Semua Bab หย่ารักทวงใจ: Bab 451 - Bab 460

478 Bab

บทที่ 451

ฟู่สิงโจวรีบเอ่ย “ได้ ๆ ๆ ผมรู้แล้ว ที่รักคุณอย่าเพิ่งโมโหไปเลย ระวังลูกชายของเราด้วย”เพศของเด็กในท้องเจี่ยงเวยหยางได้รับการยืนยันแน่ชัดแล้วว่าเป็นลูกชายงานเลี้ยงมื้อเที่ยงจบลงหรงซูกับเซิ่งถิงเจ๋อก็ออกจากโรงแรมไปก่อน“สรุปก็คือคุณนายอันเป็นคนเล่นตุกติกอยู่เบื้องหลัง” เซิ่งถิงเจ๋อเอ่ยหรงซูเอ่ย “นอกจากเธอ ฉันก็นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าใครจะมาพุ่งเป้าเล่นงานฉัน วันนี้นายมองความผิดปกติของหลินหร่านไม่ออกหรือไง”เซิ่งถิงเจ๋อมองไปข้างหน้า เอ่ยว่า “จริงด้วย แต่งตัวเหมือนเธออย่างน้อยก็ห้าหกส่วน ถ้าอยู่ไกล ๆ คนที่ไม่คุ้นเคยกับเธอ ก็อาจจะมองไม่ออกในแวบแรก”“ดังนั้นถึงได้จงใจให้เธอแต่งตัวเหมือนฉันขนาดนั้น แถมยังรู้เรื่องของฉันดีขนาดนี้ นายบอกมาสิว่ายังจะเป็นใครได้อีก?”“นั่นสิ แต่ที่เธอทำแบบนี้ ตกลงแล้วต้องการอะไรกันแน่?”หรงซูยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน “เรื่องแค่นี้ง่ายจะตายไป ก็เพื่อทำให้เซิ่งถิงเชินคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่แอบไปมั่วกับน้องชายเขา จนจากนี้ไปเขาจะไม่กล้าเปิดตัวฉันต่อหน้าใครอีก หรือถึงขั้นขยะแขยงจนต้องขอหย่ากับฉันไง”สีหน้าของเซิ่งถิงเจ๋อพลันเคร่งขร
Baca selengkapnya

บทที่ 452

ภายในใจของอันชิงเยว่เริ่มไม่เป็นสุข เมื่อกี้สีหน้าของพี่เชินไม่ค่อยดีอย่างเห็นได้ชัดคืนนั้นซูจิ่นซีและอันชิงเยว่กลับมาถึงบ้านซูชิงจือนั่งรอพวกเธออยู่ที่ห้องนั่งเล่น“พี่คะ”อันชิงเยว่เอ่ยเรียกซูชิงจือมองทั้งสองคน แล้วพูดกับอันชิงเยว่ว่า “ชิงเยว่ เธอขึ้นไปข้างบนก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับแม่หน่อย”อันชิงเยว่พยักหน้ารับ “ค่ะ”อันชิงเยว่เดินขึ้นไปชั้นบนซูจิ่นซีนั่งลงฝั่งตรงข้ามซูชิงจือ“ชิงจือ ลูกอยากจะคุยอะไรกับแม่เหรอ?”เรื่องที่ซูชิงจือขัดขวางโครงการของตระกูลอันครั้งก่อน ในท้ายที่สุดซูชิงจือก็ยอมถอยให้ก้าวหนึ่ง ความสัมพันธ์ระหว่างสองแม่ลูกจึงผ่อนคลายลงซูชิงจือพูดตรง ๆ ว่า “แม่ต้องการใช้การแต่งงานของชิงเยว่มาเป็นรากฐานความมั่นคงให้ตระกูลอัน แม่คิดว่าชิงเยว่มีความสามารถอะไรไปควบคุมเซิ่งถิงเชิน ให้เขานำผลประโยชน์มาสู่ตระกูลอันได้เหรอ?”ซูจิ่นซีอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว“ตอนนี้ไม่มีใครสำคัญในใจเขาเทียบเท่าเหมยเหม่ยได้ เหมยเหม่ยรับชิงเยว่ไม่ได้ ชิงเยว่กับเซิ่งถิงเชินก็ไม่มีทางเป็นไปได้ตลอดกาล แม่ทำไปตั้งมากมายก็มีแต่จะทำให้แม่ ทำให้ชิงเยว่ ทำให้ตระกูลอันต้องตกที่นั่งลำบากเท่านั
Baca selengkapnya

