Lahat ng Kabanata ng Arrange Marriage With The Man Who Hated Me: Kabanata 1 - Kabanata 5

Amarielle POV Hindi ako umiyak agad. Hindi dahil matapang ako, kundi dahil parang may humawak sa lalamunan ko at pinisil hanggang wala nang lumabas na tunog. Ang tanging naririnig ko lang ay ang sarili kong paghinga na paulit ulit, mabigat, parang bawat hinga ay may kasamang paalam sa buhay na alam ko. “Hindi ako papayag,” sabi ko sa wakas, nanginginig ang boses ko. “Ma, Pa, hindi niyo pwedeng gawin sa akin ito.” Tahimik ang sala. Sobrang tahimik na parang naririnig ko ang tibok ng puso ko, mabilis at desperado. Nakaupo sila sa harap ko, magkatabi, tuwid ang likod, walang emosyon sa mukha. Parang nagdedesisyon lang sila kung anong kulay ng kurtina ang babagay sa bahay, hindi kung kaninong buhay ang sisirain. “Napag usapan na ito,” malamig na sagot ng tatay ko. “Ikakasal ka kay Kaelis Drevane.” Parang may sumabog sa loob ng dibdib ko nang marinig ko ang pangalan niya. Kaelis. Ang lalaking kahit anino niy

Kaelis POV Tahimik ang control room. Sobrang tahimik na naririnig ko ang sarili kong paghinga, mabigat at mabagal, parang bawat hinga ay may kasamang kasinungalingang kailangan kong panindigan. Nakatitig ako sa mga monitor sa harap ko. Isa doon, malinaw ang mukha niya. Amarielle. Namumugto ang mata niya. Kahit sa CCTV, kitang kita ko. Hindi ko kailangan ng mataas na resolution para malaman kung gaano siya nasaasaktan. Alam ko ang itsura niya kapag umiiyak. Alam ko dahil taon ko nang kabisado ang bawat anyo niya kahit hindi niya alam na pinapanood ko siya mula sa malayo. Pinilit kong huwag pisilin ang kamao ko. Pinilit kong huwag sumigaw. Hindi puwedeng makita ng kahit sino na humihina ako. Hindi ngayon. Hindi kailanman. She hates me. Paulit ulit kong sinasabi iyon sa sarili ko na parang panalangin. Mas madali kapag galit siya. Mas ligtas kapag iniisip niyang ako ang kalaban. Kasi kung malaman n

Amarielle POVNagising ako sa umaga sa tunog ng aroma ng mainit na kape at pritong tinapay. Una, inisip ko na panaginip lang iyon. Pero habang dumadaan ang bawat segundo, naramdaman ko ang kakaibang init sa hangin ng kwarto. Ang bahay ay tahimik, pero may kakaibang presensya. At doon ko narinig ang malumanay na tinig ng maid mula sa kitchen.“Ma’am, breakfast na po.”Pinilit kong bumangon, medyo nahihilo pa mula sa sugat at sa nangyari kahapon. Pagdating ko sa dining room, hinto ang tibok ng puso ko. Ang nakalat sa mesa ay hindi pangkaraniwan. Mainit na tinapay, prinitong itlog na perpekto ang luto, bacon na mukhang maingat na inihanda, isang tasa ng mainit na kape, at isang maliit na plato ng prutas na parang iniayos isa-isa.Si Kaelis ay nakatayo sa gilid ng mesa. Nakatayo, pero hindi tulad ng dati—hindi rigid o parang laging nagmamanman. Naka apron siya, at may kaunting harina sa dulo ng manggas ng polo niya. Ang buhok niya, bahagyang gusot sa