All Chapters of สอนรักลูกสาวท่านประธาน: Chapter 21 - Chapter 30

หนึ่งเดือนต่อมาบรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ของเครือพริ้นเซสเวชการ เฮลท์แคร์ ร้อนระอุยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ แสงแฟลชจากทัพนักข่าววูบวาบ เสียงซุบซิบอื้ออึงถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งประวัติศาสตร์ เมื่อยักษ์ใหญ่แห่งวงการการแพทย์กำลังจะได้ผู้นำคนใหม่ที่จะก้าวขึ้นมาแทนที่วุฒิไกรอย่างเป็นทางการท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองไปยังเวที... ประตูบานยักษ์ถูกผลักเปิดออก กลิ่นอายของอำนาจและมาดผู้ดีที่แฝงด้วยความดุดันแผ่กระจายไปทั่วบริเวณร่างสูงสง่าในชุดสูทสากลสั่งตัดเนื้อดีสีน้ำเงินเข้ม ก้าวเท้าอย่างมั่นคงเข้ามาในห้องประชุม ทุกจังหวะการเดินเต็มไปด้วยความมั่นใจ ท่วงท่าที่สง่างามราวกับราชสีห์ที่กลับมาทวงคืนอาณาจักร ทำให้ทุกคนในที่นั้นถึงกับตกตะลึงจนลืมหายใจ“ยินดีด้วยนะคะ... คุณกันตธีร์!”บัวบุษยายืนนิ่งราวกับถูกสาปอยู่หน้าจอโทรทัศน์ มือเรียวสวยยกขึ้นกุมริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงอุทาน หัวใจที่เคยแห้งเหี่ยวกลับพองโตและเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก เมื่อเห็นแฟนหนุ่มของเธอในลุคที่เปลี่ยนไปราวกับคนละคน“เฮ้ย!!..นั่นมัน... ไอ้กันต์นี่หว่า!” สุเจน อุทานลั่นจนเกือบสำลักน้ำแดงที่กำลังดื่มอยู่ภายในห้องพักพนักงาน ดวงตาของเขาเบิก

“นี่!!! พี่เต๋อ ปล่อยพิมพ์เดี๋ยวดีนะ...พิมพ์เจ็บ! จะพาพิมพ์ไปไหน!” เสียงหวานกรีดร้องปนสะอื้น พิมพ์ประภาพยายามขัดขืนสุดกำลังเมื่อถูกฉุดกระชากมาจนถึงลานจอดรถที่แสงไฟสลัว ข้อมือขาวนวลพยายามบิดออกจากการกอบกุมที่แน่นหนาราวกับปลอกเหล็ก ในขณะที่สุเจนวิ่งตามมาติดๆ แววตาของหนุ่มโรงงานเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะปกป้องหญิงสาว“นี่คุณ! ผู้หญิงเขาไม่ยอมไปด้วย คุณก็ปล่อยเขาไปเถอะ” สุเจนตะโกนตามหลัง เสียงของเขาดังก้องไปทั่วบริเวณ“นี่มันเรื่องของผัวเมีย คนอื่นไม่เกี่ยว! ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่ามายุ่ง!” พุฒินันท์หันมาตวาดใส่หน้า แววตาดุดันนั้นเต็มไปด้วยโทสะและกามารมณ์ที่ยังตกค้างจากความหึงหวง จังหวะนั้นพิมพ์ประภาอาศัยจังหวะที่เขาเผลอสะบัดข้อมือจนหลุดพ้น ก่อนจะรีบวิ่งไปหลบข้างหลังสุเจน ร่างบางสั่นเทาด้วยความตระหนก มือเล็กๆ กำชายเสื้อของสุเจนไว้แน่นราวกับเป็นที่พึ่งสุดท้าย“พิมพ์!!! ถ้าไม่อยากให้ไอ้หมอนี่เจ็บตัว...ก็ไปกับพี่!” พุฒินันท์ขู่คำรามพร้อมพุ่งตัวเข้ามากระชากร่างหญิงสาวอีกครั้ง แต่สุเจนไวกว่าเขาผลักอกอดีตแฟนหนุ่มจอมบงการออกไปเต็มแรง“พิมพ์ไม่ไป พิมพ์มีอะไรจะคุยกับพี่ทั้งนั้น เรื่องของเรามันจบไป

สุเจนขยับตัวเข้ามาใกล้ แววตามุ่งมั่นของหนุ่มโรงงานฉายชัดขึ้นก่อนจะอธิบายแผนการ“คืองี้ครับ... หลังวันรับปริญญาของคุณบัว พวกผมจะรวมตัวประท้วงหยุดงานกันทั้งฝ่ายผลิต ถ้าท่านประธานยังขืนบังคับให้คุณบัวแต่งงานกับไอ้ตรีภพนั่น!”“แล้วมันจะไม่มีผลเสียมาถึงงานของพวกคุณเหรอครับ?” ชินภัทรถามด้วยความเป็นห่วงอาชีพของพวกเขา“ตอนนี้คุณเจนได้เลื่อนเป็นหัวหน้าฝ่ายผลิตแล้วค่ะ และลูกน้องหลายคนก็รักคุณกันต์มาก ทุกคนพร้อมใจกันจะหยุดงานเพื่อกดดันท่านประธานค่ะคุณหมอ” พิมพ์ประภาช่วยเสริมทัพ แฟนหนุ่มของเธอไม่ได้มีดีแค่ความซื่อสัตย์ แต่เขายังมีหัวใจที่กล้าหาญเพื่อช่วยเหลือเพื่อนสุเจนยิ้มอย่างมั่นใจพลางใช้นิ้วหัวแม่มือปาดปลายจมูก ท่าทางดิบเถื่อนทว่าเร้าใจในแบบลูกผู้ชายทำเอาพิมพ์ประภาแอบมองด้วยความภูมิใจ “ไม่ต้องห่วงครับคุณหมอ ผมว่าท่านประธานไม่กล้าเสี่ยงแลกยอดการผลิตที่เสียหายมหาศาลกับงานแต่งงานที่ลูกสาวไม่เต็มใจหรอกครับ งานนี้นายตรีภพนั่นมีหนาวแน่!” ชินภัทรฟังแล้วก็รู้สึกมีความหวัง “งั้นลองดูก็ได้ครับ ผมเองก็จนปัญญาที่จะช่วยเพื่อนแล้วเหมือนกัน เห็นหน้าเซ็งๆ ของไอ้กันต์แล้วผมก็คิดอะไรไม่ออก”“แต่เรื่องนี้...

