جميع فصول : الفصل -الفصل 410

482 فصول

บทที่ 401

ในใจอันชิงเยว่หวาดกลัวโดยไม่มีสาเหตุ ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่รู้จะทำอย่างไรดีบอดีการ์ดที่ยืนอยู่ข้างเธอมองจ้าวเจิงบอดีการ์ดเพิ่งออกไปโทรหาเซิ่งถิงเชินเสร็จ เมื่อเห็นสถานการณ์ในร้าน จึงถามเธอว่าจะกลับก่อนหรือเปล่า แต่อันชิงเยว่อยากอยู่ดูละครต่อได้ยินเพียงจ้าวเจิงถาม “คุณบอกว่าเอเวอลินเป็นผู้หญิงที่ไต่เต้าขึ้นมาด้วยการขึ้นเตียง?” น้ำเสียงของเขาไม่แสดงอารมณ์ใด แต่กลับทำให้ขนลุกโดยไม่มีสาเหตุอันชิงเยว่มองใบหน้าหล่อเหลาของจ้าวเจิง แต่แรงกดดันบนตัวเขาน่ากลัวเกินไป ความหวาดกลัวอยู่เหนือความคิดทุกอย่าง ไม่รู้ว่าเขาถามแบบนี้หมายความว่ายังไงเห็นได้ชัดว่าผู้ชายคนนี้คือเพลย์บอยตัวพ่อ คิดว่าถูกใจหรงซูเลยแค่อยากจะเล่นด้วย แต่หรงซูกลับเล่นตัวปฏิเสธเขา เลยไปกระตุ้นการอยากครอบครองของเขาเท่านั้นเองแพศยาจริง ๆ “คุณผู้ชายคนนี้ คุณน่าจะยังไม่รู้ เมื่อก่อนเธอทั้งอ้วนทั้งอัปลักษณ์ จิตใจชั่วช้า พอรักแล้วไม่ได้ครอบครอง เลยวางยาปีนขึ้นเตียงคนอื่น”มุมปากจ้าวเจิงอมยิ้ม แล้วตอบรับ “งั้นเหรอ เธอปีนขึ้นเตียงผู้ชายของคุณเหรอ?”อันชิงเยว่ไม่ตอบ ถือว่ายอมรับกลาย ๆ “แต่ทำไมผมกลับได้ยินเอเวอลินบอกว่า คุณเป็น
اقرأ المزيد

บทที่ 402

จ้าวเจิงลุกขึ้นยืน สองมือล้วงกระเป๋าแล้วก้าวเข้ามา เขาหยุดฝีเท้า ก่อนจะเอ่ยขึ้น “เป็นความผิดผมเอง ผมขอโทษน้องชาย ขอโทษด้วย”เซิ่งถิงเจ๋อกำหมัดแน่นจ้องเขาเขม็ง“แต่ครั้งที่แล้วเขาเองก็ทำร้ายน้องชายผม ถือว่าพวกเราเจ๊ากัน”“เจ๊ากัน?” น้ำเสียงเซิ่งถิงเชินเย็นเยียบ “สำหรับผมไม่มีอะไรที่เจ๊ากัน?”สายตาจ้าวเจิงเย็นชาลงเล็กน้อย “งั้นถิงเชิน คุณจะเอายังไง?”เมื่อสิ้นเสียงยังไม่ทันที่ทุกคนจะรู้ตัวหมัดของเซิ่งถิงเชินก็ชกใส่ใบหน้าของเขาโดยตรงจ้าวเจิงล้มลงไปตามเสียงภาพนี้ทำให้ทุกคนในเหตุการณ์ล้วนตะลึงอยู่ที่เดิมชั่วขณะหนึ่งเซิ่งถิงเจ๋อไม่เข้าใจว่าพี่ชายของเขาทำแบบนี้ทำไมหรงซูตกใจจนสะดุ้ง เซิ่งถิงเชินสุขุมไม่แสดงอารมณ์มาแต่ไหนแต่ไร นึกไม่ถึงว่าเขาก็ลงมือในที่สาธารณะเป็นเหมือนกัน บางทีอาจเพราะต้องการปกป้องเซิ่งถิงเจ๋อ แน่นอนบางทีอาจทำเพื่ออันชิงเยว่ เพราะยังไงเมื่อกี้เธอร้องไห้เสียใจขนาดนั้น เขาเองก็ต้องทำอะไรบ้างอันชิงเยว่เองก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน และเธอก็ไม่เคยเห็นด้านที่แข็งกร้าวขนาดนี้ของเซิ่งถิงเชินมาก่อน จู่ ๆ ในใจก็พลันสั่นไหวอย่างรุนแรงจนควบคุมไม่ได้แม้เขาจะตามใจเธอมาต
اقرأ المزيد

