All Chapters of เพื่อนคนนี้ที่จอมทัพอยากได้ (เซตวิศวะ): Chapter 1 - Chapter 10

คุยกับนักเขียนสวัสดีค่ะคุณนักอ่านที่น่ารักของออร่า..(นามปากกา..สามจันทร์) มาทักทายกับนิยายเรื่องใหม่ในเซตวิศวะ I need you เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนที่มีมาอย่างยาวนาน ต่างคนต่างคิดไม่ซื่อ แต่ไม่มีใครยอมรับ กระทั่งได้มาอาศัยอยู่ในห้องเดียวกัน ก็มีคนหนึ่งที่จ้องจะงาบเพื่อนอยู่ตลอด มาลุ้นกันว่าฝ่ายไหนจะเปิดก่อน แล้วคนเปิดก่อนจะได้เปรียบจริงหรือเปล่า มาพิสูจน์สมการที่ว่า เพื่อนเล่นเพื่อนจะ = รัก จริงหรือเปล่า? นาเดียร์ ➡️ เธอเก่งแต่กับเขา จอมทัพ ➡️ และเขาก็ใจอ่อนแต่กับเธอ....................................................................................EP. 1 ทันทีที่รหัสประตูคอนโดถูกปลดล็อกจอมทัพก็ต้องยืนขาแข็งนิ่งอึ้งกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า จะไม่ให้อึ้งได้อย่างไรในเมื่อบุคคลที่ยืนยิ้มแฉ่งพร้อมทักทายเสียงใสแจ๋วคือเพื่อนที่ไม่ได้ติดต่อมานานหนึ่งปีเต็ม “สวัสดีจอมทัพสุดหล่อของเรา” “.........” คนตัวโตภายใต้เสื้อชอปคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม พูดไม่ออกบอกไม่ถูก อะไรจะประจวบเหมาะได้ขนาดนี้

EP .3 วันต่อมา.. จอมทัพเข้าห้องบรรยายด้วยสีหน้าและแววตานิ่งขรึมอย่างทุกครั้ง แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือผมถูกเซตมาอย่างดี ดูเนี๊ยบ ดูทรงนายแบบเกินกว่าจะเป็นผู้ชายที่ชอบลากอีแตะหูหนีบไปเดินห้างอย่างจอมทัพ แปลก..แปลกจนอัคคีอดไม่ไหวต้องเอ่ยปาก “ผีบิวตี้บล็อกเกอร์เข้าสิงมึงเหรอถึงเซตผมมาซะหล่อ ปกติแค่อาบน้ำแปรงฟันมาเรียนตอนเช้าได้ก็ดีถมเถ” อย่างที่รู้กันคณะวิศวะมีนักศึกษาชายเสียส่วนใหญ่ เวลาเลิกเรียนหรือไม่มีงานค้างส่ง พวกเขามักรวมตัวไปท่องราตรีโต้รุ่งอยู่ตลอด เมาหัวราน้ำ นัดหญิงมาเย็บ ถ้าเงินเหลือ ๆ ก็ลงอ่างหาสาวช่วยอาบน้ำ กว่าจะนอนก็ตีหนึ่งตีสอง ฉะนั้นการตื่นมาเรียนคาบเช้าจึงทุลักทุเลพอสมควร อย่างเมื่อคืนพวกเขาก็อยู่ร้านนั่งชิลแถวคอนโดจอมทัพ แต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นมันถึงเทเพื่อน หนักไปกว่านั้นคือเทคนคุยที่พูดนักพูดหนาว่าตรงสเปก หลังจากพาไปฉี่บนคอนโดมันก็ปล่อยให้น้องไข่มุกกลับร้านคนเดียวเฉยเลย “มึงมีพิรุธว่ะทัพ” “อย่ายุ่ง” จอมทัพปัดมือที่ยุ่มย่ามกับผมออกไปให้พ้น

EP. 5 กลับถึงห้องนาเดียร์ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมถึงถูกพาออกมา ทั้งที่เธออาการดีขึ้น เริ่มอยากทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ถึงอัคคีบอกจะจีบ แต่ด้วยสัญชาตญาณเพศหญิง เธอรู้สึกว่าฝ่ายนั้นแค่หยอกเล่นไม่คิดจริงจัง มีแต่เพื่อนสุดหล่อนี่แหละที่คิด เห็นอาการหงุดหงิดไม่มีสาเหตุของเขา นาเดียร์เลยรูดซิปปากไม่พูดมากเหมือนเคย รีบเข้าครัวทำมื้อเย็นที่ได้คำตอบระหว่างทางว่า ‘อะไรก็ได้’ หนึ่งชั่วโมงต่อมาแกงจืดหมูสับ ผัดกะหล่ำปลีน้ำปลาใส่พริกเยอะๆ (จอมทัพชอบ) กับข้าวสวยร้อน ๆ ก็วางอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์ จอมทัพนั่งประจำที่ เชฟจำเป็นก็ปีนขึ้นนั่งเก้าอี้ทรงสูงตามมาสมทบ เป็นฝ่ายชายที่ลงมือจ้วงเข้าปากด้วยความหิวโหย ส่วนฝ่ายหญิงก็จ้องตาแป๋วรอคำชม เหมือนทุกครั้งที่ทำกับข้าวให้เขากิน ไม่นานเสียงที่อยากได้ยินก็ดังออกมา หลังจากกินครบทั้งสองอย่าง “รสชาติดี" “จริงอะ?” เชฟจำเป็นทำเสียงไม่เชื่อถือ ทว่ายิ้มหน้าบานเป็นกระด้งนำไปก่อนแล้ว “เราเคยโกหกหรือไง” “งั้นก็กินเยอะ ๆ เราตั้

