Tahimik lang siyang nakatayo malapit sa bintana. Nakasu
LENA’s POV Ilang araw na lang bago ang engagement nina Caelus at Julie. At habang papalapit nang papalapit ang araw na iyon, mas lalo namang nagiging magulo ang puso't isipan ko. Kaya nang imbitahan kami ni Cullen sa birthday banquet ng isang sikat na businesswoman, wala na rin akong nagawa kundi sumama upang malibang at pansamantalang mawala sa isip ko si Caelus. “It’s just an afternoon garden party,” sabi ni Cullen habang nasa sasakyan kami. “You don’t have to pressure yourself." paalala niya. Bahagya lang akong tumango. Pero sa totoo lang, nakakapagod na ang paulit-ulit na pakikihalubilo sa mga elite families. Sa mga taong kayang ngumiti sa harap mo ngunit handang yurakan ka kapag nakatalikod ka. Pagdating namin sa venue ay agad akong namangha. The banquet was held in a massive private garden estate. Punong-puno iyon ng white roses, orchids, lilies, at imported flowers na maingat na inayos sa bawat sulok. Glass tables shimmered beneath the afternoon sunlight while sof
LENA’s POVMaayos kausap si Jensen Luciano. Sa totoo lang, masyado pa nga. Hindi ito katulad ng karamihan sa mga lalaking galing sa elite families na madalas kong makilala, mayabang, mapangmata, at mahilig magpasikat. Jensen was different. He is calm, composed and surprisingly easy to talk to. At hindi ko alam kung bakit… pero parang may kakaiba akong pakiramdam habang kaharap siya. Parang mabilis ko siyang napagkatiwalaan.Parang matagal ko na siyang kilala kahit ilang beses ko pa lang siyang nakikita.Tahimik kaming nag-uusap sa loob ng isang eleganteng coffee shop habang nasa pagitan namin ang ilang papeles at contracts.“This partnership will help Chef’s Touch expand,” mahinahong paliwanag ni Jensen habang itinuturo ang ilang bahagi ng kontrata. “Luciano Hotels wants to feature selected signature dishes from local restaurants inside our luxury hotel branches.”Bahagya akong napakurap, hindi pa rin ako makapaniwala.The Luciano Group, one of the biggest names in hotel and restaura
Jensen Luciano’s POV Tahimik ang buong study room ng mansion ng mga Luciano, tanging mahinang tunog ng orasan sa pader at ang kaluskos ng mga papel sa desk ang maririnig. Nakatayo ako sa harap ng lolo ko habang hawak ang folder na ibinigay niya. “The Chef’s Touch?” mahinang ulit ko, bahagyang nakakunot ang noo. Isang maliit na restaurant sa business district. Hindi kilalang brand. Walang big name investors. At lalo nang hindi pasok sa standards ng pamilya Luciano pagdating sa investments. “Why, Lo?” diretso kong tanong. “Why are you suddenly interested in a place like this?” Hindi siya sumagot agad. Nanatiling nakaupo siya sa swivel chair, nakatingin lang sa akin na parang binabasa ang bawat reaksyon ko. “Figure it out, Jensen.” malamig niyang sagot matapos ang ilang segundo. Bahagya akong huminga ng malalim. “You’re my eldest grandson,” dagdag niya, “I know how smart you are.” Iyon lang, wala nang paliwanag at wala nang dagdag. Typical him. Napailing ako bago isin
CAELUS’ POV Gaya ng madalas, naroon ako sa rooftop bar ni Maximus. Malamig ang hangin sa itaas ng lungsod, habang sa baba ay kumikislap ang mga ilaw ng siyudad na parang walang pakialam sa gulo ng mundo ko. Nasa paligid ko ang mga kaibigan ko. May kanya-kanya silang hawak na baso, may kanya-kanyang kwento, pero ramdam ko ang paminsan-minsan nilang mga tingin sa akin. “Bro, you’ve been quiet lately,” si Maximus ang unang nagsalita, nakasandal sa railing habang iniikot ang wine glass niya. Hindi ako sumagot. “Not just quiet,” singit ni Rowan, nakangising bahagya. “Para siyang walang buhay.” “He's just too busy, I think,” komento ni Helios habang sumisimsim ng inumin. Tahimik lang si Sage, nakatingin sa akin na parang alam na niya ang sagot kahit hindi ko sabihin. Huminga ako nang malalim pagkatapos ay nilingon ko si Felip na nasa tabi ko. “Any update?” tanong ko ng diretso sa kanya. Tumango siya agad, ibinaba ang hawak niyang tablet. “Yeah. My men are already wo
LENA’s POV Nakatulala lang ako sa kisame, habang ang buong kwarto ay nababalot ng katahimikan pero sa loob ng isip ko maingay. Mas maingay pa kaysa sa kahit anong party na napuntahan ko. Paulit-ulit ang mga salita ni Steven kanina. “Even if you love Caelus…” Napapikit ako nang mariin. Hindi ko dapat iniisip ito. Hindi ko dapat hinahayaan na bumalik siya sa isipan ko nang ganito kadalas pero parang kahit anong pigil ko.. nandoon pa rin siya. Pakiwari ko niloloko ko lang ang sarili ko. Na kahit anong saway ko sa sarili kong kalimutan siya, na kahit anong layo ko pero siya pa rin ang dahilan ng pag iisa ko, ng pag iisip ko ng ganito. Dahan-dahan kong kinapa ang cellphone sa tabi ko. Wala sa sariling binuksan ko ito. At hindi ko alam kung bakit… diretso kong binuksan ang hidden folder. Isang folder na matagal ko nang hindi binubuksan. “Caelus…” Sa unang litrato, magkatabi kami, walang pormal na pose, halos hindi pa kami marunong magtago ng emosyon noon. Sa pangalawa, na
Makalipas ang ilang buwan, pinagmasdan ko ang gusali ng aking restaurant na matatagpuan sa kahabaan ng mga kainan sa lugar na iyon. Tanghalian na, kaya naman marami nang taong kumakain sa loob. Ang mga bintana ng restaurant ay bukas, na nagbibigay daan sa mga masarap na amoy ng mga lutuing pagkain
CAELUS’ POV "What are we doing here again, Caelus?" Tanong ng kaibigan kong si Max, habang nakapark ang sasakyan ko sa tapat ng The Chef’s Touch. My eyes scanned the area, searching for a familiar face, but like before, she was nowhere to be seen. "This is the last time I'm coming here," Sabi ko,
CAELUS’ POV “Hey Cael, where have you been?” tanong ni Sage nang makabalik ako sa condo unit ni Helios. Nasa living room ang mga kaibigan ko, nagkukwentuhan at nagtatawanan. “Oo nga, bakit bigla kang nagmamadaling sumakay ng elevator?” Nagtatakang tanong naman ni Rowan. Naupo ako sa mahabang
Nang iangat ko ang aking mukha, nagtama ang mga mata namin ng babae. Nakita ko ang isang maganda at inosenteng dalaga, bagaman nakasuot siya ng surgical mask na tumatakip sa ilong at bibig niya. Mas kapansin-pansin ang mga mata niyang abuhin. “Her eyes..is that real?” May paghangang bulong ko na