บทที่ 403

เขาทำหน้ายียวนเหมือนรอดูเรื่องสนุกสีหน้าของอันชิงเยว่ ขาวซีดทันใดในชั่วพริบตา เธอจ้องจ้าวเจิงเขม็ง“ชิงเยว่ ขอโทษคุณเอเวอลิน” เสียงของซูชิงจือดังขึ้นอันชิงเยว่จ้องพี่ชายตัวเองด้วยสายตาตกตะลึง เขาให้เธอขอโทษงั้นเหรอ“พี่คะ พี่...” เธอหันมองเซิ่งถิงเชิน แล้วพูดอย่างน้อยใจ “พี่เชิน!”เซิ่งถิงเชินมองจ้าวเจิงจ้าวเจิงยักไหล่ “ที่ผมพูดเป็นความจริงนะ”“ถิงเจ๋อ พวกเราไปกันเถอะ!” หรงซูทนอยู่ไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวเซิ่งถิงเจ๋อพาหรงซูออกจากประตูร้านหลังออกมาจากห้างสรรพสินค้าหรงซูขับรถพาเซิ่งถิงเจ๋อไปส่งที่โรงพยาบาล สำคัญคือแขนขวาบาดเจ็บค่อนข้างรุนแรง แต่โชคดีที่กระดูกไม่บาดเจ็บ เป็นแค่แผลภายนอกเท่านั้นพอออกจากโรงพยาบาลวันนี้ก็ไม่มีอารมณ์จะเลือกซื้อของขวัญแล้วไว้พรุ่งนี้ค่อยไปดูที่ร้านปลอดภาษีในสนามบิน“ถิงเจ๋อ ขอโทษนะ”จู่ ๆ หรงซูก็กล่าวขึ้นเซิ่งถิงเจ๋อชะงักไปครู่หนึ่ง หันมองหรงซู “ทำไมต้องพูดขอโทษด้วย?”หรงซูมองเขาแวบหนึ่ง กล่าวว่า “นายบาดเจ็บเพราะฉัน ฉันก็ต้องขอโทษอยู่แล้ว”เซิ่งถิงเจ๋อยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “แค่บาดเจ็บนิดหน่อยไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ผ่านไปไม่นานก็หายแล้ว อีก
اقرأ المزيد

บทที่ 404

“แขนเจ็บหนักหรือเปล่า?” เจียงหวยซวี่ถามเซิ่งถิงเจ๋อตอบ “ไม่เป็นไรครับ แค่แผลภายนอกนิดหน่อย”“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”หรงซูถาม “ศาสตราจารย์คะ งานทางฝั่งคุณมีความคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?”เจียงหวยซวี่ตอบ “วางใจเถอะ ฉันรู้อยู่แก่ใจดี พรุ่งนี้เธอกับถิงเจ๋อวางใจกลับประเทศก็พอ”หรงซูพยักหน้า “ค่ะ”ตอนแปดโมงเช้าวันถัดมาหรงซูกับเซิ่งถิงเจ๋อเก็บของเรียบร้อยเซวียหมิงเฉิงนำกระเป๋าเดินทางไปเก็บหลังรถต่อมาเจียงหวยซวี่ ไปส่งพวกเขาที่สนามบินพร้อมกัน“เดินทางปลอดภัย ถึงแล้วส่งข้อความมาบอกฉันด้วย” เจียงหวยซวี่กล่าวหรงซูตอบรับ กล่าวว่า “ศาสตราจารย์ คุณต้องระวังตัวด้วยนะคะ อย่าเป็นอะไรไป”เจียงหวยซวี่ยิ้ม แล้วพูดปลอบ “อืม ไม่เป็นอะไรหรอก วางใจกลับไปเถอะ”เซิ่งถิงเจ๋อเองก็กำชับเขาขณะที่หรงซูลากกระเป๋าเดินทางจะจากไป ก็เจอกับคนที่เดินเข้ามา เซิ่งถิงเจ๋อเองก็จ้องเขาเจียงหวยซวี่หันกลับไปมอง แววตาเย็นเยียบกะทันหันจ้าวเจิงเดินตรงมาตรงหน้าทุกคน สายตามองไปที่หรงซู กล่าวว่า “จะกลับกันแล้ว เลยมาส่งคุณเอเวอลินโดยเฉพาะ หวังว่าครั้งหน้าเราจะได้พบกันอีกนะครับ” หรงซูกล่าว “ครั้งหน้าที่ได้ยินชื่อของคุณ ฉ
اقرأ المزيد

