Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 90

125

บทที่ 69 อรุณสวัสดิ์

บทที่ 69อรุณสวัสดิ์ภารกิจบุกเขตการปกครองที่สิบเอ็ดซึ่งกำลังอยู่ในสภาวะระส่ำระส่ายเนื่องจากการทรยศของวิคเตอร์ผ่านไปได้ด้วยดี แต่เรื่องที่ต้องทำยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ไทเรสมองห้องโดยสารที่มีคน… ร่างเพิ่มขึ้นมาหนึ่งร่างครึ่งด้วยความอึดอัดเต็มทน ในใจเขาเกิดคำถามขึ้นมากมาย แต่เขาไม่สามารถพูดออกไปได้ เพียงแค่คิดจะปริปาก ภาพการถูกทรมานของไพเรนทร์ก็หลั่งไหลเข้ามาให้เขาวนดูซ้ำ ๆ จนเขาไม่อาจขัดอีกฝ่ายได้ถึงกระนั้น ไทเรสก็ยังไม่เข้าใจ เหตุใดไพเรนทร์ถึงกับยอมกลับไปยังสถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยความทรงจำอันเลวร้ายเพียงเพื่อนำซอมบี้สภาพอเนจอนาถตัวนี้กลับมา เหตุใดจึงไว้ชีวิตวิคเตอร์ เหตุใดไพเรนทร์…จึงเลือกสังหารหน่วยพิเศษเพื่อแก้แค้นการกระทำทั้งหมดนั้น ไม่สมกับเป็นไพเรนทร์เลยสักนิดซอมบี้สะบัดศีรษะไล่ความคิด ไพเรนทร์อาจจะเปลี่ยนไปก็จริง แต่เขาไม่สนใจหรอก อย่างไรเขาก็จะอยู่เคียงข้างไพเรนทร์ เหมือนที่เขาควรจะทำตั้งแต่ก่อนที่เขาจะตายแล้ว“นี่ เคียต ขาของฉัน… มันจะกลับมาได้ใช่ไหม?”เสียงแหบแห้งของเลฟดังขึ้นที่ท้ายแคปซูล ตั้งแต่ขึ้นแคปซูลมาเคียตยังถ่ายเทไอทมิฬฟื้นฟูให้น้องชายไม่หยุด จนเลฟพอจะเริ่มมีสติขึ้น
last updateDernière mise à jour : 2026-02-22
Read More

บทที่ 70 ซอมบี้ระดับพิเศษตัวที่สอง

บทที่ 70ซอมบี้ระดับพิเศษตัวที่สอง“เฮ้ย ๆ นั่นมันอะไรกัน?” เคียตพึมพำถามอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา“เขาสร้างคนขึ้นมาจากซอมบี้เหรอ?” เลฟเองก็ตกตะลึงไม่ต่างจากพี่ชาย“แวมไพร์ เขาต้องเป็นแวมไพร์แน่ ๆ!” ดาเมียงกู่ร้องด้วยความเลื่อมใสศรัทธา“…จารย์ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่?” ไทเรสไม่สามารถละสายตาไปจากไพเรนทร์… ไพเรนทร์ที่ไม่ได้ยืนอยู่คนเดียวอีกต่อไปราชานพูดงึมงำเสียงเบาเหมือนที่เขามักจะทำเวลาจดบันทึกในใจ “พิธีกรรมสร้างซอมบี้ระดับพิเศษ สำเร็จ”นับจากวันนั้นไพเรนทร์ก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลยหลังจากที่ไพเรนทร์พาซอมบี้ระดับพิเศษตัวใหม่ขึ้นแคปซูล ทั้งที่เพิ่งจะก่อร่างใหม่จึงเปลือยทั้งร่างกาย อีกทั้งเส้นผมก็ยังยาวถึงกลางหลังดูน่ารำคาญ แต่สิ่งแรกที่ซอมบี้ตัวนั้นร้องหากลับเป็น…“มีใครพอจะมีแว่นสายตาสั้นให้ผมยืมบ้างไหมครับ?”ราชานจึงหยิบแท็บเล็ตที่เจ้าตัวใช้เป็นดั่งแผนที่วิเศษในการบอกทางโดยไม่กลัวถูกติดตาม เข้าสืบค้นแผนที่ทรัพยากรที่หน่วยสำรวจในเขตต่าง ๆ เคยบันทึกไว้“ไม่ไกลมีห้างสรรพสินค้าที่ไม่เคยมีหน่วยสำรวจจากเขตไหนเข้าไปเก็บเกี่ยวมาก่อน เพราะมีซอมบี้ชุกชุมเกินไป และยังคาดว่าอาจจะเป็นแหล่งกบดานข
last updateDernière mise à jour : 2026-02-22
Read More

