ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Paid to Say I Do / บทที่ 71 - บทที่ 80

บททั้งหมดของ Paid to Say I Do: บทที่ 71 - บทที่ 80

163

Chapter 71

Javier’s POVHindi ko na mabilang kung ilang meeting ang dinaanan ko ngayong linggo.Caterer. Venue. Security. Guest list revisions. Family consultations.Parang mas komplikado pa ang wedding preparations kaysa sa isang corporate acquisition.“Sir, final na po ba itong seating arrangement?” tanong ng event coordinator habang nakalatag ang blueprint ng ballroom sa harap ko.“Final,” sagot ko agad, hindi na nag-angat ng tingin.Efficient. Decisive. Straight to the point.Ganito ako dapat.Ganito ako palagi.Sa opisina ko ngayon, nakasalansan ang mga folder na may label na Wedding Timeline, Engagement Dinner Program, Media Management.Lahat organisado.Lahat may deadline.Lahat nasa kontrol ko.Pero habang binabasa ko ang draft ng wedding vows na ipinasa ng coordinator para sa “inspiration,” may kung anong tumigil sa loob ko.“When I chose you…”Pinikit ko ang mata ko saglit.Chose.Pinili.May kakaibang bigat ang salitang iyon.Dahil hindi ko naman siya pinili.Sila ang pumili para saki
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 72

Scarlett’s POVHindi ako madaling magulat.Pero nang marinig ko ang balita tungkol sa doctor’s call kay Javier, napahinto ako.“Memory suppression beyond trauma response.”I repeated the words slowly in my head.So… may bumabalik.Hindi pa alaala.Pero may kumakatok.Nakatayo ako sa harap ng desk ko habang kausap ang contact ko sa hospital.“Are you sure?” tanong ko, steady ang boses.“Yes, ma’am. The doctor recommended further evaluation. It seems certain memories are being actively blocked.”Pinutol ko ang tawag at napangiti.Hindi dahil masaya ako.Kundi dahil interesting ito.So hindi pala ganun ka-perpekto ang pagkawala ng alaala niya.May butas.May kahinaan.At kung may kahinaan,may paraan para kontrolin iyon.Lumakad ako papunta sa bar cart at nagsalin ng wine.Kung may specific memories na naka-block… ibig sabihin may specific trigger.Music? Lugar? Tao?Cyanne.Hindi ko kailangan ng confirmation.Nararamdaman ko.Kung may parte ng nakaraan niya na gustong bumalik, malamang
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 73

Javier’s POVPagpasok ko sa condo, sinalubong ako ng katahimikan.Walang ingay. Walang tao. Malinis. Organisado. Controlled.Eksakto sa gusto ko.Isinabit ko ang coat ko at inilapag ang susi sa mesa. Sandaling tumigil ang tingin ko sa paligid, parang may hinahanap kahit hindi ko alam kung ano.Naglakad ako papunta sa kusina para kumuha ng tubig.Pagbukas ko ng ref, may nahulog na maliit na bote mula sa gilid ng shelf.Bumagsak iyon sa sahig.Napamura ako ng mahina at yumuko para pulutin.Pero nang mahawakan ko ang bote,bigla akong napahinto.Strawberry.Simpleng flavored drink lang.Pero may kung anong sumagi sa isip ko.Isang mabilis na imahe.Hindi malinaw.Isang babae na nakasimangot habang hawak ang parehong bote.“Hindi ko gusto ‘yan, masyadong matamis.”Mahinang tawa.Sarcastic.Malambing.Nanigas ang katawan ko.Sino iyon?Tumayo ako nang dahan-dahan, hawak pa rin ang bote.Sinubukan kong idiin ang alaala.Mukha.Pangalan.Lugar.Wala.Blank.Pero ang pakiramdam hindi.Ramdam
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 74

