“เหมยเหม่ย” หยาหย่าเดินเข้ามาหาหรงซูมองดูหยาหย่า ท่าทางดูดีขึ้นมากแล้วจริง ๆหยาหย่าเข้าไปจูงมือเหมยเหม่ย “เหมยเหม่ยมานี่สิ จะให้ดูรูปวาดของฉัน”เจียงอวี่พูดว่า “หยาหย่า รอกินข้าวมื้อเย็นเสร็จค่อยดูนะ”หยาหย่าร้องอ้อรับคำหนึ่งมื้อเย็นเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วพอรู้ว่าเหมยเหม่ยจะมา ก็เลยเตรียมกับข้าวที่เหมยเหม่ยชอบกินเอาไว้หลังกินมื้อเย็นเสร็จเหมยเหม่ยกับหยาหย่าก็เล่นกันอยู่ในห้องนั่งเล่นเหมยเหม่ยยังบอกหยาหย่าเรื่องการบ้านที่คุณครูสั่งในวันนี้ หยาหย่าเชื่อฟังคำพูดของเหมยเหม่ยมาก จึงหยิบสมุดแล้วเข้าไปในห้องเพื่อเริ่มทำการบ้านตอนที่เหมยเหม่ยอยู่กับเด็ก ๆ คนอื่น เห็นได้ชัดเลยว่าดูเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย คำพูดคำจาล้วนมีน้ำหนักเจียงอวี่ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ดีจริง ๆ วันข้างหน้าพอมีเหมยเหม่ยคอยคุมหยาหย่า ฉันก็วางใจ”หรงซูพูดว่า “เหมยเหม่ย หนูไปอยู่เป็นเพื่อนหยาหย่าทำการบ้านนะ”“ค่ะ”เด็กน้อยสองคนกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง ปิดประตูแล้วทำธุระของตัวเองเจียงหวยซวี่อยู่คุยเล่นเป็นเพื่อนเจียงอวี่กับหรงซูครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นไปที่ห้องหนังสือ เพื่อจัดการงานเจียงอวี่กับหรงซูนั่งอยู่ใน
Read more