บททั้งหมดของ เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!: บทที่ 21 - บทที่ 30

บทที่ 17สุดหล่อผู้นี้คือเจ้าแห่งการสาดน้ำกลิ่นปลาย่างหอมหวนลอยโชยไปทั่วทั้งบริเวณ ปลาย่างธรรมดากลางป่าถูกจัดวางบนแผ่นหินพร้อมกับเครื่องเคียงจนมีหน้าตาราวกับอาหารตามภัตตาคาร คาดไม่ถึงว่าเจ้าหนุ่มเฟลิกซ์จะทำอาหารเป็น ทั้งคงความชุ่มฉ่ำของเนื้อปลา ทั้งนำผักผลไม้ป่าที่หาได้และเครื่องปรุงที่ซื้อติดไว้ในถุงผ้ามาช่วยปรุงชูรสชาติได้อย่างกลมกล่อม ทั้งยังโชว์สกิลหั่นผักด้วยความละเอียดระดับไฟน์ไดนิ่ง[1]กลางอากาศด้วยดาบไปหนึ่งตลบ หากพวกเขาทำภารกิจไม่สำเร็จจนตกงาน เจมส์วางแผนไว้ว่าจะพาเฟลิกซ์ไปเปิดร้านอาหารแบบเปิดครัวให้ลูกค้าเห็นลีลาการทำอาหารสุดล้ำนี้เป็นจุดขาย“ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะทำอาหารเก่งขนาดนี้”เฟลิกซ์แอบอมยิ้มด้วยความเขินอาย “แท้จริงแล้วข้าน้อย…ข้าชอบทำอาหารตั้งแต่เด็กแล้วขอรับ เพียงแต่ในครัวมีแต่ของอันตรายท่านแม่จึงห้ามไว้ แต่ก่อนเคยแอบเข้าครัวอยู่ไม่กี่ครั้งก็เกิดอุบัติเหตุทุกคราจนข้าไม่กล้าเข้าครัวเองอีกแล้ว เพราะไม่อยากให้คนที่บ้านเดือดร้อนน่ะขอรับ”เจมส์ฟังก็พอจะนึกสภาพออก ทั้งเตาไฟ เตาอบ ไหนจะมีด ตะหลิว กระทะ หม้อ ทุกอย่างล้วนเป็นอาวุธสังหารได้ การยัดตัวดึงดูดความโชคร้ายเข้าไปในครัว

บทที่ 19ฝูงก็อบลินจ้องจะดักปล้นคุณอยู่หลังจากสอบถามเส้นทางกับเจ้าของโรงเตี๊ยมและตัดสินใจซื้อรถม้ามาใช้ในการเดินทาง เพื่อแบกเอล์ฟเมาแอ๋กับนักบวชที่เหมือนไฟฉายถ่านหมด พ่วงด้วยนกกาขี้โวยวายแล้ว เจมส์กับเฟลิกซ์ผู้นั่งควบคุมม้าอยู่ด้านหน้าก็กางแผนที่ที่เจ้าชายซีเลียนมอบให้มาดู“เส้นทางต่อไป มุ่งสู่หุบเขาเร้นลับแห่งเมืองฟรีตันตามที่เอ็นพีซีให้ข้อมูลมา”“เอ็นพีซี?”“หมายถึงเจ้าชายซีเลียนน่ะ”“เช่นนี้เอง” เฟลิกซ์ได้แต่รับคำด้วยความงุนงง “เจมส์ไปพักผ่อนในรถม้าก็ได้นะขอรับ ข้าขับรถม้าคนเดียวได้” “ได้ที่ไหนกันเล่า จะปล่อยให้เจ้าอยู่เหงา ๆ คนเดียวข้างนอกนี่ได้ยังไง อีกอย่าง พวกที่อยู่ในนั้นก็มีแต่พวกน่ารำคาญทั้งนั้น”“ข้าได้ยินนะ เจ้ามนุษย์จอมโอหัง!” เสียงแหลมปรี๊ดดั่งนกกาปวดท้องของเรเวนดังออกมารถม้าด้านหลัง“ตามนั้นเลย”เจมส์ยกมือไพล่หลังคอแล้วเอนตัวพิงพนัก แท้จริงแล้วเจมส์แค่ไม่สามารถทำใจละสายตาจากเฟลิกซ์ได้ต่างหาก ปล่อยเจ้าหนุ่มนี่ไว้คนเดียวมีหวังฟ้าผ่าต้นไม้ล้มทับตาย ไม่ก็นกบินผ่านจะงอยปากเจาะกะโหลกตายกันพอดี เรื่องแบบนั้นเขาไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นโดยเด็ดขาด!เจมส์ลอบมองเฟลิกซ์ด้านข้าง อันท

