Todos os capítulos de หย่ารักทวงใจ: Capítulo 291 - Capítulo 300

เซิ่งถิงเชินพูดเชื่องช้า “พ่อนายสร้างครอบครัวใหม่แล้ว เขามีลูกของตัวเอง ตอนนี้พวกเขามีความเป็นอยู่ที่ดีมาก”พูดจบปลายสายตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งผ่านไปสักพักซูชิงจือถึงได้พูดช้า ๆ “ฉันรู้แล้ว ขอแค่พวกเขามีความเป็นอยู่ที่ดีก็พอแล้ว” น้ำเสียงของเขาที่พูด เจือความสับสนวุ่นวายในอารมณ์ที่ยากจะปกปิดเซิ่งถิงเชินฟังเสียงของเขา มือที่จับมือถือกำแน่นกว่าเดิม เขาซักไซ้ต่อไป “แน่ใจนะว่าจะไม่ไปหาพวกเขา?”ซูชิงจือยิ้มเจื่อน แล้วบอกว่า “ฉันเองก็ไม่รู้ ตอนนี้พวกเขามีความสุขดี การปรากฏตัวของฉันมีแต่จะสร้างความเจ็บปวดที่ไม่จำเป็น”บางทีพ่อกับน้องสาวอาจจำเขาไม่ได้นานแล้วเซิ่งถิงเชินตอบ “ถ้างั้นก็ปล่อยให้เวลาจัดการทุกอย่าง!”“อืม ช่วงนี้ฉันจะกลับไปเมืองไห่สักเที่ยว”“ก่อนหน้านี้ได้ยินว่านายวางแผนจะควบรวมป๋อเหิงใช่ไหม” จู่ ๆ เซิ่งถิงเชินก็พูดขึ้นซูชิงจือตอบรับ “ฉันให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีการวิจัยและพัฒนาของป๋อเหิงมาก เถิงฮุยมีตลาด ตอนนี้เทคโนโลยีการวิจัยและพัฒนายังไม่สมบูรณ์ ป๋อเหิงมีเทคโนโลยี ถ้าควบรวมได้จะชดเชยข้อเสียของเถิงฮุย ตอนนี้ป๋อเหิงเกิดความขัดแย้งแตกแยกภายใน นี่ถือเป็นโอกาสหนึ่ง

เมื่อสังเกตว่าสายตาของเขามองเธอ หรงซูเงยหน้ากวาดมองเขาแวบหนึ่ง“เอเวอลิน คุณอย่าทำเกินไปนะ นึกว่าคุณจะตบใครก็ได้งั้นเหรอ?” อันชิงเยว่พูดอย่างโมโหหรงซูแค่นหัวเราะ “ตบแล้วจะทำไม ตอนนี้ฉันอยากรู้มากว่า ทำไมลูกของคุณคนนี้ถึงได้พูดว่าเด็กคนอื่นไม่มีแม่? ตกลงมีใครแอบไปนินทาลับหลังหรือเปล่า?”อันชิงเยว่ได้ยินแบบนั้น สีหน้าเปลี่ยนทันที “คุณพูดบ้าอะไรกัน?”เมื่อเห็นสายตาหลบหลีกของเธอ หรงซูมั่นใจได้ว่าตัวเองเดาไม่ผิด เธอแค่นหัวเราะ “ได้ งั้นก็ให้ลูกของคุณนายน้อยกวนคนนี้มา แล้วถามเด็กต่อหน้า ดูสิว่าเธอไปฟังใครพูดมา?”อันชิงเยว่จ้องหรงซู หันไปเหลือบมองชายหนุ่มข้างกายแวบหนึ่งอย่างร้อนตัวตั้งแต่ต้นจนจบเซิ่งถิงเชินไม่พูดสักคำ เพียงแต่ตอนนี้สีหน้าเย็นชาขึ้นอย่างชัดเจนทำให้หัวใจของเธอบีบเกร็งโดยไม่มีสาเหตุ “พี่เชิน เหมยเหม่ยกับจื่อถงต้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่นอน จื่อถงต้องไม่ตั้งใจพูดแบบนั้นแน่นอน”ครูใหญ่เผลอมองเซิ่งถิงเชินแวบหนึ่ง ชั่วขณะหนึ่งเดาไม่ออกว่าคุณผู้หญิงคนนี้กับเซิ่งเหม่ยจิงและเซิ่งถิงเชินมีความสัมพันธ์กันยังไงฟังจากคำพูดเธอหรือเธอจะเป็นแม่ของเซิ่งเหม่ยจิง?เมื่อคิดได้แบบนั้น