Scarlett’s POVHindi ako papayag na hindi matuloy ang mga plano ko.Matagal ko nang hinihintay ang pagkakataong pabagsakin ang mga Mondragon. Ilang taon kong pinaghandaan ang lahat ng ito, kaya hindi ako titigil ngayon pa.Hindi man agad natuloy ang plano kong gamitin ang anak nila…Sisiguraduhin kong sa huli, babagsak pa rin sila sa mga kamay ko.Mahigpit kong hinawakan ang baso ng wine habang nakatanaw sa malawak na lungsod mula sa bintana ng opisina ko.“Ma’am, okay na po ang lahat,” maingat na sabi ng assistant ko. “Naka-set na po ang date ng kasal. Pati po ang venue ng reception, nakaayos na rin.”Dahan-dahan akong ngumiti.“Very good,” malamig kong sagot. “Siguraduhin mong walang magiging problema. Hindi pwedeng pumalpak ang plano ko.”Tumango siya agad. “Yes, ma’am.”Pagkaalis niya ng opisina, muli akong tumingin sa bintana.Hindi lang ito basta kasal.Ito ang magiging simula ng pagbagsak ng pamilyang matagal ko nang gustong durugin.At sa pagkakataong ito…wala nang makakapigi
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 75

Javier’s POVNakababad ako sa mga dokumento sa opisina, ngunit ramdam ko ang bigat sa dibdib parang may kulang sa buhay ko. Ilang araw na ang lumipas matapos ang aksidente, ngunit wala pa rin akong maalala nang buo. May mga piraso ng alaala paminsan-minsan na sumusulpot, ngunit malabo at naglalaho rin agad, parang mga ulap sa umaga.Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon ang nararamdaman ko. May mga taong tumatawag sa akin ng “Javier” na may halong pagkabahala, may mga mata na parang kilala ako, pero wala akong matandaan. Mayroon ding mga pangalan na pumapasok sa isip ko, pero hindi ko matukoy kung sino sila. Ang tanging malinaw sa akin ay ang bigat ng responsibilidad lalo na sa kumpanya at sa pamilya.“Mr. Mondragon, pinapatawag po kayo sa isang family meeting,” sabi ng secretary, maingat ang tinig. Nagpakita siya ng isang maliit na ngiti, marahil upang pakalmahin ako, ngunit hindi ito epektibo.Tumayo ako, bahagyang nahihirapan dahil sa kirot sa ulo at kalituhan. Huminga ako ng mal
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 76

Isabella’s POVNakaayos akong nakaupo sa malaking salamin ng aking kwarto, sinusulyapan ang sarili ko. Ang bawat detalye ng aking itsura ay perpekto ang buhok, makeup, damit. Ngunit sa kabila ng kaayusan, may kirot sa loob ko na hindi ko maipaliwanag.Papakasalan ko si Javier Mondragon. Sa lahat ng bagay na ipinangako sa akin, ito ang pinakadelikado. Hindi dahil hindi ko siya gusto, hindi rin dahil wala akong plano sa sarili ko kundi dahil ramdam ko na may isang bagay na hindi ko kontrolado sa eksenang ito.Alam ko ang plano ni Scarlett. Alam ko na ang bawat hakbang ng kasal na ito ay bahagi ng isang mas malaking laro. Isa siyang maestro sa manipulasiyon, at kahit ako, minsan, nahuhuli sa kanyang galaw. Ngunit may sariling plano rin ako. Ang kasal na ito ay maaaring maging pabor sa akin kung alam ko kung paano ito gagamitin.Habang inaalala ko ang mga nakaraang araw, napapansin ko ang galaw ni Javier. Malamig siya, tahimik, at parang hindi ganap na naroroon sa kasalukuyan. May mga pag
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 77

Tiffany’s POVI was scrolling through my phone while sitting in the cafe… just minding my own business, when a post popped up. Akala ko usual school update lang, pero my heart literally stopped when I saw it.“Javier Mondragon & Isabella Villareal – Wedding Date Confirmed: March 30th”Nakita ko ang petsa at para bang huminto ang mundo ko. I couldn’t breathe. Ang puso ko ay tumibok ng sobrang bilis, parang gusto nang lumabas sa dibdib ko.“Oh my God…” bulong ko, nanginginig ang kamay habang hawak ang phone.Hindi ko alam kung bakit parang nahilo ako bigla, parang may kumagat sa tiyan ko. My vision blurred, and I felt myself tilting forward. “Ethan… Ethan…” halos maiyak ako habang iniiyak sa harap ng cafeteria.Before I knew it, I was collapsing, my legs giving out, and Ethan was there, catching me in the nick of time.“Tiff! Tiffany, hey look at me! I got you,” he said, panicked but steady, holding me tight as he guided me to the clinic nearby.Habang nakasandal ako sa braso niya, para
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 78