บทที่ 21นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ ใหญ่จริง ๆ!เฟลิกซ์ชักดาบลีอาธิลกระโจนออกจากพุ่มไม้ที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่ ก็อบลินลาดตระเวนที่สังเกตเห็นพวกเขาถูกสังหารจนเกลี้ยงในสามกระบวนท่า เสียงกรีดร้องก่อนสิ้นลมของพวกมันเรียกให้ก็อบลินในบริเวณโดยรอบวิ่งเข้ามาดู“ผู้บุกรุก!”ก็อบลินทุกตนควักอาวุธประจำกายออกมาแล้ววิ่งเข้าฟาดฟันสังหารศัตรู ก็อบลินที่อยู่ไกลออกไปง้างธนูและแกว่งเชือกโยนหินสนับสนุน เสียงเป่าเขาสัตว์บนป้อมหน้าปากถ้ำดังกระหน่ำ เป็นก็อบลินตัวที่นำทางคณะผู้กล้าใช้จังหวะชุลมุนลอบขึ้นไปส่งสัญญาณเรียกพรรคพวกในถ้ำมากำจัดศัตรู ก็อบลินตัวแล้วตัวเล่ากรูกันออกมาจากปากถ้ำเล็กแคบเป็นแถวยาวเหยียดจนเฉียดหลักร้อยเข้าไปแล้ว“แย่แล้ว!” เอลดรอนผู้เพิ่งฟื้นขึ้นมาก็เจอศึกหนักร้องเสียงหลงเจมส์คว้าพิณมาจากด้านหลังแล้วฉีกยิ้มด้วยความตื่นเต้น เขารอไม่ไหวที่จะได้ลองใช้สกิลที่ซื้อมาหลังจากการอัปเดตครั้งใหญ่และเพิ่งฝึกสำเร็จเมื่อไม่นานมานี้ “รวดเร็วดั่งประกายแสงที่แยงตา!”นิ้วเรียวดีดรัวเร็วจนแทบมองตามไม่ทัน เจมส์รู้สึกราวกับตัวเองเป็นเซียนกีตาร์ไฟฟ้า ตัวโน้ตมากมายไหลผ่านอากาศตรงเข้าไปหาสหายร่วมทางทั้งสี่“ชื่อแสลงหูนั่น

บทที่ 23เขาวงกตของ ดี. ดี.ทั้งสี่กับหนึ่งนกเดินไปตามเส้นทาง ไม่นานก็พบเข้ากับทางแยก“เอลดรอน ท่านสามารถใช้เวทมนตร์สัมผัสเส้นทางไปต่อได้หรือไม่ขอรับ?” เฟลิกซ์ถาม“กระแสเวทในบรรยากาศที่นี่ค่อนข้างแปรปรวนสับสน ไม่ฟังคำข้า แต่ข้าจะลองดู” เอลดรอนเดินไปทาบฝ่ามือลงกับผนังหิน กระแสเวทถูกส่งออกไปสื่อสารกับธาตุแห่งธรรมชาติ สื่อสารอยู่พักหนึ่งกระแสเวทแสนอลหม่านจึงร้อยเรียงออกมา เมื่อมั่นใจแล้วเอลดรอนก็ลืมตาขึ้น “เส้นทางต่อจากนี้เป็นเขาวงกต”‘ปลดล็อกเส้นทางใหม่ เขาวงกตของ ดี. ดี.’‘ดี. ดี. อะไร ดันจ้อน แอนด์ ดราเกี้ยน?’‘ระบบกำลังอัปเดตข้อมูล ขอให้นักผจญภัยโชคดี’ตัวอักษรพิกเซลสลายไป เจมส์เริ่มชินชากับการชิ่งเก่งของระบบไปเสียแล้ว อย่างไรระดับแต้มของเขาในตอนนี้ก็ซื้อได้แค่สกิลกับไอเทมระดับต้น ๆ ยังต้องมาห่วงเรื่องช่องสกิลเต็มอีก เดี๋ยวนะ แล้วปราบก็อบลินได้ทั้งฝูงกับสังหารมิโนทอร์ได้ทั้งตัวไม่มีแต้มให้หน่อยเลยเหรอ?“เช่นนั้นสามารถหาเส้นทางที่เป็นทางออกได้หรือไม่ขอรับ?”เอลดรอนส่ายหน้าเบา ๆ แล้วถอนมือออกมา “กระแสเวทในนี้สับสนเกินไป…เหมือนภายในนี้มีความเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา ข้าไม่สามารถเสาะหาเส้นท

บทที่ 25นายท่านงูไม่ได้มีเพียงหนึ่ง แต่มีถึงเก้า!“ย่อมต้องออกได้ เขาวงกตมีทางเข้าออกมากมายเชียวล่ะเจ้าค่ะ แต่พวกข้ารู้เพียงแค่ทางเดียว” สาวงูตอบเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ทั้งที่เป็นเรื่องใหญ่หลวงระดับสูงสุดสำหรับคณะผู้กล้าพวกเขามองหน้ากัน โดยไม่ต้องสื่อสาร เจมส์พูดแทนทุกคน “พาพวกข้าไป”“ไม่มีปัญหาเจ้าค่ะ พอดีเลย พวกข้าต้องเอาบรรณาการไปส่งให้นายท่านที่ข้างนอกเขาวงกตพอดี”คำพูดของสาวงูช่างฟังดูไม่เข้าหูตงิด ๆ ยังจะ ‘นายท่าน’ กับ ‘บรรณาการ’ อะไรนั่นอีก คงจะไม่ซ้ำรอย ‘นายท่านผู้ยิ่งใหญ่’ แบบที่ผ่านมาหรอกนะ เจมส์พูดด้วยความระแวงสุดขีด “บรรณาการที่ว่าคงไม่ใช่พวกข้าหรอกนะ”สาวงูพากันหัวเราะเสียงฟ่อเหมือนปล่อยแก๊สออกจากถัง “จะเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไรกันเจ้าคะ เอาลูกค้าไปเป็นบรรณาการพวกข้าก็หมดลู่ทางทำมาหากินกันพอดี”สาวงูอีกนางชี้ไปที่เกวียนด้านนอกที่บรรจุถังหลายถัง คลุมผ้ามัดเชือกไว้อย่างดี “บรรณาการคือสุราชนิดพิเศษที่นายท่านชื่นชอบเจ้าค่ะ ต้องหมักภายในเขาวงกตเท่านั้นจึงจะได้รสชาติที่กลมกล่อม”“เหล้าพิเศษอย่างนั้นหรือ!”เอลดรอนหันไปมองถังทั้งหลายในเกวียนด้วยดวงตาวาวโรจน์ เรมรีบคว้าไหล่เอ