หรงซูพยักหน้ารับ“แล้วตอนนี้เหมยเหม่ยสงสัยอะไรลูกไหม?” หรงชิงเหวินถามหรงซูส่ายหน้าเบา ๆ “ตอนนี้เธอยังเด็ก ไม่รู้เรื่องอะไรหรอกค่ะ”แม้เหมยเหม่ยจะรับรู้ได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพ่อไม่ถูกกัน แต่เธอไม่เข้าใจความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนของผู้ใหญ่เหมยเหม่ยไม่รู้ว่าเธอเป็นแม่ของตัวเอง แต่อยากให้เธอเป็นแม่ระหว่างมื้อเย็นเผยอวี้ไม่ได้กลับมาหรงซูถาม “คืนนี้พี่ไม่กลับมากินข้าวเหรอคะ?”เผยหลานหัวตอบ “วันนี้ที่บริษัทเขายุ่ง ต้องทำโอที ไม่ต้องรอเขาหรอก พวกเรากินกันก่อน”“ค่ะ”เพราะตอนบ่ายนอนหลับไปนานกว่าเหมยเหม่ยจะเข้านอนก็สี่ทุ่มแล้วก่อนนอนเหมยเหม่ยกับเซิ่งถิงเชินวิดีโอคอลหากันหรงซูลงไปชงนมหนึ่งแก้ว ก็เห็นเผยอวี้เพิ่งกลับมาถึง “พี่คะ ทำไมกลับมาเอาป่านนี้? วันนี้ยุ่งมากเหรอคะ?”เผยอวี้ตอบรับ “มีเรื่องนิดหน่อย ได้ยินเสี่ยวอวี่บอกว่าวันนี้หยาหย่ากับเหมยเหม่ยวิวาทกับเพื่อนที่โรงเรียน เหมยเหม่ยไม่เป็นไรนะ?”เจียงอวี่กับเผยอวี้เพิ่มช่องทางติดต่อกันแล้ว ตอนนี้ทั้งสองพูดคุยส่วนตัวกันบ่อยมากแม้ทั้งสองฝ่ายยังไม่แสดงออกชัดเจนแต่หรงซูรับรู้ได้ว่าพี่ชายของเธอ ต้องสนใจเสี่ยวอวี่แน่นอน

เผยอวี้กับเซิ่งถิงเจ๋อสีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกันเซิ่งถิงเจ๋อสีหน้าขรึมลงก่อนกล่าวว่า “ความทะเยอทะยานของซูชิงจือนี่ไม่น้อยเลยจริง ๆ”หรงซูกล่าวว่า “ซูชิงจืออยากได้เทคโนโลยีของป๋อเหิงแน่ เขาอยากควบรวมป๋อเหิงเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเถิงฮุย”“พี่คะ พี่ลองไปคุยกับเริ่นกังดี ๆ อีกครั้งเถอะ”เผยอวี้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาต่อสายหาเริ่นกังแต่ปลายสายกลับกดตัดสายเขาทันทีเผยอวี้กล่าวว่า “พี่จะไปหาเขาที่บ้านตอนนี้เลย”หรงซูกล่าวว่า “ค่ะ พอดีช่วงนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ พี่กับเริ่นกังต้องคุยกันให้เข้าใจนะคะ”ถึงแม้เรื่องนี้เริ่นกังจะทำไปด้วยความวู่วามเกินไป แต่ตอนแรกก็เป็นพวกเขาสองคนที่ร่วมกันสร้างบริษัทขึ้นมา“พี่รู้”เซิ่งถิงเจ๋อกล่าวว่า “ผมไปกับพี่ด้วย”เผยอวี้พยักหน้าเจียงอวี่เต็มไปด้วยความกังวลเพียงแต่ดูเหมือนเธอจะช่วยอะไรไม่ได้เลยเผยอวี้ดูออกว่าเจียงอวี่กำลังกังวล ตอนลุกขึ้นเดินผ่านเธอจึงเอ่ยปลอบว่า “ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็จัดการได้”เจียงอวี่เงยหน้ามองเผยอวี้ ส่งเสียงอืมตอบหนึ่งที ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าไร้เดียงสาว่า “งั้นถ้าพี่ต้องการเงินลงทุน ฉันก็ลงทุนได้นะ”เพราะตอนนี้นอกจากเธอจะม

แววตาของซูจิ่นซีเย็นชาลงหลายส่วน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเหมยเหม่ยเดินเข้ามา มองหรงซูแล้วถามว่า “คุณน้าเอเวอลินยกโทษให้คุณน้าชิงเยว่แล้วหรือยังคะ?”หรงซูลูบศีรษะเล็ก ๆ ของลูกสาว ไม่ได้ตอบคำถาม เพียงเอ่ยว่า “เหมยเหม่ยยังอยากเลือกเครื่องประดับอีกไหมจ๊ะ?”เสิ่นอวี้หรงเดินเข้ามาเตรียมพาเหมยเหม่ยไปที่ห้องรับรองวีไอพี“คุณน้าเอเวอลิน หนูไปได้ไหมคะ?”หรงซูส่งเสียงอืมรับ ก่อนกล่าวว่า “ไปสิ!”เมื่อเห็นว่าคุณน้าเอเวอลินดูเหมือนไม่ได้โกรธ เหมยเหม่ยจึงยอมตามคุณย่าไปหลังจากพวกเธอเดินจากไปซ่งเหยียนกล่าวอย่างอารมณ์ดีว่า “เหมยเหม่ยนี่เป็นเด็กดีจริง ๆ ตบเมื่อกี้ของเธอน่าจะแรงกว่านั้นอีกหน่อย” จากนั้นก็หัวเราะเยาะว่า “ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็เจอหน้ากันแล้ว เซิ่งถิงเชินไอ้ผู้ชายเฮงซวยนั่นยังไม่คิดจะแต่งงานกับยอดรักของตัวเองอีกเหรอ”เจียงอวี่กล่าวว่า “ได้ยินว่าตระกูลอันตามใจลูกสาวมาก คิดไม่ถึงเลยว่าจะยอมให้อันชิงเยว่ถูกตบแบบนี้”ซ่งเหยียนเองก็ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ นี่ไม่เหมือนนิสัยของซูจิ่นซีเลยสักนิด เมื่อกี้ตอนเห็นอันชิงเยว่ถูกตบ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปชัดเจน กลับไม่พูดอะไรออกมาสักคำเ