บทที่ 71 เปลี่ยนไป

บทที่ 71เปลี่ยนไปไพเรนทร์กับไทเรสเดินเข้าไปค้นหาสิ่งของที่ยังนำมาใช้ได้อีกสองสามร้านจนเต็มรถเข็น ดูท่าพวกเขาต้องรอไปรวมกลุ่มกับพวกราชานเพื่อคัดแยกของไม่จำเป็นออกอีกที โรเบิร์ตไม่ได้รอที่ร้านแว่นดังที่ตกลงกันไว้ คุณหมอผู้มาพร้อมกับแว่นอันใหม่เอี่ยมเข้ากรอบพอดีเป๊ะอย่างกับสั่งตัดตามมาสมทบในร้านผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดร่างกาย“คุณหมอ ทำไมไม่รอที่ร้านแว่นครับ? ในนี้มืดขนาดนี้เดี๋ยวก็หลงกันพอดี” ไพเรนทร์อดจะเอ็ดอีกฝ่ายไม่ได้ ซอมบี้ใต้อาณัติทุกตัวของเขาจำต้องมีคุณสมบัติดื้อด้านเพิ่มขึ้นมากันหมดหรืออย่างไรโรเบิร์ตยังคงรอยยิ้มอบอุ่นไว้เช่นเคย “ไม่ต้องห่วง ผมตามไอทมิฬของคุณมาก็เจอแล้วครับ”“นั่นเป็นเพราะเรายังไปไม่ไกลเหอะ เพิ่งมาก็ทำตัวเป็นตัวถ่วงซะแล้ว”ไทเรสกล่าวเสียงห้วน ซอมบี้ยิ้มกับซอมบี้เลิกคิ้วยียวนเขม่นกันอีกครา ทำเอาเจ้านายปวดขมับตุบ“รีบไปหาพวกคุณราชานกันเถอะ” ไพเรนทร์คว้าทั้งสองลากจูงเดินไปเพื่อตัดจบการทะเลาะวิวาทไทเรสเห็นว่าไพเรนทร์จับมือเขาเต็ม ๆ ในขณะที่จับโรเบิร์ตเพียงแค่แขนเสื้อก็ส่งสายตาแห่งผู้ชนะไปกวนประสาทอีกฝ่าย รอดูรอยยิ้มเสแสร้งละลายหายไปจากใบหน้าจอมปลอมนั้นเสียที ทว่าโรเ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-22
Read More

