Lahat ng Kabanata ng Intention to Death เมื่อความตายกลายเป็นพลัง: Kabanata 121 - Kabanata 125

บทที่ 108พบเจออีกคราเดอะฮันเตอร์หนีไปได้ไม่นาน เหล่ากำลังเสริมหน่วยพิเศษก็ตามมาถึง กลุ่มผู้ช่วยเหลือชุดแรกกลายเป็นผู้ประสบภัย พากันถูลากถูกังขึ้นรถพยาบาลที่หน่วยพิเศษเตรียมไว้ให้ ตรงไปรักษาตัวที่หน่วยพยาบาลภาคสนามราชานรอพวกเขาอยู่ที่นั่นก่อนแล้ว เมื่อเห็นใบหน้าที่หุ้มไอทมิฬไปครึ่งของไทเรสก็ผงะ “ทำไมบาดเจ็บขนาดนั้น ไม่ใช่สิ ทำไมถึงยังไม่ฟื้นฟูอีก สู้จนพลังหมดหรือไง?”“ม่ายช่าย จารย์ มานเก่งมากม่ายหวาย พาลางโคตรสูด” ไทเรสยังสร้างกรามขวาขึ้นมาใหม่ได้ไม่เสร็จดีจึงพูดออกเสียงลำบากเสียฟังแทบไม่ออก“พูดไม่ได้ก็ยังจะพูดมากอีก ใช้สมาธิตั้งใจรักษาไปเถอะ” ราชานบ่นอย่างหน่ายใจ“จารย์ เชื่อโผม มานต้องมีพาลางนายราดาบเดวกาบไพแน่” ผู้บาดเจ็บดื้อดึงจะพูดสิ่งที่ติดอยู่ในใจด้วยความร้อนใจ“ยังจะมีซอมบี้ตัวนั้นอีก นายบอกว่าเดอะฮันเตอร์ไม่ให้มันมาก้าวก่ายการต่อสู้เลยนี่” เคียตกลับฟังเข้าใจ ไทเรสพยักหน้ายืนยัน“แค่เดอะฮันเตอร์คนเดียว พวกนายก็ตกอยู่ในสภาพนี้กันเลยเหรอ?” ราชานมองสภาพเละเทะของเหล่าฆาตกรและซอมบี้ระดับพิเศษที่เขาเป็นผู้ประจักษ์ในความแข็งแกร่งด้วยตัวเองระหว่างที่ร่วมเดินทางด้วยกันอย่างตกตะลึง

บทที่ 110หมักไวน์ไทเรสไม่สามารถสลัดเรื่องนี้ออกจากหัวได้เขาอยากพบไพเรนทร์อีกแม้จะถูกราชานสั่งให้พักผ่อนฟื้นฟูพละกำลังที่เสียไปหลังปะทะกับเดอะฮันเตอร์ แต่ไทเรสก็ใช้เวลาทั้งหมดไปกับการนอนมองโลกใต้ทะเลนอกหน้าต่าง เขามิได้สนใจปลาหรือดอกไม้ทะเลหน้าตาประหลาดพวกนั้น เพียงแค่คิดไม่ตกเสียทีทำไมตอนนั้นเขาถึงได้เจอกับไพเรนทร์?จะคุยกับไพเรนทร์ได้อย่างไร?คำถามเดิม ๆ วนไปมาในหัวไม่รู้จบ แต่เขาไม่ใช่คนฉลาดแบบราชาน จะไปถามตอนนี้ราชานก็คงจะไล่ตะเพิดให้เขากลับมานอน ไทเรสจึงเหลือหนทางเดียวที่นึกออกตอนนั้น เขาเกือบจะตายไอทมิฬหลอมรวมที่นิ้ว งอกเงยเป็นใบมีดแหลมคม อาวุธสังหารที่ไพเรนทร์ใช้เพื่อรักษาชีวิตของเขาบนเสาสัญญาณมรณากลับมาอีกครั้ง ปลายแหลมเพียงสัมผัสลำคอก็มีเลือดไหลซึม ไทเรสกลืนน้ำลาย จิตใต้สำนึกที่คอยย้ำเตือนเขาว่าห้ามตาย มิเช่นนั้นชีวิตที่ไพเรนทร์ให้มาอาจจะหายไปตลอดกาลกำลังต่อต้าน อีกฝั่งคืออะดรีนาลีนพุ่งพล่านด้วยความตื่นเต้นที่จะได้พบเจอไพเรนทร์อีกครั้ง รู้ตัวอีกที ใบมีดทมิฬก็ฝังลึกไปถึงหลอดลม เลือดไหลทะลักเข้าช่องทางไหลเวียนแห่งอากาศ ไทเรสสำลักอย่างหนัก ร่างกายเร่งรักษาจนบาดแผลหายไปอย่า

บทที่ 112ตัดกำลังรอบที่สอง“เดอะฮันเตอร์ส่งซอมบี้ไปทำลายศูนย์พลังงาน ตอนนี้เครื่องกักเก็บมรณากับแหล่งกระจายพลังงานถูกตัดการเชื่อมโยงจากกันแล้ว” ราชานอ่านประกาศด้วยความเคร่งเครียด“ทำไมมันไม่ทำลายเครื่องกักเก็บมรณาโดยตรงเลยล่ะ จะทำให้ยุ่งยากไปทำไม?” ไทเรสถามอย่างไม่ใส่ใจนัก ในหัวเขายังคิดแต่จะหาวิธีกลับไปโลกสีขาวไม่ก็วิธีที่จะดึงไพเรนทร์ออกมา“เครื่องกักเก็บมรณาไม่ใช่จะทำลายกันได้ง่าย ๆ ถึงจะไม่เกินกำลังของฆาตกรอันดับที่หนึ่ง แต่ถ้าเขาส่งไปแค่ซอมบี้ ก็คงทำได้แค่นี้แหละ”“งั้นก็ต้องไม่ให้เดอะฮันเตอร์เข้าถึงเครื่องเก็บมรณาให้ได้น่ะสิ” ดาเมียงโพล่งอย่างเข้าใจ“ไม่จำเป็นหรอก ถ้าเขาอยากทำลายมันคงไปด้วยตัวเองตั้งนานแล้ว จุดประสงค์คงจะเป็นเพื่อตัดให้ฝ่ายเราเหลือหนทางต่อสู้น้อยที่สุด” ราชานตอบส่ง ๆ เห็นได้ชัดว่าเขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ “เรื่องที่เราต้องกังวล คือเราจะไม่มีพลังงานใช้แล้วต่างหาก!”“ก็ยังมีพลังงานสำรองอยู่นี่ ในประกาศก็บอกว่าอยู่ได้สามวัน” เคียตมองคนแก่แตกตื่นโวยวายอย่างไม่มีอารมณ์ร่วม“นั่นมันในกรณีที่เราใช้อุปกรณ์และเครื่องมือเท่าที่จำเป็น พวกนายไม่เห็นของรอบตัวเลยหรือไง?”เครื