บทที่ 453

เซิ่งถิงเชินคว้าข้อมือของหรงซูเอาไว้ ร่างของหรงซูชะงักไปทันทีตอนนั้นเองพนักงานสองคนที่กำลังเลิกงานเดินผ่านมาเห็น จึงเอ่ยทักทายหรงซู “เอเวอลิน!”หรงซูรีบออกแรงสะบัดมือตัวเองกลับมาทันทีเมื่อพนักงานทั้งสองคนจำเซิ่งถิงเชินได้ ก็รีบเอ่ยทักทายอย่างนอบน้อม “ประธานเซิ่ง”เซิ่งถิงเชินเพียงแต่พยักหน้ารับเบา ๆ เป็นเชิงตอบรับ“คืนนี้ขอบคุณสำหรับมื้อดึกนะคะเอเวอลิน อร่อยมากเลยค่ะ”ความจริงแล้วหรงซูเพิ่งสั่งให้ผู้ช่วยนำไปแบ่งให้คนอื่น ๆ ทานเท่านั้นเธอจึงทำเพียงยิ้มบาง ๆ แล้วตอบกลับไป “ดึกมากแล้ว รีบกลับกันเถอะค่ะ!”“ค่ะ”ในใจของพนักงานทั้งสองนึกสงสัยว่าทำไมเซิ่งถิงเชินถึงมายืนรอเอเวอลินอยู่ที่นี่จนดึกดื่นป่านนี้ แต่พวกเธอย่อมไม่กล้าสอดรู้สอดเห็นมากหลังจากเอ่ยลาแล้วจึงเดินจากไป“ไม่ได้กินมื้อดึกเหรอ?” เซิ่งถิงเชินเอ่ยถามหรงซูถลึงตาใส่เขา ก่อนจะเดินหนีไปข้างหน้าทว่าครั้งนี้เซิ่งถิงเชินกลับไม่ได้ขวางทางเธอเอาไว้จนกระทั่งเดินมาถึงข้างรถของตัวเอง หรงซูก็หยุดกะทันหัน เธอหันกลับไปจ้องหน้าชายหนุ่มที่ยังคงเดินตามหลังมาไม่ห่าง “เซิ่งถิงเชิน คุณเป็นบ้าหรือเปล่า จะเดินตามฉันมาทำไม?”เซ
Baca selengkapnya

บทที่ 454

หรงซูสั่งอาหารมาสองอย่างคืนนั้นหรงซูกลับมาถึงบ้านเผยหลานหัวรอเธออยู่ที่ห้องนั่งเล่น“แม่คะ”“เสี่ยวซู กลับมาแล้วเหรอ”เผยหลานหัวให้แม่บ้านยกซุปรังนกที่ตุ๋นไว้มาให้หรงซูนั่งลงข้าง ๆ เผยหลานหัว ควงแขนซบไหล่เธอพลางพูดออดอ้อนว่า “ขอบคุณค่ะแม่”“เด็กคนนี้นี่ มาพูดจาเกรงใจอะไรกับแม่”หรงซูยิ้มจนตาหยี “ยังเป็นแม่ที่รักหนู”แม่บ้านยกซุปรังนกมาเสิร์ฟเผยหลานหัวถามเธอถึงเรื่องที่เกิดขึ้นบนอินเทอร์เน็ตในวันนี้ ถึงข่าวฉาวจะถูกถอดออกไปอย่างรวดเร็ว แต่เธอก็ยังเห็นข่าวที่เกี่ยวข้องอยู่ดีถึงแม้หรงซูจะไม่อยากให้พวกเผยหลานหัวต้องเป็นห่วง แต่ในเมื่อถามขึ้นมาแล้วหรงซูก็เลยต้องอธิบายให้เธอฟังเผยหลานหัวฟังแล้ว สีหน้าก็แย่ลงทันที ตอนที่เธอเห็นข่าวก็เดาได้แล้วว่าต้องมีคนจงใจวางกับดักเล่นงานถิงเจ๋อแน่ ๆ“เรื่องราวใหญ่โตลุกลามไปถึงบนอินเทอร์เน็ตขนาดนี้ แล้วสรุปว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังคิดจะใส่ร้ายลูกกับเสี่ยวเจ๋อกันล่ะ?”หรงซูตอบ “แม่ของอันชิงเยว่ค่ะ”เมื่อได้ยินดังนั้นสีหน้าของเผยหลานหัวเปลี่ยนไปทันที แววตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว แฝงไว้ด้วยความรู้สึกสมเพชแกมขบขันเธอถึงขั้นทำเรื่องแ
Baca selengkapnya

