Amarielle POV Hindi ako umiyak agad. Hindi dahil matapang ako, kundi dahil parang may humawak sa lalamunan ko at pinisil hanggang wala nang lumabas na tunog. Ang tanging naririnig ko lang ay ang sarili kong paghinga na paulit ulit, mabigat, parang bawat hinga ay may kasamang paalam sa buhay na alam ko. “Hindi ako papayag,” sabi ko sa wakas, nanginginig ang boses ko. “Ma, Pa, hindi niyo pwedeng gawin sa akin ito.” Tahimik ang sala. Sobrang tahimik na parang naririnig ko ang tibok ng puso ko, mabilis at desperado. Nakaupo sila sa harap ko, magkatabi, tuwid ang likod, walang emosyon sa mukha. Parang nagdedesisyon lang sila kung anong kulay ng kurtina ang babagay sa bahay, hindi kung kaninong buhay ang sisirain. “Napag usapan na ito,” malamig na sagot ng tatay ko. “Ikakasal ka kay Kaelis Drevane.” Parang may sumabog sa loob ng dibdib ko nang marinig ko ang pangalan niya. Kaelis. Ang lalaking kahit anino niy
Huling Na-update : 2026-02-01 Magbasa pa