ประธานหยางอธิบายให้ฟัง หลัก ๆ คือโปรเจกต์การผสานงานระหว่างปัญญาประดิษฐ์และเทคโนโลยีชีวเภสัชกรรม เพื่อผลักดันความร่วมมือเชิงลึกระหว่างภาคการผลิต สถาบันการศึกษา งานวิจัย และการประยุกต์ใช้จริงหรงซูฟังคำพูดของประธานหยาง ตอนนี้ภายใต้การบริหารของซูชิงจือ เถิงฮุยเติบโตอย่างรวดเร็ว สำหรับป๋อเหิงถือเป็นแรงกดดันที่ไม่น้อยหลังการประชุมจบลงหรงซูกับซ่งเหยียนก็ออกจากไห่อวิ๋นเพิ่งเดินไปถึงล็อบบีก็เจอซูชิงจือกับอันชิงเยว่ที่เตรียมตัวจะจากไปอีกอันชิงเยว่กำลังควงแขนซูชิงจือ “พี่คะ ฉันจะไม่เอาแต่ใจอีกแล้ว ฉันจะตั้งใจเรียนรู้ และไม่ทำให้พี่กับแม่ผิดหวังค่ะ”สายตาอ่อนโยนของซูชิงจือหยุดที่ใบหน้าออดอ้อนว่าง่ายของอันชิงเยว่ ดวงตาล้ำลึกเหมือนมองเธอ แต่ก็เหมือนกำลังมองอีกคนผ่านเธอฝ่ามือของเขาลูบหัวอันชิงเยว่ “ในที่สุดก็รู้จักโตสักทีนะ”อันชิงเยว่หัวเราะอย่างออดอ้อนรถค่อย ๆ มาจอดตรงหน้าทั้งสองคน จู่ ๆ อันชิงเยว่เขย่งขาแล้วหอมแก้มด้านข้างของเขา “บ๊ายบายค่ะพี่”เธอบอกลาพี่ชายเหมือนเด็กสาวคนหนึ่งที่ไร้เดียงสาร่างกายของซูชิงจือชะงักไป ดวงตาพลันหมองหม่นลงเล็กน้อยอันชิงเยว่กลับไม่สังเกตเห็นอะไรเลย
Baca selengkapnya