All Chapters of บังเอิญผ่านมาให้รัก: Chapter 51 - Chapter 60

พอหายดีภวัตก็เรียกวินิตหอบงานมาให้ทำถึงนาทองคำเลขาหนุ่มจึงต้องวิ่งลอกไปมาชนิดวันเว้นวันก็ว่าได้ โชคดีที่ก่อนหน้านี้ภวัตได้วางแผนไว้อย่างครอบคลุม นอกจากต้องหัวหมุนนิดหน่อยแล้ว วินิตก็ไม่ต้องลำบากจัดการงานอะไรอีก เรื่องรุทรก็ไม่ต้องกังวล ตอนนี้คุกคือที่ซึ่งอีกฝ่ายอยู่อาศัย ส่วนอัศวเลิศเทวาก็มีตัวแทนคนใหม่ของภวัตไปนั่งบริหารแทนแล้วสิ่งที่อยู่นอกแผนและน่ากังวลก็คือการบาดเจ็บของภวัต!บางครั้งวินิตก็รู้สึกเหมือนเจ้านายไม่ได้ ‘ป่วยทางสมอง’ ภวัตยังสามารถจัดการอะไรๆ ตามแผนที่วางเอาไว้ได้เป็นอย่างดี เขาลงมือจัดการจนรุทรไม่อาจเห็นเดือนเห็นตะวันนอกซี่กรงคุก ทั้งยังส่งตัวแทนคนใหม่ขึ้นไปขี่หัวผู้บริหารรุ่นเก่าพวกนั้นอย่างง่ายดายแต่ภวัตกลับจำเมียตัวเองไม่ได้เนี่ยนะ!?วินิตกังขาในจุดนี้ กรองขวัญไม่ใช่คนที่ภวัตจะลืมได้ง่ายดาย ในบรรดาใครหลายคนที่ภวัตแคร์ กรองขวัญถือเป็นที่สุด เป็นที่หนึ่งอยู่บนหัวของคนเหล่านั้น คิดไปคิดมาดวงตานิ่งสงบของเลขาหนุ่มพลันหรี่มองคนที่กำลังเซ็นรับรองเอกสารสำคัญอยู่เงียบๆ“ลำบากนายแล้วนะ ลูกเป็ดท้องแก่มากขึ้นทุกวัน ฉันไม่อยากห่างไปไหน” ภวัตเงยหน้าบอกหลังจากปิดแฟ้มเอกสารสุดท้

ไม่กี่วันต่อมาภวัตก็ออกจากหมู่บ้านนาทองคำไปวันนี้เป็นวันเดียวกับที่ชาวบ้านมาลงแขกช่วยเกี่ยวข้าวให้นาข้าวของย่าทวดคำหอม แดนดินผู้เสียท่าให้ลูกเขยตัวดีแสยะยิ้มกับลมฟ้า หันมาต้อนลูกๆ ไปรอชาวบ้านที่มาช่วยลงแขกเกี่ยวข้าวในนาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางแน่นอนว่าย่าทวด เมียรัก และลูกสาวที่ท้องแก่รอดตัวไปคนที่เหลือต้องมาลงนาทั้งหมด!ด้วยความที่พื้นที่นาข้าวมีเป็นพันๆ ไร่ การเก็บเกี่ยวจึงใช้เวลานานพอสมควร ไม่สามารถทำเสร็จในวันสองวัน ยิ่งเลือกใช้แรงงานคนแทนเครื่องจักรช่วยทุ่นแรง ยิ่งใช้เวลานานขึ้น ต้องหมุนเวียนคนมาลงแขกเกี่ยวข้าวให้รอบแล้วรอบเล่า ผลผลิตจึงเก็บเกี่ยวได้มากกว่าครึ่งแต่จนถึงตอนนี้ ภวัตก็ยังไม่ได้ลงไปเกี่ยวข้าวให้พ่อตาอยู่ดี ในระหว่างที่พ่อตาเกี่ยวข้าว เขางานยุ่งจนต้องเดินทางขึ้นลงกรุงเทพฯ กับนาทองคำเป็นว่าเล่น กลับจากทำงานครั้งล่าสุดนี้ ภวัตจึงมีของฝากมาให้ทุกคนเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ“นี่ของฝากคุณทวดครับ”หญิงชรารับเอาถุงขนาดเล็กมาเปิดดู “เทียนหอม?”“เทียนหอมมีสรรพคุณสร้างความผ่อนคลายให้จิตใจ ผมทราบว่าคุณทวดชอบกลิ่นดอกมะลิ เลยเลือกลิ่นนี้มาฝากครับ” ภวัตอธิบายที่มาเสียงนุ่ม ของขวัญแต่ละชิ

