Todos os capítulos de Intention to Death เมื่อความตายกลายเป็นพลัง: Capítulo 11 - Capítulo 20

บทที่ 9หนีไม่พ้นพิษทมิฬคืบคลานไปตามร่างดั่งเขาตกลงไปในรังตะขาบ ไพเรนทร์ปลุกไอทมิฬขึ้นมาเหมือนตอนที่เขาขับแคปซูลและตอนที่เขาเป่ากระสุนช่วยไทเรสที่สถานีวิจัย พิษทมิฬของโบอาถูกซัดกระจาย กระนั้นเขาก็ยังคงถูกโจมตี ทุกส่วนในร่างดั่งถูกเข็มทิ่มแทงจนพรุนเละ พิษรุนแรงไหลไปตามกระแสเลือดแพร่ไปยังอวัยวะภายใน ระบบของร่างกายที่ล้มเหลวปลุกสัญชาตญาณให้เขาดิ้นรน เอาตัวรอดตามกลไกของสิ่งมีชีวิต สร้างความทรมานจากภายในอย่างล้นหลามก่อนที่ทุกอย่างจะสว่างวาบ“ตื่นแล้วเหรอครับ?”ไพเรนทร์ลืมตา เขากลับมานอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยในห้องสว่างไสวอีกครั้ง“ทำให้คุณลำบากอีกแล้ว คุณหมอโรเบิร์ต”โรเบิร์ตเพียงหัวเราะสดใสอย่างใจดีตามเคย “จะเรียกลำบากได้ยังไงกันครับ ถ้าคุณไม่มาผมคงจะเหงาแย่”ไพเรนทร์มองใบหน้ายิ้มแย้มของคุณหมอแล้วก็ได้แต่คลี่ยิ้มตอบกลับอย่างเศร้าสร้อย “นั่นสินะครับ”โรเบิร์ตช้อนมือซีดขาวขึ้นประสานไว้กับมือของตน “งั้น… คุณพร้อมจะหลับหรือยังครับ?”“อืม รบกวนด้วยครับ”เลือดของคุณหมอถ่ายเทสู่คนไข้ตามปลายนิ้วทั้งห้าที่เชื่อมประสานกัน ความปวดแสบแล่นริ้วไปทั่วร่างของไพเรนทร์“ราตรีสวัสดิ์ครับ”“อึก!!”ไพเรนทร์กระอั

บทที่ 11สิ่งเยียวยาจิตใจเหงื่อเย็นไหลชุ่มแผ่นหลัง ไพเรนทร์สูดหายใจเข้าลึกสุดปอดเพื่อปรับลมหายใจให้คงที่ ไอทมิฬเข้มข้นดันตัวออกจากร่างอย่างบ้าคลั่ง ความตายแสนบริสุทธิ์ปฏิเสธที่จะถูกกักขัง ทว่านายแห่งมันไม่ยินยอม ไพเรนทร์ปาดเหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าลงไปถึงปลายคาง เปลือกตาปิดแน่นเปิดออกอย่างช้า ๆ เขาควบคุมไอทมิฬไม่ให้ปลดปล่อยออกมาทั้งหมดภายในครั้งเดียวได้แล้ว“ประมาณสามในสี่ ใช้ได้นี่ คงสภาพไว้แบบนี้จนถึงเที่ยงก็แล้วกัน” โบอาดูนาฬิกาข้อมือแล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“ครับ”ไพเรนทร์จัดท่ายืนให้สบายตัวมากที่สุด เขาพยายามควบคุมลมหายใจให้นิ่งสงบ สัมผัสถึงทุกเศษเสี้ยวของพลังแห่งความตายภายในร่าง การฝึกฝนล่วงเลยมาจนถึงวันที่ห้าแล้ว เขาเริ่มจะรู้สึกคุ้นเคยกับพลังที่อยู่ในร่างของตนมาอย่างเนิ่นนานแต่กลับไม่เคยให้ความสนใจ พลังของเขาในตอนนี้ก็ไม่ได้น้อยนิดจนแทบจะสัมผัสไม่ได้เหมือนอย่างเดิม ไพเรนทร์ราวกับได้ค้นพบตัวตนใหม่ของตัวเอง ไม่รู้เป็นเพราะเขาปลุกพลังมานานหรือเพราะพลังนี้ข้องเกี่ยวกับความตายที่เขาถวิลหา ไพเรนทร์จึงเข้าใจในตัวตนนั้นได้อยากไม่ยากเย็นไอทมิฬดื้อรั้นรอบกายสงบนิ่งตามการควบคุมแล้ว ไพเรน