บทที่ 72 ความงดงามของชีวิต

บทที่ 72ความงดงามของชีวิต“สร้างขา? ขอโทษนะครับ แต่น้องชายคุณไม่ใช่ซอมบี้ของผม ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ” ไพเรนทร์ตอบปฏิเสธคำร้องขอที่เกินตัวทันที“แต่ลุงดีซีโอบอกว่านายน่าจะทำได้” เคียตไม่ยอมแพ้เสียงเหนื่อยหน่ายดังแว่วมาแต่ไกล ศาสตราจารย์ที่ถูกทิ้งให้จุดไฟสำหรับทำมื้อเช้าเพียงลำพังบ่นอิดออด “ ‘น่าจะ’ แปลว่า มีความเป็นไปได้ แต่ก็อาจจะทำไม่ได้เช่นกัน เคยเรียนเรื่องเปอร์เซ็นต์ไหมเนี่ย?” “อย่างที่เขาว่าแหละครับ ผมทำไม่ได้หรอก” ไพเรนทร์กล่าว“แต่ก็ไม่แน่ว่าอาจจะทำได้ในอนาคต ใช่ไหม?” เคียตถามอย่างมีความหวัง นัยน์ตาเคลือบชั้นน้ำสั่นระริกจ้องสบอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้ไพเรนทร์ถอนหายใจ เขาทำได้หรือไม่ ตัวเขาเองรู้คำตอบดีที่สุด เหตุใดราชานจึงไปพูดแบบนั้นให้สองแฝดฟังกันหรือว่าผู้ชราต้องการผลักดันให้เขาเข้าใจเกี่ยวกับความลับแห่งพลังมากขึ้นด้วยวิธีนี้“ที่นี่ปลอดภัยดี ทั้งยังกว้างขวาง เสบียงกรังก็เยอะ ถ้ายังไม่มีวี่แววว่าจะถูกพบเข้าก็อยู่ต่ออีกหน่อยเถอะ” ราชานซดซุปมันสำปะหลังคำสุดท้ายแล้วก็เปิดประเด็น“เอ๋? ไม่หนีเขตหนึ่งแล้วเหรอ?” ดาเมียงนึกภาพว่าถูกจับไปเป็นตัวทดลองอีกก็หวาดผวาไทเรสไม่เห็นด้ว
last updateDernière mise à jour : 2026-02-22
Read More

บทที่ 73 ฝันร้ายนิรันดร์

บทที่ 73ฝันร้ายนิรันดร์มีอีกสิ่งที่ไพเรนทร์เปลี่ยนไปก่อนหน้านี้ไพเรนทร์จะหลับเพียงตื้น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าจากการฝึกกับโบอาและเคนยู แต่ตอนนี้ไพเรนทร์หลับลึกมากและมักจะฝันร้ายจนสะดุ้งตื่นอยู่แทบทุกคืน สองแขนที่กอดรัดแขนของไทเรสคลายออกแล้วยกขึ้นมาตั้งท่าปกป้องศีรษะบ้าง ร่างบางกระตุกอย่างแรงเหมือนฝันว่าวิ่งชนต้นไม้บ้าง บางคืนก็กรีดร้องโอดครวญอย่างทุกข์ทรมานจนไทเรสต้องเป็นฝ่ายปลุกไพเรนทร์ขึ้นมาโดยไม่รอให้ตื่นเองบ้าง จนพักหลัง ๆ พวกเขาต้องย้ายเต็นท์ขึ้นไปนอนแยกที่ชั้นสองเพื่อไม่ให้ปลุกคนอื่นขึ้นมากลางดึกเรื่องที่ทำให้ไทเรสกังวลที่สุดคือ ซอมบี้ใต้อาณัติอย่างเขารู้ว่าไพเรนทร์ฝันอะไร ดั่งพันธะแห่งความตายได้เชื่อมโยงความคิดของพวกเขาเข้าด้วยกันมันคือเหตุการณ์การตายของไพเรนทร์แต่ละคืนภาพยนตร์สยองขวัญฉายขึ้นในหัวไม่เคยซ้ำกัน บางคืนเขาก็เห็นไพเรนทร์กำลังปีนกำแพงสีโลหิตแล้วตกลงมา บางคืนก็มีกลุ่มคนมาทุบตีทำร้ายจนสิ้นใจ บางคืนก็แค่นอนอยู่เฉย ๆ แต่ทั้งตัวกลับไร้สิ้นเรี่ยวแรงแม้แต่จะลืมตา กระเพาะแสบร้อนราวกับโดนน้ำย่อยกร่อนจนทะลุแล้วท้นขึ้นมาทางลำคอ และสุดท้ายก็สิ้นลมไปทั้งอย่างนั้น ไทเรสทั้งเจ็บ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-23
Read More