บทที่ 455

เผยหลานหัวระเบิดอารมณ์เสร็จก็กลับมาที่ห้องนอนหรงชิงเหวินถึงจะอยากรู้มากว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เขาก็ทำได้แค่ทำตัวลีบเหมือนนกกระทา จะกล้าถามอะไรได้ยังไงเผยหลานหัวโยนโทรศัพท์มือถือทิ้งไว้ข้าง ๆหรงชิงเหวินรีบเข้าไปนวดไหล่ให้เธอ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเอาอกเอาใจ “ที่รัก ผมอุ่นเตียงไว้ให้คุณแล้ว พวกเรามานอนเป็นเพื่อนเสี่ยวเป่ากันเถอะ”เผยหลานหัวจ้องหรงชิงเหวินแวบหนึ่ง หรงชิงเหวินตกใจจนคอหดวันรุ่งขึ้นหรงซูรับสายโทรศัพท์จากเซิ่งถิงเจ๋อทางฝั่งหลินหร่านทนรับแรงกดดันไม่ไหวเลยยอมพูดความจริงออกมาแล้วมีคนไปหาเธอจริง ๆ แถมยังต้องการให้เธอหาทางวางยาทำให้เซิ่งถิงเจ๋อสลบไป แต่เซิ่งถิงเจ๋อเป็นคนที่ระวังตัวสูงมาก หลินหร่านหาโอกาสลงมือไม่ได้สักที เธอเลยตัดสินใจแก้ผ้าออกจนหมดแทนดังนั้นจุดประสงค์เดิมก็คือไม่ว่าหรงซูจะปรากฏตัวหรือไม่ สุดท้ายพอเป็นข่าวออกไปก็จะลากเธอเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยอยู่ดีแต่เธอไม่รู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังมีฐานะอะไรกันแน่ ตอนที่มีผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่งไปหาเธอ เขาก็ยื่นสัญญาพรีเซนเตอร์แฟชั่นที่คู่แข่งของเธออยากได้มาตลอดให้เธอทันทีรับปากว่าหลังจากเสร็จงานจะมอบงานแฟชั่นแบรนด์หร
Baca selengkapnya

บทที่ 456

เซิ่งถิงเชินนั่งอยู่บนโซฟา หยิบแก้วเหล้าบนโต๊ะน้ำชาขึ้นมา แหงนหน้าดื่มไปหนึ่งอึก “กล้าพนันก็ต้องกล้าเสีย สิทธิประโยชน์ของหัวเซิ่งฉันยอมแบ่งกำไรให้นายสิบเปอร์เซ็นต์”ซูชิงจือเดินไปนั่งลงตรงหน้าเซิ่งถิงเชิน ไม่ได้พูดอะไร ยื่นมือไปหยิบแก้วเหล้าขึ้นมา “ตอนนี้เด็กก็มีคนดูแลแล้วสินะ”เหมยเหม่ยพักอยู่ที่บ้านได้แค่วันเดียว ก็จะไปอยู่กับแม่อีกแล้วเซิ่งถิงเชินเอ่ย “ตอนนี้เหมยเหม่ยติดเธอแจเลย”ซูชิงจือหัวเราะออกมา เอ่ยว่า “เด็กยังไงก็ต้องชอบแม่ที่สุดอยู่แล้ว”เซิ่งถิงเชินไม่ได้ปฏิเสธ ถอนหายใจอย่างจนใจ “ใช่ ตอนนี้เพื่อแม่ของเธอ ถึงกับหัดใส่อารมณ์กับฉันแล้ว”ซูชิงจือมองเขา สีหน้าท่าทางล้วนเต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดูและอ่อนโยนที่มีต่อลูกสาว นี่ต่างหากคือท่าทีเวลาที่เขาใช้ความรู้สึกที่แท้จริง ไร้ซึ่งความเสแสร้งใด ๆ มีเพียงความจริงใจอย่างเต็มเปี่ยม“คราวที่แล้วครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกไปดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกัน ความสัมพันธ์กับภรรยาของนายยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอ?”นัยน์ตาดำขลับของเซิ่งถิงเชินสะท้อนอยู่บนแก้ว ของเหลวในแก้วสั่นไหว ก้นบึ้งของดวงตาคือความมืดมิดที่ทำให้คนมองไม่ออก “ยังไงก็ต้องใช้เวลา”เขาด
Baca selengkapnya