บทที่ 405

บนโต๊ะอาหารหรงซูเล่าเรื่องที่การโอนหุ้นของบริษัทสำเร็จด้วยดีให้พวกเขาฟังเป็นหลัก ส่วนเรื่องอื่น หรงซูไม่ได้กล่าวถึง“ดี ๆ ๆ แค่กำลังของลูกคนเดียวมีขีดจำกัด ต่อไปก็เจริญเติบโตในประเทศดีกว่า” เผยหลานหัววางใจอย่างสิ้นเชิงเผยอวี้เห็นด้วย เขาเองก็ไม่อยากให้หรงซูเหนื่อยเกินไปสามวันต่อจากนั้นหรงซูพักผ่อนอยู่ในบ้านเต็มที่เพื่อปรับอาการเจ็ตแล็ก เธอจับตาดูข่าวแวดวงการเงินที่นิวยอร์กตลอดเวลา และติดต่อเจียงหวยซวี่เป็นบางครั้งเซิ่งถิงเจ๋อกลับไม่มีเวลาพักผ่อนเต็มที่ ไปต่างประเทศนานขนาดนี้ ที่บริษัทยังมีงานอีกมากมายรอให้เขาจัดการหรงซูมีหน้าที่นำอาหารกลางวันไปส่งให้เขาที่บริษัททุกวัน ล้วนเป็นน้ำแกงบำรุงที่เผยหลานหัวทำให้เขาเป็นพิเศษ หลังได้รับการบำรุงมาหลายวัน อาการของเซิ่งถิงเจ๋อฟื้นฟูขึ้นไม่น้อย แขนสามารถเขียนได้ตามปกติ เพียงแต่ยังยกของหนักไม่ได้ซ่งเหยียนกับเจียงอวี่รู้ว่าเธอกลับมา เลยมาหาเธอที่บ้าน เมื่อเห็นหรงซูไม่เป็นไร เจียงอวี่ก็วางใจอย่างสิ้นเชิงวันนี้หรงซูไปตรวจอาการเป็นเพื่อนเซิ่งถิงเจ๋อที่โรงพยาบาลเมื่อเดินเข้าไปในโถงผู้ป่วยนอกเห็นคนที่เดินมาสองคนทำให้หรงซูขมวดคิ้ว
اقرأ المزيد

บทที่ 406

ซูจิ่นซีปรับสีหน้าและอารมณ์ ยิ้มจางๆ กล่าวว่า “ฉันไม่เป็นไร พวกเราไปกันเถอะ!”ฟู่อิงไม่ได้พูดอะไรอีกทั้งสองคนขึ้นไปบนรถซูจิ่นซีถึงได้เอ่ยถาม “คนเมื่อกี้เป็นแฟนของเสี่ยวเจ๋อเหรอ?”ซูจิ่นซีไม่รู้จักฐานะของหรงซูเป็นเรื่องปกติ เพราะยังไงก่อนหน้านี้พวกเธอก็จำหรงซูไม่ได้เหมือนกันฟู่อิงไม่ได้อธิบายอะไรมาก “ไม่ใช่ เป็นเพื่อนของเสี่ยวเจ๋อน่ะ”“เมื่อกี้เห็นพวกเขาอยู่ด้วยกัน ยังนึกว่าเป็นแฟนกันเสียอีก พอไปยืนคู่กับถิงเจ๋อก็เหมาะสมกันมากนะ”ฟู่อิงเพียงยิ้มให้ ไม่ได้พูดอะไรต่อแต่เมื่อได้ยินซูจิ่นซีพูดแบบนี้ ทำให้เธออดคิดไม่ได้ เธอร้อนใจเรื่องแต่งงานของเซิ่งถิงเจ๋อมาโดยตลอด เขาเองก็อายุไม่น้อย ใกล้จะสามสิบแล้วแต่เมื่อไหร่ที่เธอพูดถึงเรื่องนี้ เซิ่งถิงเจ๋อก็จะทำท่ารำคาญ พอถามเขาว่ามีผู้หญิงที่ถูกใจแล้วใช่ไหม เขาก็ไม่บอกเอาแต่ทำท่าทางปฏิเสธการแต่งงานอย่างเดียวนึกถึงก่อนหน้านี้ตอนอยู่บ้านตระกูลฟู่ เขาดูสนิทกับหรงซูมาก เมื่อครู่ตอนทั้งสองคนเดินเข้ามา สายตาของลูกชายเธอขณะที่พูดคุยกับหรงซู...เธอขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ และไม่ได้คิดต่อไปเมื่อเซิ่งถิงเจ๋อตรวจร่างกายเสร็จทั้งสองคนก็ไปกิน
اقرأ المزيد