บทที่ 74 ความรักอันแสนฟุ่มเฟือย

บทที่ 74ความรักอันแสนฟุ่มเฟือยสรวงสวรรค์แห่งทุ่งดอกไม้และผีเสื้อหลากหลายสายพันธุ์กลายเป็นที่หลบภัยจากโลกอันบิดเบี้ยวของซอมบี้และเจ้านายไปเสียแล้ว ทุกครั้งที่มีโอกาสไทเรสจะอาสาออกมาลาดตระเวนและลากไพเรนทร์มาด้วยโดยไม่สนใจคำแย้งของซอมบี้แว่นที่เขาเกลียดขี้หน้านัก และในตอนนี้ ก็เป็นช่วงเวลาสุดแสนพิเศษที่พวกเขาทั้งสองได้เอนแผ่นหลังตึงขนัดลงบนทุ่งหญ้านุ่ม เหม่อมองสีสันจากปีกนับร้อยพันที่แต่งแต้มให้ผืนผ้าสีแดงเลือดไม่น่ากลัวอีกต่อไปผีเสื้อปีกสีน้ำเงินสดสองตัวบินวนเวียนเคียงคู่ วกวนหยอกล้อกันจนมาเกาะปลายจมูกของไพเรนทร์แล้วบินจากไปหาดอกไม้ดอกต่อไป นัยน์ตามืดสนิทที่มักสะท้อนเพียงริ้วความตายเกิดประกายวาบผ่าน“ผีเสื้อจีบกันน่ารักดีนะ เป็นแมลงนี่ดีจริง ไม่ต้องคิดอะไรให้ยุ่งยาก โลกเป็นซะขนาดนี้ก็ยังหาสถานที่ที่สวยงามขนาดนี้ ได้มีความสุขไปกับมัน ได้ลงหลักปักฐานสร้างครอบครัว ว่าแต่ผีเสื้อสองตัวนั้นเป็นแฟนกันใช่ไหม?”“ไม่รู้สิ มันอาจจะกำลังสู้แย่งน้ำหวานกันอยู่ก็ได้” ไทเรสไม่ได้สนผีเสื้อตั้งแต่แรกแล้ว เขาสนเพียงคนด้านข้าง บรรยากาศรอบกายของไพเรนทร์ในตอนนี้ช่างชวนผ่อนคลาย ไม่ได้น่าหดหู่ใจเหมือนในยามป
last updateDernière mise à jour : 2026-02-24
Read More

บทที่ 75 ตามหาสีขาว

บทที่ 75ตามหาสีขาว“เป่า ยิ้ง ฉุบ!”กรรไกรค้างเติ่งอยู่ในอากาศด้วยความตกตะลึง ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้ วันที่ไทเรสถูกโรเบิร์ตจับทางได้บุรุษผู้เปลี่ยนจากใส่แว่นทรงเหลี่ยมมาใส่แว่นทรงกลมจนดูเด็กลงไปถนัดตายิ้มเยาะ “ว่าแล้วเชียว ที่ผ่านมาที่ผมแพ้ตลอดเพราะคุณโกงจริงด้วย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป ผมก็แค่ต้องคิดนำหน้าคุณไปหนึ่งก้าวก็พอ”ไทเรสกัดฟันแน่น ใช่แล้ว ซอมบี้ทั้งสองยังช่วงชิงตำแหน่งข้างกายเจ้านายด้วยการเป่ายิงฉุบกันอยู่ทุกวัน แน่นอนว่าไทเรสเป็นผู้ออกกฎข้อนี้ขึ้นมาเองเนื่องจากเขามีแต้มต่ออยู่ เขาถูกปลุกขึ้นมาก่อนจึงสั่งสมพลังจากเจ้านายมากกว่าเป็นเท่าตัว การฝึกต่อสู้ยังช่วยให้เขาอ่านการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้จากการขยับของกล้ามเนื้อได้ดี อีกทั้งเขายังเคลื่อนไหวได้รวดเร็วระดับที่ผู้ใช้ทมิฬระดับสูงยังตามไม่ทัน ไทเรสจึงอาศัยการอ่านกล้ามเนื้อมือในจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังจะออกอาวุธ แล้วรีบออกอาวุธที่ชนะทางสวนไปอย่างแนบเนียน ทำให้เขาได้ใช้เวลากับไพเรนทร์ คอยกล่อมอีกฝ่ายยามเมื่อฝันร้ายทุกค่ำคืนดั่งอ่านความคิดเขาได้ โรเบิร์ตพูดขึ้นมา “เฝ้าศาสตราจารย์ให้ดีด้วยล่ะ คืนนี้คุณไพเรนทร์เป็นของผม”“ไ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-25
Read More