EP. 7หลายวันต่อมา.. คนตื่นเช้าอยู่เป็นนิจกำลังเดินวนไปวนมาอย่างใช้ความคิด ดวงตาจับจ้องประตูห้องที่ถูกจอมทัพสั่งห้ามไม่ให้เคาะ ห้ามเข้าโดยพลการ จะหยิบอะไรในห้องไปใช้ต้องบอกก่อน ล่าสุดเธอถูกดุเรื่องหมวก เมื่อก่อนเขาไม่เคยหวงของ แต่ตอนนี้หวงทุกอย่าง กระทั่งเนื้อตัวก็หวง แตะนิดแตะหน่อยก็ทำหน้าดุใส่ “จะสิบโมงแล้วยังไม่ตื่นอีกเหรอ” ถึงเป็นวันหยุดแต่จอมทัพก็ควรตื่นมากินข้าวเช้า นาเดียร์จึงลังเลว่าจะเคาะเรียกดีไหม ยืนขบริมฝีปากอยู่สักพักก็ตัดสินใจเดินไปแนบหูกับประตู ได้ยินแว่ว ๆ เป็นเสียงอืออา คิ้วสวยขมวดเป็นปมสงสัยว่าคนข้างในกำลังทำอะไร ไม่กี่อึดใจต่อมาก็ได้ยินเสียงเรียก “เดียร์ ซี้ด” “!!” หญิงสาวแนบหูเข้าไปชิดยิ่งขึ้น หากได้ยินไม่ผิดเขาเรียกชื่อเธอใช่หรือเปล่า และไม่ต้องสงสัยนาน เสียงนั้นก็ดังอีกครั้ง “เดียร์..อ่าส์” ไม่รอให้เรียกซ้ำเจ้าของชื่อตัดสินใจบิดลูกบิดประตูแล้วเปิดเข้าไป ยังไม่ทันมองว่าเจ้าของห้องทำอะไรเธอก็เปล่งเสียงใสแจ๋วออกมา “เรียกเราเหรอ? ว๊าย

EP. 9 จอมทัพสอดลิ้นเข้าไปควานลึกภายใน เกาะเกี่ยวลิ้นเล็กมาดูดดังจ๊วบราวกับคนหิวโหย วินาทีนั้นนาเดียร์ตัวชาขึ้นมาทันที ตกตะลึงจนไร้เรี่ยวแรงจะผลักไส เขาจูบเหมือนจะกลืนกิน จูบเหมือนต้องการสูบวิญญาณ “อื้อ ทะ..ทัพ” ชายหนุ่มเว้นช่วงให้เธอได้หายใจเอาอากาศเข้าปอด ก่อนประกบปากลงจูบอีกครั้ง ฝ่ามือใหญ่ล็อกท้ายทอยเล็กให้เอียงไปตามองศาที่ต้องการ เรียวลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดพันระรัวอยู่ในช่องปากหวานอย่างแนบแน่น รสชาติของเพื่อนตัวน้อยหวานฉ่ำจนส่วนกลางกายของเขาเครียดแข็ง ร่างกำยำจึงเบียดเข้าใกล้จนคนในอ้อมกอดแทบจมหายเป็นเนื้อเดียวกัน เสียงดูด เสียงบดดังไปทั่วห้อง กลิ่นน้ำลายคละคลุ้งยิ่งทำให้จุมพิตทวีความดุดันขึ้นเรื่อย ๆ นาเดียร์มึนเมารสจูบจนจับต้นชนปลายไม่ถูก จูบแรกถูกฉกชิงไปด้วยน้ำมือคนที่เติบโตมาด้วยกัน แค่เริ่มต้นเขาก็แลกลิ้นเลย แบบนี้มันเกินไป แต่ทั้งที่รู้ว่าเกินไป รู้ว่าไม่เหมาะสม ใจหนึ่งก็อยากปฏิเสธสัมผัสจาบจ้วง ทว่าอีกใจก็ยินดีให้เขากระทำ จอมทัพดูดริมฝีปากสั่นระริกแรง ๆ ก่อนผละออกมาแนบหน้าผ