บทที่ 407

เพียงพริบตาก็ผ่านไปอีกสองอาทิตย์เมืองจิงกลางฤดูใบไม้ร่วง เงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว อุณหภูมิลดฮวบหรงซูกลับเข้าสู่โหมดทำงานแล้ว เริ่มการทำงานตามปกติ ส่วนเหมยเหม่ยพักอยู่ที่ตระกูลหรงตลอดตอนกลางคืนเหมยเหม่ยวิดีโอคอลกับเซิ่งถิงเชินครั้งนี้เป็นครั้งที่เซิ่งถิงเชินแยกกับเหมยเหม่ยนานที่สุด เหมยเหม่ยคิดถึงพ่อมาก แต่ยังดีที่ตอนนี้มีคุณน้าเอเวอลินอยู่เป็นเพื่อน ทำให้เธอไม่ทรมานขนาดนั้น“คุณพ่อรีบกลับมาได้ไหมคะ?”“อืม พ่อจะกลับไปวันที่สิบเจ็ด เหมยเหม่ยอยากได้ของขวัญอะไร?”“อะไรที่คุณพ่อให้หนูก็ชอบทั้งนั้น คุณพ่ออย่าลืมของขวัญของคุณน้าเอเวอลินนะคะ”“...”หรงซูกำลังทาครีมบำรุงผิวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ทำให้ชะงักไปโดยไม่รู้ตัว เจียงหวยซวี่ก็กลับมาวันที่สิบเจ็ดเหมือนกัน ดูท่าพวกเขาคงจะจองเที่ยวบินวันเดียวกันช่วงนี้ทางตระกูลจ้าวมีข่าวฉาวถูกเปิดโปงไม่หยุดหย่อน ทำให้ราคาหุ้นและกองทุนของบริษัทในตระกูลจ้าวได้รับผลกระทบอย่างหนักข่าวฉาวของตระกูลจ้าวถูกนำเสนอในข่าวเศรษฐกิจในประเทศอย่างต่อเนื่องโครงการกองทุนที่จ้าวเจิงให้เจียงหวยซวี่ เงินทุนที่จ้าวเจิงนำไปลงทุนจมอยู่ในตลา
اقرأ المزيد

บทที่ 408

วันนี้หรงซูสวมเสื้อโค้ตตัวยาวสีขาว ผมยาวปล่อยสยาย เส้นผมปลิวไหวไปตามลม บนหัวสวมที่คาดผมไข่มุก ใบหน้าขาวเนียนดูจะสวยงดงามกว่าดอกไม้ที่อยู่ในอ้อมกอดเธอยืนเงียบ ๆ อยู่ตรงนั้น บุคลิกอ่อนหวานเรียบร้อยทำให้ไม่อาจละสายตาไปได้ดวงตาดำล้ำลึกของเซิ่งถิงเชินจ้องเธอ ซูชิงจือที่อยู่ข้างกันอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่เห็นเพียงชายหนุ่มก้าวขายาว ๆ เข้าไปหาหรงซูแล้วเซิ่งถิงเชินยืนอยู่ตรงหน้าหรงซู แล้วเขาก็ดึงมือข้างหนึ่งของเธอมาตรงหน้าทันทีหรงซูตกใจ “คุณ...”เห็นเพียงชายหนุ่มนำกำไลสีม่วงวงหนึ่งออกมาแล้วสวมไปบนข้อมือของเธอเนื้อสัมผัสละเอียดดุจไขมัน เป็นหยกเนื้อแก้วมีความโปร่งแสงสูง ต่อให้อยู่ในอากาศอึมครึมก็ยังมีประกายแสง แค่ดูก็ราคาสูงมากมีเสี้ยววินาทีหนึ่งที่หรงซูจมดิ่งอยู่ท่ามกลางแสงสีม่วงได้ยินเพียงเสียงของเขาเอ่ยถาม “ชอบไหม?”พอหรงซูได้สติ ก็รีบหดมือกลับมา แล้วช้อนตามองเขา เธอตอบเสียงเรียบ “ความจริงไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้ ถ้าคุณบอกเหมยเหม่ยว่าให้ของขวัญแล้ว ฉันก็ไม่เปิดโปงคุณหรอก”เซิ่งถิงเชินขมวดคิ้วอย่างรวดเร็วทีหนึ่ง “ใครจะไปรู้ว่าเธอจะเอาไปฟ้องต่อหน้าเหมยเหม่ยหรือเปล่า?”เขาหมาย
اقرأ المزيد