บทที่ 457

หรงซูเบือนสายตาหนี มองไปทางเหมยเหม่ย เอ่ยว่า “เอาไว้ค่อยคุยกันเถอะค่ะ!”เซิ่งถิงเชินไม่ได้ซักไซ้ต่อ “ถ้ามีความคิดเห็นอะไรก็ติดต่อฉันมาได้ตลอด”หรงซูไม่ได้ตอบรับ“คุณแม่!”จู่ ๆ เหมยเหม่ยก็ตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้น วิ่งเข้ามาหาหรงซู “คุณแม่ดูสิคะ สวยมากเลย”เหมยเหม่ยชูกล่องอันวิจิตรประณีตในมือขึ้นสูง ๆ เพื่ออวดให้หรงซูดูหรงซูมองดูสร้อยคอที่ประดับด้วยไพลินและเพชรเม็ดงามหลายเม็ดในกล่อง อัญมณีส่องประกายระยิบระยับเธออดไม่ได้ที่จะตื่นตาตื่นใจไปกับความเจิดจรัสสะดุดตาของอัญมณีก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นสร้อยคอเส้นนี้ด้วยความบังเอิญมาก่อน แน่นอนว่าเห็นแค่รูปถ่าย เป็นรูปถ่ายที่เจียงอวี่ส่งมาให้เธอตอนนั้นที่เธอเปิดดูนิตยสารเครื่องประดับ เธอก็ถูกใจสร้อยคอไพลินเส้นนี้ตั้งแต่แรกเห็น ตอนที่หรงซูเห็นรูปถ่ายแวบแรกก็ยังรู้สึกทึ่ง ดังนั้นเธอจึงประทับใจมันมาก ๆแน่นอนว่าราคาก็สะดุดตามากเช่นกัน ด้วยราคาสูงถึงสามสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ รังสรรค์ขึ้นด้วยมือของปรมาจารย์ด้านเครื่องประดับชั้นนำระดับนานาชาติที่ใช้เวลาทำนานถึงสองปี สร้อยคอไพลินแคชเมียร์เส้นนี้มีเพียงเส้นเดียวในโลกพอมาเห็นของจริงในตอนนี้ ระดับคว
Baca selengkapnya

บทที่ 458

เผยอวี้เลิกงานกลับมาพอดี ตอนที่เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วเห็นเซิ่งถิงเชิน ฝีเท้าก็ชะงักทันที สีหน้ามืดครึ้มลงตามไปด้วยเซิ่งถิงเชินมองเขา พยักหน้าทักทายเบา ๆ ด้วยท่าทีถ่อมตัวเผยอวี้จ้องเขาโดยไม่มีการตอบสนองใด ๆเซิ่งถิงเชินเดินตรงออกไปนอกประตูทันทีเผยอวี้หันไปมองชายหนุ่มแวบหนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนสายตาไปมองหรงซูที่ยืนอยู่ตรงหัวบันได แม่บ้านเดินเข้ามารับเสื้อโค้ตในมือเขาไปเขาเดินไปตรงหน้าหรงซู เอ่ยถามว่า “เสี่ยวซู เซิ่งถิงเชินมาทำไม?”หรงซูตอบ “เหมยเหม่ยอยู่กับฉันค่ะ”เผยอวี้สังเกตเห็นของในมือเธอ “นี่อะไรเหรอ?”“เซิ่งถิงเชินให้มาค่ะ”เผยอวี้รับมา เปิดดูแวบหนึ่ง ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยรู้เรื่องสร้อยคออัญมณีอะไรพวกนี้ แต่ดูจากคุณภาพของสร้อยคอเส้นนี้ มองแวบเดียวก็รู้ว่าราคาไม่เบา“สร้อยคอเส้นนี้น่าจะไม่ถูกนะ”หรงซูบอก “ใช่ค่ะ มูลค่าพันกว่าล้าน”เผยอวี้ถึงแม้จะเดาได้ว่าสร้อยคอเส้นนี้แพง แต่ก็นึกไม่ถึงว่าราคาจะแพงถึงระดับนี้“เซิ่งถิงเชินหมายความว่ายังไงกันแน่?”“ใครจะไปรู้ล่ะคะ”ยังไงซะตอนนี้ไม่ว่าเธอจะขอหย่าหรือเรียกร้องอะไร เขาก็ทำเป็นหูทวนลมเหมือนไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ยังคงเ
Baca selengkapnya

