All Chapters of รักในเงาเพชร:ปากร้ายซ่อนรัก The Diamond Shadow Series4: Chapter 91 - Chapter 98

ในงานแถลงข่าวปรับโครงสร้างองค์กรครั้งใหญ่ ธีร์ ธีรภพ ในฐานะประธานบริหารสูงสุด ยืนโดดเด่นอยู่กลางเวที โดยมี มินทิรา เลขเลขเลขเลขเลขเลขเลขเลขภรรยาทำหน้าที่ลขาส่วนตัวและหลานสาวสายตรงของคุณหญิงแสงจันทร์ยืนสนับสนุนอยู่ข้างๆ อย่างสง่างาม มิ้นส่งยิ้มให้น้ำหวานอย่างจริงใจ เพราะสำหรับเธอแล้ว การได้น้ำหวานกลับมาคือการเติมเต็มครอบครัวที่ขาดหายไป "วันนี้ Diamond Group ของเราจะแข็งแกร่งกว่าเดิม" ธีร์กล่าวเสียงกังวาน "ผมขอแนะนำ คุณบงกชรัตน์ รัตนเวตท์ ในฐานะ ประธานบริหารฝ่ายบัญชีประจำสำนักงานใหญ่ คนใหม่ของเราครับ!" เสียงปรบมือดังสนั่น น้ำหวานก้าวขึ้นไปยืนเคียงข้างพี่ธีร์และมิ้น เป็นภาพลักษณ์ใหม่ของ Diamond Group ยุคใหม่ ที่รวมพลังกันอย่างเหนียวแน่น หลังเลิกงานน้ำหวานยังอยู่เครียงาน ภายในห้องทำเต็มไปด้วยแฟ้มเอกสารบัญชีชุดใหญ่ วิศรุตเดินเข้ามายืนซ้อนหลังร่างบางที่กำลังมองวิวเมืองยามค่ำคืน "ตำแหน่งประธานฝ่ายบัญชีเนี่ย... ดูจะยุ่งกว่าที่คิดนะ" วิศรุตกระซิบพลางกอดเอวเธอไว้ "พี่ต้องทำเรื่อง เบิกตัว เมียพี่จากกองเอกสารพวกนี้ยากขึ้นไหมเนี่ย“ น้ำหวานหัวเราะคิกคักพลางหันมาสบตา "ยากสิคะ... เพราะประธานฝ่า

หลังจากพิมพรยอมใจอ่อนนอนเฝ้าไข้ที่โซฟาจนเช้า แสงแดดอ่อน ๆ เริ่มสาดส่องเข้ามาในเพนท์เฮาส์หรู ตุลที่แกล้งป่วยจนอิ่มอกอิ่มใจค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นมองร่างบางที่นอนขดตัวอยู่บนโซฟาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง เขาเดินไปหยิบผ้าห่มที่หล่นลงพื้นมาคลุมให้เธอเบา ๆ พิมพรขยับตัวตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย พอเห็นหน้าตุลเธอก็รีบเด้งตัวขึ้นทันที “คุณทนาย! เป็นยังไงบ้างคะ ไข้ลดหรือยัง?” มือเรียวสวยเอื้อมไปแตะหน้าผากคนตรงหน้าด้วยความชินชิน แต่ครั้งนี้ตุลไม่ได้หลบ เขาจับมือเธอไว้แน่นแล้วดึงให้เธอนั่งลงสบตากับเขานิ่ง ๆ “ผมหายแล้วครับ... หายตั้งแต่เห็นคุณยอมมานอนเฝ้าผมทั้งคืนแบบนี้” ตุลเอ่ยเสียงนุ่ม แววตาขี้เล่นหายไปเหลือเพียงความจริงจัง “หายแล้วก็ดีค่ะ... งั้นพิมกลับห้องก่อนนะคะ จะได้รีบไปเตรียมตัวทำงาน” พิมพรพยายามจะชักมือกลับเพราะเริ่มทำตัวไม่ถูกกับบรรยากาศที่เปลี่ยนไป “พิมครับ...” ตุลเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้พิมพรต้องหยุดฟัง “ที่ผ่านมา... ผมหาห้องให้คุณ ช่วยเหลือคุณเรื่องคดี เอาเครื่องครัวมาวางในห้องคุณเพื่อหาเรื่องมากินข้าวด้วย แล้วยังแกล้งป่วยเพื่อให้คุณมาดูแลแบบนี้... คุณคิดว่า