หญิงสาวค้อนขวับ แต่ไม่ดิ้นออกจากอ้อมแขนเขา อุบอิบเถียงไปเบาๆ “ใครจะอยากมีลูกกับตัวเองหลายๆ คน”“พี่ไง พี่อยากมีลูกกับลูกเป็ดหลายๆ คนเลย บอกแล้วว่าจะสร้างคอกเป็ด” เขาบอกอย่างหน้าด้าน“พอๆ เรื่องนั้นไว้ค่อยว่ากันทีหลังค่ะ เอาเรื่องชื่อลูกคนนี้ก่อน ตกลงว่าเห็นด้วยนะคะ ถ้าจะใช้ชื่อที่พ่อดินตั้งให้”“ครับผม”“อุ้ย!” เธอสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงแรงตุบๆ ในท้องภวัตหมุนร่างภรรยากลับมาก้มลงบอกลูกในท้องเสียงนุ่ม “พ่อบอกว่าให้ดิ้นเบาๆ ทำแม่เจ็บแบบนี้เป็นเด็กไม่ดีรู้ไหม”เด็กไม่ดีของพ่อออกแรงถีบรัวๆ เลยคราวนี้ คุณแม่เลยต้องห้าม“อย่าคุยกับลูกอีกเลยค่ะ เดี๋ยวงอแงอยากออกมาตอนนี้ละยุ่งเลย”ภวัตทำหน้านิ่ง “เขากำลังเถียงพี่”“ก็ไปว่าลูกเป็นเด็กไม่ดีก่อน”“แต่ลูกเตะเราแรงเกินไป พี่ไม่ชอบ”“ลูกอาจจะอยากเล่นกับเราก็ได้นะคะ” กรองขวัญบอกอย่างอ่อนใจในความห่วงเกินพอดีของสามีว่าที่คุณพ่อถึงกับถอนหายใจ “อยู่ในท้องยังฤทธิ์เยอะแบบนี้ พี่ว่าน่าจะเป็นตัวผู้แน่ๆ ให้ชื่อพฤทธิ์ก็ได้”“อืม ดูเหมือนว่าลูกจะชอบชื่อนี้เหมือนกันเลยค่ะ” กรองขวัญบอกเสียงกลั้วหัวเราะเมื่อรับรู้ถึงการดิ้นของลูกน้อยในท้อง“ชอบไปหมด เด็กหลายใจ” พอ