บทที่ 459

วันหนึ่งคนในครอบครัวกำลังนั่งกินอาหารเช้าด้วยกันเหมยเหม่ยกับหรงชิงเหวินพูดคุยกัน หยอกล้อจนทั้งสองคนหัวเราะอย่างเบิกบานใจ เสี่ยวเป่าที่อยู่ในอ้อมกอดของเผยหลานหัวก็หัวเราะอ้อแอ้เหมือนอยากจะพูดด้วยเป็นบรรยากาศที่อบอุ่นและมีความสุขหรงซูอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มตอนนั้นเองแม่บ้านก็เดินเข้ามาบอก “คุณหรงคะ โทรศัพท์มือถือของคุณดังค่ะ”หรงซูเดินไปที่ห้องนั่งเล่น หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า เป็นสายของซ่งเหยียน พอรับสายและได้ยินคำพูดของซ่งเหยียน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที“ฉันจะรีบไปที่บริษัทเดี๋ยวนี้ค่ะ”หรงซูวางโทรศัพท์มือถือลงเดินกลับมาที่ห้องอาหาร“พ่อคะ แม่คะ ทางบริษัทมีเรื่องด่วน ตอนนี้หนูต้องไปที่บริษัทหน่อย แม่อยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยแล้วเดี๋ยวช่วยไปส่งเธอที่โรงเรียนอนุบาลทีนะคะ”เมื่อเห็นเธอรีบร้อนขนาดนั้นหรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวก็ไม่ได้ถามอะไรมากเธอบอกลาเหมยเหม่ย“คุณแม่เดินทางปลอดภัยนะคะ”หรงซูพยักหน้ารับ จุ๊บลงบนหน้าผากของเหมยเหม่ย จากนั้นก็ขับรถออกจากวิลล่าไปตอนที่เธอขับรถออกจากประตูใหญ่ของหมู่บ้านวิลล่า ภายในรถเก๋งสีขาวคันหนึ่งที่จอดอยู่ฝั
Baca selengkapnya

บทที่ 460

เผยหลานหัวไม่สนใจเขา ดึงประตูรถเตรียมจะขึ้นรถจู่ ๆ หวงตงเฉิงก็เอ่ยขึ้น “ไม่ได้เจอกันสิบกว่าปีเลยนะ อยากจะคุยกับคุณหน่อย ได้ข่าวว่าตอนนี้เสี่ยวอวี้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานแถมยังเปิดบริษัทของตัวเองด้วย เก่งจริง ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าลูกชายผมจะได้ดิบได้ดีขนาดนี้”น้ำเสียงที่พูดแฝงไปด้วยความตื่นเต้นและโลภมากการเคลื่อนไหวของเผยหลานหัวชะงักทันที เธอหันกลับไปจ้องเขา เอ่ยถามว่า “คุณตามมาเจอได้ยังไงกันแน่?”ปีนั้นหวงตงเฉิงเล่นการพนันจนหมดตัวและเป็นหนี้ก้อนโต ระหว่างนั้นเกิดชกต่อยกับเจ้าหนี้จนอีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัส เลยถูกตัดสินจำคุกสิบแปดปีและในช่วงที่เขารับโทษ เธอก็หย่าขาดกับเขา แต่เงื่อนไขในการหย่าตอนนั้นก็คือต้องชดใช้หนี้หนึ่งล้านแทนเขาเงินหนึ่งล้านในตอนนั้นสำหรับเธอแล้วมันเป็นตัวเลขที่มหาศาลมากแต่เธอก็ยังตอบตกลง เธอเข้ามาทำงานรับจ้างในเมืองหลวง เพื่อหาเงินใช้หนี้แทนหวงตงเฉิงและยังต้องหาค่าเทอมให้เผยอวี้อีกนอกจากเธอจะทำธุรกิจเล็ก ๆ ของตัวเองแล้ว ในเวลาเดียวกันก็ยังต้องไปรับจ้างทำกับข้าวให้คนงานในไซต์ก่อสร้าง ไซต์งานนั้นเป็นของบริษัทหรงชิงเหวินพอดี หรงชิงเหวินได้กินกับข้าวที่เธอทำก
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
434445464748
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status