ณ ห้องอาหารสุดหรูของโรงแรม อัศวธารา ที่ตอนนี้ เจ้าของโรงแรมอย่าง ภาคิน สั่งปิดโซนพิเศษเพื่อให้น้องเขยอย่างศรัณย์ที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้มานั่งฉลองเตรียมงานแต่งครั้งที่สาม พร้อมหน้าพร้อมตาแก๊งเพื่อนซี้ ทั้งธัช ธีร์ และวิศรุต "พวกมึงไม่ต้องอิจฉาหรอกนะ โดยเฉพาะไอ้ธัช ไอ้ธีร์... เมียพวกมึงยังไม่ท้องใช่ไหมล่ะ" ศรัณย์เอ่ยพลางยกแก้วน้ำส้มขึ้นจิบเบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "แต่มะปรางน่ะ... 3 เดือนแล้วโว้ย! แซงหน้าพวกมึงไปไกล" "เออ! ยอมรับว่ามึงไวไอ้หมอ" วิศรุต เบรกแรงพลางเทน้ำใส่แก้ว "แล้วมึงจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรนะ 'ศรัณย์วริศ' เหรอ แล้วถ้าเกิดท้องนี้ลูกมึงเป็นผู้หญิงล่ะไอ้หมอ มึงจะทำยังไง" "ผู้ชายเว้ย! กูบอกแล้วไงว่าคนนี้ผู้ชาย" ศรัณย์ยืนยันเสียงแข็งหน้าตาย "กูหมายถึงท้องสองน่ะ! ถ้าคนต่อไปเป็นผู้หญิงล่ะ" วิศรุตเซ้าซี้ต่อ ศรัณย์นิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มมุมปาก "ถ้าลูกสาวเหรอ... ก็คง 'วริศรา' หรือไม่ก็ 'ศรัณย์รัตน์' มั้ง ฟังดูเพราะดีออก" "เฮ้ย! ไม่ได้ๆ 'วริศรา' นี่กูจองแล้ว!" วิศรุตโพล่งขึ้นมาจนคนทั้งโต๊ะหันมอง "ชื่อนี้กูเล็งไว้ให้ลูกสาวกูในอนาคต มึงห้ามแย่งนะไอ้หมอ" "โอ๊ยยย! ไ

ภายในห้องสวีทสุดหรูของคฤหาสน์อัศวธารากุล หลังจบงานเลี้ยงอันเหนื่อยล้า วิศรุตในสภาพที่ถอดสูทออกเหลือเพียงเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมลงสองสามเม็ด เดินเข้าไปสวมกอดน้ำหวานที่กำลังง่วนอยู่กับการเช็ดเครื่องสำอางหน้ากระจก “หวานครับ... พี่ว่าเราไปฮันนีมูนที่ปารีสแล้วต่อด้วยสวิตเซอร์แลนด์ดีไหม พี่จองที่พักแบบส่วนตัวสุดๆ ไว้แล้วนะ จังหวะนี้แหละดีที่สุดเพราะเจ้าภรตมันบินมาไทยพอดี ทางสะดวกเราเลยล่ะ” วิศรุตกระซิบชิดใบหูพลางสูดดมความหอมจากซอกคอเมียหมาดๆ น้ำหวานหัวเราะเบาๆ “พี่รุตคะ... แผนสูงจริงๆ นะคะ แต่อย่างที่หวานบอก หวานยังไม่อยากทิ้งงานยาวขนาดนั้น หวานยังอยากทำโปรเจกต์บัญชีปีนี้ให้เสร็จก่อน และที่สำคัญ... หวานยังรู้สึกว่าตัวเองยังทำหน้าที่ ‘เมีย’ ได้ไม่ดีพอเลย ดูสิคะ ขนาดหัดทำกับข้าวมาตั้งนาน หวานยังทำไม่เก่งเท่าที่ตั้งใจเลย” วิศรุตหมุนตัวน้ำหวานให้หันกลับมาสบตา แววตาเขาเต็มไปด้วยความรัก “หวานจะเก่งไปถึงไหนครับ สำหรับพี่ แค่หวานมานั่งกินข้าวด้วย พี่ก็อิ่มใจจะแย่แล้ว ฝีมือหวานน่ะเปิดภัตตาคารได้เลยนะ โดยเฉพาะขนมพวกนั้น... จากที่พี่ไม่เคยชอบกินของหวาน ตอนนี้พี่เสพติดขนมฝีมือหวานจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วคร