บทที่ 76 จุดหมายต่อไป

บทที่ 76จุดหมายต่อไปซุปทวยทะลักออกมาจากปากแห้งแตก ร่างหนังหุ้มกระดูกไอสำลักจนแสบไปทั้งลำคอ เคียตรีบใช้ผ้าสะอาดซับคราบอาเจียนที่เปรอะเปื้อนแล้วพยุงร่างน้องชายกลับไปนอนพัก ไอทมิฬแห่งสายเลือดที่เหมือนกันทุกประการถ่ายเทให้กับร่างที่นอนหอบระโหยโรยรา เขาพยายามถ่ายเทไอทมิฬไปให้น้องชายช้า ๆ ถึงกระนั้น เลฟผู้มีร่างกายอ่อนแอก็ไม่สามารถดูดซับมันได้ทั้งหมด ไอทมิฬบางส่วนจึงรั่วไหลอย่างสูญเปล่านี่เป็นภาพที่คณะผู้ร้ายหลบหนีเห็นกันจนชินตาไปเสียแล้ว นับตั้งแต่ที่ช่วยเลฟออกมาจากเครื่องผลิตมรณา เขาก็ไม่เคยกินอาหารได้ดี ๆ เลยสักครั้ง เป็นอันต้องอาเจียนออกมาจนเกือบหมด ที่ยังประคับประคองมาจนถึงทุกวันนี้ได้ก็อาศัยเพียงไอทมิฬจากพี่ชายฝาแฝดเท่านั้น แต่ทว่า นับวันเลฟก็ยิ่งซึมซับพลังจากพี่ชายได้น้อยลง“เคียต… ฉันเหนื่อย” เสียงแหบแห้งเอ่ยกับพี่ชายอย่างอิดโรย“ไม่ต้องห่วง นายแค่ยังไม่ชิน เดี๋ยวก็กลับมากินได้ปกติแล้ว” เคียตฝืนยิ้มตอบน้องชาย มือก็ยังไม่หยุดถ่ายโอนไอทมิฬยื้อดวงไฟใกล้มอดดับดวงนี้เอาไว้แสงไฟแห่งความหวังริบหรี่ลงทุกขณะ กลับมีเสียงหนึ่งแทรกเข้ามาทำให้มันแย่ลงกว่าเดิม “หยุดหลอกตัวเองสักทีเถอะน่า”เคี
last updateDernière mise à jour : 2026-02-26
Read More