“วันมะรืนนี้...น้องบัวก็ต้องเป็นเจ้าสาวของพี่แล้ว เลิกความคิดที่จะให้พี่ล้มเลิกงานแต่งไปได้เลย!” ตรีภพตวาดเสียงต่ำที่เต็มไปด้วยความขัดใจ“คุณตรีภพ...ได้โปรดเห็นใจบัวเถอะค่ะ” หญิงสาวพยายามอ้อนวอนเขาด้วยหัวใจที่แตกสลาย “คุณก็รู้ว่าบัวมีคนที่รักอยู่แล้ว คุณจะมีความสุขได้อย่างไร ถ้าต้องฝืนแต่งงานกับคนที่เขาไม่ได้รักคุณเลยแม้แต่น้อย”“พี่บอกแล้วไงว่าพี่ไม่สน!” ตรีภพเค้นยิ้มเหี้ยมเกรียม สายตาของเขาไม่ได้มองเธอด้วยความรัก แต่มองด้วยความกระหายอยากที่จะเป็นเจ้าของสรีระงดงามเบื้องหน้า “เห็นใจบัวเถอะนะคะ บัวไม่ได้รักคุณตรีภพแบบนั้น...บัวรักและเคารพคุณในแบบพี่ชายจริงๆ”“แต่พี่ไม่สน!” ตรีภพขยับกายเข้าหาหลังจากจอดรถที่หน้าบ้านของเธอ ฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านเอื้อมมาเชยคางมนขึ้นอย่างถือดี “พี่ไม่แคร์ว่าในใจบัวจะรักใครมากแค่ไหน ขอเพียงร่างกายของบัวตกเป็นของพี่คนเดียวก็พอ “และเพียงแค่นั้นมันก็คุ้มค่ากับเงินที่พี่ทุ่มเทให้กับบริษัทของคุณพ่อบัวแล้วล่ะ”“แต่บัวไม่ใช่สิ่งของนะคะ!” บัวบุษยาตะคอกกลับอย่างเหลืออด ร่างกายของเธอสั่นเทิ้มด้วยความโกรธแค้น “บัวเป็นคน มีชีวิต มีจิตใจ!”“เก็บคำพูดนั้นเอาไว้อ้อนวอนค

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น คุณภูมินทร์บิดาของตรีภพก็เดินทางมาเจรจาขายหุ้นให้กับกันตธีร์ จนเขากลายมาเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญในบริษัทของพรตพิพัฒน์และกลายมาเป็นคนสำคัญในชีวิตของลูกสาว พรตพิพัฒน์ยอมให้กันตธีร์แต่งงานกับบุตรสาวเพราะมั่นใจในความรักของกันตธีร์ที่มีต่อบัวบุษยาแต่งงานของบัวบุษยาได้ถูกจัดเตรียมเอาไว้แล้วทุกอย่างก่อนหน้านี้แล้ว จะเปลี่ยนก็แค่เพียงเจ้าบ่าวในงานเท่านั้น และหลังจากส่งตัวทั้งคู่เข้าห้องหอก็เป็นอันสิ้นพิธีการทั้งหมด“ผมขอบคุณมาก ขอบคุณจริง ๆ ที่คุณเห็นแก่ความรักของเด็ก ๆ ทั้งสอง” วุฒิไกรกล่าวขึ้นกับพรตพิพัฒน์หลังส่งตัวเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเข้าห้องหอเสร็จเรียบร้อยแล้ว“ผมก็ขอบคุณเช่นกันครับ” พรตพิพัฒน์ตอบ“ผมดีใจที่ลูกชายผมได้เป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ถ้าคุณอยากได้ลูกสาวเอาไว้ช่วยงานจริง ๆ ผมก็ไม่ขัดที่จะให้หนูบัวอยู่ช่วยงานคุณที่นี่” วุฒิไกรกล่าวขึ้นเขายอมทุกอย่างเพื่อความสุขของลูก“หื้อ!!!..คุณก็..อย่าไปแยกเค้าทั้งสองเลยครับ ผมมีคนช่วยอยู่แล้ว” เขายิ้มกว้างและเหลือบไปมองทางรุจิกานต์ที่ยืนอยู่“มองอะไรคะคุณพรต กานต์คงช่วยอะไรคุณไม่ได้หรอกนะคะ ไม่ต้องมาขอร้อง”“ผมก็ไม่ได้ให้คุณมาช่ว