จ้าวเจิงยกยิ้มบาง ๆ ตรงมุมปาก น้ำเสียงแฝงความเยือกเย็นที่น่าขนลุก “ผู้หญิงของคุณเดวิดเหรอครับ?”“ไม่งั้นล่ะ! มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”“ตกลงคุณเดวิดคบผู้หญิงในเวลาเดียวกันกี่คนกันแน่?” ระหว่างที่พูด สายตาหยุดมองหรงซู “ที่แท้คุณเอเวอลินชอบสไตล์คุณเดวิดสินะ”หรงซูไม่ตอบรับ ทำเป็นไม่ได้ยินว่าเขากำลังพูดเรื่องอะไรเดวิดกล่าว “ประเทศของพวกคุณมีคำเปรียบเปรยว่าคนที่ตนเองรักย่อมสวยงามที่สุดไม่ใช่เหรอ อีกอย่างเอเวอลินก็ไม่ชอบสไตล์อย่างคุณจ้าวหรอก” ระหว่างที่พูด เขาหันมองเซิ่งถิงเชินที่กำลังมองมา “และไม่ชอบสไตล์แบบคุณด้วย”สายตาเซิ่งถิงเชินหยุดที่หรงซู ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็น “คุณเอเวอลินชอบสไตล์ไหน ลองให้เธอพูดด้วยตัวเองจะดีกว่านะ”จ้าวเจิงชำเลืองมองเซิ่งถิงเชิน แววตาเซิ่งถิงเชินไม่มีความสนใจในตัวเอเวอลินเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่ในดวงตาดำขลับยังมีความหมายลึกซึ้งอีกชั้นที่มองไม่ออกหรงซูจ้องเซิ่งถิงเชินขณะนี้เสียงสั่นของมือถือเดวิดดังขึ้นเขาหยิบมือถือขึ้นมาดูแวบหนึ่ง จากนั้นบอกพวกเจ้าพ่อหลายคน “เจ้าสองคนนี้ที่จ้องตาเป็นมันผมคงต้องหลีกให้ห่าง เดี๋ยวผมมีเพื่อนอีกสองคนจะมาร่วมงาน ผมขอตัว
더 보기