Ethan’s POVI didn’t expect my day to go like this. One minute, we’re just grabbing coffee after class, and the next… Tiffany collapses in front of me.“Tiff!” I shouted, catching her before she hit the floor. Her body was trembling, her grip weak. “Hey, look at me! You’re okay, I got you,” I said, my heart racing. I guided her carefully toward the clinic nearby, my arms holding her like she was fragile glass.She was shaking violently, her tears soaking through my shirt. I could feel her panic and confusion radiating off her. “Ethan… I… I saw the date…” she whispered, voice cracking.“Relax, Tiffany. You’re safe now. Just breathe,” I tried to calm her, but honestly, my own heart was pounding. Seeing her like this… it scared the hell out of me.When we reached the clinic, I helped her onto the examination bed. She buried her face in her hands, trembling. “It’s… it’s March 30th…” she mumbled. “The wedding…”My stomach twisted. I knew she was talking about Javier and Isabella. And someh
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 79

Tiffany’s POVTiffany’s POVNakapikit ako sa kama, mahigpit na hawak ang cellphone habang iniisip kung paano ko sasabihin ang bagay na kinatatakutan kong aminin. Ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Alam kong hindi ko na pwedeng ipagpaliban pa. Kailangan ko nang sabihin sa parents ko sa Pilipinas.Huminga ako nang malalim bago pindutin ang call button.“Mom… Dad…” nanginginig ang boses ko nang sumagot ang linya.“Anak, Tiffany! Kumusta ka na diyan sa Singapore?” tanong ni Mommy. May halong pag-aalala ang boses niya, parang ramdam niya agad ang kaba ko.“Mom… Dad… I… I need to tell you something,” mahina kong sabi. Halos hindi ko mapigilan ang luha na nagbabadyang pumatak. Pinilit kong huminga nang malalim para hindi tuluyang maiyak habang kausap sila.“Okay, anak… what is it?” sabi ni Papa. Mahinahon ang boses niya, pero ramdam ko ang pag-aalala.“I… I’m pregnant.”Pagkasabi ko noon, parang tumigil ang mundo.Biglang tumahimik sa kabilang linya. Kahit hindi ko sila nakikita, ramdam ko an
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 80

Tiffany’s POVNakaupo ako sa gilid ng kama, ang mga kamay ko nakapulupot sa tiyan ko. Hindi ko pa ramdam ang baby, pero alam ko may maliit na buhay na nakadepende sa akin. Para bang bawat hininga at bawat desisyon ko ngayon ay may epekto sa kanya.Huminga ako nang malalim. Masakit pa rin ang katawan ko, at kahit ilang linggo pa lang ang baby, ramdam ko na ang bigat ng responsibilidad. Ang bawat galaw ko, bawat pagkain, bawat pahinga… mahalaga na ngayon.Ilang araw na lang ang natitira bago ang kasal ni Javier. Ramdam ko ang kaba sa dibdib ko. Ayaw kong malaman ni Scarlett dahil magiging malaking gulo na naman ito. Maaaring pati ang anak ko ay gamitin niya laban sakin o sa pamilya ko.Ang bawat desisyon ngayon ay puno ng takot at pangamba. Kung sasabihin ko, baka magulo ang lahat. Kung hindi, baka mapuno ako ng panghihinayang at pagsisisi sa mga susunod na araw.Pinikit ko ang mata at pilit pinapalakas ang loob. “Kaya ko ito… para sa’yo,” bulong ko sa sarili ko, sa baby. “Walang makaka
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
678910
...
17
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status