บทที่ 409

หรงซูถึงได้รู้สึกตัว แล้วถอดกำไลออก พร้อมบอกว่า “งั้นคงขายได้ราคาดีมากสินะคะ!”เจียงหวยซวี่กล่าว “คุณภาพระดับนี้ อย่างน้อยก็ได้หลักสิบล้าน”หรงซูตะลึงไปชั่วครู่ เซิ่งถิงเชินใจกว้างไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับแบล็กการ์ดที่เขาให้อันชิงเยว่ นี่ถือว่ามีค่าน้อยมากเธอค่อนขอดอยู่ในใจกำไลสวยมาก แต่ดูแล้วก็รู้สึกแขยง ยังไงหาเวลาส่งคืนเขาดีกว่าหลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่าหรงซูกลับไปที่บริษัทเซวียหมิงเฉิงขับรถของเธอไปส่งเจียงหวยซวี่กลับบ้านระหว่างทางกลับเจียงหวยซวี่โทรหาเจียงอวี่ “เสี่ยวซูบอกว่าเธอท้องเสียเหรอ?”เจียงอวี่นอนพิงโซฟากินผลไม้อย่างสบายใจ “ท้องเสียอะไรกัน ฉันแค่หาข้ออ้างไปมั่ว ๆ ก็เพื่อเซอร์ไพรส์พี่ยังไงล่ะ”เจียงหวยซวี่เดาได้แต่แรก“แล้วตอนนี้พี่กับเสี่ยวซูแยกกันแล้วเหรอ?”“อืม เธอกลับบริษัท พี่กำลังกลับบ้าน”เจียงอวี่ตอบรับพอกลับไปถึงบริษัทหรงซูได้รับสายจากเหมยเหม่ย “คุณน้าเอเวอลิน วันนี้ไปรับคุณพ่อที่สนามบินไม่ใช่เหรอคะ?”หรงซูชะงักไปสักครู่ อดขมวดคิ้วไม่ได้ที่แท้เขาต่างหากเป็นคนที่จะเอาเรื่องไปฟ้องชั่วขณะหนึ่ง เธอไม่รู้จะอธิบายกับเหมยเหม่ยยังไงดี“เหมยเหม่ย
اقرأ المزيد

บทที่ 410

เจียงอวี่กับซ่งเหยียนจึงไม่ได้พูดอะไรต่อวันถัดมาหรงซูส่งกำไลไปที่บริษัทของเซิ่งถิงเชินพัสดุถูกส่งไปที่แผนกต้อนรับอันชิงเยว่มาหาเซิ่งถิงเชินที่บริษัทพอดีตั้งแต่คราวก่อนที่เจอหรงซูที่นิวยอร์ก วันรุ่งขึ้นพี่ชายเธอก็ส่งเธอกลับประเทศ เซิ่งถิงเชินก็ไม่ติดต่อเธอ เธอเองก็ติดต่อเขาไม่ได้แม้พี่ชายเธอจะบอกว่าเขางานยุ่ง แต่ใจเธอกลับยิ่งกระวนกระวายเซิ่งถิงเชินไม่อยู่ในประเทศ เธอก็ไม่มีแก่ใจจะมาทำงานพอรู้ว่าเขากลับประเทศวันนี้เธอเลยเข้าครัวทำอาหารกลางวันมาให้เขาเป็นพิเศษพอเดินไปถึงแผนกต้อนรับได้ยินบทสนทนาระหว่างพนักงานส่งของกับพนักงานต้อนรับ“อันนี้จะเอาให้ประธานเซิ่งใช่ไหม?”พนักงานต้อนรับเห็นอันชิงเยว่ จึงตอบอย่างนอบน้อม “ใช่ค่ะ”“เอามาให้ฉัน ฉันจะเอาขึ้นไปให้เขาเอง”“อันนี้เป็นของสำคัญ จำเป็นต้องให้ประธานเซิ่งเซ็นรับเอง เดี๋ยวฉันขึ้นไปพร้อมคุณอันดีกว่าค่ะ”พนักงานต้อนรับให้พนักงานส่งของรอสักครู่ต่อมาขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับอันชิงเยว่อันชิงเยว่มองกล่องในมือ ดูค่อนข้างสวย เธอเปิดดูด้วยความสงสัย มองเห็นด้านในมีกำไลสีม่วงเนื้อใสเปล่งประกายทั้งวงเพียงแวบเดียวอันชิงเยว่ก็ตะ
اقرأ المزيد
السابق
1
...
3940414243
...
49
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status