สี่สิบนาทีต่อมารถยนต์แล่นมาถึงใต้ตึกหรงซูกับเซิ่งถิงเจ๋อลงจากรถเดินเข้าไปในล็อบบีต้องใช้คีย์การ์ดถึงจะขึ้นตึกได้หรงซูโทรหาเซิ่งถิงเชินอีกครั้ง บอกว่าเธอมาถึงแล้วไม่กี่นาทีต่อมาก็มีคนลงมารับเธอ“เชิญครับคุณเอเวอลิน”ขณะที่ทั้งสองคนเดินตามพนักงานไปที่ลิฟต์จู่ ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นว่า “คุณผู้ชายท่านนี้รบกวนรออยู่ตรงนี้นะครับ มิสเตอร์เซิ่งอนุญาตให้แค่คุณเอเวอลินขึ้นไปครับ”เซิ่งถิงเจ๋อชะงักไปเล็กน้อยหรงซูมองเขาแล้วเอ่ยว่า “ถิงเจ๋อ งั้นนายรอฉันอยู่ตรงนี้ก่อนนะ”เซิ่งถิงเชินไม่ใช่จ้าวเจิง เขาคงไม่ทำอะไรเธอหรอกเซิ่งถิงเจ๋อตอบอืมแล้วเอ่ย “ตกลง”หรงซูเดินตามพนักงานขึ้นไปชั้นบนเมื่อมาถึงหน้าห้องทำงานพนักงานก็เคาะประตูเมื่อได้ยินเสียงตอบรับจากด้านในพนักงานก็เปิดประตูหรงซูก้าวเดินเข้าไป ห้องทำงานที่กว้างขวางและสว่างไสว มองออกไปเห็นกลุ่มอาคารสูงระฟ้ากว่าครึ่งเมือง ให้ความรู้สึกกดดันอย่างบอกไม่ถูกเธอมองดูชายหนุ่มที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชา ท่าทางเย็นเยียบราวกับว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมและวางแผนของเขาหรงซูลอบสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วก้าวเดินเข้าไปหาเ
Leer más
INICIAR SESIÓN