“บอกความจริงเขาซะ” สั่งเสียงเข้มแล้วภวัตก็นั่งลงกอดอกกดดันอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าตึงสนิทกรองขวัญได้แต่ยิ้มแหยให้สามี ก่อนจะรีบโทรหาภาดาพร้อมเปิดลำโพงให้สามีได้ยินด้วยกัน “ฮัลโหล เฮีย...”“ไอ้น้องบ้า! เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอก ปล่อยให้ตัวเองท้องไม่มีพ่อได้ยังไง พี่จะไปกระทืบไอ้หน้าตัวเมียนั่น!”เสียงโวยวายของภาดาทำเอาเธอยิ้มไม่ออก รู้ว่าตอนนี้คงพูดไม่ทัน เลยเบ้ปากซบหน้ากับแขนสามีฟังภาดาโวยต่อ“รู้ไหมว่าตอนนี้คนที่บริษัทเอาแกมาพูดเสียหายแค่ไหน แฟนใหม่ไอ้เชี่ยนั่นแทบจะไม่มีที่ซุกหัวในบริษัท เพราะถูกคนอื่นด่าว่าแย่งผัวแกมา!”‘ผัว’ ตัวจริงยิ้มเหี้ยมจนกรองขวัญขนลุก รีบแก้ตัวกับหนุ่มรุ่นพี่ “มันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนะเฮีย คือว่าลูกเป็ดไม่ได้...”“แล้วมันเป็นแบบไหน! ฉันนับเวลาดูแล้ว ตอนแกมาลาออกจากงาน แกต้องท้องอยู่แน่ๆ อย่าปิดบังฉันเลย เล่าความจริงมา พี่ชายคนนี้จะไปลากคอไอ้เวรนั่นมากระทืบให้จมกองเลือด เพื่อแก้แค้นที่มันทิ้งแกไปเอง”“โอ๊ย! พี่ภาสนี่ ก็บอกว่าไม่ใช่ๆ ไง ลูกเป็ดกับนายนั่นไม่เคยมีอะไรกันจะท้องได้ยังไงห๊า!” เธอชิงปรี๊ดก่อนที่คนข้างๆ จะทนไม่ไหวเอา“อ้าว! แกท้องได้ยังไง แกไม่รู

“คนโกหก!” คนตื่นขึ้นมาในสภาพมีรอยจ้ำสีกุหลาบเต็มตัวบนเตียงหลังใหญ่ตะโกนใส่หน้าสามี พร้อมกับทุบอกกว้างขาวเนียนนั่นอย่างโมโห“โอ๊ยๆ อะไรกันลูกเป็ด มาทุบพี่ทำไม”“ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ! ความจำกลับมาแล้วใช่ไหม คนบ้า! ทำแบบนี้ได้ยังไง มาหลอกแอ้มเค้าทำไม!“ภวัตหัวเราะเบาๆ ดึงภรรยาลงมานอนบนอกที่โดนทุบเอาๆ เมื่อกี้อย่างไม่ถือสา “เลิกโวยวายเสียงเบาได้แล้วน่า เดี๋ยวลูกก็ตื่นหรอก”คนใช้เสียงเท่ายุงบินขึงตาใส่สามี ถ้าไม่กลัวลูกที่นอนก้นโด่งอยู่ในคอกข้างๆ จะตื่นขึ้นมา เธอคงกรี๊ดลั่นบ้านไปแล้ว เขามันเสือร้ายชัดๆ เลย!“บอกแล้วว่าความจำของพี่ไม่สำคัญเลย แค่เรารักกันเหมือนตอนนี้ต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าเราจะแก่เฒ่าจากกันไปก็พอแล้วสำหรับพี่”“แต่ลูกเป็ดกลัวนี่ อาวัตรู้ไหมว่าลูกเป็ดกลัวมากแค่ไหน ลูกเป็ดกลัวว่าอาวัตจะจำได้ว่าเราแต่งงานกันเพราะอะไร เรามีลูกเพราะอะไร กลัวจนเครียดไปหมด แต่ที่ลูกเป็ดกลัวที่สุดก็คือกลัวอาวัตไม่รักลูกเป็ดแล้ว!!”ภวัตดึงคนคิดมากขึ้นมาจูบเบาๆ ก่อนจะสั่งว่า “ห้ามพูดว่าพี่ไม่รักลูกเป็ดนะ”“ก็ลูกเป็ดกลัวนี่”“มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ ลูกก็มีด้วยกันแล้ว ยังจะกลัวอะไรอีก หืม”“ถ้าอาวัตไม่บังเอิ