All Chapters of สอนรักลูกสาวท่านประธาน: Chapter 11 - Chapter 20

“งั้นแสดงว่าพ่อของนาย... คงต้องการให้นายเรียนจบมาทางด้านนี้เพื่อต่อยอดธุรกิจโดยเฉพาะเลยสินะคะ” บัวบุษยาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า นัยน์ตาคู่สวยจ้องลึกลงไปในดวงตาคมปลาบของชายตรงหน้า เธอสัมผัสได้ถึงกระแสความขมขื่นที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ราวกับพายุที่ถูกกักขังไว้ภายใต้ท่าทีที่ดูเย่อหยิ่ง“ครับ... พ่ออยากให้ผมเป็นหมอ แต่ผมกลับเลือกวิศวะ สิ่งที่ผมทุ่มเทเรียนมา พ่อเลยไม่ภูมิใจสักเท่าไหร่... เพราะในสายตาท่าน มันเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะกับธุรกิจของครอบครัวเลยสักนิด”น้ำเสียงทุ้มต่ำของกันตธีร์สั่นไหวเล็กน้อยในตอนท้าย ความใกล้ชิดทำให้เขาเผลอเปิดเปลือยความอ่อนแอให้หญิงสาวเห็นอย่างที่ไม่เคยทำกับใคร“ฉันเห็นใจนายนะ...” บัวบุษยาพึมพำ เอื้อมมือเรียวไปแตะที่ต้นแขนแกร่งเบาๆ หวังจะปลอบประโลม ทว่าสัมผัสจากปลายนิ้วเพียงแผ่วเบากลับสร้างกระแสไฟประหลาดที่แล่นพล่านไปทั่วร่างของคนทั้งคู่ตึก! ตึก! ตึก!ก่อนที่ความรู้สึกบางอย่างจะก่อตัวขึ้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนกลับดังใกล้เข้ามาจนกันตธีร์สะดุ้งสุดตัว เขาหันไปมองต้นทางก่อนจะพบนายสนที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา หอบหายใจจนตัวโยน“คุณกันต์ ๆ... ขะ...คุณ...คุณท่าน มะ..ม

เรียวขางามดั่งหงส์และรูปร่างอรชร ทำให้กันตธีร์หลงใหลจนแทบคลั่ง สายตาคมกริบลากไล้ไปตามโคนขาเนื้อเนียนนุ่มสวยที่ค่อยๆ เผยอออกช้าๆ อวดโฉมความอวบนูนเด่นที่ซุกซ่อนอยู่ระหว่างเรียวขาของเธอ ภาพนั้นกระตุ้นความดิบเถื่อนในตัวเขาจนต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“มองอะไรคะ รีบไปส่งบัวสิ” เสียงหวานเอ่ยถามเมื่อมือหนาของเขายังคงกอบกุมสะโพกอวบกลมกลึงอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงได้“จะรีบไปไหน...หืม์!!” กันตธีร์ตอบเสียงพร่า พลางซุกหน้าเข้าหาซอกคอหอมกรุ่น ปลายจมูกโด่งคมสันคลอเคลียผิวเนื้อเนียนอย่างยั่วเย้า“พี่กันต์! เรารีบออกไปกันเถอะค่ะ ถ้าคุณพ่อพี่กลับมาเจอ จะเป็นเรื่องเอานะคะ” บัวบุษยาพยายามรวบรวมสติ แม้กายจะร้อนรุ่มไปด้วยไฟปรารถนา“ต้องรอให้นายสนกลับมาเสียก่อน ตอนนี้ไม่มีคนขับรถให้” เขาตอบอย่างใจเย็น“แล้วถ้าคุณพ่อพี่กลับมาก่อนล่ะคะ เราจะทำยังไง” เธอถามอย่างร้อนใจ“อย่าห่วงไปเลยน้องบัว... คืนนี้พ่อพี่คงไม่กลับมาหรอก” เขาปลอบประโลม มือหนาลูบไล้ไปทั่วโคนขาเนียน ก่อนจะเลิกชายกระโปรงของเธอขึ้นอย่างจงใจจนเนื้อขาวผ่องเผยสู่สายตา“ให้พี่นวดให้นะ เนื้อยาจะได้ซึมเข้าตรงที่ปวด”“บัวไม่เชื่อหรอกว่า...พี่จะนวด