บทที่ 77 อาบน้ำ

บทที่ 77อาบน้ำเข้าสู่วันที่สามของการเดินทาง หลังผ่านพ้นเขตการปกครองที่สิบเก้า กลุ่มผู้หลบหนีก็แทบไม่เห็นคนของเขตที่หนึ่งแล้ว ก่อนหน้านี้พวกเขาทำได้เพียงจอดพักสั้น ๆ แล้วเดินทางต่อเพื่อเร่งหลบหนี ตอนนี้จึงได้ฤกษ์หาที่พักแรมอย่างจริงจังเสียทีโชคดีที่ดาเมียงสังเกตเห็นลำธารขนาดเล็ก พอดีกันกับที่น้ำสะอาดใกล้จะหมด รวมถึงคนทั้งหมดจะได้ชำระร่างกายหลังจากไม่ได้อาบน้ำมาหลายวันแคปซูลลงจอดอย่างปลอดภัยภายใต้การควบคุมของผู้ขับขี่ประจำคนใหม่อย่างดาเมียง ลำธารสายน้อยมีความสูงถึงแค่เอวของซอมบี้ร่างสูงเท่านั้น สายน้ำก็ไหลเอื่อยพอเหมาะไร้ซึ่งอันตราย โลกที่สิ่งมีชีวิตอยู่ได้ยากกว่าสิ่งที่ตายแล้วกลับกลายเป็นช่องว่างให้ธรรมชาติได้ฟื้นตัวอย่างน่าอัศจรรย์ แม่น้ำลำธารที่พวกเขาแวะตลอดการเดินทางตั้งแต่หนีออกจากเขตหนึ่งล้วนใสสะอาดแทบทุกสาย ติดจะน่าเสียดายที่แม้แต่ปลาก็ยากที่จะใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งความตายนี้ คณะผู้หลบหนีจึงอดกินปลาย่างเป็นอาหารมื้อเย็นชายฉกรรจ์ทั้งหลายกระจายตัวกันไปตามสายธารน้ำใส เสียงไหลเอื่อยดั่งจะเรียกร้องให้บุรุษตัวเหนียวเหนอะทั้งหลายครั่นเนื้อครั่นตัวยิ่งกว่าเก่า เมื่อหาทำเลที่ถูกใจได้แ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-27
Read More

บทที่ 78 ไม่ต้องการผมแล้วเหรอ?

บทที่ 78ไม่ต้องการผมแล้วเหรอ?“คืนนี้คุณไพเรนทร์เป็นของผม”หมัดกำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนไปทั้งลำแขน ไทเรสเจ็บใจนัก เมื่อตอนอาบน้ำเขาก็เขินอายจนเผลอทิ้งให้ไพเรนทร์อยู่กับหมอเถื่อนนี่สองต่อสอง ตอนนี้ยังต้องยอมปล่อยให้ทั้งสองอยู่ในเต็นท์กันเพียงลำพังตามกติกาการเป่ายิงฉุบที่เขาเป็นคนตั้งขึ้นมาเองอีก!“แค่เฝ้า ก็เฝ้าด้านนอกเต็นท์เหมือนตอนเฝ้าจารย์ไปสิ”โรเบิร์ตเลิกคิ้ว “ไม่อยากจะเชื่อว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากคนที่มุดเข้าเต็นท์เดียวกับคุณไพเรนทร์ทุกคืน”“ไพต้องนอนกอดแขนฉันถึงจะหลับได้ รู้ไว้ซะด้วย!”“งั้นหมอนข้างคืนนี้จะสบายกว่าคืนที่แล้วมาจนแค่เอนหัวคุณไพเรนทร์ก็หลับแล้ว”ซอมบี้ระดับพิเศษทั้งสองจ้องเขม่น ผู้พ่ายแพ้กัดฟันจนเกิดเสียงดังกรอด ไทเรสกระแทกเท้าเดินจากไปด้วยความโมโห“เฮ้ย! จะทำอะไรน่ะ?”แว่วเสียงโวยวายของผู้ชรามาแต่ไกล เต็นท์นอนของราชานรวมถึงคนข้างในถูกไทเรสยกมาตั้งข้างเต็นท์ของไพเรนทร์ ซอมบี้ทิ้งตัวนั่งลงด้านหน้าประตูเต็นท์ของราชานโดยหันหน้าไปทางเต็นท์ของไพเรนทร์เพื่อจับจ้องไม่วางตา“เฝ้าจารย์ไง!”“…”โรเบิร์ตจึงเข้าเต็นท์ไปหาเจ้านายโดยมีสายตาแดงก่ำดั่งเรดาร์ตามติด ถึงอย่างไรไทเรสก
last updateDernière mise à jour : 2026-02-28
Read More
Dernier
1
...
7891011
...
13
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status