บทที่ 13เขตการปกครองที่สิบเอ็ด“สวัสดี ผู้รอดชีวิตทุกคน เริ่มต้นเช้าวันที่ 1 มีนาคม ดี.ดี. 12 ขอให้เป็นวันที่ดี”ไพเรนทร์ลืมตาตื่นตามเสียงประกาศ เขาหยัดกายลุกขึ้นด้วยความเกียจคร้าน แม้จะอยากฝังร่างลงไปกับฟูกเก่าที่แข็งดั่งไม้กระดานมากเพียงใด แต่หากไปรายงานตัวกับทางค่ายไม่ทันภายในสิบห้านาทีหลังประกาศเริ่มต้นวันใหม่ เขาต้องโดนลงโทษทางวินัยให้อดอาหารอีกแน่ไพเรนทร์ยืนนิ่งในจุดตรวจ ให้เจ้าหน้าที่สแกนชิปที่ฝังอยู่ในลำคอ“หมายเลขหนึ่งหนึ่งสามยืนยันตัวตน เริ่มการถ่ายเทมรณาได้”เครื่องสแกนประกาศ ที่กั้นประตูเปิดให้เขาเดินไปข้างหน้า ไพเรนทร์ก้าวเพื่อไปทำกิจวัตรประจำวันของผู้รอดชีวิตทุกคนแลกกับการได้อยู่อาศัยในเขตการปกครอง‘มรณา’ คือชื่ออย่างเป็นทางการที่รัฐบาลโลกบัญญัติขึ้นมาทดแทนพลังแห่งความตายในปีดูมส์เดย์ที่สิบ เพื่อฉลองครบรอบสิบปีแห่งการเอาชนะวันโลกาวินาศของมวลมนุษยชาติ แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังคุ้นชินกับการเรียกว่าพลังแห่งความตายมากกว่าอยู่ดี ผลพวงที่เพิ่มเติมมาคือความไม่พอใจจากประชาชนที่รัฐบาลโลกมัวแต่เอาเวลาอันมีค่าไปใช้กับเรื่องไร้สาระช่างเป็นการกระทำที่สูญเปล่า ไม่ต่างจากชีวิตของเขามือซีด

บทที่ 15เหยื่ออันแสนโอชะไพเรนทร์นั่งกอดเข่าอยู่ในมุมมืดของแคปซูล พยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดเพื่อไม่ให้เกะกะขวางทางคนอื่น‘แคปซูล’ เป็นชื่อเรียกของยานพาหนะทรงรีที่ควบคุมด้วยพลังแห่งความตาย แม้เริ่มแรกนักวิทยาศาสตร์จะออกแบบให้แคปซูลขับเคลื่อนโดยใครก็ได้ แต่สุดท้ายผู้ที่จะขับแคปซูลได้ก็ต้องเป็นผู้ที่มีพลังแห่งความตายในระดับกลางขึ้นไปและควบคุมพลังแห่งความตายได้เป็นอย่างดี หน่วยพิเศษจึงใช้การขับเคลื่อนแคปซูลเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำในการคัดเลือกคนเข้าหน่วย ส่วนคนที่มีพลังน้อยนิดอย่างไพเรนทร์นั้นไม่ต้องพูดถึง แค่จะทำให้เครื่องยนต์ทำงานเขายังทำไม่ได้เลยหน่วยพิเศษนั้นแบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก หน่วยสำรวจมีหน้าที่ออกสำรวจนอกเขตการปกครองทุกเดือนเพื่อเก็บเกี่ยวทรัพยากรจากภายนอก รวมถึงรวบรวมร่องรอยของฆาตกรและซอมบี้ในสังกัดที่คอยป้วนเปี้ยนอยู่รอบนอกกำแพง หน่วยสำรวจจึงต้องการผู้ที่มีความสามารถและความเป็นมืออาชีพในหลาย ๆ ด้านมากกว่านักสู้ผู้มีพลังแข็งแกร่ง สมาชิกบางคนจึงเป็นเพียงผู้ใช้ไอโลหิตที่มีปริมาณมากพอที่จะใช้ขับแคปซูล อีกส่วนของหน่วยพิเศษคือหน่วยปราบปราม ซึ่งมีหน้าที่หลักในการออกล่าสังหารฆาตกรภายนอกเข

บทที่ 16The Drown“อย่างน้อยก็บอกผมหน่อยได้ไหมครับว่าจะล่อใครออกมา ผมจะได้เตรียมใจถูก”ถึงไพเรนทร์จะยินดีกับการตาย แต่เขาก็กลัวช่วงเวลาที่ต้องทรมานก่อนชีวิตจะดับสูญ อย่างน้อยหากได้รู้วิธีที่จะถูกสังหาร เขาจะได้ใช้เวลาที่เหลือในการเตรียมใจนาโอกิชะงักมือ คำถามและความใจเย็นของภารโรงทำให้เขารู้สึกฉงนไม่ใช่น้อย แต่ด้วยไพเรนทร์ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีมาโดยตลอด เขาจึงใจอ่อนและยอมทำนอกแผนการเล็กน้อยตามคำร้องขอของเหยื่อล่อ “ฆาตกรต่อเนื่องอันดับที่สิบเจ็ด เดอะดราวน์”“อันดับที่สิบเจ็ดเลยเหรอครับ...” ไพเรนทร์พึมพำเสียงเบาเขาไม่รู้จักเดอะดราวน์ ไม่ว่าจะเป็นฆาตกรติดหัวตารางหรือฆาตกรทั่วไปเขาก็ไม่รู้จักสักราย เนื่องจากเขาไม่ได้ติดตามข่าวสารเรื่องฆาตกรที่ทางการออกมาแจ้งเตือนภัย อันที่จริงต้องบอกว่าเขาถูกขังอยู่แต่ในค่ายกักกันจึงไม่ค่อยจะรู้เรื่องราวภายนอกถึงจะถูก แต่การที่มีรายชื่อติดอันดับที่สิบเจ็ดในการจัดอันดับผู้ปลุกไอทมิฬก็บ่งบอกถึงความอันตรายของตัวฆาตกรได้เป็นอย่างดี อีกทั้งฟังจากฉายาที่ทางการตั้งให้แล้วคงจะหนีไม่พ้นเป็นฆาตกรต่อเนื่องที่ชอบจับเหยื่อกดน้ำให้ขาดอากาศหายใจตาย เป็นวิธีการตายที