เมื่อความเจ็บเริ่มทุเลาและถูกแทนที่ด้วยความรัญจวนใจ สะโพกหนาก็เริ่มขยับเข้าออกเป็นจังหวะรักที่หนักหน่วง บัวบุษยาครางเครือ มือไม้ปัดป่ายจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความเสียวที่ทวีคูณกันตธีร์เริ่มขยับสะโพกเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ จากช้าๆ เนิบนาบเริ่มกลายเป็นหนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานตั่บ...ตั่บ...ตั่บ... เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องนอนหรู บัวบุษยาได้แต่ครางกระเส่าและแอ่นกายรับสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ราวกับว่าตอนนี้เธอได้กลายเป็นของเขาไปอย่างสมบูรณ์แบบ“ซี๊ดดดด!!! อ่าส์... แน่นจริงๆ ของบัวฟิตมาก!”“พี่ทำแรงอีกนิดได้มั้ยครับ”“ค่ะ” สิ้นเสียงหวานเขาก็เร่งจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ร่างบางสั่นระริกตามแรงส่ง สะโพกอวบเกร็งสะท้านก่อนที่เธอจะหวีดร้องออกมาอีกครั้งเมื่อถึงฝั่งฝัน น้ำหวานพรั่งพรูชโลมกายแกร่งจนลื่นไหล“โอ๊ยยย ๆ ... อ๊ะ พี่กันต์ บัวเจ็บค่ะ เจ็บ ๆ พี่ทำบัวแรงอะ อร๊ายยย อ๊ายย โอ๊ยยย” เธอตอบเสียงหอบพร่า ใบหน้าแดงซ่านด้วยความซ่านสยิวปนเจ็บ กันตธีร์พลิกกายสาวให้นอนตะแคงแล้วสอดประสานจากทางด้านหลัง มือใหญ่เอื้อมมาบีบเคล้นทรวงอกขาวผ่องพลางสวนสะโพกเข้าออกอย่าง

ในสายตาของคนอาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างวุฒิไกร เขายอมรับในใจว่าผู้หญิงคนนี้สวยสง่าและมีรัศมีของลูกผู้ดีมีตระกูลอย่างปิดไม่มิด ทว่า...ในฐานะคนเป็นพ่อ เขากลับรู้สึกเสียดายและขัดใจที่เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยและดูฉลาดเช่นนี้ กลับยอมปล่อยเนื้อปล่อยตัวมานอนค้างอ้างแรมกับผู้ชายถึงในบ้านโดยไม่รักนวลสงวนตัว สายตาคมปลาบที่กวาดมองอย่างพิจารณาทำเอาบัวบุษยาหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ เธอรู้ดีว่าเบื้องหลังหน้ากากที่เรียบเฉยนั้น คุณลุงวุฒิไกรกำลังตัดสินเธออยู่บทสนทนาบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความกดดัน วุฒิไกรยื่นคำขาดให้กันตธีร์กลับมาทำงานที่โรงพยาบาล และสั่งให้เขาเลิกรากับบัวบุษยาอย่างเด็ดขาด เพราะเกรงว่าหากทั้งคู่รักกัน ลูกชายเพียงคนเดียวจะต้องถูกดึงไปช่วยงานของครอบครัวฝ่ายหญิง“ผมรักน้องบัวครับพ่อ ผมขอร้องเถอะพ่อจะให้ผมทำอะไรผมยอมทุกอย่าง แต่อย่าให้ผมเลิกคบกับน้องบัวเลยนะครับ” กันตธีร์อ้อนวอนหลังจากบิดาสั่งให้เขาไปเคลียร์เรื่องงานให้จบภายในเที่ยงนี้“ฉันให้เวลาแกถึงแค่เที่ยงวัน ทุกอย่างจะต้องจบไม่ว่าความรักของแกหรือว่าเรื่องงานก็ตาม” วุฒิไกรกล่าวจบเสียงโทรศัพท์ของกันตธีร์ก็ดังขึ้น เขาจึงต้องเลี่ยงออกไปรับสายของรุ

บรรยากาศภายในโรงงานผลิตยางรถยนต์อบอวลไปด้วยข่าวลือที่แพร่สะพัดยิ่งกว่าพายุ พนักงานต่างจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์กันในโรงอาหารที่เต็มไปด้วยเสียงซุบซิบราวกับผึ้งแตกรัง ข่าวการลาออกอย่างกะทันหันของกันตธีร์พนักงานฝ่ายผลิตหนุ่มหล่อกลายเป็นประเด็นร้อนที่กลบทุกเรื่อง ข้อหาที่อาจเอื้อมพาลูกสาวท่านประธานไปทำเรื่องเสื่อมเสีย“เฮ้ยเจน!!! แกติดต่อไอ้กันต์มันได้หรือยังวะ” ศุภกรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดระหว่างนั่งรับประธานอาหารกับสุเจน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวลเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่รู้กันเพียงไม่กี่คน แต่พอช่วงเช้าข่าวนี้ก็รู้กันเกือบทั้งโรงงาน และกันตธีร์ก็มาขาดการติดต่อไปในเช้าวันที่ฉาวโฉ่ของตัวเองแพร่สะพัด“ฉันไปแล้ว แต่มันปิดเครื่อง” สุเจนตอบด้วยใบหน้าเคร่งเครียดไม่ต่างกัน เขาขมวดคิ้วพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างจับสังเกต “แกคิดดูนะ เรื่องเมื่อคืนมันลับสุดยอด มีแค่พวกเราแล้วก็เพื่อนคุณบัวเท่านั้นที่รู้ งานนี้ฉันว่ามันต้องมีหนอนบ่อนไส้ ที่ตั้งใจปล่อยข่าวเพื่อให้ไอ้กันต์มันถูกไล่ออกแน่ ๆ เลยว่ะ” ศุภกรพยายามจะบอกกับสุเจนว่าคงเป็นฝีมือปวินแน่ ๆ ที่ปล่อยข่าวแต่ก็ยังไม่ทันพูด เพราะได้ยินเ